Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- δέξασθʼ. οὐ γὰρ καλὸν ἀνήνασθαι δόσιν ἐστίν·
- ἡμεῖς δʼ οὔτʼ ἐπὶ ἔργα πάρος γʼ ἴμεν οὔτε πῃ ἄλλῃ,
- πρίν γέ σε τῷ γήμασθαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος.
- ὣς ἔφατʼ Ἀντίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιήνδανε μῦθος·
- δῶρα δʼ ἄρʼ οἰσέμεναι πρόεσαν κήρυκα ἕκαστος.
- Ἀντινόῳ μὲν ἔνεικε μέγαν περικαλλέα πέπλον,
- ποικίλον· ἐν δʼ ἀρʼ ἔσαν περόναι δυοκαίδεκα πᾶσαι
- χρύσειαι, κληῗσιν ἐϋγνάμπτοις ἀραρυῖαι.
- ὅρμον δʼ Εὐρυμάχῳ πολυδαίδαλον αὐτίκʼ ἔνεικε.
- χρύσεον, ἠλέκτροισιν ἐερμένον ἠέλιον ὥς.
- ἕρματα δʼ Εὐρυδάμαντι δύω θεράποντες ἔνεικαν,
- τρίγληνα μορόεντα· χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή.
- ἐκ δʼ ἄρα Πεισάνδροιο Πολυκτορίδαο ἄνακτος
- ἴσθμιον ἤνεικεν θεράπων, περικαλλὲς ἄγαλμα.
- ἄλλο δʼ ἄρʼ ἄλλος δῶρον Ἀχαιῶν καλὸν ἔνεικεν.
- ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνέβαινʼ ὑπερώϊα δῖα γυναικῶν,
- τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ ἀμφίπολοι ἔφερον περικαλλέα δῶρα
- οἱ δʼ εἰς ὀρχηστύν τε καὶ ἱμερόεσσαν ἀοιδὴν
- τρεψάμενοι τέρποντο, μένον δʼ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν.
- τοῖσι δὲ τερπομένοισι μέλας ἐπὶ ἕσπερος ἦλθεν.
- αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν,
- ὄφρα φαείνοιεν· περὶ δὲ ξύλα κάγκανα θῆκαν,
- αὖα πάλαι, περίκηλα, νέον κεκεασμένα χαλκῷ,
- καὶ δαΐδας μετέμισγον· ἀμοιβηδὶς δʼ ἀνέφαινον
- δμῳαὶ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος. αὐτὰρ ὁ τῇσιν
- αὐτὸς διογενῆς μετέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- δμῳαὶ Ὀδυσσῆος, δὴν οἰχομένοιο ἄνακτος,
- ἔρχεσθε πρὸς δώμαθʼ, ἵνʼ αἰδοίη βασίλεια·
- τῇ δὲ παρʼ ἠλάκατα στροφαλίζετε, τέρπετε δʼ αὐτὴν
- ἥμεναι ἐν μεγάρῳ, ἢ εἴρια πείκετε χερσίν·
- αὐτὰρ ἐγὼ τούτοισι φάος πάντεσσι παρέξω.
- ἤν περ γάρ κʼ ἐθέλωσιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνειν,
- οὔ τί με νικήσουσι· πολυτλήμων δὲ μάλʼ εἰμί.
- ὣς ἔφαθʼ, αἱ δʼ ἐγέλασσαν, ἐς ἀλλήλας δὲ ἴδοντο.
- τὸν δʼ αἰσχρῶς ἐνένιπε Μελανθὼ καλλιπάρῃος,
- τὴν Δολίος μὲν ἔτικτε, κόμισσε δὲ Πηνελόπεια,
- παῖδα δὲ ὣς ἀτίταλλε, δίδου δʼ ἄρʼ ἀθύρματα θυμῷ·
- ἀλλʼ οὐδʼ ὣς ἔχε πένθος ἐνὶ φρεσὶ Πηνελοπείης,
- ἀλλʼ ἥ γʼ Εὐρυμάχῳ μισγέσκετο καὶ φιλέεσκεν.
- ἥ ῥʼ Ὀδυσῆʼ ἐνένιπεν ὀνειδείοις ἐπέεσσιν·
- ξεῖνε τάλαν, σύ γέ τις φρένας ἐκπεπαταγμένος ἐσσί,
- οὐδʼ ἐθέλεις εὕδειν χαλκήϊον ἐς δόμον ἐλθών,
- ἠέ που ἐς λέσχην, ἀλλʼ ἐνθάδε πόλλʼ ἀγορεύεις,
- θαρσαλέως πολλοῖσι μετʼ ἀνδράσιν, οὐδέ τι θυμῷ
- ταρβεῖς· ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας, ἤ νύ τοι αἰεὶ
- τοιοῦτος νόος ἐστίν· ὃ καὶ μεταμώνια βάζεις.
- ἦ ἀλύεις, ὅτι Ἶρον ἐνίκησας τὸν ἀλήτην;
- μή τίς τοι τάχα Ἴρου ἀμείνων ἄλλος ἀναστῇ,
- ὅς τίς σʼ ἀμφὶ κάρη κεκοπὼς χερσὶ στιβαρῇσι
- δώματος ἐκπέμψῃσι, φορύξας αἵματι πολλῷ.
- τὴν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- ἦ τάχα Τηλεμάχῳ ἐρέω, κύον, οἷʼ ἀγορεύεις,
- κεῖσʼ ἐλθών, ἵνα σʼ αὖθι διὰ μελεϊστὶ τάμῃσιν.
- ὣς εἰπὼν ἐπέεσσι διεπτοίησε γυναῖκας.
- βὰν δʼ ἴμεναι διὰ δῶμα, λύθεν δʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης
- ταρβοσύνῃ· φὰν γάρ μιν ἀληθέα μυθήσασθαι.
- αὐτὰρ ὁ πὰρ λαμπτῆρσι φαείνων αἰθομένοισιν
- ἑστήκειν ἐς πάντας ὁρώμενος· ἄλλα δέ οἱ κῆρ
- ὥρμαινε φρεσὶν ᾗσιν, ἅ ῥʼ οὐκ ἀτέλεστα γένοντο.
- μνηστῆρας δʼ οὐ πάμπαν ἀγήνορας εἴα Ἀθήνη
- λώβης ἴσχεσθαι θυμαλγέος, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον
- δύη ἄχος κραδίην Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος.
- τοῖσιν δʼ Εὐρύμαχος, Πολύβου πάϊς, ἦρχʼ ἀγορεύειν,
- κερτομέων Ὀδυσῆα· γέλω δʼ ἑτάροισιν ἔτευχε.
- κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης,
- ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
- οὐκ ἀθεεὶ ὅδʼ ἀνὴρ Ὀδυσήϊον ἐς δόμον ἵκει·
- ἔμπης μοι δοκέει δαίδων σέλας ἔμμεναι αὐτοῦ
- κὰκ κεφαλῆς, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι τρίχες οὐδʼ ἠβαιαί.
- ἦ ῥʼ, ἅμα τε προσέειπεν Ὀδυσσῆα πτολίπορθον·
- ξεῖνʼ, ἦ ἄρ κʼ ἐθέλοις θητευέμεν, εἴ σʼ ἀνελοίμην,
- ἀγροῦ ἐπʼ ἐσχατιῆς—μισθὸς δέ τοι ἄρκιος ἔσται—
- αἱμασιάς τε λέγων καὶ δένδρεα μακρὰ φυτεύων;
- ἔνθα κʼ ἐγὼ σῖτον μὲν ἐπηετανὸν παρέχοιμι,
- εἵματα δʼ ἀμφιέσαιμι ποσίν θʼ ὑποδήματα δοίην.
- ἀλλʼ ἐπεὶ οὖν δὴ ἔργα κάκʼ ἔμμαθες, οὐκ ἐθελήσεις
- ἔργον ἐποίχεσθαι, ἀλλὰ πτώσσειν κατὰ δῆμον
- βούλεαι, ὄφρʼ ἄν ἔχῃς βόσκειν σὴν γαστέρʼ ἄναλτον.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- Εὐρύμαχʼ, εἰ γὰρ νῶϊν ἔρις ἔργοιο γένοιτο
- ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τʼ ἤματα μακρὰ πέλονται,
- ἐν ποίῃ, δρέπανον μὲν ἐγὼν εὐκαμπὲς ἔχοιμι,
- καὶ δὲ σὺ τοῖον ἔχοις, ἵνα πειρησαίμεθα ἔργου
- νήστιες ἄχρι μάλα κνέφαος, ποίη δὲ παρείη.
- εἰ δʼ αὖ καὶ βόες εἶεν ἐλαυνέμεν, οἵ περ ἄριστοι,
- αἴθωνες, μεγάλοι, ἄμφω κεκορηότε ποίης,
- ἥλικες, ἰσοφόροι, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν,
- τετράγυον δʼ εἴη, εἴκοι δʼ ὑπὸ βῶλος ἀρότρῳ·
- τῷ κέ μʼ ἴδοις, εἰ ὦλκα διηνεκέα προταμοίμην.
- εἰ δʼ αὖ καὶ πόλεμόν ποθεν ὁρμήσειε Κρονίων
- σήμερον, αὐτὰρ ἐμοὶ σάκος εἴη καὶ δύο δοῦρε
- καὶ κυνέη πάγχαλκος, ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖα,
- τῷ κέ μʼ ἴδοις πρώτοισιν ἐνὶ προμάχοισι μιγέντα,
- οὐδʼ ἄν μοι τὴν γαστέρʼ ὀνειδίζων ἀγορεύοις.
- ἀλλὰ μάλʼ ὑβρίξεις, καί τοι νόος ἐστὶν ἀπηνής·
- καί πού τις δοκέεις μέγας ἔμμεναι ἠδὲ κραταιός,
- οὕνεκα πὰρ παύροισι καὶ οὐκ ἀγαθοῖσιν ὁμιλεῖς.
- εἰ δʼ Ὀδυσεὺς ἔλθοι καὶ ἵκοιτʼ ἐς πατρίδα γαῖαν,
- αἶψά κέ τοι τὰ θύρετρα, καὶ εὐρέα περ μάλʼ ἐόντα,
- φεύγοντι στείνοιτο διὲκ προθύροιο θύραζε.
- ὣς ἔφατʼ, Εὐρύμαχος δʼ ἐχολώσατο κηρόθι μᾶλλον,
- καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- ἆ δείλʼ, ἦ τάχα τοι τελέω κακόν, οἷʼ ἀγορεύεις
- θαρσαλέως πολλοῖσι μετʼ ἀνδράσιν, οὐδέ τι θυμῷ
- ταρβεῖς· ἦ ῥά σε οἶνος ἔχει φρένας, ἤ νύ τοι αἰεὶ
- τοιοῦτος νόος ἐστίν· ὃ καὶ μεταμώνια βάζεις.
- ἦ ἀλύεις, ὅτι Ἶρον ἐνίκησας τὸν ἀλήτην;