Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
- ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
- Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
- αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
- ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
- δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
- ὦ φίλοι, οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους
- θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο, δῖα θεάων·
- ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών, ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
- ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν.
- Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
- φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.
- οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν· ἀλλά με δεσμῷ
- δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ, ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω,
- ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω.
- εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω,
- ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν.
- ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον·
- τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
- νῆσον Σειρήνοιιν· ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων.
- αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
- ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δὲ κύματα δαίμων.
- ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
- καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν, οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ
- ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.
- αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
- τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον·
- αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς