Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἂψ δʼ ὅ γʼ ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, κὰδ δʼ ἄρα πήρην
- θῆκεν ἐϋπλείην, μετὰ δὲ μνηστῆρσιν ἔειπε·
- κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης,
- ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
- οὐ μὰν οὔτʼ ἄχος ἐστὶ μετὰ φρεσὶν οὔτε τι πένθος,
- ὁππότʼ ἀνὴρ περὶ οἷσι μαχειόμενος κτεάτεσσι
- βλήεται, ἢ περὶ βουσὶν ἢ ἀργεννῇς ὀΐεσσιν·
- αὐτὰρ ἔμʼ Ἀντίνοος βάλε γαστέρος εἵνεκα λυγρῆς,
- οὐλομένης, ἣ πολλὰ κάκʼ ἀνθρώποισι δίδωσιν.
- ἀλλʼ εἴ που πτωχῶν γε θεοὶ καὶ Ἐρινύες εἰσίν,
- Ἀντίνοον πρὸ γάμοιο τέλος θανάτοιο κιχείη.
- τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός·
- ἔσθιʼ ἕκηλος, ξεῖνε, καθήμενος, ἢ ἄπιθʼ ἄλλῃ,
- μή σε νέοι διὰ δώματʼ ἐρύσσωσʼ, οἷʼ ἀγορεύεις,
- ἢ ποδὸς ἢ καὶ χειρός, ἀποδρύψωσι δὲ πάντα.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὑπερφιάλως νεμέσησαν·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·