Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
  2. κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
  3. νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
  4. οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
  5. τοῖς δὲ δολοφρονέων μετέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  6. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης·
  7. ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει·
  8. Εὐρύμαχον δὲ μάλιστα καὶ Ἀντίνοον θεοειδέα
  9. λίσσομʼ, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπε,
  10. νῦν μὲν παῦσαι τόξον, ἐπιτρέψαι δὲ θεοῖσιν·
  11. ἠῶθεν δὲ θεὸς δώσει κράτος ᾧ κʼ ἐθέλῃσιν.
  12. ἀλλʼ ἄγʼ ἐμοὶ δότε τόξον ἐΰξοον, ὄφρα μεθʼ ὑμῖν
  13. χειρῶν καὶ σθένεος πειρήσομαι, ἤ μοι ἔτʼ ἐστὶν
  14. ἴς, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν,
  15. ἦ ἤδη μοι ὄλεσσεν ἄλη τʼ ἀκομιστίη τε.
  16. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὑπερφιάλως νεμέσησαν,
  17. δείσαντες μὴ τόξον ἐΰξοον ἐντανύσειεν.
  18. Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
  19. ἆ δειλὲ ξείνων, ἔνι τοι φρένες οὐδʼ ἠβαιαί·
  20. οὐκ ἀγαπᾷς ὃ ἕκηλος ὑπερφιάλοισι μεθʼ ἡμῖν
  21. δαίνυσαι, οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι, αὐτὰρ ἀκούεις
  22. μύθων ἡμετέρων καὶ ῥήσιος; οὐδέ τις ἄλλος
  23. ἡμετέρων μύθων ξεῖνος καὶ πτωχὸς ἀκούει.
  24. οἶνός σε τρώει μελιηδής, ὅς τε καὶ ἄλλους
  25. βλάπτει, ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μηδʼ αἴσιμα πίνῃ.
  26. οἶνος καὶ Κένταυρον, ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα,
  27. ἄασʼ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο,
  28. ἐς Λαπίθας ἐλθόνθʼ· ὁ δʼ ἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ,
  29. μαινόμενος κάκʼ ἔρεξε δόμον κάτα Πειριθόοιο·
  30. ἥρωας δʼ ἄχος εἷλε, διὲκ προθύρου δὲ θύραζε
  31. ἕλκον ἀναΐξαντες, ἀπʼ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
  32. ῥῖνάς τʼ ἀμήσαντες· ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσιν ἀασθεὶς
  33. ἤϊεν ἣν ἄτην ὀχέων ἀεσίφρονι θυμῷ.
  34. ἐξ οὗ Κενταύροισι καὶ ἀνδράσι νεῖκος ἐτύχθη,
  35. οἷ δʼ αὐτῷ πρώτῳ κακὸν εὕρετο οἰνοβαρείων.
  36. ὣς καὶ σοὶ μέγα πῆμα πιφαύσκομαι, αἴ κε τὸ τόξον
  37. ἐντανύσῃς· οὐ γάρ τευ ἐπητύος ἀντιβολήσεις
  38. ἡμετέρῳ ἐνὶ δήμῳ, ἄφαρ δέ σε νηῒ μελαίνῃ
  39. εἰς Ἔχετον βασιλῆα, βροτῶν δηλήμονα πάντων,
  40. πέμψομεν· ἔνθεν δʼ οὔ τι σαώσεαι· ἀλλὰ ἕκηλος
  41. πῖνέ τε, μηδʼ ἐρίδαινε μετʼ ἀνδράσι κουροτέροισιν.
  42. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  43. Ἀντίνοʼ, οὐ μὲν καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον
  44. ξείνους Τηλεμάχου, ὅς κεν τάδε δώμαθʼ ἵκηται·
  45. ἔλπεαι, αἴ χʼ ὁ ξεῖνος Ὀδυσσῆος μέγα τόξον
  46. ἐντανύσῃ χερσίν τε βίηφί τε ἧφι πιθήσας,
  47. οἴκαδέ μʼ ἄξεσθαι καὶ ἑὴν θήσεσθαι ἄκοιτιν;
  48. οὐδʼ αὐτός που τοῦτό γʼ ἐνὶ στήθεσσιν ἔολπε·
  49. μηδέ τις ὑμείων τοῦ γʼ εἵνεκα θυμὸν ἀχεύων
  50. ἐνθάδε δαινύσθω, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικεν.
  51. τὴν δʼ αὖτʼ Εὐρύμαχος, Πολύβου πάϊς, ἀντίον ηὔδα·
  52. κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρον Πηνελόπεια,
  53. οὔ τί σε τόνδʼ ἄξεσθαι ὀϊόμεθʼ· οὐδὲ ἔοικεν·
  54. ἀλλʼ αἰσχυνόμενοι φάτιν ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν,
  55. μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν
  56. ἦ πολὺ χείρονες ἄνδρες ἀμύμονος ἀνδρὸς ἄκοιτιν
  57. μνῶνται, οὐδέ τι τόξον ἐΰξοον ἐντανύουσιν·
  58. ἀλλʼ ἄλλος τις πτωχὸς ἀνὴρ ἀλαλήμενος ἐλθὼν
  59. ῥηϊδίως ἐτάνυσσε βιόν, διὰ δʼ ἧκε σιδήρου.
  60. ὣς ἐρέουσʼ, ἡμῖν δʼ ἂν ἐλέγχεα ταῦτα γένοιτο.
  61. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  62. Εὐρύμαχʼ, οὔ πως ἔστιν ἐϋκλεῖας κατὰ δῆμον
  63. ἔμμεναι οἳ δὴ οἶκον ἀτιμάζοντες ἔδουσιν
  64. ἀνδρὸς ἀριστῆος· τί δʼ ἐλέγχεα ταῦτα τίθεσθε;
  65. οὗτος δὲ ξεῖνος μάλα μὲν μέγας ἠδʼ εὐπηγής,
  66. πατρὸς δʼ ἐξ ἀγαθοῦ γένος εὔχεται ἔμμεναι υἱός.
  67. ἀλλʼ ἄγε οἱ δότε τόξον ἐΰξοον, ὄφρα ἴδωμεν.
  68. ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
  69. εἴ κέ μιν ἐντανύσῃ, δώῃ δέ οἱ εὖχος Ἀπόλλων,
  70. ἕσσω μιν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά,
  71. δώσω δʼ ὀξὺν ἄκοντα, κυνῶν ἀλκτῆρα καὶ ἀνδρῶν,
  72. καὶ ξίφος ἄμφηκες· δώσω δʼ ὑπὸ ποσσὶ πέδιλα,
  73. πέμψω δʼ ὅππη μιν κραδίη θυμός τε κελεύει.
  74. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  75. μῆτερ ἐμή, τόξον μὲν Ἀχαιῶν οὔ τις ἐμεῖο
  76. κρείσσων, ᾧ κʼ ἐθέλω, δόμεναί τε καὶ ἀρνήσασθαι,
  77. οὔθʼ ὅσσοι κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσιν,
  78. οὔθʼ ὅσσοι νήσοισι πρὸς Ἤλιδος ἱπποβότοιο·
  79. τῶν οὔ τίς μʼ ἀέκοντα βιήσεται, αἴ κʼ ἐθέλωμι
  80. καὶ καθάπαξ ξείνῳ δόμεναι τάδε τόξα φέρεσθαι.
  81. ἀλλʼ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σʼ αὐτῆς ἔργα κόμιζε,
  82. ἱστόν τʼ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε
  83. ἔργον ἐποίχεσθαι· τόξον δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
  84. πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστʼ ἐνὶ οἴκῳ.
  85. ἡ μὲν θαμβήσασα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει·
  86. παιδὸς γὰρ μῦθον πεπνυμένον ἔνθετο θυμῷ.
  87. ἐς δʼ ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶ
  88. κλαῖεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα, φίλον πόσιν, ὄφρα οἱ ὕπνον
  89. ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
  90. αὐτὰρ ὁ τόξα λαβὼν φέρε καμπύλα δῖος ὑφορβός·
  91. μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ὁμόκλεον ἐν μεγάροισιν·
  92. ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
  93. πῆ δὴ καμπύλα τόξα φέρεις, ἀμέγαρτε συβῶτα,
  94. πλαγκτέ; τάχʼ αὖ σʼ ἐφʼ ὕεσσι κύνες ταχέες κατέδονται
  95. οἶον ἀπʼ ἀνθρώπων, οὓς ἔτρεφες, εἴ κεν Ἀπόλλων
  96. ἡμῖν ἱλήκῃσι καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.
  97. ὣς φάσαν, αὐτὰρ, ὁ θῆκε φέρων αὐτῇ ἐνὶ χώρῃ,
  98. δείσας, οὕνεκα πολλοὶ ὁμόκλεον ἐν μεγάροισιν.
  99. Τηλέμαχος δʼ ἑτέρωθεν ἀπειλήσας ἐγεγώνει·
  100. ἄττα, πρόσω φέρε τόξα· τάχʼ οὐκ εὖ πᾶσι πιθήσεις
  101. μή σε καὶ ὁπλότερός περ ἐὼν ἀγρόνδε δίωμαι,
  102. βάλλων χερμαδίοισι· βίηφι δὲ φέρτερός εἰμι.
  103. αἲ γὰρ πάντων τόσσον, ὅσοι κατὰ δώματʼ ἔασι,
  104. μνηστήρων χερσίν τε βίηφί τε φέρτερος εἴην·
  105. τῷ κε τάχα στυγερῶς τινʼ ἐγὼ πέμψαιμι νέεσθαι
  106. ἡμετέρου ἐξ οἴκου, ἐπεὶ κακὰ μηχανόωνται.
  107. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν
  108. μνηστῆρες, καὶ δὴ μέθιεν χαλεποῖο χόλοιο
  109. Τηλεμάχῳ· τὰ δὲ τόξα φέρων ἀνὰ δῶμα συβώτης
  110. ἐν χείρεσσʼ Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι θῆκε παραστάς.
  111. ἐκ δὲ καλεσσάμενος προσέφη τροφὸν Εὐρύκλειαν·
  112. Τηλέμαχος κέλεταί σε, περίφρων Εὐρύκλεια,
  113. κληῗσαι μεγάροιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας.
  114. ἢν δέ τις ἤ στοναχῆς ἠὲ κτύπου ἔνδον ἀκούσῃ
  115. ἀνδρῶν ἡμετέροισιν ἐν ἕρκεσι, μή τι θύραζε
  116. προβλώσκειν, ἀλλʼ αὐτοῦ ἀκὴν ἔμεναι παρὰ ἔργῳ.
  117. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, τῇ δʼ ἄπτερος ἔπλετο μῦθος,
  118. κλήϊσεν δὲ θύρας μεγάρων εὖ ναιεταόντων.
  119. σιγῇ δʼ ἐξ οἴκοιο Φιλοίτιος ἆλτο θύραζε,
  120. κλήϊσεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα θύρας εὐερκέος αὐλῆς.
  121. κεῖτο δʼ ὑπʼ αἰθούσῃ ὅπλον νεὸς ἀμφιελίσσης
  122. βύβλινον, ᾧ ῥʼ ἐπέδησε θύρας, ἐς δʼ ἤϊεν αὐτός·
  123. ἕζετʼ ἔπειτʼ ἐπὶ δίφρον ἰών, ἔνθεν περ ἀνέστη,
  124. εἰσορόων Ὀδυσῆα. ὁ δʼ ἤδη τόξον ἐνώμα
  125. πάντη ἀναστρωφῶν, πειρώμενος ἔνθα καὶ ἔνθα,
  126. μὴ κέρα ἶπες ἔδοιεν ἀποιχομένοιο ἄνακτος.
  127. ὧδε τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
  128. ἦ τις θηητὴρ καὶ ἐπίκλοπος ἔπλετο τόξων·
  129. ἤ ῥά νύ που τοιαῦτα καὶ αὐτῷ οἴκοθι κεῖται
  130. ἢ ὅ γʼ ἐφορμᾶται ποιησέμεν, ὡς ἐνὶ χερσὶ
  131. νωμᾷ ἔνθα καὶ ἔνθα κακῶν ἔμπαιος ἀλήτης.
  132. ἄλλος δʼ αὖ εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
  133. αἲ γὰρ δὴ τοσσοῦτον ὀνήσιος ἀντιάσειεν
  134. ὡς οὗτός ποτε τοῦτο δυνήσεται ἐντανύσασθαι.
  135. ὣς ἄρʼ ἔφαν μνηστῆρες· ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεύς,
  136. αὐτίκʼ ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἴδε πάντη,
  137. ὡς ὅτʼ ἀνὴρ φόρμιγγος ἐπιστάμενος καὶ ἀοιδῆς
  138. ῥηϊδίως ἐτάνυσσε νέῳ περὶ κόλλοπι χορδήν,
  139. ἅψας ἀμφοτέρωθεν ἐϋστρεφὲς ἔντερον οἰός,
  140. ὣς ἄρʼ ἄτερ σπουδῆς τάνυσεν μέγα τόξον Ὀδυσσεύς.