Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- βῆ ῥʼ ἴμεναι μέγαρόνδε μετὰ μνηστῆρας ἀγαυοὺς
- τόξον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
- ἰοδόκον· πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί.
- τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ ἀμφίπολοι φέρον ὄγκιον, ἔνθα σίδηρος
- κεῖτο πολὺς καὶ χαλκός, ἀέθλια τοῖο ἄνακτος.
- ἡ δʼ ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,
- στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
- ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα.
- ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
- αὐτίκα δὲ μνηστῆρσι μετηύδα καὶ φάτο μῦθον·
- κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, οἳ τόδε δῶμα
- ἐχράετʼ ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ἐμμενὲς αἰεὶ
- ἀνδρὸς ἀποιχομένοιο πολὺν χρόνον· οὐδέ τινʼ ἄλλην
- μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε,
- ἀλλʼ ἐμὲ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα.
- ἀλλʼ ἄγετε, μνηστῆρες, ἐπεὶ τόδε φαίνετʼ ἄεθλον.
- θήσω γὰρ μέγα τόξον Ὀδυσσῆος θείοιο·
- ὃς δέ κε ῥηΐτατʼ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι
- καὶ διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων,
- τῷ κεν ἅμʼ ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα
- κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο,
- τοῦ ποτὲ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
- ὣς φάτο, καί ῥʼ Εὔμαιον ἀνώγει, δῖον ὑφορβόν,
- τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον.
- δακρύσας δʼ Εὔμαιος ἐδέξατο καὶ κατέθηκε·
- κλαῖε δὲ βουκόλος ἄλλοθʼ, ἐπεὶ ἴδε τόξον ἄνακτος.
- Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
- νήπιοι ἀγροιῶται, ἐφημέρια φρονέοντες,
- ἆ δειλώ, τί νυ δάκρυ κατείβετον ἠδὲ γυναικὶ
- θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὀρίνετον; ᾗ τε καὶ ἄλλως
- κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός, ἐπεὶ φίλον ὤλεσʼ ἀκοίτην.
- ἀλλʼ ἀκέων δαίνυσθε καθήμενοι, ἠὲ θύραζε
- κλαίετον ἐξελθόντε, κατʼ αὐτόθι τόξα λιπόντε,
- μνηστήρεσσιν ἄεθλον ἀάατον· οὐ γὰρ ὀΐω
- ῥηϊδίως τόδε τόξον ἐΰξοον ἐντανύεσθαι.
- οὐ γάρ τις μέτα τοῖος ἀνὴρ ἐν τοίσδεσι πᾶσιν
- οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν· ἐγὼ δέ μιν αὐτὸς ὄπωπα,
- καὶ γὰρ μνήμων εἰμί, πάϊς δʼ ἔτι νήπιος ἦα.
- ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
- νευρὴν ἐντανύσειν διοϊστεύσειν τε σιδήρου.
- ἦ τοι ὀϊστοῦ γε πρῶτος γεύσεσθαι ἔμελλεν
- ἐκ χειρῶν Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ὃν τότʼ ἀτίμα
- ἥμενος ἐν μεγάροις, ἐπὶ δʼ ὤρνυε πάντας ἑταίρους.