Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. παύσαμεν ἐν μεγάροισι, λιγύν περ ἐόντʼ ἀγορητήν.
  2. ὣς ἔφατʼ Ἀντίνοος· ὁ δʼ ἄρʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων.
  3. κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ θεῶν ἱερὴν ἑκατόμβην
  4. ἦγον· τοὶ δʼ ἀγέροντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
  5. ἄλσος ὕπο σκιερὸν ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.
  6. οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
  7. μοίρας δασσάμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα·
  8. πὰρ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ μοῖραν θέσαν οἳ πονέοντο
  9. ἴσην, ὡς αὐτοί περ ἐλάγχανον· ὣς γὰρ ἀνώγει
  10. Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο.
  11. μνηστῆρας δʼ οὐ πάμπαν ἀγήνορας εἴα Ἀθήνη
  12. λώβης ἴσχεσθαι θυμαλγέος, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον
  13. δύη ἄχος κραδίην Λαερτιάδην Ὀδυσῆα.
  14. ἦν δέ τις ἐν μνηστῆρσιν ἀνὴρ ἀθεμίστια εἰδώς,
  15. Κτήσιππος δʼ ὄνομʼ ἔσκε, Σάμῃ δʼ ἐνὶ οἰκία ναῖεν·
  16. ὃς δή τοι κτεάτεσσι πεποιθὼς θεσπεσίοισι
  17. μνάσκετʼ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα.
  18. ὅς ῥα τότε μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μετηύδα·
  19. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, ὄφρα τι εἴπω·
  20. μοῖραν μὲν δὴ ξεῖνος ἔχει πάλαι, ὡς ἐπέοικεν,
  21. ἴσην· οὐ γὰρ καλὸν ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον
  22. ξείνους Τηλεμάχου, ὅς κεν τάδε δώμαθʼ ἵκηται.
  23. ἀλλʼ ἄγε οἱ καὶ ἐγὼ δῶ ξείνιον, ὄφρα καὶ αὐτὸς
  24. ἠὲ λοετροχόῳ δώῃ γέρας ἠέ τῳ ἄλλῳ
  25. δμώων, οἳ κατὰ δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο.
  26. ὣς εἰπὼν ἔρριψε βοὸς πόδα χειρὶ παχείῃ.
  27. κείμενον ἐκ κανέοιο λαβών· ὁ δʼ ἀλεύατʼ Ὀδυσσεὺς
  28. ἦκα παρακλίνας κεφαλήν, μείδησε δὲ θυμῷ
  29. σαρδάνιον μάλα τοῖον· ὁ δʼ εὔδμητον βάλε τοῖχον.
  30. Κτήσιππον δʼ ἄρα Τηλέμαχος ἠνίπαπε μύθῳ·
  31. Κτήσιππʼ, ἦ μάλα τοι τόδε κέρδιον ἔπλετο θυμῷ·
  32. οὐκ ἔβαλες τὸν ξεῖνον· ἀλεύατο γὰρ βέλος αὐτός.
  33. ἦ γάρ κέν σε μέσον βάλον ἔγχεϊ ὀξυόεντι,
  34. καί κέ τοι ἀντὶ γάμοιο πατὴρ τάφον ἀμφεπονεῖτο
  35. ἐνθάδε. τῷ μή τίς μοι ἀεικείας ἐνὶ οἴκῳ
  36. φαινέτω· ἤδη γὰρ νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα,
  37. ἐσθλά τε καὶ τὰ χέρηα· πάρος δʼ ἔτι νήπιος ἦα.
  38. ἀλλʼ ἔμπης τάδε μὲν καὶ τέτλαμεν εἰσορόωντες,
  39. μήλων σφαζομένων οἴνοιό τε πινομένοιο
  40. καὶ σίτου· χαλεπὸν γὰρ ἐρυκακέειν ἕνα πολλούς.
  41. ἀλλʼ ἄγε μηκέτι μοι κακὰ ῥέζετε δυσμενέοντες·
  42. εἰ δʼ ἤδη μʼ αὐτὸν κτεῖναι μενεαίνετε χαλκῷ,
  43. καί κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον εἴη
  44. τεθνάμεν ἢ τάδε γʼ αἰὲν ἀεικέα ἔργʼ ὁράασθαι,
  45. ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας
  46. ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατὰ δώματα καλά.
  47. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·
  48. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε Δαμαστορίδης Ἀγέλαος·
  49. ὦ φίλοι, οὐκ ἂν δή τις ἐπὶ ῥηθέντι δικαίῳ
  50. ἀντιβίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος χαλεπαίνοι·
  51. μήτε τι τὸν ξεῖνον στυφελίζετε μήτε τινʼ ἄλλον
  52. δμώων, οἳ κατὰ δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο.
  53. Τηλεμάχῳ δέ κε μῦθον ἐγὼ καὶ μητέρι φαίην
  54. ἤπιον, εἴ σφωϊν κραδίῃ ἅδοι ἀμφοτέροιϊν.
  55. ὄφρα μὲν ὑμῖν θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐώλπει
  56. νοστήσειν Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε,
  57. τόφρʼ οὔ τις νέμεσις μενέμεν τʼ ἦν ἰσχέμεναί τε
  58. μνηστῆρας κατὰ δώματʼ, ἐπεὶ τόδε κέρδιον ἦεν,
  59. εἰ νόστησʼ Ὀδυσεὺς καὶ ὑπότροπος ἵκετο δῶμα·
  60. νῦν δʼ ἤδη τόδε δῆλον, ὅ τʼ οὐκέτι νόστιμός ἐστιν.
  61. ἀλλʼ ἄγε, σῇ τάδε μητρὶ παρεζόμενος κατάλεξον,
  62. γήμασθʼ ὅς τις ἄριστος ἀνὴρ καὶ πλεῖστα πόρῃσιν,