Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- πτύξασʼ ἐκ θαλάμου, περόνην τʼ ἐπέθηκα φαεινὴν
- κείνῳ ἄγαλμʼ ἔμεναι· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις
- οἴκαδε νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.
- τῷ ῥα κακῇ αἴσῃ κοίλης ἐπὶ νηὸς Ὀδυσσεὺς
- ᾤχετʼ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
- μηκέτι νῦν χρόα καλὸν ἐναίρεο, μηδέ τι θυμὸν
- τῆκε, πόσιν γοόωσα. νεμεσσῶμαί γε μὲν οὐδέν·
- καὶ γάρ τίς τʼ ἀλλοῖον ὀδύρεται ἄνδρʼ ὀλέσασα
- κουρίδιον, τῷ τέκνα τέκῃ φιλότητι μιγεῖσα,
- ἢ Ὀδυσῆʼ, ὅν φασι θεοῖς ἐναλίγκιον εἶναι.
- ἀλλὰ γόου μὲν παῦσαι, ἐμεῖο δὲ σύνθεο μῦθον·
- νημερτέως γάρ τοι μυθήσομαι οὐδʼ ἐπικεύσω
- ὡς ἤδη Ὀδυσῆος ἐγὼ περὶ νόστου ἄκουσα
- ἀγχοῦ, Θεσπρωτῶν ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ,
- ζωοῦ· αὐτὰρ ἄγει κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
- αἰτίζων ἀνὰ δῆμον. ἀτὰρ ἐρίηρας ἑταίρους
- ὤλεσε καὶ νῆα γλαφυρὴν ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ,
- Θρινακίης ἄπο νήσου ἰών· ὀδύσαντο γὰρ αὐτῷ
- Ζεύς τε καὶ Ἠέλιος· τοῦ γὰρ βόας ἔκταν ἑταῖροι.
- οἱ μὲν πάντες ὄλοντο πολυκλύστῳ ἐνὶ πόντῳ·
- τὸν δʼ ἄρʼ ἐπὶ τρόπιος νεὸς ἔκβαλε κῦμʼ ἐπὶ χέρσου,
- Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,
- οἳ δή μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσαντο
- καί οἱ πολλὰ δόσαν πέμπειν τέ μιν ἤθελον αὐτοὶ
- οἴκαδʼ ἀπήμαντον. καί κεν πάλαι ἐνθάδʼ Ὀδυσσεὺς
- ἤην· ἀλλʼ ἄρα οἱ τό γε κέρδιον εἴσατο θυμῷ,
- χρήματʼ ἀγυρτάζειν πολλὴν ἐπὶ γαῖαν ἰόντι·
- ὣς περὶ κέρδεα πολλὰ καταθνητῶν ἀνθρώπων
- οἶδʼ Ὀδυσεύς, οὐδʼ ἄν τις ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος.
- ὥς μοι Θεσπρωτῶν βασιλεὺς μυθήσατο Φείδων·
- ὤμνυε δὲ πρὸς ἔμʼ αὐτόν, ἀποσπένδων ἐνὶ οἴκῳ,
- νῆα κατειρύσθαι καὶ ἐπαρτέας ἔμμεν ἑταίρους,