Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διὸς αἰγιόχοιο.
- τὼ δὲ καθεζομένω ἱερῆς παρὰ πυθμένʼ ἐλαίης
- φραζέσθην μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὄλεθρον.
- τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
- φράζευ ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις,
- οἳ δή τοι τρίετες μέγαρον κάτα κοιρανέουσι,
- μνώμενοι ἀντιθέην ἄλοχον καὶ ἕδνα διδόντες·
- ἡ δὲ σὸν αἰεὶ νόστον ὀδυρομένη κατὰ θυμὸν
- πάντας μέν ῥʼ ἔλπει καὶ ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ,
- ἀγγελίας προϊεῖσα, νόος δέ οἱ ἄλλα μενοινᾷ.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
- φθίσεσθαι κακὸν οἶτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔμελλον,
- εἰ μή μοι σὺ ἕκαστα, θεά, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
- ἀλλʼ ἄγε μῆτιν ὕφηνον, ὅπως ἀποτίσομαι αὐτούς·
- πὰρ δέ μοι αὐτὴ στῆθι, μένος πολυθαρσὲς ἐνεῖσα,
- οἷον ὅτε Τροίης λύομεν λιπαρὰ κρήδεμνα.
- αἴ κέ μοι ὣς μεμαυῖα παρασταίης, γλαυκῶπι,
- καί κε τριηκοσίοισιν ἐγὼν ἄνδρεσσι μαχοίμην
- σὺν σοί, πότνα θεά, ὅτε μοι πρόφρασσʼ ἐπαρήγοις.
- τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- καὶ λίην τοι ἐγώ γε παρέσσομαι, οὐδέ με λήσεις,
- ὁππότε κεν δὴ ταῦτα πενώμεθα· καί τινʼ ὀΐω
- αἵματί τʼ ἐγκεφάλῳ τε παλαξέμεν ἄσπετον οὖδας
- ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
- ἀλλʼ ἄγε σʼ ἄγνωστον τεύξω πάντεσσι βροτοῖσι·
- κάρψω μὲν χρόα καλὸν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι,
- ξανθὰς δʼ ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφὶ δὲ λαῖφος
- ἕσσω ὅ κε στυγέῃσιν ἰδὼν ἄνθρωπον ἔχοντα,
- κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέʼ ἐόντε,
- ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς
- σῇ τʼ ἀλόχῳ καὶ παιδί, τὸν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες.
- αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι,