Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. πατρός, ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν.
  2. ἀλλʼ ἄγε νῦν ἰθὺς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο·
  3. εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε.
  4. λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ὅπως νημερτέα εἴπῃ·
  5. ψεῦδος δʼ οὐκ ἐρέει· μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστί.
  6. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  7. Μέντορ, πῶς τʼ ἄρʼ ἴω; πῶς τʼ ἂρ προσπτύξομαι αὐτόν;
  8. οὐδέ τί πω μύθοισι πεπείρημαι πυκινοῖσιν·
  9. αἰδὼς δʼ αὖ νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι.
  10. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  11. Τηλέμαχʼ, ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις,
  12. ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται· οὐ γὰρ ὀίω
  13. οὔ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.
  14. ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
  15. καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
  16. ἷξον δʼ ἐς Πυλίων ἀνδρῶν ἄγυρίν τε καὶ ἕδρας,
  17. ἔνθʼ ἄρα Νέστωρ ἧστο σὺν υἱάσιν, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
  18. δαῖτʼ ἐντυνόμενοι κρέα τʼ ὤπτων ἄλλα τʼ ἔπειρον.
  19. οἱ δʼ ὡς οὖν ξείνους ἴδον, ἁθρόοι ἦλθον ἅπαντες,
  20. χερσίν τʼ ἠσπάζοντο καὶ ἑδριάασθαι ἄνωγον.
  21. πρῶτος Νεστορίδης Πεισίστρατος ἐγγύθεν ἐλθὼν
  22. ἀμφοτέρων ἕλε χεῖρα καὶ ἵδρυσεν παρὰ δαιτὶ
  23. κώεσιν ἐν μαλακοῖσιν ἐπὶ ψαμάθοις ἁλίῃσιν
  24. πάρ τε κασιγνήτῳ Θρασυμήδεϊ καὶ πατέρι ᾧ·
  25. δῶκε δʼ ἄρα σπλάγχνων μοίρας, ἐν δʼ οἶνον ἔχευεν
  26. χρυσείῳ δέπαϊ· δειδισκόμενος δὲ προσηύδα
  27. Παλλάδʼ Ἀθηναίην κούρην Διὸς αἰγιόχοιο·
  28. εὔχεο νῦν, ὦ ξεῖνε, Ποσειδάωνι ἄνακτι·
  29. τοῦ γὰρ καὶ δαίτης ἠντήσατε δεῦρο μολόντες.
  30. αὐτὰρ ἐπὴν σπείσῃς τε καὶ εὔξεαι, ἣ θέμις ἐστί,
  31. δὸς καὶ τούτῳ ἔπειτα δέπας μελιηδέος οἴνου
  32. σπεῖσαι, ἐπεὶ καὶ τοῦτον ὀίομαι ἀθανάτοισιν
  33. εὔχεσθαι· πάντες δὲ θεῶν χατέουσʼ ἄνθρωποι.
  34. ἀλλὰ νεώτερός ἐστιν, ὁμηλικίη δʼ ἐμοὶ αὐτῷ·
  35. τοὔνεκα σοὶ προτέρῳ δώσω χρύσειον ἄλεισον.
  36. ὣς εἰπὼν ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἡδέος οἴνου·
  37. χαῖρε δʼ Ἀθηναίη πεπνυμένῳ ἀνδρὶ δικαίῳ,
  38. οὕνεκα οἷ προτέρῃ δῶκε χρύσειον ἄλεισον·
  39. αὐτίκα δʼ εὔχετο πολλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι·
  40. κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε, μηδὲ μεγήρῃς
  41. ἡμῖν εὐχομένοισι τελευτῆσαι τάδε ἔργα.
  42. Νέστορι μὲν πρώτιστα καὶ υἱάσι κῦδος ὄπαζε,
  43. αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄλλοισι δίδου χαρίεσσαν ἀμοιβὴν
  44. σύμπασιν Πυλίοισιν ἀγακλειτῆς ἑκατόμβης.
  45. δὸς δʼ ἔτι Τηλέμαχον καὶ ἐμὲ πρήξαντα νέεσθαι,
  46. οὕνεκα δεῦρʼ ἱκόμεσθα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
  47. ὣς ἄρʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο καὶ αὐτὴ πάντα τελεύτα.