Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- οὐδέ πῃ ἀθρῆσαι δυνάμην, ἔκαμον δέ μοι ὄσσε
- πάντῃ παπταίνοντι πρὸς ἠεροειδέα πέτρην.
- ἡμεῖς μὲν στεινωπὸν ἀνεπλέομεν γοόωντες·
- ἔνθεν μὲν Σκύλλη, ἑτέρωθι δὲ δῖα Χάρυβδις
- δεινὸν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ.
- ἦ τοι ὅτʼ ἐξεμέσειε, λέβης ὣς ἐν πυρὶ πολλῷ
- πᾶσʼ ἀναμορμύρεσκε κυκωμένη, ὑψόσε δʼ ἄχνη
- ἄκροισι σκοπέλοισιν ἐπʼ ἀμφοτέροισιν ἔπιπτεν·
- ἀλλʼ ὅτʼ ἀναβρόξειε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ,
- πᾶσʼ ἔντοσθε φάνεσκε κυκωμένη, ἀμφὶ δὲ πέτρη
- δεινὸν ἐβεβρύχει, ὑπένερθε δὲ γαῖα φάνεσκε
- ψάμμῳ κυανέη· τοὺς δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει.
- ἡμεῖς μὲν πρὸς τὴν ἴδομεν δείσαντες ὄλεθρον·
- τόφρα δέ μοι Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑταίρους
- ἓξ ἕλεθʼ, οἳ χερσίν τε βίηφί τε φέρτατοι ἦσαν.
- σκεψάμενος δʼ ἐς νῆα θοὴν ἅμα καὶ μεθʼ ἑταίρους
- ἤδη τῶν ἐνόησα πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
- ὑψόσʼ ἀειρομένων· ἐμὲ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες
- ἐξονομακλήδην, τότε γʼ ὕστατον, ἀχνύμενοι κῆρ.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεὺς περιμήκεϊ ῥάβδῳ
- ἰχθύσι τοῖς ὀλίγοισι δόλον κατὰ εἴδατα βάλλων
- ἐς πόντον προΐησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο,
- ἀσπαίροντα δʼ ἔπειτα λαβὼν ἔρριψε θύραζε,
- ὣς οἵ γʼ ἀσπαίροντες ἀείροντο προτὶ πέτρας·
- αὐτοῦ δʼ εἰνὶ θύρῃσι κατήσθιε κεκληγῶτας
- χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι·
- οἴκτιστον δὴ κεῖνο ἐμοῖς ἴδον ὀφθαλμοῖσι
- πάντων, ὅσσʼ ἐμόγησα πόρους ἁλὸς ἐξερεείνων.