Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. Τηλέμαχος τεμένεα νέμεται καὶ δαῖτας ἐίσας
  2. δαίνυται, ἃς ἐπέοικε δικασπόλον ἄνδρʼ ἀλεγύνειν·
  3. πάντες γὰρ καλέουσι. πατὴρ δὲ σὸς αὐτόθι μίμνει
  4. ἀγρῷ, οὐδὲ πόλινδε κατέρχεται. οὐδέ οἱ εὐναὶ
  5. δέμνια καὶ χλαῖναι καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα,
  6. ἀλλʼ ὅ γε χεῖμα μὲν εὕδει ὅθι δμῶες ἐνὶ οἴκῳ,
  7. ἐν κόνι ἄγχι πυρός, κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷται·
  8. αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθῃσι θέρος τεθαλυῖά τʼ ὀπώρη,
  9. πάντῃ οἱ κατὰ γουνὸν ἀλωῆς οἰνοπέδοιο
  10. φύλλων κεκλιμένων χθαμαλαὶ βεβλήαται εὐναί.
  11. ἔνθʼ ὅ γε κεῖτʼ ἀχέων, μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἀέξει
  12. σὸν νόστον ποθέων, χαλεπὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἱκάνει.
  13. οὕτω γὰρ καὶ ἐγὼν ὀλόμην καὶ πότμον ἐπέσπον·
  14. οὔτʼ ἐμέ γʼ ἐν μεγάροισιν ἐύσκοπος ἰοχέαιρα
  15. οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν,
  16. οὔτε τις οὖν μοι νοῦσος ἐπήλυθεν, ἥ τε μάλιστα
  17. τηκεδόνι στυγερῇ μελέων ἐξείλετο θυμόν·
  18. ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ,
  19. σή τʼ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα.
  20. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γʼ ἔθελον φρεσὶ μερμηρίξας
  21. μητρὸς ἐμῆς ψυχὴν ἑλέειν κατατεθνηυίης.
  22. τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει,
  23. τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ ὀνείρῳ
  24. ἔπτατʼ. ἐμοὶ δʼ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον,
  25. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
  26. μῆτερ ἐμή, τί νύ μʼ οὐ μίμνεις ἑλέειν μεμαῶτα,
  27. ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο φίλας περὶ χεῖρε βαλόντε
  28. ἀμφοτέρω κρυεροῖο τεταρπώμεσθα γόοιο;
  29. ἦ τί μοι εἴδωλον τόδʼ ἀγαυὴ Περσεφόνεια
  30. ὤτρυνʼ, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω;
  31. ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο πότνια μήτηρ·
  32. ὤ μοι, τέκνον ἐμόν, περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν,
  33. οὔ τί σε Περσεφόνεια Διὸς θυγάτηρ ἀπαφίσκει,
  34. ἀλλʼ αὕτη δίκη ἐστὶ βροτῶν, ὅτε τίς κε θάνῃσιν·
  35. οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν,
  36. ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο
  37. δαμνᾷ, ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκʼ ὀστέα θυμός,
  38. ψυχὴ δʼ ἠύτʼ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται.
  39. ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο· ταῦτα δὲ πάντα
  40. ἴσθʼ, ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί.
  41. νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβόμεθʼ, αἱ δὲ γυναῖκες
  42. ἤλυθον, ὤτρυνεν γὰρ ἀγαυὴ Περσεφόνεια,
  43. ὅσσαι ἀριστήων ἄλοχοι ἔσαν ἠδὲ θύγατρες.
  44. αἱ δʼ ἀμφʼ αἷμα κελαινὸν ἀολλέες ἠγερέθοντο,
  45. αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην.
  46. ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
  47. σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
  48. οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν.
  49. αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήισαν, ἠδὲ ἑκάστη
  50. ὃν γόνον ἐξαγόρευεν· ἐγὼ δʼ ἐρέεινον ἁπάσας.
  51. ἔνθʼ ἦ τοι πρώτην Τυρὼ ἴδον εὐπατέρειαν,
  52. ἣ φάτο Σαλμωνῆος ἀμύμονος ἔκγονος εἶναι,
  53. φῆ δὲ Κρηθῆος γυνὴ ἔμμεναι Αἰολίδαο·
  54. ἣ ποταμοῦ ἠράσσατʼ Ἐνιπῆος θείοιο,
  55. ὃς πολὺ κάλλιστος ποταμῶν ἐπὶ γαῖαν ἵησι,
  56. καί ῥʼ ἐπʼ Ἐνιπῆος πωλέσκετο καλὰ ῥέεθρα.
  57. τῷ δʼ ἄρα εἰσάμενος γαιήοχος ἐννοσίγαιος
  58. ἐν προχοῇς ποταμοῦ παρελέξατο δινήεντος·
  59. πορφύρεον δʼ ἄρα κῦμα περιστάθη, οὔρεϊ ἶσον,
  60. κυρτωθέν, κρύψεν δὲ θεὸν θνητήν τε γυναῖκα.
  61. λῦσε δὲ παρθενίην ζώνην, κατὰ δʼ ὕπνον ἔχευεν.
  62. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐτέλεσσε θεὸς φιλοτήσια ἔργα,
  63. ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  64. χαῖρε, γύναι, φιλότητι· περιπλομένου δʼ ἐνιαυτοῦ
  65. τέξεις ἀγλαὰ τέκνα, ἐπεὶ οὐκ ἀποφώλιοι εὐναὶ
  66. ἀθανάτων· σὺ δὲ τοὺς κομέειν ἀτιταλλέμεναί τε.
  67. νῦν δʼ ἔρχευ πρὸς δῶμα, καὶ ἴσχεο μηδʼ ὀνομήνῃς·
  68. αὐτὰρ ἐγώ τοί εἰμι Ποσειδάων ἐνοσίχθων.
  69. ὣς εἰπὼν ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
  70. ἡ δʼ ὑποκυσαμένη Πελίην τέκε καὶ Νηλῆα,
  71. τὼ κρατερὼ θεράποντε Διὸς μεγάλοιο γενέσθην
  72. ἀμφοτέρω· Πελίης μὲν ἐν εὐρυχόρῳ Ἰαωλκῷ
  73. ναῖε πολύρρηνος, ὁ δʼ ἄρʼ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι.
  74. τοὺς δʼ ἑτέρους Κρηθῆι τέκεν βασίλεια γυναικῶν,
  75. Αἴσονά τʼ ἠδὲ Φέρητʼ Ἀμυθάονά θʼ ἱππιοχάρμην.
  76. τὴν δὲ μετʼ Ἀντιόπην ἴδον, Ἀσωποῖο θύγατρα,
  77. ἣ δὴ καὶ Διὸς εὔχετʼ ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαῦσαι,
  78. καί ῥʼ ἔτεκεν δύο παῖδʼ, Ἀμφίονά τε Ζῆθόν τε,
  79. οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο,
  80. πύργωσάν τʼ, ἐπεὶ οὐ μὲν ἀπύργωτόν γʼ ἐδύναντο
  81. ναιέμεν εὐρύχορον Θήβην, κρατερώ περ ἐόντε.
  82. τὴν δὲ μετʼ Ἀλκμήνην ἴδον, Ἀμφιτρύωνος ἄκοιτιν,
  83. ἥ ῥʼ Ἡρακλῆα θρασυμέμνονα θυμολέοντα
  84. γείνατʼ ἐν ἀγκοίνῃσι Διὸς μεγάλοιο μιγεῖσα·
  85. καὶ Μεγάρην, Κρείοντος ὑπερθύμοιο θύγατρα,
  86. τὴν ἔχεν Ἀμφιτρύωνος υἱὸς μένος αἰὲν ἀτειρής.
  87. μητέρα τʼ Οἰδιπόδαο ἴδον, καλὴν Ἐπικάστην,
  88. ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν ἀιδρείῃσι νόοιο
  89. γημαμένη ᾧ υἷι· ὁ δʼ ὃν πατέρʼ ἐξεναρίξας
  90. γῆμεν· ἄφαρ δʼ ἀνάπυστα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισιν.
  91. ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων
  92. Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς·
  93. ἡ δʼ ἔβη εἰς Ἀίδαο πυλάρταο κρατεροῖο,
  94. ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφʼ ὑψηλοῖο μελάθρου,
  95. ᾧ ἄχεϊ σχομένη· τῷ δʼ ἄλγεα κάλλιπʼ ὀπίσσω
  96. πολλὰ μάλʼ, ὅσσα τε μητρὸς Ἐρινύες ἐκτελέουσιν.
  97. καὶ Χλῶριν εἶδον περικαλλέα, τήν ποτε Νηλεὺς
  98. γῆμεν ἑὸν διὰ κάλλος, ἐπεὶ πόρε μυρία ἕδνα,
  99. ὁπλοτάτην κούρην Ἀμφίονος Ἰασίδαο,
  100. ὅς ποτʼ ἐν Ὀρχομενῷ Μινυείῳ ἶφι ἄνασσεν·
  101. ἡ δὲ Πύλου βασίλευε, τέκεν δέ οἱ ἀγλαὰ τέκνα,
  102. Νέστορά τε Χρόνιον τε Περικλύμενόν τʼ ἀγέρωχον.
  103. τοῖσι δʼ ἐπʼ ἰφθίμην Πηρὼ τέκε, θαῦμα βροτοῖσι,
  104. τὴν πάντες μνώοντο περικτίται· οὐδʼ ἄρα Νηλεὺς
  105. τῷ ἐδίδου ὃς μὴ ἕλικας βόας εὐρυμετώπους
  106. ἐκ Φυλάκης ἐλάσειε βίης Ἰφικληείης
  107. ἀργαλέας· τὰς δʼ οἶος ὑπέσχετο μάντις ἀμύμων
  108. ἐξελάαν· χαλεπὴ δὲ θεοῦ κατὰ μοῖρα πέδησε,
  109. δεσμοί τʼ ἀργαλέοι καὶ βουκόλοι ἀγροιῶται.
  110. ἀλλʼ ὅτε δὴ μῆνές τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο
  111. ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
  112. καὶ τότε δή μιν ἔλυσε βίη Ἰφικληείη,
  113. θέσφατα πάντʼ εἰπόντα· Διὸς δʼ ἐτελείετο βουλή.
  114. καὶ Λήδην εἶδον, τὴν Τυνδαρέου παράκοιτιν,
  115. ἥ ῥʼ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε,
  116. Κάστορά θʼ ἱππόδαμον καὶ πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα,
  117. τοὺς ἄμφω ζωοὺς κατέχει φυσίζοος αἶα·
  118. οἳ καὶ νέρθεν γῆς τιμὴν πρὸς Ζηνὸς ἔχοντες
  119. ἄλλοτε μὲν ζώουσʼ ἑτερήμεροι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  120. τεθνᾶσιν· τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσι.
  121. τὴν δὲ μετʼ Ἰφιμέδειαν, Ἀλωῆος παράκοιτιν
  122. εἴσιδον, ἣ δὴ φάσκε Ποσειδάωνι μιγῆναι,
  123. καί ῥʼ ἔτεκεν δύο παῖδε, μινυνθαδίω δʼ ἐγενέσθην,
  124. Ὦτόν τʼ ἀντίθεον τηλεκλειτόν τʼ Ἐφιάλτην,
  125. οὓς δὴ μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα
  126. καὶ πολὺ καλλίστους μετά γε κλυτὸν Ὠρίωνα·
  127. ἐννέωροι γὰρ τοί γε καὶ ἐννεαπήχεες ἦσαν
  128. εὖρος, ἀτὰρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι.
  129. οἵ ῥα καὶ ἀθανάτοισιν ἀπειλήτην ἐν Ὀλύμπῳ
  130. φυλόπιδα στήσειν πολυάικος πολέμοιο.
  131. Ὄσσαν ἐπʼ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν, αὐτὰρ ἐπʼ Ὄσσῃ
  132. Πήλιον εἰνοσίφυλλον, ἵνʼ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη.
  133. καί νύ κεν ἐξετέλεσσαν, εἰ ἥβης μέτρον ἵκοντο·
  134. ἀλλʼ ὄλεσεν Διὸς υἱός, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ,
  135. ἀμφοτέρω, πρίν σφωιν ὑπὸ κροτάφοισιν ἰούλους
  136. ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς ἐυανθέι λάχνῃ.
  137. Φαίδρην τε Πρόκριν τε ἴδον καλήν τʼ Ἀριάδνην,
  138. κούρην Μίνωος ὀλοόφρονος, ἥν ποτε Θησεὺς
  139. ἐκ Κρήτης ἐς γουνὸν Ἀθηνάων ἱεράων
  140. ἦγε μέν, οὐδʼ ἀπόνητο· πάρος δέ μιν Ἄρτεμις ἔκτα
  141. Δίῃ ἐν ἀμφιρύτῃ Διονύσου μαρτυρίῃσιν.
  142. Μαῖράν τε Κλυμένην τε ἴδον στυγερήν τʼ Ἐριφύλην,
  143. ἣ χρυσὸν φίλου ἀνδρὸς ἐδέξατο τιμήεντα.
  144. πάσας δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,
  145. ὅσσας ἡρώων ἀλόχους ἴδον ἠδὲ θύγατρας·
  146. πρὶν γάρ κεν καὶ νὺξ φθῖτʼ ἄμβροτος. ἀλλὰ καὶ ὥρη
  147. εὕδειν, ἢ ἐπὶ νῆα θοὴν ἐλθόντʼ ἐς ἑταίρους
  148. ἢ αὐτοῦ· πομπὴ δὲ θεοῖς ὑμῖν τε μελήσει.
  149. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
  150. κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
  151. τοῖσιν δʼ Ἀρήτη λευκώλενος ἤρχετο μύθων.
  152. Φαίηκες, πῶς ὔμμιν ἀνὴρ ὅδε φαίνεται εἶναι
  153. εἶδός τε μέγεθός τε ἰδὲ φρένας ἔνδον ἐίσας;
  154. ξεῖνος δʼ αὖτʼ ἐμός ἐστιν, ἕκαστος δʼ ἔμμορε τιμῆς·
  155. τῷ μὴ ἐπειγόμενοι ἀποπέμπετε, μηδὲ τὰ δῶρα
  156. οὕτω χρηίζοντι κολούετε· πολλὰ γὰρ ὑμῖν
  157. κτήματʼ ἐνὶ μεγάροισι θεῶν ἰότητι κέονται.
  158. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἐχένηος,
  159. ὃς δὴ Φαιήκων ἀνδρῶν προγενέστερος ἦεν·
  160. ὦ φίλοι, οὐ μὰν ἧμιν ἀπὸ σκοποῦ οὐδʼ ἀπὸ δόξης
  161. μυθεῖται βασίλεια περίφρων· ἀλλὰ πίθεσθε.
  162. Ἀλκινόου δʼ ἐκ τοῦδʼ ἔχεται ἔργον τε ἔπος τε.
  163. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  164. τοῦτο μὲν οὕτω δὴ ἔσται ἔπος, αἴ κεν ἐγώ γε
  165. ζωὸς Φαιήκεσσι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω·
  166. ξεῖνος δὲ τλήτω μάλα περ νόστοιο χατίζων
  167. ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον, εἰς ὅ κε πᾶσαν
  168. δωτίνην τελέσω· πομπὴ δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
  169. πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστʼ ἐνὶ δήμῳ.
  170. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  171. Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
  172. εἴ με καὶ εἰς ἐνιαυτὸν ἀνώγοιτʼ αὐτόθι μίμνειν,
  173. πομπὴν δʼ ὀτρύνοιτε καὶ ἀγλαὰ δῶρα διδοῖτε,
  174. καὶ κε τὸ βουλοίμην, καί κεν πολὺ κέρδιον εἴη,
  175. πλειοτέρῃ σὺν χειρὶ φίλην ἐς πατρίδʼ ἱκέσθαι·
  176. καί κʼ αἰδοιότερος καὶ φίλτερος ἀνδράσιν εἴην
  177. πᾶσιν, ὅσοι μʼ Ἰθάκηνδε ἰδοίατο νοστήσαντα.
  178. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  179. ὦ Ὀδυσεῦ, τὸ μὲν οὔ τί σʼ ἐίσκομεν εἰσορόωντες,
  180. ἠπεροπῆά τʼ ἔμεν καὶ ἐπίκλοπον, οἷά τε πολλοὺς