Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- τὴν μὲν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα,
- τὴν δʼ ἑτέρην χηλὸν πυκινὴν ἅμʼ ὄπασσε κομίζειν·
- ἡ δʼ ἄλλη σῖτόν τʼ ἔφερεν καὶ οἶνον ἐρυθρόν.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
- αἶψα τά γʼ ἐν νηῒ γλαφυρῇ πομπῆες ἀγαυοὶ
- δεξάμενοι κατέθεντο, πόσιν καὶ βρῶσιν ἅπασαν·
- κὰδ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ στόρεσαν ῥῆγός τε λίνον τε
- νηὸς ἐπʼ ἰκριόφιν γλαφυρῆς, ἵνα νήγρετον εὕδοι,
- πρυμνῆς· ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο
- σιγῇ· τοὶ δὲ καθῖζον ἐπὶ κληῗσιν ἕκαστοι
- κόσμῳ, πεῖσμα δʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο.
- εὖθʼ οἱ ἀνακλινθέντες ἀνερρίπτουν ἅλα πηδῷ,
- καὶ τῷ νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε,
- νήγρετος, ἥδιστος, θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς.
- ἡ δʼ, ὥς τʼ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι,
- πάντες ἅμʼ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης,
- ὑψόσʼ ἀειρόμενοι ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον,
- ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο, κῦμα δʼ ὄπισθε
- πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
- ἡ δὲ μάλʼ ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον· οὐδέ κεν ἴρηξ
- κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν.
- ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματʼ ἔταμνεν,
- ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδεʼ ἔχοντα·
- ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθʼ ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
- ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
- δὴ τότε γʼ ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει.
- εὖτʼ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος, ὅς τε μάλιστα
- ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς ἠριγενείης,
- τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς.
- Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
- ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
- ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,
- αἵ τʼ ἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
- ἔκτοθεν· ἔντοσθεν δέ τʼ ἄνευ δεσμοῖο μένουσι
- νῆες ἐΰσσελμοι, ὅτʼ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται.
- αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
- ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
- ἱρὸν νυμφάων αἱ νηϊάδες καλέονται.
- ἐν δὲ κρητῆρές τε καὶ ἀμφιφορῆες ἔασιν
- λάϊνοι· ἔνθα δʼ ἔπειτα τιθαιβώσσουσι μέλισσαι.
- ἐν δʼ ἱστοὶ λίθεοι περιμήκεες, ἔνθα τε νύμφαι
- φάρεʼ ὑφαίνουσιν ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι·
- ἐν δʼ ὕδατʼ ἀενάοντα. δύω δέ τέ οἱ θύραι εἰσίν,
- αἱ μὲν πρὸς Βορέαο καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν,
- αἱ δʼ αὖ πρὸς Νότου εἰσὶ θεώτεραι· οὐδέ τι κείνῃ
- ἄνδρες ἐσέρχονται, ἀλλʼ ἀθανάτων ὁδός ἐστιν.
- ἔνθʼ οἵ γʼ εἰσέλασαν, πρὶν εἰδότες· ἡ μὲν ἔπειτα
- ἠπείρῳ ἐπέκελσεν, ὅσον τʼ ἐπὶ ἥμισυ πάσης,
- σπερχομένη· τοῖον γὰρ ἐπείγετο χέρσʼ ἐρετάων·
- οἱ δʼ ἐκ νηὸς βάντες ἐϋζύγου ἤπειρόνδε
- πρῶτον Ὀδυσσῆα γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἄειραν
- αὐτῷ σύν τε λίνῳ καὶ ῥήγεϊ σιγαλόεντι,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ἐπὶ ψαμάθῳ ἔθεσαν δεδμημένον ὕπνῳ,
- ἐκ δὲ κτήματʼ ἄειραν, ἅ οἱ Φαίηκες ἀγαυοὶ
- ὤπασαν οἴκαδʼ ἰόντι διὰ μεγάθυμον Ἀθήνην.
- καὶ τὰ μὲν οὖν παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης ἀθρόα θῆκαν
- ἐκτὸς ὁδοῦ, μή πώς τις ὁδιτάων ἀνθρώπων,
- πρίν γʼ Ὀδυσῆʼ ἔγρεσθαι, ἐπελθὼν δηλήσαιτο·
- αὐτοὶ δʼ αὖτʼ οἶκόνδε πάλιν κίον. οὐδʼ ἐνοσίχθων
- λήθετʼ ἀπειλάων, τὰς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ
- πρῶτον ἐπηπείλησε, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·
- Ζεῦ πάτερ, οὐκέτʼ ἐγώ γε μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
- τιμήεις ἔσομαι, ὅτε με βροτοὶ οὔ τι τίουσιν,
- Φαίηκες, τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης.