Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
  2. πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
  3. νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
  4. οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
  5. τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
  6. ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
  7. τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
  8. γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν
  9. γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
  10. τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
  11. ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
  12. σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
  13. πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
  14. μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
  15. ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
  16. αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
  17. δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
  18. κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.
  19. τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται
  20. παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ
  21. φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο.
  22. τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει, Ὀδυσσεῦ.
  23. πλησίον ἀλλήλων· καί κεν διοϊστεύσειας.
  24. τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας, φύλλοισι τεθηλώς·
  25. τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.
  26. τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι, τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ
  27. δεινόν· μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις, ὅτε ῥοιβδήσειεν·
  28. οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων.
  29. ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
  30. νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
  31. ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
  32. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  33. εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτὲς ἐνίσπες,
  34. εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν,
  35. τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους.
  36. ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
  37. σχέτλιε, καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε
  38. καὶ πόνος· οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν;
  39. ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι,
  40. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν·
  41. οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή· φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς.
  42. ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ,
  43. δείδω, μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
  44. τόσσῃσιν κεφαλῇσι, τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται.
  45. ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,
  46. μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν·
  47. ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
  48. Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι· ἔνθα δὲ πολλαὶ