Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
- δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
- ψάμμῳ κυανέη· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
- ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον·
- τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους
- ἓξ ἕλεθʼ, οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν.
- σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους
- ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
- ὑψόσʼ ἀειρομένων· ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες
- ἐξονομακλήδην, τότε γʼ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ
- ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων
- ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο,
- ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε,
- ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας·
- αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας
- χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι·
- οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
- πάντων, ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πέτρας φύγομεν δεινήν τε Χάρυβδιν
- Σκύλλην τʼ, αὐτίκʼ ἔπειτα θεοῦ ἐς ἀμύμονα νῆσον
- ἱκόμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔσαν καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι,
- πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο.
- δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
- μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων
- οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ
- μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,
- Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
- νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
- δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
- κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι,
- ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο
- Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
- νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·
- ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
- ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
- ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.
- αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·
- σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα
- κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,
- ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
- οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε
- νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
- ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας
- νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
- ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,
- γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,
- ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,
- ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος, οἵ τε μάλιστα
- νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων.
- ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
- δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες,
- ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
- ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
- καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων,