Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • βούλομʼ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι,
  • ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ.
  • ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
  • αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
  • ἐγγύθεν, οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο
  • βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι·
  • τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν,
  • φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο·
  • οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηός.
  • αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
  • μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
  • δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
  • οὐδʼ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσιν,
  • ἀλλʼ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα.
  • αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
  • μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν.
  • καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος,
  • βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
  • καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή.
  • οἰμώξας δὲ θεοῖσι μέγʼ ἀθανάτοισι γεγώνευν·
  • Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
  • ἦ με μάλʼ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ.
  • οἱ δʼ ἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες.
  • ὠκέα δʼ Ἠελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε
  • Λαμπετίη τανύπεπλος, ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς.
  • αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ·
  • Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
  • τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
  • οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε
  • χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
  • ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην.
  • εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν,
  • δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω.
  • τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  • Ἠέλιʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μετʼ ἀθανάτοισι φάεινε
  • καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
  • τῶν δέ κʼ ἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
  • τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
  • ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο·
  • ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι.
  • αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
  • νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν, οὐδέ τι μῆχος
  • εὑρέμεναι δυνάμεσθα, βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη.
  • τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·
  • εἷρπον μὲν ῥινοί, κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει,
  • ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή.
  • ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
  • δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας·
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων,
  • καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
  • ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ,
  • ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη
  • φαίνετο γαιάων, ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
  • δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων
  • νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς.
  • ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον· αἶψα γὰρ ἦλθε
  • κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων,
  • ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα