Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἢ καθύπερθε Χίοιο νεοίμεθα παιπαλοέσσης,
- νήσου ἔπι Ψυρίης, αὐτὴν ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχοντες,
- ἦ ὑπένερθε Χίοιο, παρʼ ἠνεμόεντα Μίμαντα.
- ᾐτέομεν δὲ θεὸν φῆναι τέρας· αὐτὰρ ὅ γʼ ἡμῖν
- δεῖξε, καὶ ἠνώγει πέλαγος μέσον εἰς Εὔβοιαν
- τέμνειν, ὄφρα τάχιστα ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν.
- ὦρτο δʼ ἐπὶ λιγὺς οὖρος ἀήμεναι· αἱ δὲ μάλʼ ὦκα
- ἰχθυόεντα κέλευθα διέδραμον, ἐς δὲ Γεραιστὸν
- ἐννύχιαι κατάγοντο· Ποσειδάωνι δὲ ταύρων
- πόλλʼ ἐπὶ μῆρʼ ἔθεμεν, πέλαγος μέγα μετρήσαντες.
- τέτρατον ἦμαρ ἔην, ὅτʼ ἐν Ἄργεϊ νῆας ἐίσας
- Τυδεΐδεω ἕταροι Διομήδεος ἱπποδάμοιο
- ἵστασαν· αὐτὰρ ἐγώ γε Πύλονδʼ ἔχον, οὐδέ ποτʼ ἔσβη
- οὖρος, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεὸς προέηκεν ἀῆναι.
- ὣς ἦλθον, φίλε τέκνον, ἀπευθής, οὐδέ τι οἶδα
- κείνων, οἵ τʼ ἐσάωθεν Ἀχαιῶν οἵ τʼ ἀπόλοντο.
- ὅσσα δʼ ἐνὶ μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισι
- πεύθομαι, ἣ θέμις ἐστί, δαήσεαι, οὐδέ σε κεύσω.
- εὖ μὲν Μυρμιδόνας φάσʼ ἐλθέμεν ἐγχεσιμώρους,
- οὓς ἄγʼ Ἀχιλλῆος μεγαθύμου φαίδιμος υἱός,
- εὖ δὲ Φιλοκτήτην, Ποιάντιον ἀγλαὸν υἱόν.
- πάντας δʼ Ἰδομενεὺς Κρήτην εἰσήγαγʼ ἑταίρους,
- οἳ φύγον ἐκ πολέμου, πόντος δέ οἱ οὔ τινʼ ἀπηύρα.
- Ἀτρεΐδην δὲ καὶ αὐτοὶ ἀκούετε, νόσφιν ἐόντες,
- ὥς τʼ ἦλθʼ, ὥς τʼ Αἴγισθος ἐμήσατο λυγρὸν ὄλεθρον.
- ἀλλʼ ἦ τοι κεῖνος μὲν ἐπισμυγερῶς ἀπέτισεν·
- ὡς ἀγαθὸν καὶ παῖδα καταφθιμένοιο λιπέσθαι
- ἀνδρός, ἐπεὶ καὶ κεῖνος ἐτίσατο πατροφονῆα,
- Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα.
- καὶ σὺ φίλος, μάλα γάρ σʼ ὁρόω καλόν τε μέγαν τε,
- ἄλκιμος ἔσσʼ, ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων ἐὺ εἴπῃ.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- ὦ Νέστορ Νηληϊάδη, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
- καὶ λίην κεῖνος μὲν ἐτίσατο, καί οἱ Ἀχαιοὶ