Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. αἱμοφόρυκτα δὲ δὴ κρέα ἤσθιον· ὄσσε δʼ ἄρα σφέων
  2. δακρυόφιν πίμπλαντο, γόον δʼ ὠΐετο θυμός.
  3. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής·
  4. ἆ δειλοί, τί κακὸν τόδε πάσχετε; νυκτὶ μὲν ὑμέων
  5. εἰλύαται κεφαλαί τε πρόσωπά τε νέρθε τε γοῦνα.
  6. οἰμωγὴ δὲ δέδηε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί,
  7. αἵματι δʼ ἐρράδαται τοῖχοι καλαί τε μεσόδμαι·
  8. εἰδώλων δὲ πλέον πρόθυρον, πλείη δὲ καὶ αὐλή,
  9. ἱεμένων Ἔρεβόσδε ὑπὸ ζόφον· ἠέλιος δὲ
  10. οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε, κακὴ δʼ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς.
  11. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν.
  12. τοῖσιν δʼ Εὐρύμαχος, Πολύβου πάϊς, ἦρχʼ ἀγορεύειν·
  13. ἀφραίνει ξεῖνος νέον ἄλλοθεν εἰληλουθώς.
  14. ἀλλά μιν αἶψα, νέοι, δόμου ἐκπέμψασθε θύραζε
  15. εἰς ἀγορὴν ἔρχεσθαι, ἐπεὶ τάδε νυκτὶ ἐΐσκει.
  16. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής·
  17. Εὐρύμαχʼ, οὔ τί σʼ ἄνωγα ἐμοὶ πομπῆας ὀπάζειν·
  18. εἰσί μοι ὀφθαλμοί τε καὶ οὔατα καὶ πόδες ἄμφω
  19. καὶ νόος ἐν στήθεσσι τετυγμένος οὐδὲν ἀεικής.
  20. τοῖς ἔξειμι θύραζε, ἐπεὶ νοέω κακὸν ὔμμιν
  21. ἐρχόμενον, τό κεν οὔ τις ὑπεκφύγοι οὐδʼ ἀλέαιτο
  22. μνηστήρων, οἳ δῶμα κάτʼ ἀντιθέου Ὀδυσῆος
  23. ἀνέρας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανάασθε.
  24. ὣς εἰπὼν ἐξῆλθε δόμων εὖ ναιεταόντων,
  25. ἵκετο δʼ ἐς Πείραιον, ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο.
  26. μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες
  27. Τηλέμαχον ἐρέθιζον, ἐπὶ ξείνοις γελόωντες·
  28. ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
  29. Τηλέμαχʼ, οὔ τις σεῖο κακοξεινώτερος ἄλλος·
  30. οἷον μέν τινα τοῦτον ἔχεις ἐπίμαστον ἀλήτην,
  31. σίτου καὶ οἴνου κεχρημένον, οὐδέ τι ἔργων
  32. ἔμπαιον οὐδὲ βίης, ἀλλʼ αὔτως ἄχθος ἀρούρης.
  33. ἄλλος δʼ αὖτέ τις οὗτος ἀνέστη μαντεύεσθαι.
  34. ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο, τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·
  35. τοὺς ξείνους ἐν νηῒ πολυκληῗδι βαλόντες
  36. ἐς Σικελοὺς πέμψωμεν, ὅθεν κέ τοι ἄξιον ἄλφοι.
  37. ὣς ἔφασαν μνηστῆρες· ὁ δʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων,
  38. ἀλλʼ ἀκέων πατέρα προσεδέρκετο, δέγμενος αἰεί,
  39. ὁππότε δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει.
  40. ἡ δὲ κατʼ ἄντηστιν θεμένη περικαλλέα δίφρον
  41. κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια,
  42. ἀνδρῶν ἐν μεγάροισιν ἑκάστου μῦθον ἄκουεν.
  43. δεῖπνον μὲν γάρ τοί γε γελοίωντες τετύκοντο
  44. ἡδὺ τε καὶ μενοεικές, ἐπεὶ μάλα πόλλʼ ἱέρευσαν·
  45. δόρπου δʼ οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο,
  46. οἷον δὴ τάχʼ ἔμελλε θεὰ καὶ καρτερὸς ἀνὴρ
  47. θησέμεναι· πρότεροι γὰρ ἀεικέα μηχανόωντο.
  1. τῇ δʼ ἄρʼ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  2. κούρῃ Ἰκαρίοιο, περίφρονι Πηνελοπείῃ,
  3. τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον
  4. ἐν μεγάροις Ὀδυσῆος, ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν.
  5. κλίμακα δʼ ὑψηλὴν προσεβήσετο οἷο δόμοιο,
  6. εἵλετο δὲ κληῗδʼ εὐκαμπέα χειρὶ παχείῃ
  7. καλὴν χαλκείην· κώπη δʼ ἐλέφαντος ἐπῆεν.
  8. βῆ δʼ ἴμεναι θάλαμόνδε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
  9. ἔσχατον· ἔνθα δέ οἱ κειμήλια κεῖτο ἄνακτος,
  10. χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.
  11. ἔνθα δὲ τόξον κεῖτο παλίντονον ἠδὲ φαρέτρη
  12. ἰοδόκος, πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί,
  13. δῶρα τά οἱ ξεῖνος Λακεδαίμονι δῶκε τυχήσας
  14. Ἴφιτος Εὐρυτίδης, ἐπιείκελος ἀθανάτοισι.
  15. τὼ δʼ ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλήτην ἀλλήλοιϊν
  16. οἴκῳ ἐν Ὀρτιλόχοιο δαΐφρονος. ἦ τοι Ὀδυσσεὺς
  17. ἦλθε μετὰ χρεῖος, τό ῥά οἱ πᾶς δῆμος ὄφελλε·
  18. μῆλα γὰρ ἐξ Ἰθάκης Μεσσήνιοι ἄνδρες ἄειραν
  19. νηυσὶ πολυκλήϊσι τριηκόσιʼ ἠδὲ νομῆας.
  20. τῶν ἕνεκʼ ἐξεσίην πολλὴν ὁδὸν ἦλθεν Ὀδυσσεὺς
  21. παιδνὸς ἐών· πρὸ γὰρ ἧκε πατὴρ ἄλλοι τε γέροντες.
  22. Ἴφιτος αὖθʼ ἵππους διζήμενος, αἵ οἱ ὄλοντο
  23. δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι ταλαεργοί·
  24. αἳ δή οἱ καὶ ἔπειτα φόνος καὶ μοῖρα γένοντο,
  25. ἐπεὶ δὴ Διὸς υἱὸν ἀφίκετο καρτερόθυμον,
  26. φῶθʼ Ἡρακλῆα, μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων,
  27. ὅς μιν ξεῖνον ἐόντα κατέκτανεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ,
  28. σχέτλιος, οὐδὲ θεῶν ὄπιν ᾐδέσατʼ οὐδὲ τράπεζαν,
  29. τὴν ἥν οἱ παρέθηκεν· ἔπειτα δὲ πέφνε καὶ αὐτόν,
  30. ἵππους δʼ αὐτὸς ἔχε κρατερώνυχας ἐν μεγάροισι.
  31. τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο, δῶκε δὲ τόξον,
  32. τὸ πρὶν μέν ῥʼ ἐφόρει μέγας Εὔρυτος, αὐτὰρ ὁ παιδὶ
  33. κάλλιπʼ ἀποθνῄσκων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι.
  34. τῷ δʼ Ὀδυσεὺς ξίφος ὀξὺ καὶ ἄλκιμον ἔγχος ἔδωκεν,
  35. ἀρχὴν ξεινοσύνης προσκηδέος· οὐδὲ τραπέζῃ
  36. γνώτην ἀλλήλων· πρὶν γὰρ Διὸς υἱὸς ἔπεφνεν
  37. Ἴφιτον Εὐρυτίδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν,
  38. ὅς οἱ τόξον ἔδωκε. τὸ δʼ οὔ ποτε δῖος Ὀδυσσεὺς
  39. ἐρχόμενος πόλεμόνδε μελαινάων ἐπὶ νηῶν
  40. ᾑρεῖτʼ, ἀλλʼ αὐτοῦ μνῆμα ξείνοιο φίλοιο
  41. κέσκετʼ ἐνὶ μεγάροισι, φόρει δέ μιν ἧς ἐπὶ γαίης.
  42. ἡ δʼ ὅτε δὴ θάλαμον τὸν ἀφίκετο δῖα γυναικῶν
  43. οὐδόν τε δρύϊνον προσεβήσετο, τόν ποτε τέκτων
  44. ξέσσεν ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν,
  45. ἐν δὲ σταθμοὺς ἄρσε, θύρας δʼ ἐπέθηκε φαεινάς,
  46. αὐτίκʼ ἄρʼ ἥ γʼ ἱμάντα θοῶς ἀπέλυσε κορώνης,
  47. ἐν δὲ κληῗδʼ ἧκε, θυρέων δʼ ἀνέκοπτεν ὀχῆας
  48. ἄντα τιτυσκομένη· τὰ δʼ ἀνέβραχεν ἠΰτε ταῦρος
  49. βοσκόμενος λειμῶνι· τόσʼ ἔβραχε καλὰ θύρετρα
  50. πληγέντα κληΐδι, πετάσθησαν δέ οἱ ὦκα.
  51. ἡ δʼ ἄρʼ ἐφʼ ὑψηλῆς σανίδος βῆ· ἔνθα δὲ χηλοὶ
  52. ἕστασαν, ἐν δʼ ἄρα τῇσι θυώδεα εἵματʼ ἔκειτο.
  53. ἔνθεν ὀρεξαμένη ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον
  54. αὐτῷ γωρυτῷ, ὅς οἱ περίκειτο φαεινός.
  55. ἑζομένη δὲ κατʼ αὖθι, φίλοις ἐπὶ γούνασι θεῖσα,
  56. κλαῖε μάλα λιγέως, ἐκ δʼ ᾕρεε τόξον ἄνακτος.
  57. ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο,
  58. βῆ ῥʼ ἴμεναι μέγαρόνδε μετὰ μνηστῆρας ἀγαυοὺς
  59. τόξον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
  60. ἰοδόκον· πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί.
  61. τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ ἀμφίπολοι φέρον ὄγκιον, ἔνθα σίδηρος
  62. κεῖτο πολὺς καὶ χαλκός, ἀέθλια τοῖο ἄνακτος.
  63. ἡ δʼ ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,
  64. στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
  65. ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα.
  66. ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
  67. αὐτίκα δὲ μνηστῆρσι μετηύδα καὶ φάτο μῦθον·
  68. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, οἳ τόδε δῶμα
  69. ἐχράετʼ ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ἐμμενὲς αἰεὶ
  70. ἀνδρὸς ἀποιχομένοιο πολὺν χρόνον· οὐδέ τινʼ ἄλλην
  71. μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε,
  72. ἀλλʼ ἐμὲ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα.
  73. ἀλλʼ ἄγετε, μνηστῆρες, ἐπεὶ τόδε φαίνετʼ ἄεθλον.
  74. θήσω γὰρ μέγα τόξον Ὀδυσσῆος θείοιο·
  75. ὃς δέ κε ῥηΐτατʼ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι
  76. καὶ διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων,
  77. τῷ κεν ἅμʼ ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα
  78. κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο,
  79. τοῦ ποτὲ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
  80. ὣς φάτο, καί ῥʼ Εὔμαιον ἀνώγει, δῖον ὑφορβόν,
  81. τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον.
  82. δακρύσας δʼ Εὔμαιος ἐδέξατο καὶ κατέθηκε·
  83. κλαῖε δὲ βουκόλος ἄλλοθʼ, ἐπεὶ ἴδε τόξον ἄνακτος.
  84. Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  85. νήπιοι ἀγροιῶται, ἐφημέρια φρονέοντες,
  86. ἆ δειλώ, τί νυ δάκρυ κατείβετον ἠδὲ γυναικὶ
  87. θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὀρίνετον; ᾗ τε καὶ ἄλλως
  88. κεῖται ἐν ἄλγεσι θυμός, ἐπεὶ φίλον ὤλεσʼ ἀκοίτην.
  89. ἀλλʼ ἀκέων δαίνυσθε καθήμενοι, ἠὲ θύραζε
  90. κλαίετον ἐξελθόντε, κατʼ αὐτόθι τόξα λιπόντε,
  91. μνηστήρεσσιν ἄεθλον ἀάατον· οὐ γὰρ ὀΐω
  92. ῥηϊδίως τόδε τόξον ἐΰξοον ἐντανύεσθαι.
  93. οὐ γάρ τις μέτα τοῖος ἀνὴρ ἐν τοίσδεσι πᾶσιν
  94. οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν· ἐγὼ δέ μιν αὐτὸς ὄπωπα,
  95. καὶ γὰρ μνήμων εἰμί, πάϊς δʼ ἔτι νήπιος ἦα.
  96. ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
  97. νευρὴν ἐντανύσειν διοϊστεύσειν τε σιδήρου.
  98. ἦ τοι ὀϊστοῦ γε πρῶτος γεύσεσθαι ἔμελλεν
  99. ἐκ χειρῶν Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ὃν τότʼ ἀτίμα
  100. ἥμενος ἐν μεγάροις, ἐπὶ δʼ ὤρνυε πάντας ἑταίρους.
  101. τοῖσι δὲ καὶ μετέειφʼ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο·
  102. ὢ πόποι, ἦ μάλα με Ζεὺς ἄφρονα θῆκε Κρονίων·
  103. μήτηρ μέν μοί φησι φίλη, πινυτή περ ἐοῦσα,
  104. ἄλλῳ ἅμʼ ἕψεσθαι νοσφισσαμένη τόδε δῶμα·
  105. αὐτὰρ ἐγὼ γελόω καὶ τέρπομαι ἄφρονι θυμῷ.
  106. ἀλλʼ ἄγετε, μνηστῆρες, ἐπεὶ τόδε φαίνετʼ ἄεθλον,
  107. οἵη νῦν οὐκ ἔστι γυνὴ κατʼ Ἀχαιΐδα γαῖαν,
  108. οὔτε Πύλου ἱερῆς οὔτʼ Ἄργεος οὔτε Μυκήνης·
  109. οὔτʼ αὐτῆς Ἰθάκης οὔτʼ ἠπείροιο μελαίνης·
  110. καὶ δʼ αὐτοὶ τόδε γʼ ἴστε· τί με χρὴ μητέρος αἴνου;
  111. ἀλλʼ ἄγε μὴ μύνῃσι παρέλκετε μηδʼ ἔτι τόξου
  112. δηρὸν ἀποτρωπᾶσθε τανυστύος, ὄφρα ἴδωμεν.
  113. καὶ δέ κεν αὐτὸς ἐγὼ τοῦ τόξου πειρησαίμην·
  114. εἰ δέ κεν ἐντανύσω διοϊστεύσω τε σιδήρου,
  115. οὔ κέ μοι ἀχνυμένῳ τάδε δώματα πότνια μήτηρ
  116. λείποι ἅμʼ ἄλλῳ ἰοῦσʼ, ὅτʼ ἐγὼ κατόπισθε λιποίμην
  117. οἷός τʼ ἤδη πατρὸς ἀέθλια κάλʼ ἀνελέσθαι.
  118. ἦ καὶ ἀπʼ ὤμοιϊν χλαῖναν θέτο φοινικόεσσαν
  119. ὀρθὸς ἀναΐξας, ἀπὸ δὲ ξίφος ὀξὺ θέτʼ ὤμων.
  120. πρῶτον μὲν πελέκεας στῆσεν, διὰ τάφρον ὀρύξας
  121. πᾶσι μίαν μακρήν, καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν,
  122. ἀμφὶ δὲ γαῖαν ἔναξε· τάφος δʼ ἕλε πάντας ἰδόντας,
  123. ὡς εὐκόσμως στῆσε· πάρος δʼ οὐ πώ ποτʼ ὀπώπει.
  124. στῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν καὶ τόξου πειρήτιζε.
  125. τρὶς μέν μιν πελέμιξεν ἐρύσσεσθαι μενεαίνων,
  126. τρὶς δὲ μεθῆκε βίης, ἐπιελπόμενος τό γε θυμῷ,
  127. νευρὴν ἐντανύειν διοϊστεύσειν τε σιδήρου.
  128. καί νύ κε δή ῥʼ ἐτάνυσσε βίῃ τὸ τέταρτον ἀνέλκων,
  129. ἀλλʼ Ὀδυσεὺς ἀνένευε καὶ ἔσχεθεν ἱέμενόν περ.
  130. τοῖς δʼ αὖτις μετέειφʼ ἱερὴ ἲς Τηλεμάχοιο·
  131. ὢ πόποι, ἦ καὶ ἔπειτα κακός τʼ ἔσομαι καὶ ἄκικυς,
  132. ἠὲ νεώτερός εἰμι καὶ οὔ πω χερσὶ πέποιθα
  133. ἄνδρʼ ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
  134. ἀλλʼ ἄγεθʼ, οἵ περ ἐμεῖο βίῃ προφερέστεροί ἐστε,
  135. τόξου πειρήσασθε, καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον.
  136. ὣς εἰπὼν τόξον μὲν ἀπὸ ἕο θῆκε χαμᾶζε,
  137. κλίνας κολλητῇσιν ἐϋξέστῃς σανίδεσσιν,
  138. αὐτοῦ δʼ ὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ,
  139. ἂψ δʼ αὖτις κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη.
  140. τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος μετέφη, Εὐπείθεος υἱός·
  141. ὄρνυσθʼ ἑξείης ἐπιδέξια πάντες ἑταῖροι,
  142. ἀρξάμενοι τοῦ χώρου ὅθεν τέ περ οἰνοχοεύει.
  143. ὣς ἔφατʼ Ἀντίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιήνδανε μῦθος.
  144. Λειώδης δὲ πρῶτος ἀνίστατο, Οἴνοπος υἱός,
  145. ὅ σφι θυοσκόος ἔσκε, παρὰ κρητῆρα δὲ καλὸν
  146. ἷζε μυχοίτατος αἰέν· ἀτασθαλίαι δέ οἱ οἴῳ
  147. ἐχθραὶ ἔσαν, πᾶσιν δὲ νεμέσσα μνηστήρεσσιν·
  148. ὅς ῥα τότε πρῶτος τόξον λάβε καὶ βέλος ὠκύ.
  149. στῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν καὶ τόξου πειρήτιζεν,
  150. οὐδέ μιν ἐντάνυσε· πρὶν γὰρ κάμε χεῖρας ἀνέλκων
  151. ἀτρίπτους ἁπαλάς· μετὰ δὲ μνηστῆρσιν ἔειπεν·
  152. ὦ φίλοι, οὐ μὲν ἐγὼ τανύω, λαβέτω δὲ καὶ ἄλλος.
  153. πολλοὺς γὰρ τόδε τόξον ἀριστῆας κεκαδήσει
  154. θυμοῦ καὶ ψυχῆς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστι
  155. τεθνάμεν ἢ ζώοντας ἁμαρτεῖν, οὗθʼ ἕνεκʼ αἰεὶ
  156. ἐνθάδʼ ὁμιλέομεν, ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα.
  157. νῦν μέν τις καὶ ἔλπετʼ ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ μενοινᾷ
  158. γῆμαι Πηνελόπειαν, Ὀδυσσῆος παράκοιτιν.
  159. αὐτὰρ ἐπὴν τόξου πειρήσεται ἠδὲ ἴδηται,
  160. ἄλλην δή τινʼ ἔπειτα Ἀχαιϊάδων εὐπέπλων
  161. μνάσθω ἐέδνοισιν διζήμενος· ἡ δέ κʼ ἔπειτα
  162. γήμαιθʼ ὅς κε πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἔλθοι.
  163. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν καὶ ἀπὸ ἕο τόξον ἔθηκε,
  164. κλίνας κολλητῇσιν ἐϋξέστῃς σανίδεσσιν,
  165. αὐτοῦ δʼ ὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ,
  166. ἂψ δʼ αὖτις κατʼ ἄρ ἕζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη.
  167. Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  168. Λειῶδες, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων,
  169. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, —νεμεσσῶμαι δέ τʼ ἀκούων—
  170. εἰ δὴ τοῦτό γε τόξον ἀριστῆας κεκαδήσει
  171. θυμοῦ καὶ ψυχῆς, ἐπεὶ οὐ δύνασαι σὺ τανύσσαι.
  172. οὐ γάρ τοί σέ γε τοῖον ἐγείνατο πότνια μήτηρ
  173. οἷόν τε ῥυτῆρα βιοῦ τʼ ἔμεναι καὶ ὀϊστῶν·
  174. ἀλλʼ ἄλλοι τανύουσι τάχα μνηστῆρες ἀγαυοί.
  175. ὣς φάτο, καί ῥʼ ἐκέλευσε Μελάνθιον, αἰπόλον αἰγῶν·
  176. ἄγρει δή, πῦρ κῆον ἐνὶ μεγάροισι, Μελανθεῦ,
  177. πὰρ δὲ τίθει δίφρον τε μέγαν καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ,
  178. ἐκ δὲ στέατος ἔνεικε μέγαν τροχὸν ἔνδον ἐόντος,
  179. ὄφρα νέοι θάλποντες, ἐπιχρίοντες ἀλοιφῇ,
  180. τόξου πειρώμεσθα καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον.
  181. ὣς φάθʼ, ὁ δʼ αἶψʼ ἀνέκαιε Μελάνθιος ἀκάματον πῦρ,
  182. πὰρ δὲ φέρων δίφρον θῆκεν καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ,
  183. ἐκ δὲ στέατος ἔνεικε μέγαν τροχὸν ἔνδον ἐόντος·
  184. τῷ ῥα νέοι θάλποντες ἐπειρῶντʼ· οὐδʼ ἐδύναντο
  185. ἐντανύσαι, πολλὸν δὲ βίης ἐπιδευέες ἦσαν.
  186. Ἀντίνοος δʼ ἔτʼ ἐπεῖχε καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής,
  187. ἀρχοὶ μνηστήρων· ἀρετῇ δʼ ἔσαν ἔξοχʼ ἄριστοι.
  188. τὼ δʼ ἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμʼ ἄμφω
  189. βουκόλος ἠδὲ συφορβὸς Ὀδυσσῆος θείοιο·
  190. ἐκ δʼ αὐτὸς μετὰ τοὺς δόμου ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς.
  191. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκτὸς θυρέων ἔσαν ἠδὲ καὶ αὐλῆς,
  192. φθεγξάμενός σφε ἔπεσσι προσηύδα μειλιχίοισι·
  193. βουκόλε καὶ σύ, συφορβέ, ἔπος τί κε μυθησαίμην,
  194. ἦ αὐτὸς κεύθω; φάσθαι δέ με θυμὸς ἀνώγει.
  195. ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν, εἴ ποθεν ἔλθοι
  196. ὧδε μάλʼ ἐξαπίνης καί τις θεὸς αὐτὸν ἐνείκαι;
  197. ἤ κε μνηστήρεσσιν ἀμύνοιτʼ ἦ Ὀδυσῆϊ;
  198. εἴπαθʼ ὅπως ὑμέας κραδίη θυμός τε κελεύει.
  199. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·
  200. Ζεῦ πάτερ, αἲ γὰρ τοῦτο τελευτήσειας ἐέλδωρ,
  201. ὡς ἔλθοι μὲν κεῖνος ἀνήρ, ἀγάγοι δέ ἑ δαίμων·
  202. γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται.
  203. ὣς δʼ αὔτως Εὔμαιος ἐπεύχετο πᾶσι θεοῖσι
  204. νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε.
  205. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τῶν γε νόον νημερτέʼ ἀνέγνω,
  206. ἐξαῦτίς σφε ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
  207. ἔνδον μὲν δὴ ὅδʼ αὐτὸς ἐγώ, κακὰ πολλὰ μογήσας
  208. ἤλυθον εἰκοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν.
  209. γιγνώσκω δʼ ὡς σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω
  210. οἴοισι δμώων· τῶν δʼ ἄλλων οὔ τευ ἄκουσα
  211. εὐξαμένου ἐμὲ αὖτις ὑπότροπον οἴκαδʼ ἱκέσθαι.
  212. σφῶϊν δʼ, ὡς ἔσεταί περ, ἀληθείην καταλέξω.
  213. εἴ χʼ ὑπʼ ἐμοί γε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας ἀγαυούς,
  214. ἄξομαι ἀμφοτέροις ἀλόχους καὶ κτήματʼ ὀπάσσω
  215. οἰκία τʼ ἐγγὺς ἐμεῖο τετυγμένα· καί μοι ἔπειτα
  216. Τηλεμάχου ἑτάρω τε κασιγνήτω τε ἔσεσθον.
  217. εἰ δʼ ἄγε δή, καὶ σῆμα ἀριφραδὲς ἄλλο τι δείξω,
  218. ὄφρα μʼ ἐῢ γνῶτον πιστωθῆτόν τʼ ἐνὶ θυμῷ,
  219. οὐλήν, τήν ποτέ με σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι
  220. Παρνησόνδʼ ἐλθόντα σὺν υἱάσιν Αὐτολύκοιο.
  221. ὣς εἰπὼν ῥάκεα μεγάλης ἀποέργαθεν οὐλῆς.
  222. τὼ δʼ ἐπεὶ εἰσιδέτην εὖ τʼ ἐφράσσαντο ἕκαστα,
  223. κλαῖον ἄρʼ ἀμφʼ Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι χεῖρε βαλόντε,
  224. καὶ κύνεον ἀγαπαζόμενοι κεφαλήν τε καὶ ὤμους
  225. ὣς δʼ αὔτως Ὀδυσεὺς κεφαλὰς καὶ χεῖρας ἔκυσσε.
  226. καί νύ κʼ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο,
  227. εἰ μὴ Ὀδυσσεὺς αὐτὸς ἐρύκακε φώνησέν τε·
  228. παύεσθον κλαυθμοῖο γόοιό τε, μή τις ἴδηται
  229. ἐξελθὼν μεγάροιο, ἀτὰρ εἴπῃσι καὶ εἴσω.
  230. ἀλλὰ προμνηστῖνοι ἐσέλθετε, μηδʼ ἅμα πάντες,
  231. πρῶτος ἐγώ, μετὰ δʼ ὔμμες· ἀτὰρ τόδε σῆμα τετύχθω·
  232. ἄλλοι μὲν γὰρ πάντες, ὅσοι μνηστῆρες ἀγαυοί,
  233. οὐκ ἐάσουσιν ἐμοὶ δόμεναι βιὸν ἠδὲ φαρέτρην·
  234. ἀλλὰ σύ, δῖʼ Εὔμαιε, φέρων ἀνὰ δώματα τόξον
  235. ἐν χείρεσσιν ἐμοὶ θέμεναι, εἰπεῖν τε γυναιξὶ
  236. κληῗσαι μεγάροιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας,
  237. ἢν δέ τις ἢ στοναχῆς ἠὲ κτύπου ἔνδον ἀκούσῃ
  238. ἀνδρῶν ἡμετέροισιν ἐν ἕρκεσι, μή τι θύραζε
  239. προβλώσκειν, ἀλλʼ αὐτοῦ ἀκὴν ἔμεναι παρὰ ἔργῳ.
  240. σοὶ δέ, Φιλοίτιε δῖε, θύρας ἐπιτέλλομαι αὐλῆς
  241. κληῗσαι κληῗδι, θοῶς δʼ ἐπὶ δεσμὸν ἰῆλαι.
  242. ὣς εἰπὼν εἰσῆλθε δόμους εὖ ναιετάοντας·
  243. ἕζετʼ ἔπειτʼ ἐπὶ δίφρον ἰών, ἔνθεν περ ἀνέστη·
  244. ἐς δʼ ἄρα καὶ τὼ δμῶε ἴτην θείου Ὀδυσῆος.
  245. Εὐρύμαχος δʼ ἤδη τόξον μετὰ χερσὶν ἐνώμα,
  246. θάλπων ἔνθα καὶ ἔνθα σέλᾳ πυρός· ἀλλά μιν οὐδʼ ὣς
  247. ἐντανύσαι δύνατο, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·
  248. ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
  249. ὢ πόποι, ἧ μοι ἄχος περί τʼ αὐτοῦ καὶ περὶ πάντων·
  250. οὔ τι γάμου τοσσοῦτον ὀδύρομαι, ἀχνύμενός περ·
  251. εἰσὶ καὶ ἄλλαι πολλαὶ Ἀχαιΐδες, αἱ μὲν ἐν αὐτῇ
  252. ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ, αἱ δʼ ἄλλῃσιν πολίεσσιν·
  253. ἀλλʼ εἰ δὴ τοσσόνδε βίης ἐπιδευέες εἰμὲν
  254. ἀντιθέου Ὀδυσῆος, ὅ τʼ οὐ δυνάμεσθα τανύσσαι
  255. τόξον· ἐλεγχείη δὲ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.
  256. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός·
  257. Εὐρύμαχʼ, οὐχ οὕτως ἔσται· νοέεις δὲ καὶ αὐτός.
  258. νῦν μὲν γὰρ κατὰ δῆμον ἑορτὴ τοῖο θεοῖο
  259. ἁγνή· τίς δέ κε τόξα τιταίνοιτʼ; ἀλλὰ ἕκηλοι
  260. κάτθετʼ· ἀτὰρ πελέκεάς γε καὶ εἴ κʼ εἰῶμεν ἅπαντας
  261. ἑστάμεν· οὐ μὲν γάρ τινʼ ἀναιρήσεσθαι ὀΐω,
  262. ἐλθόντʼ ἐς μέγαρον Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος.
  263. ἀλλʼ ἄγετʼ, οἰνοχόος μὲν ἐπαρξάσθω δεπάεσσιν,
  264. ὄφρα σπείσαντες καταθείομεν ἀγκύλα τόξα·
  265. ἠῶθεν δὲ κέλεσθε Μελάνθιον, αἰπόλον αἰγῶν,
  266. αἶγας ἄγειν, αἳ πᾶσι μέγʼ ἔξοχοι αἰπολίοισιν,
  267. ὄφρʼ ἐπὶ μηρία θέντες Ἀπόλλωνι κλυτοτόξῳ
  268. τόξου πειρώμεσθα καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον.
  269. ὣς ἔφατʼ Ἀντίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιήνδανε μῦθος.
  270. τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
  271. κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
  272. νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
  273. οἱ δʼ ἐπεὶ οὖν σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
  274. τοῖς δὲ δολοφρονέων μετέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  275. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης·
  276. ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει·
  277. Εὐρύμαχον δὲ μάλιστα καὶ Ἀντίνοον θεοειδέα
  278. λίσσομʼ, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ἔπος κατὰ μοῖραν ἔειπε,
  279. νῦν μὲν παῦσαι τόξον, ἐπιτρέψαι δὲ θεοῖσιν·
  280. ἠῶθεν δὲ θεὸς δώσει κράτος ᾧ κʼ ἐθέλῃσιν.
  281. ἀλλʼ ἄγʼ ἐμοὶ δότε τόξον ἐΰξοον, ὄφρα μεθʼ ὑμῖν
  282. χειρῶν καὶ σθένεος πειρήσομαι, ἤ μοι ἔτʼ ἐστὶν
  283. ἴς, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν,
  284. ἦ ἤδη μοι ὄλεσσεν ἄλη τʼ ἀκομιστίη τε.
  285. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὑπερφιάλως νεμέσησαν,
  286. δείσαντες μὴ τόξον ἐΰξοον ἐντανύσειεν.
  287. Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
  288. ἆ δειλὲ ξείνων, ἔνι τοι φρένες οὐδʼ ἠβαιαί·
  289. οὐκ ἀγαπᾷς ὃ ἕκηλος ὑπερφιάλοισι μεθʼ ἡμῖν
  290. δαίνυσαι, οὐδέ τι δαιτὸς ἀμέρδεαι, αὐτὰρ ἀκούεις
  291. μύθων ἡμετέρων καὶ ῥήσιος; οὐδέ τις ἄλλος
  292. ἡμετέρων μύθων ξεῖνος καὶ πτωχὸς ἀκούει.
  293. οἶνός σε τρώει μελιηδής, ὅς τε καὶ ἄλλους
  294. βλάπτει, ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μηδʼ αἴσιμα πίνῃ.
  295. οἶνος καὶ Κένταυρον, ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα,
  296. ἄασʼ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο,
  297. ἐς Λαπίθας ἐλθόνθʼ· ὁ δʼ ἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ,
  298. μαινόμενος κάκʼ ἔρεξε δόμον κάτα Πειριθόοιο·
  299. ἥρωας δʼ ἄχος εἷλε, διὲκ προθύρου δὲ θύραζε
  300. ἕλκον ἀναΐξαντες, ἀπʼ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
  301. ῥῖνάς τʼ ἀμήσαντες· ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσιν ἀασθεὶς
  302. ἤϊεν ἣν ἄτην ὀχέων ἀεσίφρονι θυμῷ.
  303. ἐξ οὗ Κενταύροισι καὶ ἀνδράσι νεῖκος ἐτύχθη,
  304. οἷ δʼ αὐτῷ πρώτῳ κακὸν εὕρετο οἰνοβαρείων.
  305. ὣς καὶ σοὶ μέγα πῆμα πιφαύσκομαι, αἴ κε τὸ τόξον
  306. ἐντανύσῃς· οὐ γάρ τευ ἐπητύος ἀντιβολήσεις
  307. ἡμετέρῳ ἐνὶ δήμῳ, ἄφαρ δέ σε νηῒ μελαίνῃ
  308. εἰς Ἔχετον βασιλῆα, βροτῶν δηλήμονα πάντων,
  309. πέμψομεν· ἔνθεν δʼ οὔ τι σαώσεαι· ἀλλὰ ἕκηλος
  310. πῖνέ τε, μηδʼ ἐρίδαινε μετʼ ἀνδράσι κουροτέροισιν.
  311. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  312. Ἀντίνοʼ, οὐ μὲν καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον
  313. ξείνους Τηλεμάχου, ὅς κεν τάδε δώμαθʼ ἵκηται·