Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες;
- ὁπποίης τʼ ἐπὶ νηὸς ἀφίκεο· πῶς δέ σε ναῦται
- ἤγαγον εἰς Ἰθάκην; τίνες ἔμμεναι εὐχετόωντο;
- οὐ μὲν γάρ τί σε πεζὸν ὀΐομαι ἐνθάδʼ ἱκέσθαι.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
- τοιγὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω.
- εἴη μὲν νῦν νῶϊν ἐπὶ χρόνον ἠμὲν ἐδωδὴ
- ἠδὲ μέθυ γλυκερὸν κλισίης ἔντοσθεν ἐοῦσι,
- δαίνυσθαι ἀκέοντʼ, ἄλλοι δʼ ἐπὶ ἔργον ἕποιεν·
- ῥηϊδίως κεν ἔπειτα καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἅπαντα
- οὔ τι διαπρήξαιμι λέγων ἐμὰ κήδεα θυμοῦ,
- ὅσσα γε δὴ ξύμπαντα θεῶν ἰότητι μόγησα.
- ἐκ μὲν Κρητάων γένος εὔχομαι εὐρειάων,
- ἀνέρος ἀφνειοῖο πάϊς· πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι
- υἱέες ἐν μεγάρῳ ἠμὲν τράφεν ἠδʼ ἐγένοντο
- γνήσιοι ἐξ ἀλόχου· ἐμὲ δʼ ὠνητὴ τέκε μήτηρ
- παλλακίς, ἀλλά με ἶσον ἰθαιγενέεσσιν ἐτίμα
- Κάστωρ Ὑλακίδης, τοῦ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναι
- ὃς τότʼ ἐνὶ Κρήτεσσι θεὸς ὣς τίετο δήμῳ
- ὄλβῳ τε πλούτῳ τε καὶ υἱάσι κυδαλίμοισιν.
- ἀλλʼ ἦ τοι τὸν κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι
- εἰς Ἀΐδαο δόμους· τοὶ δὲ ζωὴν ἐδάσαντο
- παῖδες ὑπέρθυμοι καὶ ἐπὶ κλήρους ἐβάλοντο,
- αὐτὰρ ἐμοὶ μάλα παῦρα δόσαν καὶ οἰκίʼ ἔνειμαν.
- ἠγαγόμην δὲ γυναῖκα πολυκλήρων ἀνθρώπων
- εἵνεκʼ ἐμῆς ἀρετῆς, ἐπεὶ οὐκ ἀποφώλιος ἦα
- οὐδὲ φυγοπτόλεμος· νῦν δʼ ἤδη πάντα λέλοιπεν
- ἀλλʼ ἔμπης καλάμην γέ σʼ ὀΐομαι εἰσορόωντα
- γιγνώσκειν· ἦ γάρ με δύη ἔχει ἤλιθα πολλή.
- ἦ μὲν δὴ θάρσος μοι Ἄρης τʼ ἔδοσαν καὶ Ἀθήνη
- καὶ ῥηξηνορίην· ὁπότε κρίνοιμι λόχονδε
- ἄνδρας ἀριστῆας, κακὰ δυσμενέεσσι φυτεύων,
- οὔ ποτέ μοι θάνατον προτιόσσετο θυμὸς ἀγήνωρ,
- ἀλλὰ πολὺ πρώτιστος ἐπάλμενος ἔγχει ἕλεσκον
- ἀνδρῶν δυσμενέων ὅ τέ μοι εἴξειε πόδεσσιν.
- τοῖος ἔα ἐν πολέμῳ· ἔργον δέ μοι οὐ φίλον ἔσκεν
- οὐδʼ οἰκωφελίη, ἥ τε τρέφει ἀγλαὰ τέκνα,
- ἀλλά μοι αἰεὶ νῆες ἐπήρετμοι φίλαι ἦσαν
- καὶ πόλεμοι καὶ ἄκοντες ἐΰξεστοι καὶ ὀϊστοί,
- λυγρά, τά τʼ ἄλλοισίν γε καταριγηλὰ πέλονται.
- αὐτὰρ ἐμοὶ τὰ φίλʼ ἔσκε τά που θεὸς ἐν φρεσὶ θῆκεν·
- ἄλλος γάρ τʼ ἄλλοισιν ἀνὴρ ἐπιτέρπεται ἔργοις.
- πρὶν μὲν γὰρ Τροίης ἐπιβήμεναι υἷας Ἀχαιῶν
- εἰνάκις ἀνδράσιν ἦρξα καὶ ὠκυπόροισι νέεσσιν
- ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς, καί μοι μάλα τύγχανε πολλά.
- τῶν ἐξαιρεύμην μενοεικέα, πολλὰ δʼ ὀπίσσω
- λάγχανον· αἶψα δὲ οἶκος ὀφέλλετο, καί ῥα ἔπειτα
- δεινός τʼ αἰδοῖός τε μετὰ Κρήτεσσι τετύγμην.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τήν γε στυγερὴν ὁδὸν εὐρύοπα Ζεὺς
- ἐφράσαθʼ, ἣ πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσε,
- δὴ τότʼ ἔμʼ ἤνωγον καὶ ἀγακλυτὸν Ἰδομενῆα
- νήεσσʼ ἡγήσασθαι ἐς Ἴλιον· οὐδέ τι μῆχος
- ἦεν ἀνήνασθαι, χαλεπὴ δʼ ἔχε δήμου φῆμις.
- ἔνθα μὲν εἰνάετες πολεμίζομεν υἷες Ἀχαιῶν,
- τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν Πριάμου πέρσαντες ἔβημεν
- οἴκαδε σὺν νήεσσι, θεὸς δʼ ἐκέδασσεν Ἀχαιούς.
- αὐτὰρ ἐμοὶ δειλῷ κακὰ μήδετο μητίετα Ζεύς·