Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο
- φοιτῶσʼ, οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
- ὤλετο τῆλʼ, ὡς καὶ σὺ καταφθίσθαι σὺν ἐκείνῳ
- ὤφελες. οὐκ ἂν τόσσα θεοπροπέων ἀγόρευες,
- οὐδέ κε Τηλέμαχον κεχολωμένον ὧδʼ ἀνιείης,
- σῷ οἴκῳ δῶρον ποτιδέγμενος, αἴ κε πόρῃσιν.
- ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
- αἴ κε νεώτερον ἄνδρα παλαιά τε πολλά τε εἰδὼς
- παρφάμενος ἐπέεσσιν ἐποτρύνῃς χαλεπαίνειν,
- αὐτῷ μέν οἱ πρῶτον ἀνιηρέστερον ἔσται,
- πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεται εἵνεκα τῶνδε·
- σοὶ δέ, γέρον, θωὴν ἐπιθήσομεν, ἥν κʼ ἐνὶ θυμῷ
- τίνων ἀσχάλλῃς· χαλεπὸν δέ τοι ἔσσεται ἄλγος.
- Τηλεμάχῳ δʼ ἐν πᾶσιν ἐγὼν ὑποθήσομαι αὐτός·
- μητέρα ἣν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀπονέεσθαι·
- οἱ δὲ γάμον τεύξουσι καὶ ἀρτυνέουσιν ἔεδνα
- πολλὰ μάλʼ, ὅσσα ἔοικε φίλης ἐπὶ παιδὸς ἕπεσθαι.
- οὐ γὰρ πρὶν παύσεσθαι ὀίομαι υἷας Ἀχαιῶν
- μνηστύος ἀργαλέης, ἐπεὶ οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης,
- οὔτʼ οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα,
- οὔτε θεοπροπίης ἐμπαζόμεθʼ, ἣν σύ, γεραιέ,
- μυθέαι ἀκράαντον, ἀπεχθάνεαι δʼ ἔτι μᾶλλον.
- χρήματα δʼ αὖτε κακῶς βεβρώσεται, οὐδέ ποτʼ ἶσα
- ἔσσεται, ὄφρα κεν ἥ γε διατρίβῃσιν Ἀχαιοὺς
- ὃν γάμον· ἡμεῖς δʼ αὖ ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα
- εἵνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν, οὐδὲ μετʼ ἄλλας
- ἐρχόμεθʼ, ἃς ἐπιεικὲς ὀπυιέμεν ἐστὶν ἑκάστῳ.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- Εὐρύμαχʼ ἠδὲ καὶ ἄλλοι, ὅσοι μνηστῆρες ἀγαυοί,
- ταῦτα μὲν οὐχ ὑμέας ἔτι λίσσομαι οὐδʼ ἀγορεύω·
- ἤδη γὰρ τὰ ἴσασι θεοὶ καὶ πάντες Ἀχαιοί.
- ἀλλʼ ἄγε μοι δότε νῆα θοὴν καὶ εἴκοσʼ ἑταίρους,
- οἵ κέ μοι ἔνθα καὶ ἔνθα διαπρήσσωσι κέλευθον.
- εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
- νόστον πευσόμενος πατρὸς δὴν οἰχομένοιο,
- ἤν τίς μοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσω
- ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισιν·
- εἰ μέν κεν πατρὸς βίοτον καὶ νόστον ἀκούσω,
- ἦ τʼ ἄν, τρυχόμενός περ, ἔτι τλαίην ἐνιαυτόν·
- εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσω μηδʼ ἔτʼ ἐόντος,
- νοστήσας δὴ ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
- σῆμά τέ οἱ χεύω καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξω
- πολλὰ μάλʼ, ὅσσα ἔοικε, καὶ ἀνέρι μητέρα δώσω.
- ἦ τοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστη
- Μέντωρ, ὅς ῥʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἦεν ἑταῖρος,
- καί οἱ ἰὼν ἐν νηυσὶν ἐπέτρεπεν οἶκον ἅπαντα,
- πείθεσθαί τε γέροντι καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσειν·
- ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
- κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
- μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
- σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,
- ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·
- ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
- λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.
- ἀλλʼ ἦ τοι μνηστῆρας ἀγήνορας οὔ τι μεγαίρω
- ἔρδειν ἔργα βίαια κακορραφίῃσι νόοιο·
- σφὰς γὰρ παρθέμενοι κεφαλὰς κατέδουσι βιαίως
- οἶκον Ὀδυσσῆος, τὸν δʼ οὐκέτι φασὶ νέεσθαι.
- νῦν δʼ ἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι, οἷον ἅπαντες
- ἧσθʼ ἄνεῳ, ἀτὰρ οὔ τι καθαπτόμενοι ἐπέεσσι
- παύρους μνηστῆρας καταπαύετε πολλοὶ ἐόντες.
- τὸν δʼ Εὐηνορίδης Λειώκριτος ἀντίον ηὔδα·
- Μέντορ ἀταρτηρέ, φρένας ἠλεέ, ποῖον ἔειπες
- ἡμέας ὀτρύνων καταπαυέμεν. ἀργαλέον δὲ
- ἀνδράσι καὶ πλεόνεσσι μαχήσασθαι περὶ δαιτί.
- εἴ περ γάρ κʼ Ὀδυσεὺς Ἰθακήσιος αὐτὸς ἐπελθὼν
- δαινυμένους κατὰ δῶμα ἑὸν μνηστῆρας ἀγαυοὺς
- ἐξελάσαι μεγάροιο μενοινήσειʼ ἐνὶ θυμῷ,
- οὔ κέν οἱ κεχάροιτο γυνή, μάλα περ χατέουσα,
- ἐλθόντʼ, ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι,
- εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο· σὺ δʼ οὐ κατὰ μοῖραν ἔειπες.
- ἀλλʼ ἄγε, λαοὶ μὲν σκίδνασθʼ ἐπὶ ἔργα ἕκαστος,
- τούτῳ δʼ ὀτρυνέει Μέντωρ ὁδὸν ἠδʼ Ἁλιθέρσης,
- οἵ τέ οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρώιοί εἰσιν ἑταῖροι.
- ἀλλʼ ὀίω, καὶ δηθὰ καθήμενος ἀγγελιάων
- πεύσεται εἰν Ἰθάκῃ, τελέει δʼ ὁδὸν οὔ ποτε ταύτην.
- ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, λῦσεν δʼ ἀγορὴν αἰψηρήν.
- οἱ μὲν ἄρʼ ἐσκίδναντο ἑὰ πρὸς δώμαθʼ ἕκαστος,