Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. χοίνικος ἅπτηται, καὶ τηλόθεν εἰληλουθώς.
  2. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, τῇ δʼ ἄπτερος ἔπλετο μῦθος.
  3. κλήϊσεν δὲ θύρας μεγάρων εὖ ναιεταόντων.
  4. τὼ δʼ ἄρʼ ἀναΐξαντʼ Ὀδυσεὺς καὶ φαίδιμος υἱὸς
  5. ἐσφόρεον κόρυθάς τε καὶ ἀσπίδας ὀμφαλοέσσας
  6. ἔγχεά τʼ ὀξυόεντα· πάροιθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη,
  7. χρύσεον λύχνον ἔχουσα, φάος περικαλλὲς ἐποίει.
  8. δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεεν ὃν πατέρʼ αἶψα·
  9. ὦ πάτερ, ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι.
  10. ἔμπης μοι τοῖχοι μεγάρων καλαί τε μεσόδμαι,
  11. εἰλάτιναί τε δοκοί, καὶ κίονες ὑψόσʼ ἔχοντες
  12. φαίνοντʼ ὀφθαλμοῖς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο.
  13. ἦ μάλα τις θεὸς ἔνδον, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι.
  14. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  15. σίγα καὶ κατὰ σὸν νόον ἴσχανε μηδʼ ἐρέεινε·
  16. αὕτη τοι δίκη ἐστὶ θεῶν, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν.
  17. ἀλλὰ σὺ μὲν κατάλεξαι, ἐγὼ δʼ ὑπολείψομαι αὐτοῦ,
  18. ὄφρα κʼ ἔτι δμῳὰς καὶ μητέρα σὴν ἐρεθίζω·
  19. ἡ δέ μʼ ὀδυρομένη εἰρήσεται ἀμφὶς ἕκαστα.
  20. ὣς φάτο, Τηλέμαχος δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
  21. κείων ἐς θάλαμον, δαΐδων ὕπο λαμπομενάων,
  22. ἔνθα πάρος κοιμᾶθʼ, ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·
  23. ἔνθʼ ἄρα καὶ τότʼ ἔλεκτο καὶ Ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.
  24. αὐτὰρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς,
  25. μνηστήρεσσι φόνον σὺν Ἀθήνῃ μερμηρίζων.
  26. ἡ δʼ ἴεν ἐκ θαλάμοιο περίφρων Πηνελόπεια,
  27. Ἀρτέμιδι ἰκέλη ἠὲ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ.
  28. τῇ παρὰ μὲν κλισίην πυρὶ κάτθεσαν, ἔνθʼ ἄρʼ ἐφῖζε,
  29. δινωτὴν ἐλέφαντι καὶ ἀργύρῳ· ἥν ποτε τέκτων
  30. ποίησʼ Ἰκμάλιος, καὶ ὑπὸ θρῆνυν ποσὶν ἧκε
  31. προσφυέʼ ἐξ αὐτῆς, ὅθʼ ἐπὶ μέγα βάλλετο κῶας.
  32. ἔνθα καθέζετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια.
  33. ἦλθον δὲ δμῳαὶ λευκώλενοι ἐκ μεγάροιο.
  34. αἱ δʼ ἀπὸ μὲν σῖτον πολὺν ᾕρεον ἠδὲ τραπέζας
  35. καὶ δέπα, ἔνθεν ἄρʼ ἄνδρες ὑπερμενέοντες ἔπινον·
  36. πῦρ δʼ ἀπὸ λαμπτήρων χαμάδις βάλον, ἄλλα δʼ ἐπʼ αὐτῶν
  37. νήησαν ξύλα πολλά, φόως ἔμεν ἠδὲ θέρεσθαι.
  38. ἡ δʼ Ὀδυσῆʼ ἐνένιπε Μελανθὼ δεύτερον αὖτις·
  39. ξεῖνʼ, ἔτι καὶ νῦν ἐνθάδʼ ἀνιήσεις διὰ νύκτα
  40. δινεύων κατὰ οἶκον, ὀπιπεύσεις δὲ γυναῖκας;
  41. ἀλλʼ ἔξελθε θύραζε, τάλαν, καὶ δαιτὸς ὄνησο·
  42. ἢ τάχα καὶ δαλῷ βεβλημένος εἶσθα θύραζε.
  43. τὴν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  44. δαιμονίη, τί μοι ὧδʼ ἐπέχεις κεκοτηότι θυμῷ;
  45. ἦ ὅτι δὴ ῥυπόω, κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷμαι,
  46. πτωχεύω δʼ ἀνὰ δῆμον; ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει.
  47. τοιοῦτοι πτωχοὶ καὶ ἀλήμονες ἄνδρες ἔασι
  48. καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον
  49. ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ,
  50. τοίῳ ὁποῖος ἔοι καὶ ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι·
  51. ἦσαν δὲ δμῶες μάλα μυρίοι, ἄλλα τε πολλὰ
  52. οἷσίν τʼ εὖ ζώουσι καὶ ἀφνειοὶ καλέονται.
  53. ἀλλὰ Ζεὺς ἀλάπαξε Κρονίων· ἤθελε γάρ που·
  54. τῷ νῦν μήποτε καὶ σύ, γύναι, ἀπὸ πᾶσαν ὀλέσσῃς
  55. ἀγλαΐην, τῇ νῦν γε μετὰ δμῳῇσι κέκασσαι·
  56. μή πώς τοι δέσποινα κοτεσσαμένη χαλεπήνῃ,
  57. ἢ Ὀδυσεὺς ἔλθῃ· ἔτι γὰρ καὶ ἐλπίδος αἶσα.
  58. εἰ δʼ ὁ μὲν ὣς ἀπόλωλε καὶ οὐκέτι νόστιμός ἐστιν,
  59. ἀλλʼ ἤδη παῖς τοῖος Ἀπόλλωνός γε ἕκητι,
  60. Τηλέμαχος· τὸν δʼ οὔ τις ἐνὶ μεγάροισι γυναικῶν
  61. λήθει ἀτασθάλλουσʼ, ἐπεὶ οὐκέτι τηλίκος ἐστίν.
  62. ὣς φάτο, τοῦ δʼ ἤκουσε περίφρων Πηνελόπεια,
  63. ἀμφίπολον δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  64. πάντως, θαρσαλέη, κύον ἀδεές, οὔ τί με λήθεις
  65. ἔρδουσα μέγα ἔργον, ὃ σῇ κεφαλῇ ἀναμάξεις·
  66. πάντα γὰρ εὖ ᾔδησθʼ, ἐπεὶ ἐξ ἐμεῦ ἔκλυες αὐτῆς
  67. ὡς τὸν ξεῖνον ἔμελλον ἐνὶ μεγάροισιν ἐμοῖσιν
  68. ἀμφὶ πόσει εἴρεσθαι, ἐπεὶ πυκινῶς ἀκάχημαι.
  69. ἦ ῥα καὶ Εὐρυνόμην ταμίην πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  70. Εὐρυνόμη, φέρε δὴ δίφρον καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ,
  71. ὄφρα καθεζόμενος εἴπῃ ἔπος ἠδʼ ἐπακούσῃ
  72. ὁ ξεῖνος ἐμέθεν· ἐθέλω δέ μιν ἐξερέεσθαι.
  73. ὣς ἔφαθʼ, ἡ δὲ μάλʼ ὀτραλέως κατέθηκε φέρουσα
  74. δίφρον ἐΰξεστον καὶ ἐπʼ αὐτῷ κῶας ἔβαλλεν·
  75. ἔνθα καθέζετʼ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
  76. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε περίφρων Πηνελόπεια·
  77. ξεῖνε, τὸ μέν σε πρῶτον ἐγὼν εἰρήσομαι αὐτή·
  78. τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
  79. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  80. ὦ γύναι, οὐκ ἄν τίς σε βροτῶν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν
  81. νεικέοι· ἦ γάρ σευ κλέος οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει,
  82. ὥς τέ τευ ἢ βασιλῆος ἀμύμονος, ὅς τε θεουδὴς
  83. ἀνδράσιν ἐν πολλοῖσι καὶ ἰφθίμοισιν ἀνάσσων
  84. εὐδικίας ἀνέχῃσι, φέρῃσι δὲ γαῖα μέλαινα
  85. πυροὺς καὶ κριθάς, βρίθῃσι δὲ δένδρεα καρπῷ,
  86. τίκτῃ δʼ ἔμπεδα μῆλα, θάλασσα δὲ παρέχῃ ἰχθῦς
  87. ἐξ εὐηγεσίης, ἀρετῶσι δὲ λαοὶ ὑπʼ αὐτοῦ.
  88. τῷ ἐμὲ νῦν τὰ μὲν ἄλλα μετάλλα σῷ ἐνὶ οἴκῳ,
  89. μηδʼ ἐμὸν ἐξερέεινε γένος καὶ πατρίδα γαῖαν,
  90. μή μοι μᾶλλον θυμὸν ἐνιπλήσῃς ὀδυνάων
  91. μνησαμένῳ μάλα δʼ εἰμὶ πολύστονος· οὐδέ τί με χρὴ
  92. οἴκῳ ἐν ἀλλοτρίῳ γοόωντά τε μυρόμενόν τε
  93. ἧσθαι, ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί·
  94. μή τίς μοι δμῳῶν νεμεσήσεται, ἠὲ σύ γʼ αὐτή,
  95. φῇ δὲ δακρυπλώειν βεβαρηότα με φρένας οἴνῳ.
  96. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια·
  97. ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν ἐμὴν ἀρετὴν εἶδός τε δέμας τε
  98. ὤλεσαν ἀθάνατοι, ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον
  99. Ἀργεῖοι, μετὰ τοῖσι δʼ ἐμὸς πόσις ᾖεν Ὀδυσσεύς
  100. εἰ κεῖνός γʼ ἐλθὼν τὸν ἐμὸν βίον ἀμφιπολεύοι,
  101. μεῖζον κε κλέος εἴη ἐμὸν καὶ κάλλιον οὕτως.
  102. νῦν δʼ ἄχομαι· τόσα γάρ μοι ἐπέσσευεν κακὰ δαίμων.
  103. ὅσσοι γὰρ νήσοισιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι,
  104. Δουλιχίῳ τε Σάμῃ τε καὶ ὑλήεντι Ζακύνθῳ,
  105. οἵ τʼ αὐτὴν Ἰθάκην εὐδείελον ἀμφινέμονται,
  106. οἵ μʼ ἀεκαζομένην μνῶνται, τρύχουσι δὲ οἶκον.
  107. τῷ οὔτε ξείνων ἐμπάξομαι οὔθʼ ἱκετάων
  108. οὔτε τι κηρύκων, οἳ δημιοεργοὶ ἔασιν·
  109. ἀλλʼ Ὀδυσῆ ποθέουσα φίλον κατατήκομαι ἦτορ.
  110. οἱ δὲ γάμον σπεύδουσιν· ἐγὼ δὲ δόλους τολυπεύω.
  111. φᾶρος μέν μοι πρῶτον ἐνέπνευσε φρεσὶ δαίμων,
  112. στησαμένῃ μέγαν ἱστόν, ἐνὶ μεγάροισιν ὑφαίνειν,
  113. λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ αὐτοῖς μετέειπον·
  114. κοῦροι, ἐμοὶ μνηστῆρες, ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς,
  115. μίμνετʼ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος
  116. ἐκτελέσω—μή μοι μεταμώνια νήματʼ ὄληται—
  117. Λαέρτῃ ἥρωϊ ταφήϊον, εἰς ὅτε κέν μιν
  118. μοῖρʼ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο·
  119. μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ,
  120. αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας.
  121. ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  122. ἔνθα καὶ ἠματίη μὲν ὑφαίνεσκον μέγαν ἱστόν,
  123. νύκτας δʼ ἀλλύεσκον, ἐπεὶ δαΐδας παραθείμην.
  124. ὣς τρίετες μὲν ἔληθον ἐγὼ καὶ ἔπειθον Ἀχαιούς·
  125. ἀλλʼ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
  126. μηνῶν φθινόντων, περὶ δʼ ἤματα πόλλʼ ἐτελέσθη,
  127. καὶ τότε δή με διὰ δμῳάς, κύνας οὐκ ἀλεγούσας,
  128. εἷλον ἐπελθόντες καὶ ὁμόκλησαν ἐπέεσσιν.
  129. ὣς τὸ μὲν ἐξετέλεσσα, καὶ οὐκ ἐθέλουσʼ, ὑπʼ ἀνάγκης·
  130. νῦν δʼ οὔτʼ ἐκφυγέειν δύναμαι γάμον οὔτε τινʼ ἄλλην
  131. μῆτιν ἔθʼ εὑρίσκω· μάλα δʼ ὀτρύνουσι τοκῆες
  132. γήμασθʼ, ἀσχαλάᾳ δὲ πάϊς βίοτον κατεδόντων,
  133. γιγνώσκων· ἤδη γὰρ ἀνὴρ οἶός τε μάλιστα
  134. οἴκου κήδεσθαι, τῷ τε Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.
  135. ἀλλὰ καὶ ὥς μοι εἰπὲ τεὸν γένος, ὁππόθεν ἐσσί.
  136. οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι παλαιφάτου οὐδʼ ἀπὸ πέτρης.
  137. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  138. ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
  139. οὐκέτʼ ἀπολλήξεις τὸν ἐμὸν γόνον ἐξερέουσα;
  140. ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω· ἦ μέν μʼ ἀχέεσσί γε δώσεις
  141. πλείοσιν ἢ ἔχομαι· ἡ γὰρ δίκη, ὁππότε πάτρης
  142. ἧς ἀπέῃσιν ἀνὴρ τόσσον χρόνον ὅσσον ἐγὼ νῦν,
  143. πολλὰ βροτῶν ἐπὶ ἄστεʼ ἀλώμενος, ἄλγεα πάσχων·
  144. ἀλλὰ καὶ ὣς ἐρέω ὅ μʼ ἀνείρεαι ἠδὲ μεταλλᾷς.
  145. Κρήτη τις γαῖʼ ἔστι, μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
  146. καλὴ καὶ πίειρα, περίρρυτος· ἐν δʼ ἄνθρωποι
  147. πολλοί, ἀπειρέσιοι, καὶ ἐννήκοντα πόληες.
  148. ἄλλη δʼ ἄλλων γλῶσσα μεμιγμένη· ἐν μὲν Ἀχαιοί,
  149. ἐν δʼ Ἐτεόκρητες μεγαλήτορες, ἐν δὲ Κύδωνες,
  150. Δωριέες τε τριχάϊκες δῖοί τε Πελασγοί.
  151. τῇσι δʼ ἐνὶ Κνωσός, μεγάλη πόλις, ἔνθα τε Μίνως
  152. ἐννέωρος βασίλευε Διὸς μεγάλου ὀαριστής,
  153. πατρὸς ἐμοῖο πατήρ, μεγαθύμου Δευκαλίωνος
  154. Δευκαλίων δʼ ἐμὲ τίκτε καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·
  155. ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσιν Ἴλιον ἴσω
  156. ᾤχεθʼ ἅμʼ Ἀτρείδῃσιν, ἐμοὶ δʼ ὄνομα κλυτὸν Αἴθων,
  157. ὁπλότερος γενεῇ· ὁ δʼ ἄρα πρότερος καὶ ἀρείων.
  158. ἔνθʼ Ὀδυσῆα ἐγὼν ἰδόμην καὶ ξείνια δῶκα.
  159. καὶ γὰρ τὸν Κρήτηνδε κατήγαγεν ἲς ἀνέμοιο,
  160. ἱέμενον Τροίηνδε παραπλάγξασα Μαλειῶν·
  161. στῆσε δʼ ἐν Ἀμνισῷ, ὅθι τε σπέος Εἰλειθυίης,
  162. ἐν λιμέσιν χαλεποῖσι, μόγις δʼ ὑπάλυξεν ἀέλλας.
  163. αὐτίκα δʼ Ἰδομενῆα μετάλλα ἄστυδʼ ἀνελθών·
  164. ξεῖνον γάρ οἱ ἔφασκε φίλον τʼ ἔμεν αἰδοῖόν τε.
  165. τῷ δʼ ἤδη δεκάτη ἢ ἑνδεκάτη πέλεν ἠὼς
  166. οἰχομένῳ σὺν νηυσὶ κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω.
  167. τὸν μὲν ἐγὼ πρὸς δώματʼ ἄγων ἐῢ ἐξείνισσα,
  168. ἐνδυκέως φιλέων, πολλῶν κατὰ οἶκον ἐόντων·
  169. καί οἱ τοῖς ἄλλοις ἑτάροις, οἳ ἅμʼ αὐτῷ ἕποντο,
  170. δημόθεν ἄλφιτα δῶκα καὶ αἴθοπα οἶνον ἀγείρας
  171. καὶ βοῦς ἱρεύσασθαι, ἵνα πλησαίατο θυμόν.
  172. ἔνθα δυώδεκα μὲν μένον ἤματα δῖοι Ἀχαιοί·
  173. εἴλει γὰρ Βορέης ἄνεμος μέγας οὐδʼ ἐπὶ γαίῃ
  174. εἴα ἵστασθαι, χαλεπὸς δέ τις ὤρορε δαίμων.
  175. τῇ τρισκαιδεκάτῃ δʼ ἄνεμος πέσε, τοὶ δʼ ἀνάγοντο.
  176. ἴσκε ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα·
  177. τῆς δʼ ἄρʼ ἀκουούσης ῥέε δάκρυα, τήκετο δὲ χρώς·
  178. ὡς δὲ χιὼν κατατήκετʼ ἐν ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν,
  179. ἥν τʼ Εὖρος κατέτηξεν, ἐπὴν Ζέφυρος καταχεύῃ·
  180. τηκομένης δʼ ἄρα τῆς ποταμοὶ πλήθουσι ῥέοντες·
  181. ὣς τῆς τήκετο καλὰ παρήϊα δάκρυ χεούσης,
  182. κλαιούσης ἑὸν ἄνδρα παρήμενον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
  183. θυμῷ μὲν γοόωσαν ἑὴν ἐλέαιρε γυναῖκα,
  184. ὀφθαλμοὶ δʼ ὡς εἰ κέρα ἕστασαν ἠὲ σίδηρος
  185. ἀτρέμας ἐν βλεφάροισι· δόλῳ δʼ ὅ γε δάκρυα κεῦθεν.
  186. ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο,
  187. ἐξαῦτίς μιν ἔπεσσιν ἀμειβομένη προσέειπε·
  188. νῦν μὲν δή σευ, ξεῖνέ γʼ, ὀΐω πειρήσεσθαι,
  189. εἰ ἐτεὸν δὴ κεῖθι σὺν ἀντιθέοις ἑτάροισι
  190. ξείνισας ἐν μεγάροισιν ἐμὸν πόσιν, ὡς ἀγορεύεις.
  191. εἰπέ μοι ὁπποῖʼ ἄσσα περὶ χροῒ εἵματα ἕστο,
  192. αὐτός θʼ οἷος ἔην, καὶ ἑταίρους, οἵ οἱ ἕποντο.
  193. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  194. ὦ γύναι, ἀργαλέον τόσσον χρόνον ἀμφὶς ἐόντα
  195. εἰπέμεν· ἤδη γάρ οἱ ἐεικοστὸν ἔτος ἐστὶν
  196. ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβη καὶ ἐμῆς ἀπελήλυθε πάτρης·
  197. αὐτάρ τοι ἐρέω ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ.
  198. χλαῖναν πορφυρέην οὔλην ἔχε δῖος Ὀδυσσεύς,
  199. διπλῆν· αὐτάρ οἱ περόνη χρυσοῖο τέτυκτο
  200. αὐλοῖσιν διδύμοισι· πάροιθε δὲ δαίδαλον ἦεν·
  201. ἐν προτέροισι πόδεσσι κύων ἔχε ποικίλον ἐλλόν,
  202. ἀσπαίροντα λάων· τὸ δὲ θαυμάζεσκον ἅπαντες,
  203. ὡς οἱ χρύσεοι ἐόντες ὁ μὲν λάε νεβρὸν ἀπάγχων,
  204. αὐτὰρ ὁ ἐκφυγέειν μεμαὼς ἤσπαιρε πόδεσσι.
  205. τὸν δὲ χιτῶνʼ ἐνόησα περὶ χροῒ σιγαλόεντα,
  206. οἷόν τε κρομύοιο λοπὸν κάτα ἰσχαλέοιο·
  207. τὼς μὲν ἔην μαλακός, λαμπρὸς δʼ ἦν ἠέλιος ὥς·
  208. ἦ μὲν πολλαί γʼ αὐτὸν ἐθηήσαντο γυναῖκες.
  209. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
  210. οὐκ οἶδʼ ἢ τάδε ἕστο περὶ χροῒ οἴκοθʼ Ὀδυσσεύς,
  211. ἦ τις ἑταίρων δῶκε θοῆς ἐπὶ νηὸς ἰόντι,
  212. ἤ τίς που καὶ ξεῖνος, ἐπεὶ πολλοῖσιν Ὀδυσσεὺς
  213. ἔσκε φίλος· παῦροι γὰρ Ἀχαιῶν ἦσαν ὁμοῖοι.
  214. καί οἱ ἐγὼ χάλκειον ἄορ καὶ δίπλακα δῶκα
  215. καλὴν πορφυρέην καὶ τερμιόεντα χιτῶνα,
  216. αἰδοίως δʼ ἀπέπεμπον ἐϋσσέλμου ἐπὶ νηός.
  217. καὶ μέν οἱ κῆρυξ ὀλίγον προγενέστερος αὐτοῦ
  218. εἵπετο· καὶ τόν τοι μυθήσομαι, οἷος ἔην περ.
  219. γυρὸς ἐν ὤμοισιν, μελανόχροος, οὐλοκάρηνος,
  220. Εὐρυβάτης δʼ ὄνομʼ ἔσκε· τίεν δέ μιν ἔξοχον ἄλλων
  221. ὧν ἑτάρων Ὀδυσεύς, ὅτι οἱ φρεσὶν ἄρτια ᾔδη.
  222. ὣς φάτο, τῇ δʼ ἔτι μᾶλλον ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο,
  223. σήματʼ ἀναγνούσῃ τά οἱ ἔμπεδα πέφραδʼ Ὀδυσσεύς.
  224. ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο.
  225. καὶ τότε μιν μύθοισιν ἀμειβομένη προσέειπε·
  226. νῦν μὲν δή μοι, ξεῖνε, πάρος περ ἐὼν ἐλεεινός,
  227. ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι φίλος τʼ ἔσῃ αἰδοῖός τε·
  228. αὐτὴ γὰρ τάδε εἵματʼ ἐγὼ πόρον, οἷʼ ἀγορεύεις,
  229. πτύξασʼ ἐκ θαλάμου, περόνην τʼ ἐπέθηκα φαεινὴν
  230. κείνῳ ἄγαλμʼ ἔμεναι· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις
  231. οἴκαδε νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.
  232. τῷ ῥα κακῇ αἴσῃ κοίλης ἐπὶ νηὸς Ὀδυσσεὺς
  233. ᾤχετʼ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν.
  234. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  235. ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
  236. μηκέτι νῦν χρόα καλὸν ἐναίρεο, μηδέ τι θυμὸν
  237. τῆκε, πόσιν γοόωσα. νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδέν·
  238. καὶ γάρ τίς τʼ ἀλλοῖον ὀδύρεται ἄνδρʼ ὀλέσασα
  239. κουρίδιον, τῷ τέκνα τέκῃ φιλότητι μιγεῖσα,
  240. ἢ Ὀδυσῆʼ, ὅν φασι θεοῖς ἐναλίγκιον εἶναι.
  241. ἀλλὰ γόου μὲν παῦσαι, ἐμεῖο δὲ σύνθεο μῦθον·
  242. νημερτέως γάρ τοι μυθήσομαι οὐδʼ ἐπικεύσω
  243. ὡς ἤδη Ὀδυσῆος ἐγὼ περὶ νόστου ἄκουσα
  244. ἀγχοῦ, Θεσπρωτῶν ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ,
  245. ζωοῦ· αὐτὰρ ἄγει κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
  246. αἰτίζων ἀνὰ δῆμον. ἀτὰρ ἐρίηρας ἑταίρους
  247. ὤλεσε καὶ νῆα γλαφυρὴν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
  248. Θρινακίης ἄπο νήσου ἰών· ὀδύσαντο γὰρ αὐτῷ
  249. Ζεύς τε καὶ Ἠέλιος· τοῦ γὰρ βόας ἔκταν ἑταῖροι.
  250. οἱ μὲν πάντες ὄλοντο πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ·
  251. τὸν δʼ ἄρʼ ἐπὶ τρόπιος νεὸς ἔκβαλε κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
  252. Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
  253. οἳ δή μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσαντο
  254. καί οἱ πολλὰ δόσαν πέμπειν τέ μιν ἤθελον αὐτοὶ
  255. οἴκαδʼ ἀπήμαντον. καί κεν πάλαι ἐνθάδʼ Ὀδυσσεὺς
  256. ἤην· ἀλλʼ ἄρα οἱ τό γε κέρδιον εἴσατο θυμῷ,
  257. χρήματʼ ἀγυρτάζειν πολλὴν ἐπὶ γαῖαν ἰόντι·
  258. ὣς περὶ κέρδεα πολλὰ καταθνητῶν ἀνθρώπων
  259. οἶδʼ Ὀδυσεύς, οὐδʼ ἄν τις ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος.
  260. ὥς μοι Θεσπρωτῶν βασιλεὺς μυθήσατο Φείδων·
  261. ὤμνυε δὲ πρὸς ἔμʼ αὐτόν, ἀποσπένδων ἐνὶ οἴκῳ,
  262. νῆα κατειρύσθαι καὶ ἐπαρτέας ἔμμεν ἑταίρους,
  263. οἳ δή μιν πέμψουσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.
  264. ἀλλʼ ἐμὲ πρὶν ἀπέπεμψε· τύχησε γὰρ ἐρχομένη νηῦς
  265. ἀνδρῶν Θεσπρωτῶν ἐς Δουλίχιον πολύπυρον.
  266. καί μοι κτήματʼ ἔδειξεν, ὅσα ξυναγείρατʼ Ὀδυσσεύς·
  267. καί νύ κεν ἐς δεκάτην γενεὴν ἕτερόν γʼ ἔτι βόσκοι,
  268. ὅσσα οἱ ἐν μεγάροις κειμήλια κεῖτο ἄνακτος.
  269. τὸν δʼ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι, ὄφρα θεοῖο
  270. ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι,
  271. ὅππως νοστήσειε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  272. ἤδη δὴν ἀπεών, ἤ ἀμφαδὸν ἦε κρυφηδόν.
  273. ὣς ὁ μὲν οὕτως ἐστὶ σόος καὶ ἐλεύσεται ἤδη
  274. ἄγχι μάλʼ, οὐδʼ ἔτι τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
  275. δηρὸν ἀπεσσεῖται· ἔμπης δέ τοι ὅρκια δώσω.
  276. ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα, θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος,
  277. ἱστίη τʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω·
  278. ἦ μέν τοι τάδε πάντα τελείεται ὡς ἀγορεύω.