Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι Μαλειάων ὄρος αἰπὺ
- ἷξε θέων, τότε δὴ στυγερὴν ὁδὸν εὐρύοπα Ζεὺς
- ἐφράσατο, λιγέων δʼ ἀνέμων ἐπʼ ἀυτμένα χεῦε,
- κύματά τε τροφέοντο πελώρια, ἶσα ὄρεσσιν.
- ἔνθα διατμήξας τὰς μὲν Κρήτῃ ἐπέλασσεν,
- ἧχι Κύδωνες ἔναιον Ἰαρδάνου ἀμφὶ ῥέεθρα.
- ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη
- ἐσχατιῇ Γόρτυνος ἐν ἠεροειδέι πόντῳ·
- ἔνθα Νότος μέγα κῦμα ποτὶ σκαιὸν ῥίον ὠθεῖ,
- ἐς Φαιστόν, μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμʼ ἀποέργει.
- αἱ μὲν ἄρʼ ἔνθʼ ἦλθον, σπουδῇ δʼ ἤλυξαν ὄλεθρον
- ἄνδρες, ἀτὰρ νῆάς γε ποτὶ σπιλάδεσσιν ἔαξαν
- κύματʼ· ἀτὰρ τὰς πέντε νέας κυανοπρῳρείους
- Αἰγύπτῳ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καὶ ὕδωρ.
- ὣς ὁ μὲν ἔνθα πολὺν βίοτον καὶ χρυσὸν ἀγείρων
- ἠλᾶτο ξὺν νηυσὶ κατʼ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους·
- τόφρα δὲ ταῦτʼ Αἴγισθος ἐμήσατο οἴκοθι λυγρά.
- ἑπτάετες δʼ ἤνασσε πολυχρύσοιο Μυκήνης,
- κτείνας Ἀτρεΐδην, δέδμητο δὲ λαὸς ὑπʼ αὐτῷ.
- τῷ δέ οἱ ὀγδοάτῳ κακὸν ἤλυθε δῖος Ὀρέστης
- ἂψ ἀπʼ Ἀθηνάων, κατὰ δʼ ἔκτανε πατροφονῆα,
- Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα.
- ἦ τοι ὁ τὸν κτείνας δαίνυ τάφον Ἀργείοισιν
- μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο·
- αὐτῆμαρ δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
- πολλὰ κτήματʼ ἄγων, ὅσα οἱ νέες ἄχθος ἄειραν.
- καὶ σύ, φίλος, μὴ δηθὰ δόμων ἄπο τῆλʼ ἀλάλησο,
- κτήματά τε προλιπὼν ἄνδρας τʼ ἐν σοῖσι δόμοισιν
- οὕτω ὑπερφιάλους, μή τοι κατὰ πάντα φάγωσιν
- κτήματα δασσάμενοι, σὺ δὲ τηϋσίην ὁδὸν ἔλθῃς.
- ἀλλʼ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα
- ἐλθεῖν· κεῖνος γὰρ νέον ἄλλοθεν εἰλήλουθεν,
- ἐκ τῶν ἀνθρώπων, ὅθεν οὐκ ἔλποιτό γε θυμῷ
- ἐλθέμεν, ὅν τινα πρῶτον ἀποσφήλωσιν ἄελλαι
- ἐς πέλαγος μέγα τοῖον, ὅθεν τέ περ οὐδʼ οἰωνοὶ
- αὐτόετες οἰχνεῦσιν, ἐπεὶ μέγα τε δεινόν τε.
- ἀλλʼ ἴθι νῦν σὺν νηί τε σῇ καὶ σοῖς ἑτάροισιν·
- εἰ δʼ ἐθέλεις πεζός, πάρα τοι δίφρος τε καὶ ἵπποι,
- πὰρ δέ τοι υἷες ἐμοί, οἵ τοι πομπῆες ἔσονται
- ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ὅθι ξανθὸς Μενέλαος.
- λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ἵνα νημερτὲς ἐνίσπῃ·
- ψεῦδος δʼ οὐκ ἐρέει· μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστίν.
- ὣς ἔφατʼ, ἠέλιος δʼ ἄρʼ ἔδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- ὦ γέρον, ἦ τοι ταῦτα κατὰ μοῖραν κατέλεξας·
- ἀλλʼ ἄγε τάμνετε μὲν γλώσσας, κεράασθε δὲ οἶνον,
- ὄφρα Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν
- σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα· τοῖο γὰρ ὥρη.
- ἤδη γὰρ φάος οἴχεθʼ ὑπὸ ζόφον, οὐδὲ ἔοικεν·
- δηθὰ θεῶν ἐν δαιτὶ θαασσέμεν, ἀλλὰ νέεσθαι.
- ἦ ῥα Διὸς θυγάτηρ, οἱ δʼ ἔκλυον αὐδησάσης.
- τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
- κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
- νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσι·
- γλώσσας δʼ ἐν πυρὶ βάλλον, ἀνιστάμενοι δʼ ἐπέλειβον.
- αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
- δὴ τότʼ Ἀθηναίη καὶ Τηλέμαχος θεοειδὴς
- ἄμφω ἱέσθην κοίλην ἐπὶ νῆα νέεσθαι.
- Νέστωρ δʼ αὖ κατέρυκε καθαπτόμενος ἐπέεσσιν·
- Ζεὺς τό γʼ ἀλεξήσειε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι,
- ὡς ὑμεῖς παρʼ ἐμεῖο θοὴν ἐπὶ νῆα κίοιτε
- ὥς τέ τευ ἦ παρὰ πάμπαν ἀνείμονος ἠδὲ πενιχροῦ,
- ᾧ οὔ τι χλαῖναι καὶ ῥήγεα πόλλʼ ἐνὶ οἴκῳ,
- οὔτʼ αὐτῷ μαλακῶς οὔτε ξείνοισιν ἐνεύδειν.
- αὐτὰρ ἐμοὶ πάρα μὲν χλαῖναι καὶ ῥήγεα καλά.
- οὔ θην δὴ τοῦδʼ ἀνδρὸς Ὀδυσσῆος φίλος υἱὸς
- νηὸς ἐπʼ ἰκριόφιν καταλέξεται, ὄφρʼ ἂν ἐγώ γε
- ζώω, ἔπειτα δὲ παῖδες ἐνὶ μεγάροισι λίπωνται,
- ξείνους ξεινίζειν, ὅς τίς κʼ ἐμὰ δώμαθʼ ἵκηται.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- εὖ δὴ ταῦτά γʼ ἔφησθα, γέρον φίλε· σοὶ δὲ ἔοικεν
- Τηλέμαχον πείθεσθαι, ἐπεὶ πολὺ κάλλιον οὕτως.
- ἀλλʼ οὗτος μὲν νῦν σοὶ ἅμʼ ἕψεται, ὄφρα κεν εὕδῃ
- σοῖσιν ἐνὶ μεγάροισιν· ἐγὼ δʼ ἐπὶ νῆα μέλαιναν
- εἶμʼ, ἵνα θαρσύνω θʼ ἑτάρους εἴπω τε ἕκαστα.
- οἶος γὰρ μετὰ τοῖσι γεραίτερος εὔχομαι εἶναι·
- οἱ δʼ ἄλλοι φιλότητι νεώτεροι ἄνδρες ἕπονται,
- πάντες ὁμηλικίη μεγαθύμου Τηλεμάχοιο.
- ἔνθα κε λεξαίμην κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ
- νῦν· ἀτὰρ ἠῶθεν μετὰ Καύκωνας μεγαθύμους
- εἶμʼ ἔνθα χρεῖός μοι ὀφέλλεται, οὔ τι νέον γε
- οὐδʼ ὀλίγον. σὺ δὲ τοῦτον, ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα,
- πέμψον σὺν δίφρῳ τε καὶ υἱέι· δὸς δέ οἱ ἵππους,
- οἵ τοι ἐλαφρότατοι θείειν καὶ κάρτος ἄριστοι.
- ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη
- φήνῃ εἰδομένη· θάμβος δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας.
- θαύμαζεν δʼ ὁ γεραιός, ὅπως ἴδεν ὀφθαλμοῖς·
- Τηλεμάχου δʼ ἕλε χεῖρα, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
- ὦ φίλος, οὔ σε ἔολπα κακὸν καὶ ἄναλκιν ἔσεσθαι,
- εἰ δή τοι νέῳ ὧδε θεοὶ πομπῆες ἕπονται.
- οὐ μὲν γάρ τις ὅδʼ ἄλλος Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,
- ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ, κυδίστη Τριτογένεια,
- ἥ τοι καὶ πατέρʼ ἐσθλὸν ἐν Ἀργείοισιν ἐτίμα.
- ἀλλὰ ἄνασσʼ ἵληθι, δίδωθι δέ μοι κλέος ἐσθλόν,
- αὐτῷ καὶ παίδεσσι καὶ αἰδοίῃ παρακοίτι·
- σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον
- ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·
- τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.
- τοῖσιν δʼ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
- υἱάσι καὶ γαμβροῖσιν, ἑὰ πρὸς δώματα καλά.
- ἀλλʼ ὅτε δώμαθʼ ἵκοντο ἀγακλυτὰ τοῖο ἄνακτος,
- ἑξείης ἕζοντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε·
- τοῖς δʼ ὁ γέρων ἐλθοῦσιν ἀνὰ κρητῆρα κέρασσεν
- οἴνου ἡδυπότοιο, τὸν ἑνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ
- ὤιξεν ταμίη καὶ ἀπὸ κρήδεμνον ἔλυσε·
- τοῦ ὁ γέρων κρητῆρα κεράσσατο, πολλὰ δʼ Ἀθήνῃ
- εὔχετʼ ἀποσπένδων, κούρῃ Διὸς αἰγιόχοιο.
- αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιον θʼ, ὅσον ἤθελε θυμός,
- οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
- τὸν δʼ αὐτοῦ κοίμησε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
- Τηλέμαχον, φίλον υἱὸν Ὀδυσσῆος θείοιο,
- τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ,
- πὰρʼ δʼ ἄρʼ ἐυμμελίην Πεισίστρατον, ὄρχαμον ἀνδρῶν,
- ὅς οἱ ἔτʼ ἠίθεος παίδων ἦν ἐν μεγάροισιν·
- αὐτὸς δʼ αὖτε καθεῦδε μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο,
- τῷ δʼ ἄλοχος δέσποινα λέχος πόρσυνε καὶ εὐνήν.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
- ἐκ δʼ ἐλθὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοισιν,
- οἵ οἱ ἔσαν προπάροιθε θυράων ὑψηλάων,
- λευκοί, ἀποστίλβοντες ἀλείφατος· οἷς ἔπι μὲν πρὶν
- Νηλεὺς ἵζεσκεν, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος·
- ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κηρὶ δαμεὶς Ἄϊδόσδε βεβήκει,
- Νέστωρ αὖ τότʼ ἐφῖζε Γερήνιος, οὖρος Ἀχαιῶν,
- σκῆπτρον ἔχων. περὶ δʼ υἷες ἀολλέες ἠγερέθοντο
- ἐκ θαλάμων ἐλθόντες, Ἐχέφρων τε Στρατίος τε
- Περσεύς τʼ Ἄρητός τε καὶ ἀντίθεος Θρασυμήδης.
- τοῖσι δʼ ἔπειθʼ ἕκτος Πεισίστρατος ἤλυθεν ἥρως,
- πὰρ δʼ ἄρα Τηλέμαχον θεοείκελον εἷσαν ἄγοντες.
- τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- καρπαλίμως μοι, τέκνα φίλα, κρηήνατʼ ἐέλδωρ,
- ὄφρʼ ἦ τοι πρώτιστα θεῶν ἱλάσσομʼ Ἀθήνην,
- ἥ μοι ἐναργὴς ἦλθε θεοῦ ἐς δαῖτα θάλειαν.
- ἀλλʼ ἄγʼ ὁ μὲν πεδίονδʼ ἐπὶ βοῦν, ἴτω, ὄφρα τάχιστα
- ἔλθῃσιν, ἐλάσῃ δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·
- εἷς δʼ ἐπὶ Τηλεμάχου μεγαθύμου νῆα μέλαιναν
- πάντας ἰὼν ἑτάρους ἀγέτω, λιπέτω δὲ δύʼ οἴους·
- εἷς δʼ αὖ χρυσοχόον Λαέρκεα δεῦρο κελέσθω
- ἐλθεῖν, ὄφρα βοὸς χρυσὸν κέρασιν περιχεύῃ.
- οἱ δʼ ἄλλοι μένετʼ αὐτοῦ ἀολλέες, εἴπατε δʼ εἴσω
- δμῳῇσιν κατὰ δώματʼ ἀγακλυτὰ δαῖτα πένεσθαι,
- ἕδρας τε ξύλα τʼ ἀμφὶ καὶ ἀγλαὸν οἰσέμεν ὕδωρ.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐποίπνυον. ἦλθε μὲν ἂρ βοῦς
- ἐκ πεδίου, ἦλθον δὲ θοῆς παρὰ νηὸς ἐίσης
- Τηλεμάχου ἕταροι μεγαλήτορος, ἦλθε δὲ χαλκεὺς
- ὅπλʼ ἐν χερσὶν ἔχων χαλκήια, πείρατα τέχνης,
- ἄκμονά τε σφῦραν τʼ ἐυποίητόν τε πυράγρην,
- οἷσίν τε χρυσὸν εἰργάζετο· ἦλθε δʼ Ἀθήνη
- ἱρῶν ἀντιόωσα. γέρων δʼ ἱππηλάτα Νέστωρ
- χρυσὸν ἔδωχʼ· ὁ δʼ ἔπειτα βοὸς κέρασιν περίχευεν
- ἀσκήσας, ἵνʼ ἄγαλμα θεὰ κεχάροιτο ἰδοῦσα.
- βοῦν δʼ ἀγέτην κεράων Στρατίος καὶ δῖος Ἐχέφρων.
- χέρνιβα δέ σφʼ Ἄρητος ἐν ἀνθεμόεντι λέβητι
- ἤλυθεν ἐκ θαλάμοιο φέρων, ἑτέρῃ δʼ ἔχεν οὐλὰς
- ἐν κανέῳ πέλεκυν δὲ μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
- ὀξὺν ἔχων ἐν χειρὶ παρίστατο βοῦν ἐπικόψων.
- Περσεὺς δʼ ἀμνίον εἶχε· γέρων δʼ ἱππηλάτα Νέστωρ
- χέρνιβά τʼ οὐλοχύτας τε κατήρχετο, πολλὰ δʼ Ἀθήνῃ
- εὔχετʼ ἀπαρχόμενος, κεφαλῆς τρίχας ἐν πυρὶ βάλλων.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,
- αὐτίκα Νέστορος υἱὸς ὑπέρθυμος Θρασυμήδης
- ἤλασεν ἄγχι στάς· πέλεκυς δʼ ἀπέκοψε τένοντας
- αὐχενίους, λῦσεν δὲ βοὸς μένος. αἱ δʼ ὀλόλυξαν
- θυγατέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παράκοιτις
- Νέστορος, Εὐρυδίκη, πρέσβα Κλυμένοιο θυγατρῶν.
- οἱ μὲν ἔπειτʼ ἀνελόντες ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- ἔσχον· ἀτὰρ σφάξεν Πεισίστρατος, ὄρχαμος ἀνδρῶν.
- τῆς δʼ ἐπεὶ ἐκ μέλαν αἷμα ῥύη, λίπε δʼ ὀστέα θυμός,
- αἶψʼ ἄρα μιν διέχευαν, ἄφαρ δʼ ἐκ μηρία τάμνον
- πάντα κατὰ μοῖραν, κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
- δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
- καῖε δʼ ἐπὶ σχίζῃς ὁ γέρων, ἐπὶ δʼ αἴθοπα οἶνον
- λεῖβε· νέοι δὲ παρʼ αὐτὸν ἔχον πεμπώβολα χερσίν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
- μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,
- ὤπτων δʼ ἀκροπόρους ὀβελοὺς ἐν χερσὶν ἔχοντες.
- τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη,
- Νέστορος ὁπλοτάτη θυγάτηρ Νηληϊάδαο.
- αὐτὰρ ἐπεὶ λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
- ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα,
- ἔκ ῥʼ ἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος·
- πὰρ δʼ ὅ γε Νέστορʼ ἰὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, ποιμένα λαῶν.
- οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
- δαίνυνθʼ ἑζόμενοι· ἐπὶ δʼ ἀνέρες ἐσθλοὶ ὄροντο
- οἶνον οἰνοχοεῦντες ἐνὶ χρυσέοις δεπάεσσιν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
- τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
- παῖδες ἐμοί, ἄγε Τηλεμάχῳ καλλίτριχας ἵππους
- ζεύξαθʼ ὑφʼ ἅρματʼ ἄγοντες, ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδʼ ἐπίθοντο,
- καρπαλίμως δʼ ἔζευξαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους.
- ἐν δὲ γυνὴ ταμίη σῖτον καὶ οἶνον ἔθηκεν
- ὄψα τε, οἷα ἔδουσι διοτρεφέες βασιλῆες.