Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο·
- αὐτῆμαρ δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
- πολλὰ κτήματʼ ἄγων, ὅσα οἱ νέες ἄχθος ἄειραν.
- καὶ σύ, φίλος, μὴ δηθὰ δόμων ἄπο τῆλʼ ἀλάλησο,
- κτήματά τε προλιπὼν ἄνδρας τʼ ἐν σοῖσι δόμοισιν
- οὕτω ὑπερφιάλους, μή τοι κατὰ πάντα φάγωσιν
- κτήματα δασσάμενοι, σὺ δὲ τηϋσίην ὁδὸν ἔλθῃς.
- ἀλλʼ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα
- ἐλθεῖν· κεῖνος γὰρ νέον ἄλλοθεν εἰλήλουθεν,
- ἐκ τῶν ἀνθρώπων, ὅθεν οὐκ ἔλποιτό γε θυμῷ
- ἐλθέμεν, ὅν τινα πρῶτον ἀποσφήλωσιν ἄελλαι
- ἐς πέλαγος μέγα τοῖον, ὅθεν τέ περ οὐδʼ οἰωνοὶ
- αὐτόετες οἰχνεῦσιν, ἐπεὶ μέγα τε δεινόν τε.
- ἀλλʼ ἴθι νῦν σὺν νηί τε σῇ καὶ σοῖς ἑτάροισιν·
- εἰ δʼ ἐθέλεις πεζός, πάρα τοι δίφρος τε καὶ ἵπποι,
- πὰρ δέ τοι υἷες ἐμοί, οἵ τοι πομπῆες ἔσονται
- ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ὅθι ξανθὸς Μενέλαος.
- λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ἵνα νημερτὲς ἐνίσπῃ·
- ψεῦδος δʼ οὐκ ἐρέει· μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστίν.
- ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- ὦ γέρον, ἦ τοι ταῦτα κατὰ μοῖραν κατέλεξας·
- ἀλλʼ ἄγε τάμνετε μὲν γλώσσας, κεράασθε δὲ οἶνον,
- ὄφρα Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν
- σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα· τοῖο γὰρ ὥρη.
- ἤδη γὰρ φάος οἴχεθʼ ὑπὸ ζόφον, οὐδὲ ἔοικεν·
- δηθὰ θεῶν ἐν δαιτὶ θαασσέμεν, ἀλλὰ νέεσθαι.
- ἦ ῥα Διὸς θυγάτηρ, οἱ δʼ ἔκλυον αὐδησάσης.
- τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
- κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
- νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσι·
- γλώσσας δʼ ἐν πυρὶ βάλλον, ἀνιστάμενοι δʼ ἐπέλειβον.
- αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
- δὴ τότʼ Ἀθηναίη καὶ Τηλέμαχος θεοειδὴς
- ἄμφω ἱέσθην κοίλην ἐπὶ νῆα νέεσθαι.
- Νέστωρ δʼ αὖ κατέρυκε καθαπτόμενος ἐπέεσσιν·
- Ζεὺς τό γʼ ἀλεξήσειε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι,