Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἵρευον δὲ σύας σιάλους καὶ βοῦν ἀγελαίην·
- σπλάγχνα δʼ ἄρʼ ὀπτήσαντες ἐνώμων, ἐν δέ τε οἶνον
- κρητῆρσιν κερόωντο· κύπελλα δὲ νεῖμε συβώτης.
- σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Φιλοίτιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,
- καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἐῳνοχόει δὲ Μελανθεύς.
- οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
- Τηλέμαχος δʼ Ὀδυσῆα καθίδρυε, κέρδεα νωμῶν,
- ἐντὸς ἐϋσταθέος μεγάρου, παρὰ λάϊνον οὐδόν,
- δίφρον ἀεικέλιον καταθεὶς ὀλίγην τε τράπεζαν·
- πὰρ δʼ ἐτίθει σπλάγχνων μοίρας, ἐν δʼ οἶνον ἔχευεν
- ἐν δέπαϊ χρυσέῳ, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
- ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο μετʼ ἀνδράσιν οἰνοποτάζων·
- κερτομίας δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ καὶ χεῖρας ἀφέξω
- πάντων μνηστήρων, ἐπεὶ οὔ τοι δήμιός ἐστιν
- οἶκος ὅδʼ, ἀλλʼ Ὀδυσῆος, ἐμοὶ δʼ ἐκτήσατο κεῖνος.
- ὑμεῖς δέ, μνηστῆρες, ἐπίσχετε θυμὸν ἐνιπῆς
- καὶ χειρῶν, ἵνα μή τις ἔρις καὶ νεῖκος ὄρηται.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὀδὰξ ἐν χείλεσι φύντες
- Τηλέμαχον θαύμαζον, ὃ θαρσαλέως ἀγόρευε.
- τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος μετέφη, Εὐπείθεος υἱός·
- καὶ χαλεπόν περ ἐόντα δεχώμεθα μῦθον, Ἀχαιοί,
- Τηλεμάχου· μάλα δʼ ἧμιν ἀπειλήσας ἀγορεύει.
- οὐ γὰρ Ζεὺς εἴασε Κρονίων· τῷ κέ μιν ἤδη
- παύσαμεν ἐν μεγάροισι, λιγύν περ ἐόντʼ ἀγορητήν.
- ὣς ἔφατʼ Ἀντίνοος· ὁ δʼ ἄρʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων.
- κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ θεῶν ἱερὴν ἑκατόμβην
- ἦγον· τοὶ δʼ ἀγέροντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
- ἄλσος ὕπο σκιερὸν ἑκατηβόλου Ἀπόλλωνος.
- οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
- μοίρας δασσάμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα·
- πὰρ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ μοῖραν θέσαν οἳ πονέοντο
- ἴσην, ὡς αὐτοί περ ἐλάγχανον· ὣς γὰρ ἀνώγει
- Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο.