Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • ἧσθαι, μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
  • αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
  • ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν,
  • ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
  • νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  • ἀμφὶ δέ με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα ἕσσεν·
  • αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
  • λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
  • καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐπέθηκε καλύπτρην.
  • αὐτὰρ ἐγὼ διὰ δώματʼ ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  • μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
  • μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον,
  • ἀλλʼ ἴομεν· δὴ γάρ μοι ἐπέφραδε πότνια Κίρκη.
  • ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  • οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἔνθεν περ ἀπήμονας ἦγον ἑταίρους.
  • Ἐλπήνωρ δέ τις ἔσκε νεώτατος, οὔτε τι λίην
  • ἄλκιμος ἐν πολέμῳ οὔτε φρεσὶν ᾗσιν ἀρηρώς·
  • ὅς μοι ἄνευθʼ ἑτάρων ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης,
  • ψύχεος ἱμείρων, κατελέξατο οἰνοβαρείων.
  • κινυμένων δʼ ἑτάρων ὅμαδον καὶ δοῦπον ἀκούσας
  • ἐξαπίνης ἀνόρουσε καὶ ἐκλάθετο φρεσὶν ᾗσιν
  • ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν,
  • ἀλλὰ καταντικρὺ τέγεος πέσεν· ἐκ δέ οἱ αὐχὴν
  • ἀστραγάλων ἐάγη, ψυχὴ δʼ Ἄϊδόσδε κατῆλθεν.
  • ἐρχομένοισι δὲ τοῖσιν ἐγὼ μετὰ μῦθον ἔειπον·
  • φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  • ἔρχεσθʼ· ἄλλην δʼ ἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη,
  • εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
  • ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο.
  • ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
  • ἑζόμενοι δὲ κατʼ αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας·
  • ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
  • ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
  • ᾔομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες,
  • τόφρα δʼ ἄρʼ οἰχομένη Κίρκη παρὰ νηὶ μελαίνῃ
  • ἀρνειὸν κατέδησεν ὄιν θῆλύν τε μέλαιναν,
  • ῥεῖα παρεξελθοῦσα· τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα
  • ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτʼ ἢ ἔνθʼ ἢ ἔνθα κιόντα;
  • αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν,
  • νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,
  • ἐν δʼ ἱστὸν τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηὶ μελαίνῃ,
  • ἐν δὲ τὰ μῆλα λαβόντες ἐβήσαμεν, ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ
  • βαίνομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.
  • ἡμῖν δʼ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
  • ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον, ἐσθλὸν ἑταῖρον,
  • Κίρκη εὐπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα.
  • ἡμεῖς δʼ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
  • ἥμεθα· τὴν δʼ ἄνεμός τε κυβερνήτης τʼ ἴθυνε.
  • τῆς δὲ πανημερίης τέταθʼ ἱστία ποντοπορούσης·
  • δύσετό τʼ ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί.
  • ἡ δʼ ἐς πείραθʼ ἵκανε βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
  • ἔνθα δὲ Κιμμερίων ἀνδρῶν δῆμός τε πόλις τε,
  • ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμένοι· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺς
  • ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν,
  • οὔθʼ ὁπότʼ ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
  • οὔθʼ ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται,
  • ἀλλʼ ἐπὶ νὺξ ὀλοὴ τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι.
  • νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν, ἐκ δὲ τὰ μῆλα
  • εἱλόμεθʼ· αὐτοὶ δʼ αὖτε παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο
  • ᾔομεν, ὄφρʼ ἐς χῶρον ἀφικόμεθʼ, ὃν φράσε Κίρκη.
  • ἔνθʼ ἱερήια μὲν Περιμήδης Εὐρύλοχός τε