Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- ἐν θυμῷ, γρηῦ, χαῖρε καὶ ἴσχεο μηδʼ ὀλόλυζε·
- οὐχ ὁσίη κταμένοισιν ἐπʼ ἀνδράσιν εὐχετάασθαι.
- τούσδε δὲ μοῖρʼ ἐδάμασσε θεῶν καὶ σχέτλια ἔργα·
- οὔ τινα γὰρ τίεσκον ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,
- οὐ κακὸν οὐδὲ μὲν ἐσθλόν, ὅτις σφέας εἰσαφίκοιτο·
- τῷ καὶ ἀτασθαλίῃσιν ἀεικέα πότμον ἐπέσπον.
- ἀλλʼ ἄγε μοι σὺ γυναῖκας ἐνὶ μεγάροις κατάλεξον,
- αἵ τέ μʼ ἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλείτιδές εἰσιν.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- τοιγὰρ ἐγώ τοι, τέκνον, ἀληθείην καταλέξω.
- πεντήκοντά τοί εἰσιν ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες
- δμῳαί, τὰς μέν τʼ ἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι,
- εἴριά τε ξαίνειν καὶ δουλοσύνην ἀνέχεσθαι·
- τάων δώδεκα πᾶσαι ἀναιδείης ἐπέβησαν,
- οὔτʼ ἐμὲ τίουσαι οὔτʼ αὐτὴν Πηνελόπειαν.
- Τηλέμαχος δὲ νέον μὲν ἀέξετο, οὐδέ ἑ μήτηρ
- σημαίνειν εἴασκεν ἐπὶ δμῳῇσι γυναιξίν.
- ἀλλʼ ἄγʼ ἐγὼν ἀναβᾶσʼ ὑπερώϊα σιγαλόεντα
- εἴπω σῇ ἀλόχῳ, τῇ τις θεὸς ὕπνον ἐπῶρσε.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
- μή πω τήνδʼ ἐπέγειρε· σὺ δʼ ἐνθάδε εἰπὲ γυναιξὶν
- ἐλθέμεν, αἵ περ πρόσθεν ἀεικέα μηχανόωντο.
- ὣς ἄρʼ ἔφη, γρηῢς δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
- ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι.
- αὐτὰρ ὁ Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην
- εἰς ἓ καλεσσάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- ἄρχετε νῦν νέκυας φορέειν καὶ ἄνωχθε γυναῖκας·
- αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας
- ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι καθαίρειν.
- αὐτὰρ ἐπὴν δὴ πάντα δόμον κατακοσμήσησθε,
- δμῳὰς ἐξαγαγόντες ἐϋσταθέος μεγάροιο,
- μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἕρκεος αὐλῆς,
- θεινέμεναι ξίφεσιν τανυήκεσιν, εἰς ὅ κε πασέων
- ψυχὰς ἐξαφέλησθε καὶ ἐκλελάθωντʼ Ἀφροδίτης,
- τὴν ἄρʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ἔχον μίσγοντό τε λάθρη.
- ὣς ἔφαθʼ, αἱ δὲ γυναῖκες ἀολλέες ἦλθον ἅπασαι,
- αἴνʼ ὀλοφυρόμεναι, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσαι.
- πρῶτα μὲν οὖν νέκυας φόρεον κατατεθνηῶτας,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ὑπʼ αἰθούσῃ τίθεσαν εὐερκέος αὐλῆς,
- ἀλλήλοισιν ἐρείδουσαι· σήμαινε δʼ Ὀδυσσεὺς
- αὐτὸς ἐπισπέρχων· ταὶ δʼ ἐκφόρεον καὶ ἀνάγκῃ.
- αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας
- ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι κάθαιρον.
- αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτῃς
- λίστροισιν δάπεδον πύκα ποιητοῖο δόμοιο
- ξῦον· ταὶ δʼ ἐφόρεον δμῳαί, τίθεσαν δὲ θύραζε.
- αὐτὰρ ἐπειδὴ πᾶν μέγαρον διεκοσμήσαντο,
- δμῳὰς δʼ ἐξαγαγόντες ἐϋσταθέος μεγάροιο,
- μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἕρκεος αὐλῆς,
- εἴλεον ἐν στείνει, ὅθεν οὔ πως ἦεν ἀλύξαι.
- τοῖσι δὲ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν·
- μὴ μὲν δὴ καθαρῷ θανάτῳ ἀπὸ θυμὸν ἑλοίμην
- τάων, αἳ δὴ ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν
- μητέρι θʼ ἡμετέρῃ παρά τε μνηστῆρσιν ἴαυον.
- ὣς ἄρʼ ἔφη, καὶ πεῖσμα νεὸς κυανοπρῴροιο
- κίονος ἐξάψας μεγάλης περίβαλλε θόλοιο,
- ὑψόσʼ ἐπεντανύσας, μή τις ποσὶν οὖδας ἵκοιτο.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἢ κίχλαι τανυσίπτεροι ἠὲ πέλειαι
- ἕρκει ἐνιπλήξωσι, τό θʼ ἑστήκῃ ἐνὶ θάμνῳ,
- αὖλιν ἐσιέμεναι, στυγερὸς δʼ ὑπεδέξατο κοῖτος,
- ὣς αἵ γʼ ἑξείης κεφαλὰς ἔχον, ἀμφὶ δὲ πάσαις
- δειρῇσι βρόχοι ἦσαν, ὅπως οἴκτιστα θάνοιεν.
- ἤσπαιρον δὲ πόδεσσι μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν.
- ἐκ δὲ Μελάνθιον ἦγον ἀνὰ πρόθυρόν τε καὶ αὐλήν·
- τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν ῥῖνάς τε καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
- τάμνον, μήδεά τʼ ἐξέρυσαν, κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι,
- χεῖράς τʼ ἠδὲ πόδας κόπτον κεκοτηότι θυμῷ.
- οἱ μὲν ἔπειτʼ ἀπονιψάμενοι χεῖράς τε πόδας τε
- εἰς Ὀδυσῆα δόμονδε κίον, τετέλεστο δὲ ἔργον·
- αὐτὰρ ὅ γε προσέειπε φίλην τροφὸν Εὐρύκλειαν·
- οἶσε θέειον, γρηΰ, κακῶν ἄκος, οἶσε δέ μοι πῦρ,
- ὄφρα θεειώσω μέγαρον· σὺ δὲ Πηνελόπειαν
- ἐλθεῖν ἐνθάδʼ ἄνωχθι σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί·
- πάσας δʼ ὄτρυνον δμῳὰς κατὰ δῶμα νέεσθαι.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- ναὶ δὴ ταῦτά γε, τέκνον ἐμόν, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
- ἀλλʼ ἄγε τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἐνείκω,
- μηδʼ οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους
- ἕσταθʼ ἐνὶ μεγάροισι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- πῦρ νῦν μοι πρώτιστον ἐνὶ μεγάροισι γενέσθω.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια,
- ἤνεικεν δʼ ἄρα πῦρ καὶ θήϊον· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
- εὖ διεθείωσεν μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν.
- γρηῢς δʼ αὖτʼ ἀπέβη διὰ δώματα κάλʼ Ὀδυσῆος
- ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι·
- αἱ δʼ ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετὰ χερσὶν ἔχουσαι.
- αἱ μὲν ἄρʼ ἀμφεχέοντο καὶ ἠσπάζοντʼ Ὀδυσῆα,
- καὶ κύνεον ἀγαπαξόμεναι κεφαλήν τε καὶ ὤμους
- χεῖράς τʼ αἰνύμεναι· τὸν δὲ γλυκὺς ἵμερος ᾕρει
- κλαυθμοῦ καὶ στοναχῆς, γίγνωσκε δʼ ἄρα φρεσὶ πάσας.
- γρηῢς δʼ εἰς ὑπερῷʼ ἀνεβήσετο καγχαλόωσα,
- δεσποίνῃ ἐρέουσα φίλον πόσιν ἔνδον ἐόντα·
- γούνατα δʼ ἐρρώσαντο, πόδες δʼ ὑπερικταίνοντο.
- στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
- ἔγρεο, Πηνελόπεια, φίλον τέκος, ὄφρα ἴδηαι
- ὀφθαλμοῖσι τεοῖσι τά τʼ ἔλδεαι ἤματα πάντα.
- ἦλθʼ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται, ὀψέ περ ἐλθών.
- μνηστῆρας δʼ ἔκτεινεν ἀγήνορας, οἵ θʼ ἑὸν οἶκον
- κήδεσκον καὶ κτήματʼ ἔδον βιόωντό τε παῖδα.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
- μαῖα φίλη, μάργην σε θεοὶ θέσαν, οἵ τε δύνανται
- ἄφρονα ποιῆσαι καὶ ἐπίφρονά περ μάλʼ ἐόντα,
- καί τε χαλιφρονέοντα σαοφροσύνης ἐπέβησαν·
- οἵ σέ περ ἔβλαψαν· πρὶν δὲ φρένας αἰσίμη ἦσθα.
- τίπτε με λωβεύεις πολυπενθέα θυμὸν ἔχουσαν
- ταῦτα παρὲξ ἐρέουσα καὶ ἐξ ὕπνου μʼ ἀνεγείρεις
- ἡδέος, ὅς μʼ ἐπέδησε φίλα βλέφαρʼ ἀμφικαλύψας;
- οὐ γάρ πω τοιόνδε κατέδραθον, ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
- ᾤχετʼ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν.
- ἀλλʼ ἄγε νῦν κατάβηθι καὶ ἂψ ἔρχευ μέγαρόνδε.
- εἰ γάρ τίς μʼ ἄλλη γε γυναικῶν, αἵ μοι ἔασι,
- ταῦτʼ ἐλθοῦσʼ ἤγγειλε καὶ ἐξ ὕπνου ἀνέγειρεν,
- τῷ κε τάχα στυγερῶς μιν ἐγὼν ἀπέπεμψα νέεσθαι
- αὖτις ἔσω μέγαρον· σὲ δὲ τοῦτό γε γῆρας ὀνήσει.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- οὔ τί σε λωβεύω, τέκνον φίλον, ἀλλʼ ἔτυμόν τοι
- ἦλθʼ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται, ὡς ἀγορεύω,
- ὁ ξεῖνος, τὸν πάντες ἀτίμων ἐν μεγάροισι.
- Τηλέμαχος δʼ ἄρα μιν πάλαι ᾔδεεν ἔνδον ἐόντα,
- ἀλλὰ σαοφροσύνῃσι νοήματα πατρὸς ἔκευθεν,
- ὄφρʼ ἀνδρῶν τίσαιτο βίην ὑπερηνορεόντων.
- ὣς ἔφαθʼ, ἡ δʼ ἐχάρη καὶ ἀπὸ λέκτροιο θοροῦσα
- γρηῒ περιπλέχθη, βλεφάρων δʼ ἀπὸ δάκρυον ἧκεν·
- καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- εἰ δʼ ἄγε δή μοι, μαῖα φίλη, νημερτὲς ἐνίσπες,
- εἰ ἐτεὸν δὴ οἶκον ἱκάνεται, ὡς ἀγορεύεις,
- ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε
- μοῦνος ἐών, οἱ δʼ αἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον.
- τὴν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- οὐκ ἴδον, οὐ πυθόμην, ἀλλὰ στόνον οἶον ἄκουσα
- κτεινομένων· ἡμεῖς δὲ μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων
- ἥμεθʼ ἀτυζόμεναι, σανίδες δʼ ἔχον εὖ ἀραρυῖαι,
- πρίν γʼ ὅτε δή με σὸς υἱὸς ἀπὸ μεγάροιο κάλεσσε
- Τηλέμαχος· τὸν γάρ ῥα πατὴρ προέηκε καλέσσαι.
- εὗρον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα μετὰ κταμένοισι νέκυσσιν
- ἑσταόθʼ· οἱ δέ μιν ἀμφί, κραταίπεδον οὖδας ἔχοντες,