Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. πέμψω δʼ ὅππη μιν κραδίη θυμός τε κελεύει.
  2. εἰ δʼ ἐθέλεις, σὺ κόμισσον ἐνὶ σταθμοῖσιν ἐρύξας·
  3. εἵματα δʼ ἐνθάδʼ ἐγὼ πέμψω καὶ σῖτον ἅπαντα
  4. ἔδμεναι, ὡς ἂν μή σε κατατρύχῃ καὶ ἑταίρους.
  5. κεῖσε δʼ ἂν οὔ μιν ἐγώ γε μετὰ μνηστῆρας ἐῷμι
  6. ἔρχεσθαι· λίην γὰρ ἀτάσθαλον ὕβριν ἔχουσι·
  7. μή μιν κερτομέωσιν, ἐμοὶ δʼ ἄχος ἔσσεται αἰνόν.
  8. πρῆξαι δʼ ἀργαλέον τι μετὰ πλεόνεσσιν ἐόντα
  9. ἄνδρα καὶ ἴφθιμον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσι.
  10. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
  11. ὦ φίλʼ, ἐπεί θήν μοι καὶ ἀμείψασθαι θέμις ἐστίν,
  12. ἦ μάλα μευ καταδάπτετʼ ἀκούοντος φίλον ἦτορ,
  13. οἷά φατε μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανάασθαι
  14. ἐν μεγάροις, ἀέκητι σέθεν τοιούτου ἐόντος.
  15. εἰπέ μοι ἠὲ ἑκὼν ὑποδάμνασαι, ἦ σέ γε λαοὶ
  16. ἐχθαίρουσʼ ἀνὰ δῆμον, ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμφῇ,
  17. ἦ τι κασιγνήτοις ἐπιμέμφεαι, οἷσί περ ἀνὴρ
  18. μαρναμένοισι πέποιθε, καὶ εἰ μέγα νεῖκος ὄρηται.
  19. αἲ γάρ ἐγὼν οὕτω νέος εἴην τῷδʼ ἐπὶ θυμῷ,
  20. ἢ παῖς ἐξ Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἠὲ καὶ αὐτός·
  21. αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἀπʼ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φώς,
  22. εἰ μὴ ἐγὼ κείνοισι κακὸν πάντεσσι γενοίμην,
  23. ἐλθὼν ἐς μέγαρον Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος.
  24. εἰ δʼ αὖ με πληθυῖ δαμασαίατο μοῦνον ἐόντα,
  25. βουλοίμην κʼ ἐν ἐμοῖσι κατακτάμενος μεγάροισι
  26. τεθνάμεν ἢ τάδε γʼ αἰὲν ἀεικέα ἔργʼ ὁράασθαι,
  27. ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας
  28. ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατὰ δώματα καλά,
  29. καὶ οἶνον διαφυσσόμενον, καὶ σῖτον ἔδοντας
  30. μὰψ αὔτως, ἀτέλεστον, ἀνηνύστῳ ἐπὶ ἔργῳ.
  31. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  32. τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
  33. οὔτε τί μοι πᾶς δῆμος ἀπεχθόμενος χαλεπαίνει,
  34. οὔτε κασιγνήτοις ἐπιμέμφομαι, οἷσί περ ἀνὴρ
  35. μαρναμένοισι πέποιθε, καὶ εἰ μέγα νεῖκος ὄρηται.
  36. ὧδε γὰρ ἡμετέρην γενεὴν μούνωσε Κρονίων·
  37. μοῦνον Λαέρτην Ἀρκείσιος υἱὸν ἔτικτε,
  38. μοῦνον δʼ αὖτʼ Ὀδυσῆα πατὴρ τέκεν· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
  39. μοῦνον ἔμʼ ἐν μεγάροισι τεκὼν λίπεν οὐδʼ ἀπόνητο.
  40. τῷ νῦν δυσμενέες μάλα μυρίοι εἴσʼ ἐνὶ οἴκῳ.
  41. ὅσσοι γὰρ νήσοισιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι,
  42. Δουλιχίῳ τε Σάμῃ τε καὶ ὑλήεντι Ζακύνθῳ,
  43. ἠδʼ ὅσσοι κραναὴν Ἰθάκην κάτα κοιρανέουσι,
  44. τόσσοι μητέρʼ ἐμὴν μνῶνται, τρύχουσι δὲ οἶκον.
  45. ἡ δʼ οὔτʼ ἀρνεῖται στυγερὸν γάμον οὔτε τελευτὴν
  46. ποιῆσαι δύναται· τοὶ δὲ φθινύθουσιν ἔδοντες
  47. οἶκον ἐμόν· τάχα δή με διαρραίσουσι καὶ αὐτόν.
  48. ἀλλʼ ἦ τοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·
  49. ἄττα, σὺ δʼ ἔρχεο θᾶσσον, ἐχέφρονι Πηνελοπείῃ
  50. εἴφʼ ὅτι οἱ σῶς εἰμὶ καὶ ἐκ Πύλου εἰλήλουθα.
  51. αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μενέω, σὺ δὲ δεῦρο νέεσθαι,
  52. οἴῃ ἀπαγγείλας· τῶν δʼ ἄλλων μή τις Ἀχαιῶν
  53. πευθέσθω· πολλοὶ γὰρ ἐμοὶ κακὰ μηχανόωνται.
  54. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·
  55. γιγνώσκω, φρονέω· τά γε δὴ νοέοντι κελεύεις.
  56. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
  57. ἦ καὶ Λαέρτῃ αὐτὴν ὁδὸν ἄγγελος ἔλθω
  58. δυσμόρῳ, ὃς τῆος μὲν Ὀδυσσῆος μέγʼ ἀχεύων
  59. ἔργα τʼ ἐποπτεύεσκε μετὰ δμώων τʼ ἐνὶ οἴκῳ
  60. πῖνε καὶ ἦσθʼ, ὅτε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγοι·
  61. αὐτὰρ νῦν, ἐξ οὗ σύ γε ᾤχεο νηῒ Πύλονδε,
  62. οὔ πω μίν φασιν φαγέμεν καὶ πιέμεν αὔτως,
  63. οὐδʼ ἐπὶ ἔργα ἰδεῖν, ἀλλὰ στοναχῇ τε γόῳ τε
  64. ἧσται ὀδυρόμενος, φθινύθει δʼ ἀμφʼ ὀστεόφι χρώς.
  65. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  66. ἄλγιον, ἀλλʼ ἔμπης μιν ἐάσομεν, ἀχνύμενοί περ·
  67. εἰ γὰρ πως εἴη αὐτάγρετα πάντα βροτοῖσι,
  68. πρῶτόν κεν τοῦ πατρὸς ἑλοίμεθα νόστιμον ἦμαρ.
  69. ἀλλὰ σύ γʼ ἀγγείλας ὀπίσω κίε, μηδὲ κατʼ ἀγροὺς
  70. πλάζεσθαι μετʼ ἐκεῖνον· ἀτὰρ πρὸς μητέρα εἰπεῖν
  71. ἀμφίπολον ταμίην ὀτρυνέμεν ὅττι τάχιστα
  72. κρύβδην· κείνη γὰρ κεν ἀπαγγείλειε γέροντι.