Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ὣς ἄρα τις εἴπεσκε· τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
- τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
- ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει
- πατρὸς ἐμοῦ, ὃς ἔφασκε Ποσειδάωνʼ ἀγάσασθαι
- ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
- φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν περικαλλέα, νῆα,
- ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
- ῥαισέμεναι, μέγα δʼ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν.
- ὣς ἀγόρευʼ ὁ γέρων· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
- ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες·
- πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν, ὅτε κέν τις ἵκηται
- ἡμέτερον προτὶ ἄστυ· Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
- δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ,
- μηδʼ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἔδεισαν, ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους.
- ὣς οἱ μέν ῥʼ εὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
- δήμου Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
- ἑσταότες περὶ βωμόν. ὁ δʼ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
- εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ, οὐδέ μιν ἔγνω,
- ἤδη δὴν ἀπεών· περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
- Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὄφρα μιν αὐτὸν
- ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο,
- μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε,
- πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
- τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι,
- ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
- πέτραι τʼ ἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθόωντα.
- στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας καί ῥʼ εἴσιδε πατρίδα γαῖαν·
- ᾤμωξέν τʼ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
- χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
- ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
- ἦ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
- ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;
- πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε; πῇ τε καὶ αὐτὸς
- πλάζομαι; αἴθʼ ὄφελον μεῖναι παρὰ Φαιήκεσσιν
- αὐτοῦ· ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
- ἐξικόμην, ὅς κέν μʼ ἐφίλει καὶ ἔπεμπε νέεσθαι.