Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·
  2. τόφρα δʼ ἄρʼ Εὐρυνόμη τε ἰδὲ τροφὸς ἔντυον εὐνὴν
  3. ἐσθῆτος μαλακῆς, δαΐδων ὕπο λαμπομενάων.
  4. αὐτὰρ ἐπεὶ στόρεσαν πυκινὸν λέχος ἐγκονέουσαι,
  5. γρηῢς μὲν κείουσα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει,
  6. τοῖσιν δʼ Εὐρυνόμη θαλαμηπόλος ἡγεμόνευεν
  7. ἐρχομένοισι λέχοσδε, δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσα·
  8. ἐς θάλαμον δʼ ἀγαγοῦσα πάλιν κίεν. οἱ μὲν ἔπειτα
  9. ἀσπάσιοι λέκτροιο παλαιοῦ θεσμὸν ἵκοντο·
  10. αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτης
  11. παῦσαν ἄρʼ ὀρχηθμοῖο πόδας, παῦσαν δὲ γυναῖκας,
  12. αὐτοὶ δʼ εὐνάζοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
  13. τὼ δʼ ἐπεὶ οὖν φιλότητος ἐταρπήτην ἐρατεινῆς,
  14. τερπέσθην μύθοισι, πρὸς ἀλλήλους ἐνέποντε,
  15. ἡ μὲν ὅσʼ ἐν μεγάροισιν ἀνέσχετο δῖα γυναικῶν,
  16. ἀνδρῶν μνηστήρων ἐσορῶσʼ ἀΐδηλον ὅμιλον,
  17. οἳ ἕθεν εἵνεκα πολλά, βόας καὶ ἴφια μῆλα,
  18. ἔσφαζον, πολλὸς δὲ πίθων ἠφύσσετο οἶνος·
  19. αὐτὰρ ὁ διογενὴς Ὀδυσεὺς ὅσα κήδεʼ ἔθηκεν
  20. ἀνθρώποις ὅσα τʼ αὐτὸς ὀϊζύσας ἐμόγησε,
  21. πάντʼ ἔλεγʼ· ἡ δʼ ἄρʼ ἐτέρπετʼ ἀκούουσʼ, οὐδέ οἱ ὕπνος
  22. πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροισι πάρος καταλέξαι ἅπαντα.
  23. ἤρξατο δʼ ὡς πρῶτον Κίκονας δάμασʼ, αὐτὰρ ἔπειτα
  24. ἦλθʼ ἐς Λωτοφάγων ἀνδρῶν πίειραν ἄρουραν·
  25. ἠδʼ ὅσα Κύκλωψ ἔρξε, καὶ ὡς ἀπετίσατο ποινὴν
  26. ἰφθίμων ἑτάρων, οὓς ἤσθιεν οὐδʼ ἐλέαιρεν·
  27. ἠδʼ ὡς Αἴολον ἵκεθʼ, ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο
  28. καὶ πέμπʼ, οὐδέ πω αἶσα φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι
  29. ἤην, ἀλλά μιν αὖτις ἀναρπάξασα θύελλα
  30. πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρεν βαρέα στενάχοντα·
  31. ἠδʼ ὡς Τηλέπυλον Λαιστρυγονίην ἀφίκανεν,
  32. οἳ νῆάς τʼ ὄλεσαν καὶ ἐϋκνήμιδας ἑταίρους
  33. πάντας· Ὀδυσσεὺς δʼ οἶος ὑπέκφυγε νηῒ μελαίνῃ·
  34. καὶ Κίρκης κατέλεξε δόλον πολυμηχανίην τε,
  35. ἠδʼ ὡς εἰς Ἀΐδεω δόμον ἤλυθεν εὐρώεντα,
  36. ψυχῇ χρησόμενος Θηβαίου Τειρεσίαο,
  37. νηῒ πολυκλήϊδι, καὶ εἴσιδε πάντας ἑταίρους
  38. μητέρα θʼ, ἥ μιν ἔτικτε καὶ ἔτρεφε τυτθὸν ἐόντα·
  39. ἠδʼ ὡς Σειρήνων ἁδινάων φθόγγον ἄκουσεν,
  40. ὥς θʼ ἵκετο Πλαγκτὰς πέτρας δεινήν τε Χάρυβδιν
  41. Σκύλλην θʼ, ἣν οὔ πώ ποτʼ ἀκήριοι ἄνδρες ἄλυξαν·
  42. ἠδʼ ὡς Ἠελίοιο βόας κατέπεφνον ἑταῖροι·