Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ὁππότε κεν δὴ πάντες ἐλαυνομένην προΐδωνται
  2. λαοὶ ἀπὸ πτόλιος, θεῖναι λίθον ἐγγύθι γαίης
  3. νηῒ θοῇ ἴκελον, ἵνα θαυμάζωσιν ἅπαντες
  4. ἄνθρωποι, μέγα δέ σφιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψαι.
  5. αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
  6. βῆ ῥʼ ἴμεν ἐς Σχερίην, ὅθι Φαίηκες γεγάασιν.
  7. ἔνθʼ ἔμενʼ· ἡ δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς
  8. ῥίμφα διωκομένη· τῆς δὲ σχεδὸν ἦλθʼ ἐνοσίχθων,
  9. ὅς μιν λᾶαν ἔθηκε καὶ ἐρρίζωσεν ἔνερθε
  10. χειρὶ καταπρηνεῖ ἐλάσας· ὁ δὲ νόσφι βεβήκει.
  11. οἱ δὲ πρὸς ἀλλήλους ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευον
  12. Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες.
  13. ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
  14. ὤ μοι, τίς δὴ νῆα θοὴν ἐπέδησʼ ἐνὶ πόντῳ
  15. οἴκαδʼ ἐλαυνομένην; καὶ δὴ προὐφαίνετο πᾶσα.
  16. ὣς ἄρα τις εἴπεσκε· τὰ δʼ οὐκ ἴσαν ὡς ἐτέτυκτο.
  17. τοῖσιν δʼ Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  18. ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθʼ ἱκάνει
  19. πατρὸς ἐμοῦ, ὃς ἔφασκε Ποσειδάωνʼ ἀγάσασθαι
  20. ἡμῖν, οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
  21. φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν περικαλλέα, νῆα,
  22. ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν, ἐν ἠεροειδέϊ πόντῳ
  23. ῥαισέμεναι, μέγα δʼ ἧμιν ὄρος πόλει ἀμφικαλύψειν.
  24. ὣς ἀγόρευʼ ὁ γέρων· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
  25. ἀλλʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες·
  26. πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν, ὅτε κέν τις ἵκηται
  27. ἡμέτερον προτὶ ἄστυ· Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
  28. δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν, αἴ κʼ ἐλεήσῃ,
  29. μηδʼ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ.
  30. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἔδεισαν, ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους.
  31. ὣς οἱ μέν ῥʼ εὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
  32. δήμου Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,
  33. ἑσταότες περὶ βωμόν. ὁ δʼ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
  34. εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ, οὐδέ μιν ἔγνω,
  35. ἤδη δὴν ἀπεών· περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
  36. Παλλὰς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὄφρα μιν αὐτὸν
  37. ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο,
  38. μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε,
  39. πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
  40. τοὔνεκʼ ἄρʼ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι,
  41. ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
  42. πέτραι τʼ ἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθόωντα.
  43. στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας καί ῥʼ εἴσιδε πατρίδα γαῖαν·
  44. ᾤμωξέν τʼ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
  45. χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
  46. ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω;
  47. ἦ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
  48. ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής;