Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- τίς νύ μοι ἡμέρη ἥδε, θεοὶ φίλοι; ἦ μάλα χαίρω·
- υἱός θʼ υἱωνός τʼ ἀρετῆς πέρι δῆριν ἔχουσιν.
- τὸν δὲ παρισταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- ὦ Ἀρκεισιάδη, πάντων πολὺ φίλταθʼ ἑταίρων,
- εὐξάμενος κούρῃ γλαυκώπιδι καὶ Διὶ πατρί,
- αἶψα μαλʼ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος.
- ὣς φάτο, καί ῥʼ ἔμπνευσε μένος μέγα Παλλὰς Ἀθήνη
- εὐξάμενος δʼ ἄρʼ ἔπειτα Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,
- αἶψα μάλʼ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
- καὶ βάλεν Εὐπείθεα κόρυθος διὰ χαλκοπαρῄου.
- ἡ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διαπρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,
- δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.
- ἐν δʼ ἔπεσον προμάχοις Ὀδυσεὺς καὶ φαίδιμος υἱός,
- τύπτον δὲ ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.
- καί νύ κε δὴ πάντας ὄλεσαν καὶ ἔθηκαν ἀνόστους,
- εἰ μὴ Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο,
- ἤϋσεν φωνῇ, κατὰ ἔσχεθε λαὸν ἅπαντα.
- ἴσχεσθε πτολέμου, Ἰθακήσιοι, ἀργαλέοιο,
- ὥς κεν ἀναιμωτί γε διακρινθῆτε τάχιστα.
- ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, τοὺς δὲ χλωρὸν δέος εἷλεν·
- τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατο τεύχεα,
- πάντα δʼ ἐπὶ χθονὶ πῖπτε, θεᾶς ὄπα φωνησάσης·
- πρὸς δὲ πόλιν τρωπῶντο λιλαιόμενοι βιότοιο.
- σμερδαλέον δʼ ἐβόησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
- οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τʼ αἰετὸς ὑψιπετήεις.
- καὶ τότε δὴ Κρονίδης ἀφίει ψολόεντα κεραυνόν,
- κὰδ δʼ ἔπεσε πρόσθε γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης.
- δὴ τότʼ Ὀδυσσῆα προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
- ἴσχεο, παῦε δὲ νεῖκος ὁμοιΐου πολέμοιο,
- μή πως τοι Κρονίδης κεχολώσεται εὐρύοπα Ζεύς.
- ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, ὁ δʼ ἐπείθετο, χαῖρε δὲ θυμῷ.
- ὅρκια δʼ αὖ κατόπισθε μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔθηκεν
- Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο,
- Μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν.