Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ὤλεσαν, ἐξ οὗ κεῖνος ἔβη κοίλῃς ἐνὶ νηυσίν.
- ἀλλά μοι Αὐτονόην τε καὶ Ἱπποδάμειαν ἄνωχθι
- ἐλθέμεν, ὄφρα κέ μοι παρστήετον ἐν μεγάροισιν·
- οἴη δʼ οὐκ εἴσειμι μετʼ ἀνέρας· αἰδέομαι γάρ.
- ὣς ἄρʼ ἔφη, γρηῢς δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
- ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι.
- ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- κούρῃ Ἰκαρίοιο κατὰ γλυκὺν ὕπνον ἔχευεν,
- εὗδε δʼ ἀνακλινθεῖσα, λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα
- αὐτοῦ ἐνὶ κλιντῆρι· τέως δʼ ἄρα δῖα θεάων
- ἄμβροτα δῶρα δίδου, ἵνα μιν θησαίατʼ Ἀχαιοί.
- κάλλεϊ μέν οἱ πρῶτα προσώπατα καλὰ κάθηρεν
- ἀμβροσίῳ, οἵῳ περ ἐϋστέφανος Κυθέρεια
- χρίεται, εὖτʼ ἂν ἴῃ Χαρίτων χορὸν ἱμερόεντα·
- καί μιν μακροτέρην καὶ πάσσονα θῆκεν ἰδέσθαι,
- λευκοτέρην δʼ ἄρα μιν θῆκε πριστοῦ ἐλέφαντος.
- ἡ μὲν ἄρʼ ὣς ἔρξασʼ ἀπεβήσετο δῖα θεάων,
- ἦλθον δʼ ἀμφίπολοι λευκώλενοι ἐκ μεγάροιο
- φθόγγῳ ἐπερχόμεναι· τὴν δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκε,
- καί ῥʼ ἀπομόρξατο χερσὶ παρειὰς φώνησέν τε·
- ἦ με μάλʼ αἰνοπαθῆ μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψεν.
- αἴθε μοι ὣς μαλακὸν θάνατον πόροι Ἄρτεμις ἁγνὴ
- αὐτίκα νῦν, ἵνα μηκέτʼ ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
- αἰῶνα φθινύθω, πόσιος ποθέουσα φίλοιο
- παντοίην ἀρετήν, ἐπεὶ ἔξοχος ἦεν Ἀχαιῶν.
- ὣς φαμένη κατέβαινʼ ὑπερώϊα σιγαλόεντα,
- οὐκ οἴη· ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύʼ ἕποντο.
- ἡ δʼ ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,
- στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
- ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·
- ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
- τῶν δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατʼ, ἔρῳ δʼ ἄρα θυμὸν ἔθελχθεν,
- πάντες δʼ ἠρήσαντο παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι.
- ἡ δʼ αὖ Τηλέμαχον προσεφώνεεν, ὃν φίλον υἱόν·
- Τηλέμαχʼ, οὐκέτι τοι φρένες ἔμπεδοι οὐδὲ νόημα·
- παῖς ἔτʼ ἐὼν καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶ κέρδεʼ ἐνώμας·
- νῦν δʼ, ὅτε δὴ μέγας ἐσσὶ καὶ ἥβης μέτρον ἱκάνεις,
- καί κέν τις φαίη γόνον ἔμμεναι ὀλβίου ἀνδρός,
- ἐς μέγεθος καὶ κάλλος ὁρώμενος, ἀλλότριος φώς,
- οὐκέτι τοι φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὐδὲ νόημα.
- οἷον δὴ τόδε ἔργον ἐνὶ μεγάροισιν ἐτύχθη,
- ὃς τὸν ξεῖνον ἔασας ἀεικισθήμεναι οὕτως.
- πῶς νῦν, εἴ τι ξεῖνος ἐν ἡμετέροισι δόμοισιν
- ἥμενος ὧδε πάθοι ῥυστακτύος ἐξ ἀλεγεινῆς;
- σοί κʼ αἶσχος λώβη τε μετʼ ἀνθρώποισι πέλοιτο.
- τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- μῆτερ ἐμή, τὸ μὲν οὔ σε νεμεσσῶμαι κεχολῶσθαι·