Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- γήμασθʼ ὅς τις ἄριστος ἀνὴρ καὶ πλεῖστα πόρῃσιν,
- ὄφρα σὺ μὲν χαίρων πατρώϊα πάντα νέμηαι,
- ἔσθων καὶ πίνων, ἡ δʼ ἄλλου δῶμα κομίζῃ.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- οὐ μὰ Ζῆνʼ, Ἀγέλαε, καὶ ἄλγεα πατρὸς ἐμοῖο,
- ὅς που τῆλʼ Ἰθάκης ἢ ἔφθιται ἢ ἀλάληται,
- οὔ τι διατρίβω μητρὸς γάμον, ἀλλὰ κελεύω
- γήμασθʼ ᾧ κʼ ἐθέλῃ, ποτὶ δʼ ἄσπετα δῶρα δίδωμι.
- αἰδέομαι δʼ ἀέκουσαν ἀπὸ μεγάροιο δίεσθαι
- μύθῳ ἀναγκαίῳ· μὴ τοῦτο θεὸς τελέσειεν.
- ὣς φάτο Τηλέμαχος· μνηστῆρσι δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
- ἄσβεστον γέλω ὦρσε, παρέπλαγξεν δὲ νόημα.
- οἱ δʼ ἤδη γναθμοῖσι γελοίων ἀλλοτρίοισιν,
- αἱμοφόρυκτα δὲ δὴ κρέα ἤσθιον· ὄσσε δʼ ἄρα σφέων
- δακρυόφιν πίμπλαντο, γόον δʼ ὠΐετο θυμός.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής·
- ἆ δειλοί, τί κακὸν τόδε πάσχετε; νυκτὶ μὲν ὑμέων
- εἰλύαται κεφαλαί τε πρόσωπά τε νέρθε τε γοῦνα.
- οἰμωγὴ δὲ δέδηε, δεδάκρυνται δὲ παρειαί,
- αἵματι δʼ ἐρράδαται τοῖχοι καλαί τε μεσόδμαι·
- εἰδώλων δὲ πλέον πρόθυρον, πλείη δὲ καὶ αὐλή,
- ἱεμένων Ἔρεβόσδε ὑπὸ ζόφον· ἠέλιος δὲ
- οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε, κακὴ δʼ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν.
- τοῖσιν δʼ Εὐρύμαχος, Πολύβου πάϊς, ἦρχʼ ἀγορεύειν·
- ἀφραίνει ξεῖνος νέον ἄλλοθεν εἰληλουθώς.
- ἀλλά μιν αἶψα, νέοι, δόμου ἐκπέμψασθε θύραζε
- εἰς ἀγορὴν ἔρχεσθαι, ἐπεὶ τάδε νυκτὶ ἐΐσκει.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Θεοκλύμενος θεοειδής·
- Εὐρύμαχʼ, οὔ τί σʼ ἄνωγα ἐμοὶ πομπῆας ὀπάζειν·
- εἰσί μοι ὀφθαλμοί τε καὶ οὔατα καὶ πόδες ἄμφω
- καὶ νόος ἐν στήθεσσι τετυγμένος οὐδὲν ἀεικής.
- τοῖς ἔξειμι θύραζε, ἐπεὶ νοέω κακὸν ὔμμιν
- ἐρχόμενον, τό κεν οὔ τις ὑπεκφύγοι οὐδʼ ἀλέαιτο
- μνηστήρων, οἳ δῶμα κάτʼ ἀντιθέου Ὀδυσῆος
- ἀνέρας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανάασθε.
- ὣς εἰπὼν ἐξῆλθε δόμων εὖ ναιεταόντων,
- ἵκετο δʼ ἐς Πείραιον, ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο.
- μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες
- Τηλέμαχον ἐρέθιζον, ἐπὶ ξείνοις γελόωντες·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
- Τηλέμαχʼ, οὔ τις σεῖο κακοξεινώτερος ἄλλος·
- οἷον μέν τινα τοῦτον ἔχεις ἐπίμαστον ἀλήτην,
- σίτου καὶ οἴνου κεχρημένον, οὐδέ τι ἔργων
- ἔμπαιον οὐδὲ βίης, ἀλλʼ αὔτως ἄχθος ἀρούρης.
- ἄλλος δʼ αὖτέ τις οὗτος ἀνέστη μαντεύεσθαι.
- ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο, τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·
- τοὺς ξείνους ἐν νηῒ πολυκληῗδι βαλόντες
- ἐς Σικελοὺς πέμψωμεν, ὅθεν κέ τοι ἄξιον ἄλφοι.
- ὣς ἔφασαν μνηστῆρες· ὁ δʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων,
- ἀλλʼ ἀκέων πατέρα προσεδέρκετο, δέγμενος αἰεί,
- ὁππότε δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει.
- ἡ δὲ κατʼ ἄντηστιν θεμένη περικαλλέα δίφρον
- κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια,
- ἀνδρῶν ἐν μεγάροισιν ἑκάστου μῦθον ἄκουεν.
- δεῖπνον μὲν γάρ τοί γε γελοίωντες τετύκοντο
- ἡδὺ τε καὶ μενοεικές, ἐπεὶ μάλα πόλλʼ ἱέρευσαν·
- δόρπου δʼ οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο,
- οἷον δὴ τάχʼ ἔμελλε θεὰ καὶ καρτερὸς ἀνὴρ
- θησέμεναι· πρότεροι γὰρ ἀεικέα μηχανόωντο.
- τῇ δʼ ἄρʼ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
- κούρῃ Ἰκαρίοιο, περίφρονι Πηνελοπείῃ,
- τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον
- ἐν μεγάροις Ὀδυσῆος, ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν.
- κλίμακα δʼ ὑψηλὴν προσεβήσετο οἷο δόμοιο,
- εἵλετο δὲ κληῗδʼ εὐκαμπέα χειρὶ παχείῃ
- καλὴν χαλκείην· κώπη δʼ ἐλέφαντος ἐπῆεν.
- βῆ δʼ ἴμεναι θάλαμόνδε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
- ἔσχατον· ἔνθα δέ οἱ κειμήλια κεῖτο ἄνακτος,
- χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.
- ἔνθα δὲ τόξον κεῖτο παλίντονον ἠδὲ φαρέτρη
- ἰοδόκος, πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί,
- δῶρα τά οἱ ξεῖνος Λακεδαίμονι δῶκε τυχήσας
- Ἴφιτος Εὐρυτίδης, ἐπιείκελος ἀθανάτοισι.
- τὼ δʼ ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλήτην ἀλλήλοιϊν
- οἴκῳ ἐν Ὀρτιλόχοιο δαΐφρονος. ἦ τοι Ὀδυσσεὺς
- ἦλθε μετὰ χρεῖος, τό ῥά οἱ πᾶς δῆμος ὄφελλε·
- μῆλα γὰρ ἐξ Ἰθάκης Μεσσήνιοι ἄνδρες ἄειραν
- νηυσὶ πολυκλήϊσι τριηκόσιʼ ἠδὲ νομῆας.
- τῶν ἕνεκʼ ἐξεσίην πολλὴν ὁδὸν ἦλθεν Ὀδυσσεὺς
- παιδνὸς ἐών· πρὸ γὰρ ἧκε πατὴρ ἄλλοι τε γέροντες.
- Ἴφιτος αὖθʼ ἵππους διζήμενος, αἵ οἱ ὄλοντο
- δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι ταλαεργοί·
- αἳ δή οἱ καὶ ἔπειτα φόνος καὶ μοῖρα γένοντο,