Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
- ἐκ δʼ ἐλθὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισιν,
- οἵ οἱ ἔσαν προπάροιθε θυράων ὑψηλάων,
- λευκοί, ἀποστίλβοντες ἀλείφατος· οἷς ἔπι μὲν πρὶν
- Νηλεὺς ἵζεσκεν, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος·
- ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει,
- Νέστωρ αὖ τότʼ ἐφῖζε Γερήνιος, οὖρος Ἀχαιῶν,
- σκῆπτρον ἔχων. περὶ δʼ υἷες ἀολλέες ἠγερέθοντο
- ἐκ θαλάμων ἐλθόντες, Ἐχέφρων τε Στρατίος τε
- Περσεύς τʼ Ἄρητός τε καὶ ἀντίθεος Θρασυμήδης.
- τοῖσι δʼ ἔπειθʼ ἕκτος Πεισίστρατος ἤλυθεν ἥρως,
- πὰρ δʼ ἄρα Τηλέμαχον θεοείκελον εἷσαν ἄγοντες.
- τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- καρπαλίμως μοι, τέκνα φίλα, κρηήνατʼ ἐέλδωρ,
- ὄφρʼ ἦ τοι πρώτιστα θεῶν ἱλάσσομʼ Ἀθήνην,
- ἥ μοι ἐναργὴς ἦλθε θεοῦ ἐς δαῖτα θάλειαν.
- ἀλλʼ ἄγʼ ὁ μὲν πεδίονδʼ ἐπὶ βοῦν, ἴτω, ὄφρα τάχιστα
- ἔλθῃσιν, ἐλάσῃ δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·
- εἷς δʼ ἐπὶ Τηλεμάχου μεγαθύμου νῆα μέλαιναν
- πάντας ἰὼν ἑτάρους ἀγέτω, λιπέτω δὲ δύʼ οἴους·
- εἷς δʼ αὖ χρυσοχόον Λαέρκεα δεῦρο κελέσθω
- ἐλθεῖν, ὄφρα βοὸς χρυσὸν κέρασιν περιχεύῃ.
- οἱ δʼ ἄλλοι μένετʼ αὐτοῦ ἀολλέες, εἴπατε δʼ εἴσω
- δμῳῇσιν κατὰ δώματʼ ἀγακλυτὰ δαῖτα πένεσθαι,
- ἕδρας τε ξύλα τʼ ἀμφὶ καὶ ἀγλαὸν οἰσέμεν ὕδωρ.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐποίπνυον. ἦλθε μὲν ἂρ βοῦς
- ἐκ πεδίου, ἦλθον δὲ θοῆς παρὰ νηὸς ἐίσης
- Τηλεμάχου ἕταροι μεγαλήτορος, ἦλθε δὲ χαλκεὺς
- ὅπλʼ ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήια, πείρατα τέχνης,
- ἄκμονά τε σφῦραν τʼ ἐυποίητόν τε πυράγρην,
- οἷσίν τε χρυσὸν εἰργάζετο· ἦλθε δʼ Ἀθήνη
- ἱρῶν ἀντιόωσα. γέρων δʼ ἱππηλάτα Νέστωρ
- χρυσὸν ἔδωχʼ· ὁ δʼ ἔπειτα βοὸς κέρασιν περίχευεν
- ἀσκήσας, ἵνʼ ἄγαλμα θεὰ κεχάροιτο ἰδοῦσα.
- βοῦν δʼ ἀγέτην κεράων Στρατίος καὶ δῖος Ἐχέφρων.
- χέρνιβα δέ σφʼ Ἄρητος ἐν ἀνθεμόεντι λέβητι
- ἤλυθεν ἐκ θαλάμοιο φέρων, ἑτέρῃ δʼ ἔχεν οὐλὰς
- ἐν κανέῳ πέλεκυν δὲ μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
- ὀξὺν ἔχων ἐν χειρὶ παρίστατο βοῦν ἐπικόψων.
- Περσεὺς δʼ ἀμνίον εἶχε· γέρων δʼ ἱππηλάτα Νέστωρ
- χέρνιβά τʼ οὐλοχύτας τε κατήρχετο, πολλὰ δʼ Ἀθήνῃ
- εὔχετʼ ἀπαρχόμενος, κεφαλῆς τρίχας ἐν πυρὶ βάλλων.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,
- αὐτίκα Νέστορος υἱὸς ὑπέρθυμος Θρασυμήδης
- ἤλασεν ἄγχι στάς· πέλεκυς δʼ ἀπέκοψε τένοντας
- αὐχενίους, λῦσεν δὲ βοὸς μένος. αἱ δʼ ὀλόλυξαν
- θυγατέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παράκοιτις
- Νέστορος, Εὐρυδίκη, πρέσβα Κλυμένοιο θυγατρῶν.
- οἱ μὲν ἔπειτʼ ἀνελόντες ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- ἔσχον· ἀτὰρ σφάξεν Πεισίστρατος, ὄρχαμος ἀνδρῶν.
- τῆς δʼ ἐπεὶ ἐκ μέλαν αἷμα ῥύη, λίπε δʼ ὀστέα θυμός,
- αἶψʼ ἄρα μιν διέχευαν, ἄφαρ δʼ ἐκ μηρία τάμνον
- πάντα κατὰ μοῖραν, κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
- δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
- καῖε δʼ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δʼ αἴθοπα οἶνον
- λεῖβε· νέοι δὲ παρʼ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
- μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,
- ὤπτων δʼ ἀκροπόρους ὀβελοὺς ἐν χερσὶν ἔχοντες.
- τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη,
- Νέστορος ὁπλοτάτη θυγάτηρ Νηληϊάδαο.
- αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
- ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
- ἔκ ῥʼ ἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος·
- πὰρ δʼ ὅ γε Νέστορʼ ἰὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, ποιμένα λαῶν.
- οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
- δαίνυνθʼ ἑζόμενοι· ἐπὶ δʼ ἀνέρες ἐσθλοὶ ὄροντο
- οἶνον οἰνοχοεῦντες ἐνὶ χρυσέοις δεπάεσσιν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
- τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- παῖδες ἐμοί, ἄγε Τηλεμάχῳ καλλίτριχας ἵππους
- ζεύξαθʼ ὑφʼ ἅρματʼ ἄγοντες, ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο,
- καρπαλίμως δʼ ἔζευξαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους.
- ἐν δὲ γυνὴ ταμίη σῖτον καὶ οἶνον ἔθηκεν
- ὄψα τε, οἷα ἔδουσι διοτρεφέες βασιλῆες.
- ἂν δʼ ἄρα Τηλέμαχος περικαλλέα βήσετο δίφρον·