Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. αὐτὰρ ὁ Νεστορίδην ἐξ ἡδέος ὕπνου ἔγειρεν
  2. λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  3. ἔγρεο, Νεστορίδη Πεισίστρατε, μώνυχας ἵππους
  4. ζεῦξον ὑφʼ ἅρματʼ ἄγων, ὄφρα πρήσσωμεν ὁδοῖο.
  5. τὸν δʼ αὖ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἀντίον ηὔδα·
  6. Τηλέμαχʼ, οὔ πως ἔστιν ἐπειγομένους περ ὁδοῖο
  7. νύκτα διὰ δνοφερὴν ἐλάαν· τάχα δʼ ἔσσεται ἠώς.
  8. ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θήῃ
  9. ἥρως Ἀτρείδης, δουρικλειτὸς Μενέλαος,
  10. καὶ μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας ἀποπέμψῃ.
  11. τοῦ γάρ τε ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα
  12. ἀνδρὸς ξεινοδόκου, ὅς κεν φιλότητα παράσχῃ.
  13. ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  14. ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
  15. ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς, Ἑλένης πάρα καλλικόμοιο.
  16. τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,
  17. σπερχόμενός ῥα χιτῶνα περὶ χροῒ σιγαλόεντα
  18. δῦνεν, καὶ μέγα φᾶρος ἐπὶ στιβαροῖς βάλετʼ ὤμοις
  19. ἥρως, βῆ δὲ θύραζε, παριστάμενος δὲ προσηύδα
  20. Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο·
  21. Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
  22. ἤδη νῦν μʼ ἀπόπεμπε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
  23. ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐέλδεται οἴκαδʼ ἱκέσθαι.
  24. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  25. Τηλέμαχʼ, οὔ τί σʼ ἐγώ γε πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἐρύξω
  26. ἱέμενον νόστοιο· νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλῳ
  27. ἀνδρὶ ξεινοδόκῳ, ὅς κʼ ἔξοχα μὲν φιλέῃσιν,
  28. ἔξοχα δʼ ἐχθαίρῃσιν· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.
  29. ἶσόν τοι κακόν ἐσθʼ, ὅς τʼ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι
  30. ξεῖνον ἐποτρύνει καὶ ὃς ἐσσύμενον κατερύκει.
  31. χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν.
  32. ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θείω
  33. καλά, σὺ δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδῃς, εἴπω δὲ γυναιξὶ
  34. δεῖπνον ἐνὶ μεγάροις τετυκεῖν ἅλις ἔνδον ἐόντων.