Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. θέσφατα πάντʼ εἰπόντα· Διὸς δʼ ἐτελείετο βουλή.
  2. καὶ Λήδην εἶδον, τὴν Τυνδαρέου παράκοιτιν,
  3. ἥ ῥʼ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε,
  4. Κάστορά θʼ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα,
  5. τοὺς ἄμφω ζωοὺς κατέχει φυσίζοος αἶα·
  6. οἳ καὶ νέρθεν γῆς τιμὴν πρὸς Ζηνὸς ἔχοντες
  7. ἄλλοτε μὲν ζώουσʼ ἑτερήμεροι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  8. τεθνᾶσιν· τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσι.
  9. τὴν δὲ μετʼ Ἰφιμέδειαν, Ἀλωῆος παράκοιτιν
  10. εἴσιδον, ἣ δὴ φάσκε Ποσειδάωνι μιγῆναι,
  11. καί ῥʼ ἔτεκεν δύο παῖδε, μινυνθαδίω δʼ ἐγενέσθην,
  12. Ὦτόν τʼ ἀντίθεον τηλεκλειτόν τʼ Ἐφιάλτην,
  13. οὓς δὴ μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα
  14. καὶ πολὺ καλλίστους μετά γε κλυτὸν Ὠρίωνα·
  15. ἐννέωροι γὰρ τοί γε καὶ ἐννεαπήχεες ἦσαν
  16. εὖρος, ἀτὰρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι.
  17. οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἀπειλήτην ἐν Ὀλύμπῳ
  18. φυλόπιδα στήσειν πολυάικος πολέμοιο.
  19. Ὄσσαν ἐπʼ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπʼ Ὄσσῃ
  20. Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵνʼ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη.
  21. καί νύ κεν ἐξετέλεσσαν, εἰ ἥβης μέτρον ἵκοντο·
  22. ἀλλʼ ὄλεσεν Διὸς υἱός, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ,
  23. ἀμφοτέρω, πρίν σφωιν ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους
  24. ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς ἐυανθέι λάχνῃ.
  25. Φαίδρην τε Πρόκριν τε ἴδον καλήν τʼ Ἀριάδνην,
  26. κούρην Μίνωος ὀλοόφρονος, ἥν ποτε Θησεὺς
  27. ἐκ Κρήτης ἐς γουνὸν Ἀθηνάων ἱεράων
  28. ἦγε μέν, οὐδʼ ἀπόνητο· πάρος δέ μιν Ἄρτεμις ἔκτα
  29. Δίῃ ἐν ἀμφιρύτῃ Διονύσου μαρτυρίῃσιν.
  30. Μαῖράν τε Κλυμένην τε ἴδον στυγερήν τʼ Ἐριφύλην,
  31. ἣ χρυσὸν φίλου ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήεντα.
  32. πάσας δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
  33. ὅσσας ἡρώων ἀλόχους ἴδον ἠδὲ θύγατρας·
  34. πρὶν γάρ κεν καὶ νὺξ φθῖτʼ ἄμβροτος. ἀλλὰ καὶ ὥρη
  35. εὕδειν, ἢ ἐπὶ νῆα θοὴν ἐλθόντʼ ἐς ἑταίρους
  36. ἢ αὐτοῦ· πομπὴ δὲ θεοῖς ὑμῖν τε μελήσει.
  37. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
  38. κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
  39. τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων.
  40. Φαίηκες, πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι
  41. εἶδός τε μέγεθός τε ἰδὲ φρένας ἔνδον ἐίσας;
  42. ξεῖνος δʼ αὖτʼ ἐμός ἐστιν, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς·
  43. τῷ μὴ ἐπειγόμενοι ἀποπέμπετε, μηδὲ τὰ δῶρα
  44. οὕτω χρηίζοντι κολούετε· πολλὰ γὰρ ὑμῖν
  45. κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν ἰότητι κέονται.
  46. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
  47. ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν·
  48. ὦ φίλοι, οὐ μὰν ἧμιν ἀπὸ σκοποῦ οὐδʼ ἀπὸ δόξης
  49. μυθεῖται βασίλεια περίφρων· ἀλλὰ πίθεσθε.
  50. Ἀλκινόου δʼ ἐκ τοῦδʼ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε.
  51. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  52. τοῦτο μὲν οὕτω δὴ ἔσται ἔπος, αἴ κεν ἐγώ γε
  53. ζωὸς Φαιήκεσσι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω·
  54. ξεῖνος δὲ τλήτω μάλα περ νόστοιο χατίζων
  55. ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον, εἰς ὅ κε πᾶσαν
  56. δωτίνην τελέσω· πομπὴ δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
  57. πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστʼ ἐνὶ δήμῳ.
  58. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  59. Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
  60. εἴ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἀνώγοιτʼ αὐτόθι μίμνειν,
  61. πομπὴν δʼ ὀτρύνοιτε καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῖτε,
  62. καὶ κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον εἴη,
  63. πλειοτέρῃ σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι·
  64. καί κʼ αἰδοιότερος καὶ φίλτερος ἀνδράσιν εἴην
  65. πᾶσιν, ὅσοι μʼ Ἰθάκηνδε ἰδοίατο νοστήσαντα.
  66. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  67. ὦ Ὀδυσεῦ, τὸ μὲν οὔ τί σʼ ἐίσκομεν εἰσορόωντες,
  68. ἠπεροπῆά τʼ ἔμεν καὶ ἐπίκλοπον, οἷά τε πολλοὺς
  69. βόσκει γαῖα μέλαινα πολυσπερέας ἀνθρώπους,
  70. ψεύδεά τʼ ἀρτύνοντας ὅθεν κέ τις οὐδὲ ἴδοιτο·
  71. σοὶ δʼ ἔπι μὲν μορφὴ ἐπέων, ἔνι δὲ φρένες ἐσθλαί.
  72. μῦθον δʼ ὡς ὅτʼ ἀοιδὸς ἐπισταμένως κατέλεξας,
  73. πάντων τʼ Ἀργείων σέο τʼ αὐτοῦ κήδεα λυγρά.
  74. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
  75. εἴ τινας ἀντιθέων ἑτάρων ἴδες, οἵ τοι ἅμʼ αὐτῷ
  76. Ἴλιον εἰς ἅμʼ ἕποντο καὶ αὐτοῦ πότμον ἐπέσπον.
  77. νὺξ δʼ ἥδε μάλα μακρή, ἀθέσφατος· οὐδέ πω ὥρη
  78. εὕδειν ἐν μεγάρῳ, σὺ δέ μοι λέγε θέσκελα ἔργα.
  79. καί κεν ἐς ἠῶ δῖαν ἀνασχοίμην, ὅτε μοι σὺ
  80. τλαίης ἐν μεγάρῳ τὰ σὰ κήδεα μυθήσασθαι.
  81. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  82. Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
  83. ὥρη μὲν πολέων μύθων, ὥρη δὲ καὶ ὕπνου·
  84. εἰ δʼ ἔτʼ ἀκουέμεναί γε λιλαίεαι, οὐκ ἂν ἐγώ γε
  85. τούτων σοι φθονέοιμι καὶ οἰκτρότερʼ ἄλλʼ ἀγορεύειν,
  86. κήδεʼ ἐμῶν ἑτάρων, οἳ δὴ μετόπισθεν ὄλοντο,
  87. οἳ Τρώων μὲν ὑπεξέφυγον στονόεσσαν ἀυτήν,
  88. ἐν νόστῳ δʼ ἀπόλοντο κακῆς ἰότητι γυναικός.
  89. αὐτὰρ ἐπεὶ ψυχὰς μὲν ἀπεσκέδασʼ ἄλλυδις ἄλλῃ
  90. ἁγνὴ Περσεφόνεια γυναικῶν θηλυτεράων,
  91. ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
  92. ἀχνυμένη· περὶ δʼ ἄλλαι ἀγηγέραθʼ, ὅσσοι ἅμʼ αὐτῷ
  93. οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον.
  94. ἔγνω δʼ αἶψʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν·
  95. κλαῖε δʼ ὅ γε λιγέως, θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἴβων,
  96. πιτνὰς εἰς ἐμὲ χεῖρας, ὀρέξασθαι μενεαίνων·
  97. ἀλλʼ οὐ γάρ οἱ ἔτʼ ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κῖκυς,
  98. οἵη περ πάρος ἔσκεν ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι.
  99. τὸν μὲν ἐγὼ δάκρυσα ἰδὼν ἐλέησά τε θυμῷ,
  100. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
  101. Ἀτρεΐδη κύδιστε, ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον,
  102. τίς νύ σε κὴρ ἐδάμασσε τανηλεγέος θανάτοιο;
  103. ἦε σέ γʼ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
  104. ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀυτμήν;
  105. ἦέ σʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου
  106. βοῦς περιταμνόμενον ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,
  107. ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενον ἠδὲ γυναικῶν;
  108. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
  109. διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  110. οὔτʼ ἐμέ γʼ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν
  111. ὄρσας ἀργαλέων ἀνέμων ἀμέγαρτον ἀυτμήν,
  112. οὔτε μʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου,
  113. ἀλλά μοι Αἴγισθος τεύξας θάνατόν τε μόρον τε
  114. ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ, οἶκόνδε καλέσσας,
  115. δειπνίσσας, ὥς τίς τε κατέκτανε βοῦν ἐπὶ φάτνῃ.
  116. ὣς θάνον οἰκτίστῳ θανάτῳ· περὶ δʼ ἄλλοι ἑταῖροι
  117. νωλεμέως κτείνοντο σύες ὣς ἀργιόδοντες,
  118. οἵ ῥά τʼ ἐν ἀφνειοῦ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο
  119. ἢ γάμῳ ἢ ἐράνῳ ἢ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ.
  120. ἤδη μὲν πολέων φόνῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησας,
  121. μουνὰξ κτεινομένων καὶ ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ·
  122. ἀλλά κε κεῖνα μάλιστα ἰδὼν ὀλοφύραο θυμῷ,
  123. ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας
  124. κείμεθʼ ἐνὶ μεγάρῳ, δάπεδον δʼ ἅπαν αἵματι θῦεν.
  125. οἰκτροτάτην δʼ ἤκουσα ὄπα Πριάμοιο θυγατρός,
  126. Κασσάνδρης, τὴν κτεῖνε Κλυταιμνήστρη δολόμητις
  127. ἀμφʼ ἐμοί, αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ γαίῃ χεῖρας ἀείρων
  128. βάλλον ἀποθνήσκων περὶ φασγάνῳ· ἡ δὲ κυνῶπις
  129. νοσφίσατʼ, οὐδέ μοι ἔτλη ἰόντι περ εἰς Ἀίδαο
  130. χερσὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς ἑλέειν σύν τε στόμʼ ἐρεῖσαι.
  131. ὣς οὐκ αἰνότερον καὶ κύντερον ἄλλο γυναικός,
  132. ἥ τις δὴ τοιαῦτα μετὰ φρεσὶν ἔργα βάληται·
  133. οἷον δὴ καὶ κείνη ἐμήσατο ἔργον ἀεικές,
  134. κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον. ἦ τοι ἔφην γε
  135. ἀσπάσιος παίδεσσιν ἰδὲ δμώεσσιν ἐμοῖσιν
  136. οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι· ἡ δʼ ἔξοχα λυγρὰ ἰδυῖα
  137. οἷ τε κατʼ αἶσχος ἔχευε καὶ ἐσσομένῃσιν ὀπίσσω
  138. θηλυτέρῃσι γυναιξί, καὶ ἥ κʼ ἐυεργὸς ἔῃσιν.
  139. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  140. ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεὺς
  141. ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διὰ βουλὰς
  142. ἐξ ἀρχῆς· Ἑλένης μὲν ἀπωλόμεθʼ εἵνεκα πολλοί,
  143. σοὶ δὲ Κλυταιμνήστρη δόλον ἤρτυε τηλόθʼ ἐόντι.
  144. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
  145. τῷ νῦν μή ποτε καὶ σὺ γυναικί περ ἤπιος εἶναι·
  146. μή οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν, ὅν κʼ ἐὺ εἰδῇς,
  147. ἀλλὰ τὸ μὲν φάσθαι, τὸ δὲ καὶ κεκρυμμένον εἶναι.
  148. ἀλλʼ οὐ σοί γʼ, Ὀδυσεῦ, φόνος ἔσσεται ἔκ γε γυναικός·
  149. λίην γὰρ πινυτή τε καὶ εὖ φρεσὶ μήδεα οἶδε
  150. κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια.
  151. ἦ μέν μιν νύμφην γε νέην κατελείπομεν ἡμεῖς
  152. ἐρχόμενοι πόλεμόνδε· πάϊς δέ οἱ ἦν ἐπὶ μαζῷ
  153. νήπιος, ὅς που νῦν γε μετʼ ἀνδρῶν ἵζει ἀριθμῷ,
  154. ὄλβιος· ἦ γὰρ τόν γε πατὴρ φίλος ὄψεται ἐλθών,
  155. καὶ κεῖνος πατέρα προσπτύξεται, ἣ θέμις ἐστίν.
  156. ἡ δʼ ἐμὴ οὐδέ περ υἷος ἐνιπλησθῆναι ἄκοιτις
  157. ὀφθαλμοῖσιν ἔασε· πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν.
  158. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
  159. κρύβδην, μηδʼ ἀναφανδά, φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  160. νῆα κατισχέμεναι· ἐπεὶ οὐκέτι πιστὰ γυναιξίν.
  161. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον,
  162. εἴ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε παιδὸς ἐμοῖο,
  163. ἤ που ἐν Ὀρχομενῷ ἢ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι,
  164. ἤ που πὰρ Μενελάῳ ἐνὶ Σπάρτῃ εὐρείῃ·
  165. οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης.
  166. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  167. Ἀτρεΐδη, τί με ταῦτα διείρεαι; οὐδέ τι οἶδα,
  168. ζώει ὅ γʼ ἦ τέθνηκε· κακὸν δʼ ἀνεμώλια βάζειν.
  169. νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβομένω στυγεροῖσιν
  170. ἕσταμεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες·
  171. ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
  172. καὶ Πατροκλῆος καὶ ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο
  173. Αἴαντός θʼ, ὃς ἄριστος ἔην εἶδός τε δέμας τε
  174. τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
  175. ἔγνω δὲ ψυχή με ποδώκεος Αἰακίδαο
  176. καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  177. διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  178. σχέτλιε, τίπτʼ ἔτι μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ μήσεαι ἔργον;
  179. πῶς ἔτλης Ἄϊδόσδε κατελθέμεν, ἔνθα τε νεκροὶ
  180. ἀφραδέες ναίουσι, βροτῶν εἴδωλα καμόντων;
  181. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  182. ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱέ, μέγα φέρτατʼ Ἀχαιῶν,
  183. ἦλθον Τειρεσίαο κατὰ χρέος, εἴ τινα βουλὴν
  184. εἴποι, ὅπως Ἰθάκην ἐς παιπαλόεσσαν ἱκοίμην·
  185. οὐ γάρ πω σχεδὸν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς
  186. γῆς ἐπέβην, ἀλλʼ αἰὲν ἔχω κακά. σεῖο δʼ, Ἀχιλλεῦ,
  187. οὔ τις ἀνὴρ προπάροιθε μακάρτατος οὔτʼ ἄρʼ ὀπίσσω.
  188. πρὶν μὲν γάρ σε ζωὸν ἐτίομεν ἶσα θεοῖσιν
  189. Ἀργεῖοι, νῦν αὖτε μέγα κρατέεις νεκύεσσιν
  190. ἐνθάδʼ ἐών· τῷ μή τι θανὼν ἀκαχίζευ, Ἀχιλλεῦ.
  191. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ αὐτίκʼ ἀμειβόμενος προσέειπε·
  192. μὴ δή μοι θάνατόν γε παραύδα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
  193. βουλοίμην κʼ ἐπάρουρος ἐὼν θητευέμεν ἄλλῳ,
  194. ἀνδρὶ παρʼ ἀκλήρῳ, ᾧ μὴ βίοτος πολὺς εἴη,
  195. ἢ πᾶσιν νεκύεσσι καταφθιμένοισιν ἀνάσσειν.
  196. ἀλλʼ ἄγε μοι τοῦ παιδὸς ἀγαυοῦ μῦθον ἐνίσπες,
  197. ἢ ἕπετʼ ἐς πόλεμον πρόμος ἔμμεναι, ἦε καὶ οὐκί.
  198. εἰπὲ δέ μοι Πηλῆος ἀμύμονος, εἴ τι πέπυσσαι,
  199. ἢ ἔτʼ ἔχει τιμὴν πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν,
  200. ἦ μιν ἀτιμάζουσιν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε,
  201. οὕνεκά μιν κατὰ γῆρας ἔχει χεῖράς τε πόδας τε.
  202. οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγὸς ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο,
  203. τοῖος ἐών, οἷός ποτʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
  204. πέφνον λαὸν ἄριστον, ἀμύνων Ἀργείοισιν·
  205. εἰ τοιόσδʼ ἔλθοιμι μίνυνθά περ ἐς πατέρος δῶ·
  206. τῷ κέ τεῳ στύξαιμι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους,
  207. οἳ κεῖνον βιόωνται ἐέργουσίν τʼ ἀπὸ τιμῆς.
  208. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  209. ἦ τοι μὲν Πηλῆος ἀμύμονος οὔ τι πέπυσμαι,
  210. αὐτάρ τοι παιδός γε Νεοπτολέμοιο φίλοιο
  211. πᾶσαν ἀληθείην μυθήσομαι, ὥς με κελεύεις·
  212. αὐτὸς γάρ μιν ἐγὼ κοίλης ἐπὶ νηὸς ἐίσης
  213. ἤγαγον ἐκ Σκύρου μετʼ ἐυκνήμιδας Ἀχαιούς.
  214. ἦ τοι ὅτʼ ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς,
  215. αἰεὶ πρῶτος ἔβαζε καὶ οὐχ ἡμάρτανε μύθων·
  216. Νέστωρ ἀντίθεος καὶ ἐγὼ νικάσκομεν οἴω.
  217. αὐτὰρ ὅτʼ ἐν πεδίῳ Τρώων μαρναίμεθα χαλκῷ,
  218. οὔ ποτʼ ἐνὶ πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν οὐδʼ ἐν ὁμίλῳ,
  219. ἀλλὰ πολὺ προθέεσκε τὸ ὃν μένος οὐδενὶ εἴκων,
  220. πολλοὺς δʼ ἄνδρας ἔπεφνεν ἐν αἰνῇ δηιοτῆτι.
  221. πάντας δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
  222. ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν ἀμύνων Ἀργείοισιν,
  223. ἀλλʼ οἷον τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ,
  224. ἥρωʼ Εὐρύπυλον, πολλοὶ δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
  225. Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα δώρων.
  226. κεῖνον δὴ κάλλιστον ἴδον μετὰ Μέμνονα δῖον.
  227. αὐτὰρ ὅτʼ εἰς ἵππον κατεβαίνομεν, ὃν κάμʼ Ἐπειός,
  228. Ἀργείων οἱ ἄριστοι, ἐμοὶ δʼ ἐπὶ πάντα τέταλτο,
  229. ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδʼ ἐπιθεῖναι,
  230. ἔνθʼ ἄλλοι Δαναῶν ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
  231. δάκρυά τʼ ὠμόργνυντο τρέμον θʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστου·
  232. κεῖνον δʼ οὔ ποτε πάμπαν ἐγὼν ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
  233. οὔτʼ ὠχρήσαντα χρόα κάλλιμον οὔτε παρειῶν
  234. δάκρυ ὀμορξάμενον· ὁ δέ γε μάλα πόλλʼ ἱκέτευεν
  235. ἱππόθεν ἐξέμεναι, ξίφεος δʼ ἐπεμαίετο κώπην
  236. καὶ δόρυ χαλκοβαρές, κακὰ δὲ Τρώεσσι μενοίνα.
  237. ἀλλʼ ὅτε δὴ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,
  238. μοῖραν καὶ γέρας ἐσθλὸν ἔχων ἐπὶ νηὸς ἔβαινεν
  239. ἀσκηθής, οὔτʼ ἂρ βεβλημένος ὀξέι χαλκῷ
  240. οὔτʼ αὐτοσχεδίην οὐτασμένος, οἷά τε πολλὰ
  241. γίγνεται ἐν πολέμῳ· ἐπιμὶξ δέ τε μαίνεται Ἄρης.
  242. ὣς ἐφάμην, ψυχὴ δὲ ποδώκεος Αἰακίδαο
  243. φοίτα μακρὰ βιβᾶσα κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,
  244. γηθοσύνη ὅ οἱ υἱὸν ἔφην ἀριδείκετον εἶναι.
  245. αἱ δʼ ἄλλαι ψυχαὶ νεκύων κατατεθνηώτων
  246. ἕστασαν ἀχνύμεναι, εἴροντο δὲ κήδεʼ ἑκάστη.
  247. οἴη δʼ Αἴαντος ψυχὴ Τελαμωνιάδαο
  248. νόσφιν ἀφεστήκει, κεχολωμένη εἵνεκα νίκης,
  249. τήν μιν ἐγὼ νίκησα δικαζόμενος παρὰ νηυσὶ
  250. τεύχεσιν ἀμφʼ Ἀχιλῆος· ἔθηκε δὲ πότνια μήτηρ.
  251. παῖδες δὲ Τρώων δίκασαν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη.
  252. ὡς δὴ μὴ ὄφελον νικᾶν τοιῷδʼ ἐπʼ ἀέθλῳ·
  253. τοίην γὰρ κεφαλὴν ἕνεκʼ αὐτῶν γαῖα κατέσχεν,
  254. Αἴανθʼ, ὃς πέρι μὲν εἶδος, πέρι δʼ ἔργα τέτυκτο
  255. τῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
  256. τὸν μὲν ἐγὼν ἐπέεσσι προσηύδων μειλιχίοισιν·
  257. Αἶαν, παῖ Τελαμῶνος ἀμύμονος, οὐκ ἄρʼ ἔμελλες
  258. οὐδὲ θανὼν λήσεσθαι ἐμοὶ χόλου εἵνεκα τευχέων
  259. οὐλομένων; τὰ δὲ πῆμα θεοὶ θέσαν Ἀργείοισι,
  260. τοῖος γάρ σφιν πύργος ἀπώλεο· σεῖο δʼ Ἀχαιοὶ
  261. ἶσον Ἀχιλλῆος κεφαλῇ Πηληϊάδαο
  262. ἀχνύμεθα φθιμένοιο διαμπερές· οὐδέ τις ἄλλος
  263. αἴτιος, ἀλλὰ Ζεὺς Δαναῶν στρατὸν αἰχμητάων
  264. ἐκπάγλως ἤχθηρε, τεῒν δʼ ἐπὶ μοῖραν ἔθηκεν.
  265. ἀλλʼ ἄγε δεῦρο, ἄναξ, ἵνʼ ἔπος καὶ μῦθον ἀκούσῃς
  266. ἡμέτερον· δάμασον δὲ μένος καὶ ἀγήνορα θυμόν.
  267. ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μʼ οὐδὲν ἀμείβετο, βῆ δὲ μετʼ ἄλλας
  268. ψυχὰς εἰς Ἔρεβος νεκύων κατατεθνηώτων.
  269. ἔνθα χʼ ὅμως προσέφη κεχολωμένος, ἤ κεν ἐγὼ τόν·
  270. ἀλλά μοι ἤθελε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
  271. τῶν ἄλλων ψυχὰς ἰδέειν κατατεθνηώτων.
  272. ἔνθʼ ἦ τοι Μίνωα ἴδον, Διὸς ἀγλαὸν υἱόν,
  273. χρύσεον σκῆπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν,
  274. ἥμενον, οἱ δέ μιν ἀμφὶ δίκας εἴροντο ἄνακτα,
  275. ἥμενοι ἑσταότες τε κατʼ εὐρυπυλὲς Ἄϊδος δῶ.
  276. τὸν δὲ μετʼ Ὠρίωνα πελώριον εἰσενόησα
  277. θῆρας ὁμοῦ εἰλεῦντα κατʼ ἀσφοδελὸν λειμῶνα,
  278. τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οἰοπόλοισιν ὄρεσσι
  279. χερσὶν ἔχων ῥόπαλον παγχάλκεον, αἰὲν ἀαγές.
  280. καὶ Τιτυὸν εἶδον, Γαίης ἐρικυδέος υἱόν,
  281. κείμενον ἐν δαπέδῳ· ὁ δʼ ἐπʼ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα,
  282. γῦπε δέ μιν ἑκάτερθε παρημένω ἧπαρ ἔκειρον,
  283. δέρτρον ἔσω δύνοντες, ὁ δʼ οὐκ ἀπαμύνετο χερσί·
  284. Λητὼ γὰρ ἕλκησε, Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν,
  285. Πυθώδʼ ἐρχομένην διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος.
  286. καὶ μὴν Τάνταλον εἰσεῖδον κρατέρʼ ἄλγεʼ ἔχοντα
  287. ἑστεῶτʼ ἐν λίμνῃ· ἡ δὲ προσέπλαζε γενείῳ·
  288. στεῦτο δὲ διψάων, πιέειν δʼ οὐκ εἶχεν ἑλέσθαι·
  289. ὁσσάκι γὰρ κύψειʼ ὁ γέρων πιέειν μενεαίνων,
  290. τοσσάχʼ ὕδωρ ἀπολέσκετʼ ἀναβροχέν, ἀμφὶ δὲ ποσσὶ
  291. γαῖα μέλαινα φάνεσκε, καταζήνασκε δὲ δαίμων.
  292. δένδρεα δʼ ὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν,
  293. ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι
  294. συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι·
  295. τῶν ὁπότʼ ἰθύσειʼ ὁ γέρων ἐπὶ χερσὶ μάσασθαι,
  296. τὰς δʼ ἄνεμος ῥίπτασκε ποτὶ νέφεα σκιόεντα.
  297. καὶ μὴν Σίσυφον εἰσεῖδον κρατέρʼ ἄλγεʼ ἔχοντα
  298. λᾶαν βαστάζοντα πελώριον ἀμφοτέρῃσιν.
  299. ἦ τοι ὁ μὲν σκηριπτόμενος χερσίν τε ποσίν τε
  300. λᾶαν ἄνω ὤθεσκε ποτὶ λόφον· ἀλλʼ ὅτε μέλλοι
  301. ἄκρον ὑπερβαλέειν, τότʼ ἀποστρέψασκε κραταιίς·
  302. αὖτις ἔπειτα πέδονδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής.
  303. αὐτὰρ ὅ γʼ ἂψ ὤσασκε τιταινόμενος, κατὰ δʼ ἱδρὼς
  304. ἔρρεεν ἐκ μελέων, κονίη δʼ ἐκ κρατὸς ὀρώρει.
  305. τὸν δὲ μετʼ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην,
  306. εἴδωλον· αὐτὸς δὲ μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσι
  307. τέρπεται ἐν θαλίῃς καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην,
  308. παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου.
  309. ἀμφὶ δέ μιν κλαγγὴ νεκύων ἦν οἰωνῶν ὥς,
  310. πάντοσʼ ἀτυζομένων· ὁ δʼ ἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώς,
  311. γυμνὸν τόξον ἔχων καὶ ἐπὶ νευρῆφιν ὀιστόν,
  312. δεινὸν παπταίνων, αἰεὶ βαλέοντι ἐοικώς.
  313. σμερδαλέος δέ οἱ ἀμφὶ περὶ στήθεσσιν ἀορτὴρ
  314. χρύσεος ἦν τελαμών, ἵνα θέσκελα ἔργα τέτυκτο,
  315. ἄρκτοι τʼ ἀγρότεροί τε σύες χαροποί τε λέοντες,
  316. ὑσμῖναί τε μάχαι τε φόνοι τʼ ἀνδροκτασίαι τε.
  317. μὴ τεχνησάμενος μηδʼ ἄλλο τι τεχνήσαιτο,
  318. ὃς κεῖνον τελαμῶνα ἑῇ ἐγκάτθετο τέχνῃ.
  319. ἔγνω δʼ αὖτʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν,
  320. καί μʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  321. διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  322. ἆ δείλʼ, ἦ τινὰ καὶ σὺ κακὸν μόρον ἡγηλάζεις,
  323. ὅν περ ἐγὼν ὀχέεσκον ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο.
  324. Ζηνὸς μὲν πάϊς ἦα Κρονίονος, αὐτὰρ ὀιζὺν
  325. εἶχον ἀπειρεσίην· μάλα γὰρ πολὺ χείρονι φωτὶ
  326. δεδμήμην, ὁ δέ μοι χαλεποὺς ἐπετέλλετʼ ἀέθλους.
  327. καί ποτέ μʼ ἐνθάδʼ ἔπεμψε κύνʼ ἄξοντʼ· οὐ γὰρ ἔτʼ ἄλλον
  328. φράζετο τοῦδέ γέ μοι κρατερώτερον εἶναι ἄεθλον·
  329. τὸν μὲν ἐγὼν ἀνένεικα καὶ ἤγαγον ἐξ Ἀίδαο·
  330. Ἑρμείας δέ μʼ ἔπεμψεν ἰδὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη.
  331. ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖτις ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω,
  332. αὐτὰρ ἐγὼν αὐτοῦ μένον ἔμπεδον, εἴ τις ἔτʼ ἔλθοι
  333. ἀνδρῶν ἡρώων, οἳ δὴ τὸ πρόσθεν ὄλοντο.
  334. καί νύ κʼ ἔτι προτέρους ἴδον ἀνέρας, οὓς ἔθελόν περ,
  335. Θησέα Πειρίθοόν τε, θεῶν ἐρικυδέα τέκνα·
  336. ἀλλὰ πρὶν ἐπὶ ἔθνεʼ ἀγείρετο μυρία νεκρῶν
  337. ἠχῇ θεσπεσίῃ· ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει,
  338. μή μοι Γοργείην κεφαλὴν δεινοῖο πελώρου
  339. ἐξ Ἀίδεω πέμψειεν ἀγαυὴ Περσεφόνεια.
  340. αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἐπὶ νῆα κιὼν ἐκέλευον ἑταίρους
  341. αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι.
  342. οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
  343. τὴν δὲ κατʼ Ὠκεανὸν ποταμὸν φέρε κῦμα ῥόοιο,
  344. πρῶτα μὲν εἰρεσίῃ, μετέπειτα δὲ κάλλιμος οὖρος.
  1. αὐτὰρ ἐπεὶ ποταμοῖο λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο
  2. νηῦς, ἀπὸ δʼ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
  3. νῆσόν τʼ Αἰαίην, ὅθι τʼ Ἠοῦς ἠριγενείης
  4. οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἠελίοιο,
  5. νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν,
  6. ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
  7. ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
  8. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  9. δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν ἐς δώματα Κίρκης
  10. οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.
  11. φιτροὺς δʼ αἶψα ταμόντες, ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή,
  12. θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.
  13. αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τʼ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,
  14. τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες
  15. πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.
  16. ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν· οὐδʼ ἄρα Κίρκην
  17. ἐξ Ἀίδεω ἐλθόντες ἐλήθομεν, ἀλλὰ μάλʼ ὦκα
  18. ἦλθʼ ἐντυναμένη· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι φέρον αὐτῇ
  19. σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθοπα οἶνον ἐρυθρόν.
  20. ἡ δʼ ἐν μέσσῳ στᾶσα μετηύδα δῖα θεάων·
  21. σχέτλιοι, οἳ ζώοντες ὑπήλθετε δῶμʼ Ἀίδαο,
  22. δισθανέες, ὅτε τʼ ἄλλοι ἅπαξ θνῄσκουσʼ ἄνθρωποι.
  23. ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον
  24. αὖθι πανημέριοι· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι
  25. πλεύσεσθʼ· αὐτὰρ ἐγὼ δείξω ὁδὸν ἠδὲ ἕκαστα
  26. σημανέω, ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ
  27. ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες.
  28. ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  29. ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
  30. ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
  31. ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,
  32. οἱ μὲν κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός,
  33. ἡ δʼ ἐμὲ χειρὸς ἑλοῦσα φίλων ἀπονόσφιν ἑταίρων
  34. εἷσέ τε καὶ προσέλεκτο καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα·
  35. αὐτὰρ ἐγὼ τῇ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.
  36. καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα πότνια Κίρκη·
  37. ταῦτα μὲν οὕτω πάντα πεπείρανται, σὺ δʼ ἄκουσον,
  38. ὥς τοι ἐγὼν ἐρέω, μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός.
  39. Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι, αἵ ῥά τε πάντας
  40. ἀνθρώπους θέλγουσιν, ὅτις σφεας εἰσαφίκηται.
  41. ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ
  42. Σειρήνων, τῷ δʼ οὔ τι γυνὴ καὶ νήπια τέκνα
  43. οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται,
  44. ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ
  45. ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς
  46. ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι.
  47. ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων
  48. κηρὸν δεψήσας μελιηδέα, μή τις ἀκούσῃ
  49. τῶν ἄλλων· ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
  50. δησάντων σʼ ἐν νηὶ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε
  51. ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω,
  52. ὄφρα κε τερπόμενος ὄπʼ ἀκούσῃς Σειρήνοιιν.
  53. εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς,
  54. οἱ δέ σʼ ἔτι πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι διδέντων.
  55. αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τάς γε παρὲξ ἐλάσωσιν ἑταῖροι,
  56. ἔνθα τοι οὐκέτʼ ἔπειτα διηνεκέως ἀγορεύσω,
  57. ὁπποτέρη δή τοι ὁδὸς ἔσσεται, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς
  58. θυμῷ βουλεύειν· ἐρέω δέ τοι ἀμφοτέρωθεν.
  59. ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δʼ αὐτὰς
  60. κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·
  61. Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.
  62. τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι
  63. τρήρωνες, ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,
  64. ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·
  65. ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.
  66. τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,
  67. ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν
  68. κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι.
  69. οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,
  70. Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρʼ Αἰήταο πλέουσα.
  71. καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,
  72. ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.
  73. οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει
  74. ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε
  75. κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, οὐδέ ποτʼ αἴθρη
  76. κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ.
  77. οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη,
  78. οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν·
  79. πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐικυῖα.
  80. μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,
  81. πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς
  82. νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.
  83. οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ
  84. τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.
  85. ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.
  86. τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς
  87. γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν
  88. γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.
  89. τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,
  90. ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ
  91. σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες
  92. πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.
  93. μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,
  94. ἔξω δʼ ἐξίσχει κεφαλὰς δεινοῖο βερέθρου,
  95. αὐτοῦ δʼ ἰχθυάᾳ, σκόπελον περιμαιμώωσα,
  96. δελφῖνάς τε κύνας τε, καὶ εἴ ποθι μεῖζον ἕλῃσι
  97. κῆτος, ἃ μυρία βόσκει ἀγάστονος Ἀμφιτρίτη.
  98. τῇ δʼ οὔ πώ ποτε ναῦται ἀκήριοι εὐχετόωνται
  99. παρφυγέειν σὺν νηί· φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ
  100. φῶτʼ ἐξαρπάξασα νεὸς κυανοπρῴροιο.
  101. τὸν δʼ ἕτερον σκόπελον χθαμαλώτερον ὄψει, Ὀδυσσεῦ.
  102. πλησίον ἀλλήλων· καί κεν διοϊστεύσειας.
  103. τῷ δʼ ἐν ἐρινεὸς ἔστι μέγας, φύλλοισι τεθηλώς·
  104. τῷ δʼ ὑπὸ δῖα Χάρυβδις ἀναρροιβδεῖ μέλαν ὕδωρ.
  105. τρὶς μὲν γάρ τʼ ἀνίησιν ἐπʼ ἤματι, τρὶς δʼ ἀναροιβδεῖ
  106. δεινόν· μὴ σύ γε κεῖθι τύχοις, ὅτε ῥοιβδήσειεν·
  107. οὐ γάρ κεν ῥύσαιτό σʼ ὑπὲκ κακοῦ οὐδʼ ἐνοσίχθων.
  108. ἀλλὰ μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα
  109. νῆα παρὲξ ἐλάαν, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερόν ἐστιν
  110. ἓξ ἑτάρους ἐν νηὶ ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
  111. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  112. εἰ δʼ ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτὲς ἐνίσπες,
  113. εἴ πως τὴν ὀλοὴν μὲν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν,
  114. τὴν δέ κʼ ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γʼ ἑταίρους.
  115. ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
  116. σχέτλιε, καὶ δὴ αὖ τοι πολεμήια ἔργα μέμηλε
  117. καὶ πόνος· οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν;
  118. ἡ δέ τοι οὐ θνητή, ἀλλʼ ἀθάνατον κακόν ἐστι,
  119. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν·
  120. οὐδέ τις ἔστʼ ἀλκή· φυγέειν κάρτιστον ἀπʼ αὐτῆς.
  121. ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ,
  122. δείδω, μή σʼ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
  123. τόσσῃσιν κεφαλῇσι, τόσους δʼ ἐκ φῶτας ἕληται.
  124. ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δὲ Κράταιιν,
  125. μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν·
  126. ἥ μιν ἔπειτʼ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
  127. Θρινακίην δʼ ἐς νῆσον ἀφίξεαι· ἔνθα δὲ πολλαὶ
  128. βόσκοντʼ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα,
  129. ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι, τόσα δʼ οἰῶν πώεα καλά,
  130. πεντήκοντα δʼ ἕκαστα. γόνος δʼ οὐ γίγνεται αὐτῶν,
  131. οὐδέ ποτε φθινύθουσι. θεαὶ δʼ ἐπιποιμένες εἰσίν,
  132. νύμφαι ἐυπλόκαμοι, Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε,
  133. ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα.
  134. τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ
  135. Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν,
  136. μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς.
  137. τὰς εἰ μέν κʼ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι,
  138. ἦ τʼ ἂν ἔτʼ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε·
  139. εἰ δέ κε σίνηαι, τότε τοι τεκμαίρομʼ ὄλεθρον,
  140. νηί τε καὶ ἑτάροις· αὐτὸς δʼ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς,
  141. ὀψὲ κακῶς νεῖαι, ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους.
  142. ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  143. ἡ μὲν ἔπειτʼ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων·
  144. αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  145. αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι·
  146. οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον.
  147. ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  148. ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
  149. ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
  150. Κίρκη ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
  151. αὐτίκα δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
  152. ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
  153. δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
  154. ὦ φίλοι, οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύʼ οἴους
  155. θέσφαθʼ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο, δῖα θεάων·
  156. ἀλλʼ ἐρέω μὲν ἐγών, ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
  157. ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν.
  158. Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
  159. φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶνʼ ἀνθεμόεντα.
  160. οἶον ἔμʼ ἠνώγει ὄπʼ ἀκουέμεν· ἀλλά με δεσμῷ
  161. δήσατʼ ἐν ἀργαλέῳ, ὄφρʼ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω,
  162. ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω.
  163. εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω,
  164. ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν.
  165. ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον·
  166. τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
  167. νῆσον Σειρήνοιιν· ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων.
  168. αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
  169. ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δὲ κύματα δαίμων.
  170. ἀνστάντες δʼ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
  171. καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν, οἱ δʼ ἐπʼ ἐρετμὰ
  172. ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν.
  173. αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
  174. τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον·
  175. αἶψα δʼ ἰαίνετο κηρός, ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς
  176. Ἠελίου τʼ αὐγὴ Ὑπεριονίδαο ἄνακτος·
  177. ἑξείης δʼ ἑτάροισιν ἐπʼ οὔατα πᾶσιν ἄλειψα.
  178. οἱ δʼ ἐν νηί μʼ ἔδησαν ὁμοῦ χεῖράς τε πόδας τε
  179. ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνῆπτον·
  180. αὐτοὶ δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  181. ἀλλʼ ὅτε τόσσον ἀπῆμεν ὅσον τε γέγωνε βοήσας,
  182. ῥίμφα διώκοντες, τὰς δʼ οὐ λάθεν ὠκύαλος νηῦς
  183. ἐγγύθεν ὀρνυμένη, λιγυρὴν δʼ ἔντυνον ἀοιδήν·
  184. δεῦρʼ ἄγʼ ἰών, πολύαινʼ Ὀδυσεῦ, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
  185. νῆα κατάστησον, ἵνα νωιτέρην ὄπ ἀκούσῃς.
  186. οὐ γάρ πώ τις τῇδε παρήλασε νηὶ μελαίνῃ,
  187. πρίν γʼ ἡμέων μελίγηρυν ἀπὸ στομάτων ὄπʼ ἀκοῦσαι,
  188. ἀλλʼ ὅ γε τερψάμενος νεῖται καὶ πλείονα εἰδώς.
  189. ἴδμεν γάρ τοι πάνθʼ ὅσʼ ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ
  190. Ἀργεῖοι Τρῶές τε θεῶν ἰότητι μόγησαν,
  191. ἴδμεν δʼ, ὅσσα γένηται ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ.
  192. ὣς φάσαν ἱεῖσαι ὄπα κάλλιμον· αὐτὰρ ἐμὸν κῆρ
  193. ἤθελʼ ἀκουέμεναι, λῦσαί τʼ ἐκέλευον ἑταίρους
  194. ὀφρύσι νευστάζων· οἱ δὲ προπεσόντες ἔρεσσον.
  195. αὐτίκα δʼ ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε
  196. πλείοσί μʼ ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον.
  197. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τάς γε παρήλασαν, οὐδʼ ἔτʼ ἔπειτα
  198. φθογγῆς Σειρήνων ἠκούομεν οὐδέ τʼ ἀοιδῆς,
  199. αἶψʼ ἀπὸ κηρὸν ἕλοντο ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι,
  200. ὅν σφιν ἐπʼ ὠσὶν ἄλειψʼ, ἐμέ τʼ ἐκ δεσμῶν ἀνέλυσαν.
  201. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, αὐτίκʼ ἔπειτα
  202. καπνὸν καὶ μέγα κῦμα ἴδον καὶ δοῦπον ἄκουσα.
  203. τῶν δʼ ἄρα δεισάντων ἐκ χειρῶν ἔπτατʼ ἐρετμά,
  204. βόμβησαν δʼ ἄρα πάντα κατὰ ῥόον· ἔσχετο δʼ αὐτοῦ
  205. νηῦς, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον.
  206. αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  207. μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
  208. ὦ φίλοι, οὐ γάρ πώ τι κακῶν ἀδαήμονές εἰμεν·
  209. οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἕπει κακόν, ἢ ὅτε Κύκλωψ
  210. εἴλει ἐνὶ σπῆι γλαφυρῷ κρατερῆφι βίηφιν·