Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. τῷ κε τάχα γνοίης φιλότητά τε πολλά τε δῶρα
  2. ἐξ ἐμεῦ, ὡς ἄν τίς σε συναντόμενος μακαρίζοι.
  3. ἀλλά μοι ὧδʼ ἀνὰ θυμὸν ὀΐεται, ὡς ἔσεταί περ·
  4. οὔτʼ Ὀδυσεὺς ἔτι οἶκον ἐλεύσεται, οὔτε σὺ πομπῆς
  5. τεύξῃ, ἐπεὶ οὐ τοῖοι σημάντορές εἰσʼ ἐνὶ οἴκῳ
  6. οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, εἴ ποτʼ ἔην γε,
  7. ξείνους αἰδοίους ἀποπεμπέμεν ἠδὲ δέχεσθαι.
  8. ἀλλά μιν, ἀμφίπολοι, ἀπονίψατε, κάτθετε δʼ εὐνήν,
  9. δέμνια καὶ χλαίνας καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα,
  10. ὥς κʼ εὖ θαλπιόων χρυσόθρονον Ἠῶ ἵκηται.
  11. ἠῶθεν δὲ μάλʼ ἦρι λοέσσαι τε χρῖσαί τε,
  12. ὥς κʼ ἔνδον παρὰ Τηλεμάχῳ δείπνοιο μέδηται
  13. ἥμενος ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ἄλγιον ὅς κεν ἐκείνων
  14. τοῦτον ἀνιάζῃ θυμοφθόρος· οὐδέ τι ἔργον
  15. ἐνθάδʼ ἔτι πρήξει, μάλα περ κεχολωμένος αἰνῶς.
  16. πῶς γὰρ ἐμεῦ σύ, ξεῖνε, δαήσεαι εἴ τι γυναικῶν
  17. ἀλλάων περίειμι νόον καὶ ἐπίφρονα μῆτιν,
  18. εἴ κεν ἀϋσταλέος, κακὰ εἱμένος ἐν μεγάροισιν
  19. δαινύῃ; ἄνθρωποι δὲ μινυνθάδιοι τελέθουσιν.
  20. ὃς μὲν ἀπηνὴς αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀπηνέα εἰδῇ,
  21. τῷ δὲ καταρῶνται πάντες βροτοὶ ἄλγεʼ ὀπίσσω
  22. ζωῷ, ἀτὰρ τεθνεῶτί γʼ ἐφεψιόωνται ἅπαντες·
  23. ὃς δʼ ἂν ἀμύμων αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀμύμονα εἰδῇ,
  24. τοῦ μέν τε κλέος εὐρὺ δὶα ξεῖνοι φορέουσι
  25. πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, πολλοί τέ μιν ἐσθλὸν ἔειπον.
  26. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  27. ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
  28. ἦ τοι ἐμοὶ χλαῖναι καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα
  29. ἤχθεθʼ, ὅτε πρῶτον Κρήτης ὄρεα νιφόεντα
  30. νοσφισάμην ἐπὶ νηὸς ἰὼν δολιχηρέτμοιο,
  31. κείω δʼ ὡς τὸ πάρος περ ἀΰπνους νύκτας ἴαυον·
  32. πολλὰς γὰρ δὴ νύκτας ἀεικελίῳ ἐνὶ κοίτῃ
  33. ἄεσα καί τʼ ἀνέμεινα ἐΰθρονον Ἠῶ δῖαν.