Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • εἰς Ἄϊδος δʼ οὔ πώ τις ἀφίκετο νηὶ μελαίνῃ.
  • ὣς ἐφάμην, ἡ δʼ αὐτίκʼ ἀμείβετο δῖα θεάων·
  • διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,
  • μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ παρὰ νηὶ μελέσθω,
  • ἱστὸν δὲ στήσας, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πετάσσας
  • ἧσθαι· τὴν δέ κέ τοι πνοιὴ Βορέαο φέρῃσιν.
  • ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴ νηὶ διʼ Ὠκεανοῖο περήσῃς,
  • ἔνθʼ ἀκτή τε λάχεια καὶ ἄλσεα Περσεφονείης,
  • μακραί τʼ αἴγειροι καὶ ἰτέαι ὠλεσίκαρποι,
  • νῆα μὲν αὐτοῦ κέλσαι ἐπʼ Ὠκεανῷ βαθυδίνῃ,
  • αὐτὸς δʼ εἰς Ἀίδεω ἰέναι δόμον εὐρώεντα.
  • ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν
  • Κώκυτός θʼ, ὃς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ,
  • πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμῶν ἐριδούπων·
  • ἔνθα δʼ ἔπειθʼ, ἥρως, χριμφθεὶς πέλας, ὥς σε κελεύω,
  • βόθρον ὀρύξαι, ὅσον τε πυγούσιον ἔνθα καὶ ἔνθα,
  • ἀμφʼ αὐτῷ δὲ χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν,
  • πρῶτα μελικρήτῳ, μετέπειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ,
  • τὸ τρίτον αὖθʼ ὕδατι· ἐπὶ δʼ ἄλφιτα λευκὰ παλύνειν.
  • πολλὰ δὲ γουνοῦσθαι νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα,
  • ἐλθὼν εἰς Ἰθάκην στεῖραν βοῦν, ἥ τις ἀρίστη,
  • ῥέξειν ἐν μεγάροισι πυρήν τʼ ἐμπλησέμεν ἐσθλῶν,
  • Τειρεσίῃ δʼ ἀπάνευθεν ὄιν ἱερευσέμεν οἴῳ
  • παμμέλανʼ, ὃς μήλοισι μεταπρέπει ὑμετέροισιν.
  • αὐτὰρ ἐπὴν εὐχῇσι λίσῃ κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν,
  • ἔνθʼ ὄιν ἀρνειὸν ῥέζειν θῆλύν τε μέλαιναν
  • εἰς Ἔρεβος στρέψας, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι
  • ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων· ἔνθα δὲ πολλαὶ
  • ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων.
  • δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι
  • μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ,
  • δείραντας κατακῆαι, ἐπεύξασθαι δὲ θεοῖσιν,
  • ἰφθίμῳ τʼ Ἀίδῃ καὶ ἐπαινῇ Περσεφονείῃ·
  • αὐτὸς δὲ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
  • ἧσθαι, μηδὲ ἐᾶν νεκύων ἀμενηνὰ κάρηνα
  • αἵματος ἆσσον ἴμεν, πρὶν Τειρεσίαο πυθέσθαι.
  • ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν,
  • ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδὸν καὶ μέτρα κελεύθου
  • νόστον θʼ, ὡς ἐπὶ πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  • ἀμφὶ δέ με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα ἕσσεν·
  • αὐτὴ δʼ ἀργύφεον φᾶρος μέγα ἕννυτο νύμφη,
  • λεπτὸν καὶ χαρίεν, περὶ δὲ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ
  • καλὴν χρυσείην, κεφαλῇ δʼ ἐπέθηκε καλύπτρην.
  • αὐτὰρ ἐγὼ διὰ δώματʼ ἰὼν ὤτρυνον ἑταίρους
  • μειλιχίοις ἐπέεσσι παρασταδὸν ἄνδρα ἕκαστον·
  • μηκέτι νῦν εὕδοντες ἀωτεῖτε γλυκὺν ὕπνον,
  • ἀλλʼ ἴομεν· δὴ γάρ μοι ἐπέφραδε πότνια Κίρκη.
  • ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  • οὐδὲ μὲν οὐδʼ ἔνθεν περ ἀπήμονας ἦγον ἑταίρους.
  • Ἐλπήνωρ δέ τις ἔσκε νεώτατος, οὔτε τι λίην
  • ἄλκιμος ἐν πολέμῳ οὔτε φρεσὶν ᾗσιν ἀρηρώς·
  • ὅς μοι ἄνευθʼ ἑτάρων ἱεροῖς ἐν δώμασι Κίρκης,
  • ψύχεος ἱμείρων, κατελέξατο οἰνοβαρείων.
  • κινυμένων δʼ ἑτάρων ὅμαδον καὶ δοῦπον ἀκούσας
  • ἐξαπίνης ἀνόρουσε καὶ ἐκλάθετο φρεσὶν ᾗσιν
  • ἄψορρον καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα μακρήν,
  • ἀλλὰ καταντικρὺ τέγεος πέσεν· ἐκ δέ οἱ αὐχὴν
  • ἀστραγάλων ἐάγη, ψυχὴ δʼ Ἄϊδόσδε κατῆλθεν.
  • ἐρχομένοισι δὲ τοῖσιν ἐγὼ μετὰ μῦθον ἔειπον·
  • φάσθε νύ που οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  • ἔρχεσθʼ· ἄλλην δʼ ἧμιν ὁδὸν τεκμήρατο Κίρκη,
  • εἰς Ἀίδαο δόμους καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
  • ψυχῇ χρησομένους Θηβαίου Τειρεσίαο.
  • ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ,
  • ἑζόμενοι δὲ κατʼ αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας·
  • ἀλλʼ οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
  • ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης
  • ᾔομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες,
  • τόφρα δʼ ἄρʼ οἰχομένη Κίρκη παρὰ νηὶ μελαίνῃ
  • ἀρνειὸν κατέδησεν ὄιν θῆλύν τε μέλαιναν,
  • ῥεῖα παρεξελθοῦσα· τίς ἂν θεὸν οὐκ ἐθέλοντα
  • ὀφθαλμοῖσιν ἴδοιτʼ ἢ ἔνθʼ ἢ ἔνθα κιόντα;
  • αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν,
  • νῆα μὲν ἂρ πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,