Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἔνθα κε λεξαίμην κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
- νῦν· ἀτὰρ ἠῶθεν μετὰ Καύκωνας μεγαθύμους
- εἶμʼ ἔνθα χρεῖός μοι ὀφέλλεται, οὔ τι νέον γε
- οὐδʼ ὀλίγον. σὺ δὲ τοῦτον, ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα,
- πέμψον σὺν δίφρῳ τε καὶ υἱέι· δὸς δέ οἱ ἵππους,
- οἵ τοι ἐλαφρότατοι θείειν καὶ κάρτος ἄριστοι.
- ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
- φήνῃ εἰδομένη· θάμβος δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας.
- θαύμαζεν δʼ ὁ γεραιός, ὅπως ἴδεν ὀφθαλμοῖς·
- Τηλεμάχου δʼ ἕλε χεῖρα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
- ὦ φίλος, οὔ σε ἔολπα κακὸν καὶ ἄναλκιν ἔσεσθαι,
- εἰ δή τοι νέῳ ὧδε θεοὶ πομπῆες ἕπονται.
- οὐ μὲν γάρ τις ὅδʼ ἄλλος Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,
- ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ, κυδίστη Τριτογένεια,
- ἥ τοι καὶ πατέρʼ ἐσθλὸν ἐν Ἀργείοισιν ἐτίμα.
- ἀλλὰ ἄνασσʼ ἵληθι, δίδωθι δέ μοι κλέος ἐσθλόν,
- αὐτῷ καὶ παίδεσσι καὶ αἰδοίῃ παρακοίτι·
- σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον
- ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·
- τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.
- τοῖσιν δʼ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
- υἱάσι καὶ γαμβροῖσιν, ἑὰ πρὸς δώματα καλά.
- ἀλλʼ ὅτε δώμαθʼ ἵκοντο ἀγακλυτὰ τοῖο ἄνακτος,
- ἑξείης ἕζοντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε·
- τοῖς δʼ ὁ γέρων ἐλθοῦσιν ἀνὰ κρητῆρα κέρασσεν
- οἴνου ἡδυπότοιο, τὸν ἑνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ