Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δʼ αὐτὰς
  2. κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·
  3. Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
  4. τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
  5. τρήρωνες, ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,
  6. ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·
  7. ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.
  8. τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,
  9. ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν
  10. κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι.
  11. οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,
  12. Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρʼ Αἰήταο πλέουσα.
  13. καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,
  14. ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.
  15. οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει
  16. ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε
  17. κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, οὐδέ ποτʼ αἴθρη
  18. κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ.
  19. οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη,
  20. οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν·
  21. πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐικυῖα.
  22. μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
  23. πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
  24. νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
  25. οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
  26. τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
  27. ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
  28. τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
  29. γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν
  30. γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
  31. τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
  32. ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
  33. σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
  34. πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
  35. μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
  36. ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
  37. αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
  38. δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
  39. κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.
  40. τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται
  41. παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ
  42. φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο.
  43. τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει, Ὀδυσσεῦ.
  44. πλησίον ἀλλήλων· καί κεν διοϊστεύσειας.
  45. τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας, φύλλοισι τεθηλώς·
  46. τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.
  47. τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι, τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ
  48. δεινόν· μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις, ὅτε ῥοιβδήσειεν·
  49. οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων.
  50. ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
  51. νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
  52. ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
  53. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  54. εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτὲς ἐνίσπες,
  55. εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν,
  56. τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους.
  57. ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
  58. σχέτλιε, καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε
  59. καὶ πόνος· οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν;
  60. ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι,
  61. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν·
  62. οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή· φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς.
  63. ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ,
  64. δείδω, μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
  65. τόσσῃσιν κεφαλῇσι, τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται.
  66. ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,
  67. μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν·
  68. ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
  69. Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι· ἔνθα δὲ πολλαὶ
  70. βόσκοντʼ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα,
  71. ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι, τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά,
  72. πεντήκοντα δʼ ἕκαστα. γόνος δʼ οὐ γίγνεται αὐτῶν,
  73. οὐδέ ποτε φθινύθουσι. θεαὶ δʼ ἐπιποιμένες εἰσίν,
  74. νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,
  75. ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα.
  76. τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ
  77. Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν,
  78. μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς.
  79. τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι,
  80. ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε·
  81. εἰ δέ κε σίνηαι, τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον,
  82. νηί τε καὶ ἑτάροις· αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς,
  83. ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους.
  84. ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  85. ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων·
  86. αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  87. αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι·
  88. οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
  89. ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  90. ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
  91. ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
  92. Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
  93. αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
  94. ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
  95. δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
  96. ὦ φίλοι, οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους
  97. θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο, δῖα θεάων·
  98. ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών, ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
  99. ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν.
  100. Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
  101. φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.
  102. οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν· ἀλλά με δεσμῷ
  103. δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ, ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω,
  104. ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω.
  105. εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω,
  106. ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν.
  107. ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον·
  108. τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
  109. νῆσον Σειρήνοιιν· ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων.
  110. αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
  111. ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δὲ κύματα δαίμων.
  112. ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
  113. καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν, οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ
  114. ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.
  115. αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
  116. τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον·
  117. αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς
  118. Ἠελίου τʼ αὐγὴ Ὑπεριονίδαο ἄνακτος·
  119. ἑξείης δʼ ἑτάροισιν ἐπʼ οὔατα πᾶσιν ἄλειψα.
  120. οἱ δʼ ἐν νηί μʼ ἔδησαν ὁμοῦ χεῖράς τε πόδας τε
  121. ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνῆπτον·
  122. αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  123. ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας,
  124. ῥίμφα διώκοντες, τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς
  125. ἐγγύθεν ὀρνυμένη, λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν·
  126. δεῦρʼ ἄγʼ ἰών, πολύαινʼ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
  127. νῆα κατάστησον, ἵνα νωιτέρην ὄπ ἀκούσῃς.
  128. οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρήλασε νηὶ μελαίνῃ,
  129. πρίν γʼ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὄπʼ ἀκοῦσαι,
  130. ἀλλʼ ὅ γε τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς.
  131. ἴδμεν γάρ τοι πάνθʼ ὅσʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
  132. Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν,
  133. ἴδμεν δʼ, ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
  134. ὣς φάσαν ἱεῖσαι ὄπα κάλλιμον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
  135. ἤθελʼ ἀκουέμεναι, λῦσαί τʼ ἐκέλευον ἑταίρους
  136. ὀφρύσι νευστάζων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
  137. αὐτίκα δʼ ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε
  138. πλείοσί μʼ ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον.
  139. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τάς γε παρήλασαν, οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα
  140. φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς,
  141. αἶψʼ ἀπὸ κηρὸν ἕλοντο ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι,
  142. ὅν σφιν ἐπʼ ὠσὶν ἄλειψʼ, ἐμέ τʼ ἐκ δεσμῶν ἀνέλυσαν.
  143. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, αὐτίκʼ ἔπειτα
  144. καπνὸν καὶ μέγα κῦμα ἴδον καὶ δοῦπον ἄκουσα.
  145. τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατʼ ἐρετμά,
  146. βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον· ἔσχετο δʼ αὐτοῦ
  147. νηῦς, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον.
  148. αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  149. μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
  150. ὦ φίλοι, οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν·
  151. οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν, ἢ ὅτε Κύκλωψ
  152. εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφιν·
  153. ἀλλὰ καὶ ἔνθεν ἐμῇ ἀρετῇ, βουλῇ τε νόῳ τε,
  154. ἐκφύγομεν, καί που τῶνδε μνήσεσθαι ὀίω.
  155. νῦν δʼ ἄγεθʼ, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.
  156. ὑμεῖς μὲν κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν
  157. τύπτετε κληίδεσσιν ἐφήμενοι, αἴ κέ ποθι Ζεὺς
  158. δώῃ τόνδε γʼ ὄλεθρον ὑπεκφυγέειν καὶ ἀλύξαι·
  159. σοὶ δέ, κυβερνῆθʼ, ὧδʼ ἐπιτέλλομαι· ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ
  160. βάλλευ, ἐπεὶ νηὸς γλαφυρῆς οἰήια νωμᾷς.
  161. τούτου μὲν καπνοῦ καὶ κύματος ἐκτὸς ἔεργε
  162. νῆα, σὺ δὲ σκοπέλου ἐπιμαίεο, μή σε λάθῃσι
  163. κεῖσʼ ἐξορμήσασα καὶ ἐς κακὸν ἄμμε βάλῃσθα.
  164. ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο.
  165. Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἐμυθεόμην, ἄπρηκτον ἀνίην,
  166. μή πώς μοι δείσαντες ἀπολλήξειαν ἑταῖροι
  167. εἰρεσίης, ἐντὸς δὲ πυκάζοιεν σφέας αὐτούς.
  168. καὶ τότε δὴ Κίρκης μὲν ἐφημοσύνης ἀλεγεινῆς
  169. λανθανόμην, ἐπεὶ οὔ τί μʼ ἀνώγει θωρήσσεσθαι·
  170. αὐτὰρ ἐγὼ καταδὺς κλυτὰ τεύχεα καὶ δύο δοῦρε
  171. μάκρʼ ἐν χερσὶν ἑλὼν εἰς ἴκρια νηὸς ἔβαινον
  172. πρῴρης· ἔνθεν γάρ μιν ἐδέγμην πρῶτα φανεῖσθαι
  173. Σκύλλην πετραίην, ἥ μοι φέρε πῆμʼ ἑτάροισιν.
  174. οὐδέ πῃ ἀθρῆσαι δυνάμην, ἔκαμον δέ μοι ὄσσε
  175. πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.
  176. ἡμεῖς μὲν στεινωπὸν ἀνεπλέομεν γοόωντες·
  177. ἔνθεν μὲν Σκύλλη, ἑτέρωθι δὲ δῖα Χάρυβδις
  178. δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
  179. ἦ τοι ὅτʼ ἐξεμέσειε, λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ
  180. πᾶσʼ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη, ὑψόσε δʼ ἄχνη
  181. ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπʼ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν·
  182. ἀλλʼ ὅτʼ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ,
  183. πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
  184. δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
  185. ψάμμῳ κυανέη· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
  186. ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον·
  187. τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους
  188. ἓξ ἕλεθʼ, οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν.
  189. σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους
  190. ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
  191. ὑψόσʼ ἀειρομένων· ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες
  192. ἐξονομακλήδην, τότε γʼ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ.
  193. ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ
  194. ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων
  195. ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο,
  196. ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε,
  197. ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας·
  198. αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας
  199. χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι·
  200. οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
  201. πάντων, ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων.
  202. αὐτὰρ ἐπεὶ πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν
  203. Σκύλλην τʼ, αὐτίκʼ ἔπειτα θεοῦ ἐς ἀμύμονα νῆσον
  204. ἱκόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔσαν καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι,
  205. πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο.
  206. δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
  207. μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων
  208. οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ
  209. μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,
  210. Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
  211. νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
  212. δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
  213. κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι,
  214. ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο
  215. Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
  216. νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·
  217. ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
  218. ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
  219. ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.
  220. αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·
  221. σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα
  222. κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,
  223. ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
  224. οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε
  225. νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
  226. ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας
  227. νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
  228. ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,
  229. γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,
  230. ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,
  231. ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος, οἵ τε μάλιστα
  232. νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων.
  233. ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
  234. δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες,
  235. ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
  236. ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
  237. καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων,
  238. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
  239. Εὐρύλοχʼ, ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.
  240. ἀλλʼ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον·
  241. εἴ κέ τινʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγʼ οἰῶν
  242. εὕρωμεν, μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν
  243. ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ· ἀλλὰ ἕκηλοι
  244. ἐσθίετε βρώμην, τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη.
  245. ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυον, ὡς ἐκέλευον.
  246. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον,
  247. στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ ἐυεργέα νῆα
  248. ἄγχʼ ὕδατος γλυκεροῖο, καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι
  249. νηός, ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο.
  250. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  251. μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους,
  252. οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα·
  253. κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος.
  254. ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει,
  255. ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς
  256. λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
  257. γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
  258. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  259. νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες.
  260. ἔνθα δʼ ἔσαν νυμφέων καλοὶ χοροὶ ἠδὲ θόωκοι·
  261. καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ μῦθον ἔειπον·
  262. ὦ φίλοι, ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
  263. ἔστιν, τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα, μή τι πάθωμεν·
  264. δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
  265. Ἠελίου, ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει.
  266. ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  267. μῆνα δὲ πάντʼ ἄλληκτος ἄη Νότος, οὐδέ τις ἄλλος
  268. γίγνετʼ ἔπειτʼ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε.
  269. οἱ δʼ ἧος μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν,
  270. τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο.
  271. ἀλλʼ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤια πάντα,
  272. καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ,