Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. τὸν δʼ ἄρα πάντες λαοὶ ἐπερχόμενον θηεῦντο.
  2. ἀμφὶ δέ μιν μνηστῆρες ἀγήνορες ἠγερέθοντο
  3. ἔσθλʼ ἀγορεύοντες, κακὰ δὲ φρεσὶ βυσσοδόμευον.
  4. αὐτὰρ ὁ τῶν μὲν ἔπειτα ἀλεύατο πουλὺν ὅμιλον,
  5. ἀλλʼ ἵνα Μέντωρ ἧστο καὶ Ἄντιφος ἠδʼ Ἁλιθέρσης,
  6. οἵ τε οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρώϊοι ἦσαν ἑταῖροι,
  7. ἔνθα καθέζετʼ ἰών· τοὶ δʼ ἐξερέεινον ἕκαστα.
  8. τοῖσι δὲ Πείραιος δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἦλθεν
  9. ξεῖνον ἄγων ἀγορήνδε διὰ πτόλιν· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν
  10. Τηλέμαχος ξείνοιο ἑκὰς τράπετʼ, ἀλλὰ παρέστη.
  11. τὸν καὶ Πείραιος πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·
  12. Τηλέμαχʼ, αἶψʼ ὄτρυνον ἐμὸν ποτὶ δῶμα γυναῖκας,
  13. ὥς τοι δῶρʼ ἀποπέμψω, ἅ τοι Μενέλαος ἔδωκε.
  14. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  15. Πείραιʼ, οὐ γάρ τʼ ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.
  16. εἴ κεν ἐμὲ μνηστῆρες ἀγήνορες ἐν μεγάροισι
  17. λάθρη κτείναντες πατρώϊα πάντα δάσωνται,
  18. αὐτὸν ἔχοντά σε βούλομʼ ἐπαυρέμεν, ἤ τινα τῶνδε·
  19. εἰ δέ κʼ ἐγὼ τούτοισι φόνον καὶ κῆρα φυτεύσω,
  20. δὴ τότε μοι χαίροντι φέρειν πρὸς δώματα χαίρων.
  21. ὣς εἰπὼν ξεῖνον ταλαπείριον ἦγεν ἐς οἶκον.
  22. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἵκοντο δόμους εὖ ναιετάοντας,
  23. χλαίνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε,
  24. ἐς δʼ ἀσαμίνθους βάντες ἐϋξέστας λούσαντο.
  25. τοὺς δʼ ἐπεὶ οὖν δμῳαὶ λοῦσαν καὶ χρῖσαν ἐλαίῳ,
  26. ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαίνας οὔλας βάλον ἠδὲ χιτῶνας,
  27. ἔκ ῥʼ ἀσαμίνθων βάντες ἐπὶ κλισμοῖσι καθῖζον.
  28. χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
  29. καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
  30. νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
  31. σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
  32. εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων.
  33. μήτηρ δʼ ἀντίον ἷζε παρὰ σταθμὸν μεγάροιο
  34. κλισμῷ κεκλιμένη, λέπτʼ ἠλάκατα στρωφῶσα.
  35. οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον,
  36. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  37. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε περίφρων Πηνελόπεια·
  38. Τηλέμαχʼ, ἦ τοι ἐγὼν ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα
  39. λέξομαι εἰς εὐνήν, ἥ μοι στονόεσσα τέτυκται,
  40. αἰεὶ δάκρυσʼ ἐμοῖσι πεφυρμένη, ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
  41. ᾤχεθʼ ἅμʼ Ἀτρεΐδῃσιν ἐς Ἴλιον· οὐδέ μοι ἔτλης,
  42. πρὶν ἐλθεῖν μνηστῆρας ἀγήνορας ἐς τόδε δῶμα,
  43. νόστον σοῦ πατρὸς σάφα εἰπέμεν, εἴ που ἄκουσας.
  44. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  45. τοιγὰρ ἐγώ τοι, μῆτερ, ἀληθείην καταλέξω.
  46. ᾠχόμεθʼ ἔς τε Πύλον καὶ Νέστορα, ποιμένα λαῶν·
  47. δεξάμενος δέ με κεῖνος ἐν ὑψηλοῖσι δόμοισιν
  48. ἐνδυκέως ἐφίλει, ὡς εἴ τε πατὴρ ἑὸν υἱὸν
  49. ἐλθόντα χρόνιον νέον ἄλλοθεν· ὣς ἐμὲ κεῖνος
  50. ἐνδυκέως ἐκόμιζε σὺν υἱάσι κυδαλίμοισιν.
  51. αὐτὰρ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος οὔ ποτʼ ἔφασκεν,
  52. ζωοῦ οὐδὲ θανόντος, ἐπιχθονίων τευ ἀκοῦσαι·
  53. ἀλλά μʼ ἐς Ἀτρεΐδην, δουρικλειτὸν Μενέλαον,
  54. ἵπποισι προὔπεμψε καὶ ἅρμασι κολλητοῖσιν.
  55. ἔνθʼ ἴδον Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλὰ
  56. Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν.
  57. εἴρετο δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος