Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • Εὐρύλοχος δέ μοι οἶος ἐρύκανε πάντας ἑταίρους·
  • καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  • ἆ δειλοί, πόσʼ ἴμεν; τί κακῶν ἱμείρετε τούτων;
  • Κίρκης ἐς μέγαρον καταβήμεναι, ἥ κεν ἅπαντας
  • ἢ σῦς ἠὲ λύκους ποιήσεται ἠὲ λέοντας,
  • οἵ κέν οἱ μέγα δῶμα φυλάσσοιμεν καὶ ἀνάγκῃ,
  • ὥς περ Κύκλωψ ἔρξʼ, ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο
  • ἡμέτεροι ἕταροι, σὺν δʼ ὁ θρασὺς εἵπετʼ Ὀδυσσεύς·
  • τούτου γὰρ καὶ κεῖνοι ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γε μετὰ φρεσὶ μερμήριξα,
  • σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ,
  • τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλὴν οὖδάσδε πελάσσαι,
  • καὶ πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν· ἀλλά μʼ ἑταῖροι
  • μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος·
  • διογενές, τοῦτον μὲν ἐάσομεν, εἰ σὺ κελεύεις,
  • αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι·
  • ἡμῖν δʼ ἡγεμόνευʼ ἱερὰ πρὸς δώματα Κίρκης.
  • ὣς φάμενοι παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
  • οὐδὲ μὲν Εὐρύλοχος κοίλῃ παρὰ νηὶ λέλειπτο,
  • ἀλλʼ ἕπετʼ· ἔδεισεν γὰρ ἐμὴν ἔκπαγλον ἐνιπήν.
  • τόφρα δὲ τοὺς ἄλλους ἑτάρους ἐν δώμασι Κίρκη
  • ἐνδυκέως λοῦσέν τε καὶ ἔχρισεν λίπʼ ἐλαίῳ,
  • ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαίνας οὔλας βάλεν ἠδὲ χιτῶνας·
  • δαινυμένους δʼ ἐὺ πάντας ἐφεύρομεν ἐν μεγάροισιν.
  • οἱ δʼ ἐπεὶ ἀλλήλους εἶδον φράσσαντό τʼ ἐσάντα,
  • κλαῖον ὀδυρόμενοι, περὶ δὲ στεναχίζετο δῶμα.
  • ἡ δέ μευ ἄγχι στᾶσα προσηύδα δῖα θεάων·
  • μηκέτι νῦν θαλερὸν γόον ὄρνυτε· οἶδα καὶ αὐτὴ
  • ἠμὲν ὅσʼ ἐν πόντῳ πάθετʼ ἄλγεα ἰχθυόεντι,
  • ἠδʼ ὅσʼ ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου.
  • ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον,
  • εἰς ὅ κεν αὖτις θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι λάβητε,
  • οἷον ὅτε πρώτιστον ἐλείπετε πατρίδα γαῖαν
  • τρηχείης Ἰθάκης. νῦν δʼ ἀσκελέες καὶ ἄθυμοι,
  • αἰὲν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι, οὐδέ ποθʼ ὕμιν
  • θυμὸς ἐν εὐφροσύνῃ, ἐπεὶ ἦ μάλα πολλὰ πέποσθε.
  • ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  • ἔνθα μὲν ἤματα πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
  • ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
  • ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐνιαυτὸς ἔην, περὶ δʼ ἔτραπον ὧραι
  • μηνῶν φθινόντων, περὶ δʼ ἤματα μακρὰ τελέσθη,
  • καὶ τότε μʼ ἐκκαλέσαντες ἔφαν ἐρίηρες ἑταῖροι·
  • δαιμόνιʼ, ἤδη νῦν μιμνήσκεο πατρίδος αἴης,
  • εἴ τοι θέσφατόν ἐστι σαωθῆναι καὶ ἱκέσθαι
  • οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
  • ὣς ἔφαν, αὐτὰρ ἐμοί γʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  • ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
  • ἥμεθα, δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·