Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • ἀλλʼ ὅτε δή μιν πάντες ἀγασσάμεθʼ ἐξερέοντες,
  • καὶ τότε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατέλεξεν ὄλεθρον·
  • ἤιομεν, ὡς ἐκέλευες, ἀνὰ δρυμά, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ·
  • εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
  • ξεστοῖσιν λάεσσι, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ.
  • ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγʼ ἄειδεν,
  • ἢ θεὸς ἠὲ γυνή· τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες.
  • ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
  • καὶ κάλει· οἱ δʼ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο·
  • αὐτὰρ ἐγὼν ὑπέμεινα, ὀισάμενος δόλον εἶναι.
  • οἱ δʼ ἅμʼ ἀιστώθησαν ἀολλέες, οὐδέ τις αὐτῶν
  • ἐξεφάνη· δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπίαζον.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀργυρόηλον
  • ὤμοιιν βαλόμην, μέγα χάλκεον, ἀμφὶ δὲ τόξα·
  • τὸν δʼ ἂψ ἠνώγεα αὐτὴν ὁδὸν ἡγήσασθαι.
  • αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσι λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων
  • καί μʼ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  • μή μʼ ἄγε κεῖσʼ ἀέκοντα, διοτρεφές, ἀλλὰ λίπʼ αὐτοῦ.
  • οἶδα γάρ, ὡς οὔτʼ αὐτὸς ἐλεύσεαι οὔτε τινʼ ἄλλον
  • ἄξεις σῶν ἑτάρων. ἀλλὰ ξὺν τοίσδεσι θᾶσσον
  • φεύγωμεν· ἔτι γάρ κεν ἀλύξαιμεν κακὸν ἦμαρ.
  • ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον·
  • Εὐρύλοχʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μένʼ αὐτοῦ τῷδʼ ἐνὶ χώρῳ
  • ἔσθων καὶ πίνων κοίλῃ παρὰ νηὶ μελαίνῃ·
  • αὐτὰρ ἐγὼν εἶμι, κρατερὴ δέ μοι ἔπλετʼ ἀνάγκη.
  • ὣς εἰπὼν παρὰ νηὸς ἀνήιον ἠδὲ θαλάσσης.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλον ἰὼν ἱερὰς ἀνὰ βήσσας
  • Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα,
  • ἔνθα μοι Ἑρμείας χρυσόρραπις ἀντεβόλησεν
  • ἐρχομένῳ πρὸς δῶμα, νεηνίῃ ἀνδρὶ ἐοικώς,
  • πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη·
  • ἔν τʼ ἄρα μοι φῦ χειρί, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  • πῇ δὴ αὖτʼ, ὦ δύστηνε, διʼ ἄκριας ἔρχεαι οἶος,
  • χώρου ἄιδρις ἐών; ἕταροι δέ τοι οἵδʼ ἐνὶ Κίρκης
  • ἔρχαται ὥς τε σύες πυκινοὺς κευθμῶνας ἔχοντες.
  • ἦ τοὺς λυσόμενος δεῦρʼ ἔρχεαι; οὐδέ σέ φημι
  • αὐτὸν νοστήσειν, μενέεις δὲ σύ γʼ, ἔνθα περ ἄλλοι.
  • ἀλλʼ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω.
  • τῆ, τόδε φάρμακον ἐσθλὸν ἔχων ἐς δώματα Κίρκης
  • ἔρχευ, ὅ κέν τοι κρατὸς ἀλάλκῃσιν κακὸν ἦμαρ.
  • πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια δήνεα Κίρκης.
  • τεύξει τοι κυκεῶ, βαλέει δʼ ἐν φάρμακα σίτῳ.
  • ἀλλʼ οὐδʼ ὣς θέλξαι σε δυνήσεται· οὐ γὰρ ἐάσει
  • φάρμακον ἐσθλόν, ὅ τοι δώσω, ἐρέω δὲ ἕκαστα.
  • ὁππότε κεν Κίρκη σʼ ἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ,
  • δὴ τότε σὺ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
  • Κίρκῃ ἐπαῖξαι, ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
  • ἡ δέ σʼ ὑποδείσασα κελήσεται εὐνηθῆναι·
  • ἔνθα σὺ μηκέτʼ ἔπειτʼ ἀπανήνασθαι θεοῦ εὐνήν,
  • ὄφρα κέ τοι λύσῃ θʼ ἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ·
  • ἀλλὰ κέλεσθαί μιν μακάρων μέγαν ὅρκον ὀμόσσαι,
  • μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο,
  • μή σʼ ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ.
  • ὣς ἄρα φωνήσας πόρε φάρμακον ἀργεϊφόντης
  • ἐκ γαίης ἐρύσας, καί μοι φύσιν αὐτοῦ ἔδειξε.
  • ῥίζῃ μὲν μέλαν ἔσκε, γάλακτι δὲ εἴκελον ἄνθος·
  • μῶλυ δέ μιν καλέουσι θεοί· χαλεπὸν δέ τʼ ὀρύσσειν
  • ἀνδράσι γε θνητοῖσι, θεοὶ δέ τε πάντα δύνανται.
  • Ἑρμείας μὲν ἔπειτʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον
  • νῆσον ἀνʼ ὑλήεσσαν, ἐγὼ δʼ ἐς δώματα Κίρκης
  • ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
  • ἔστην δʼ εἰνὶ θύρῃσι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο·
  • ἔνθα στὰς ἐβόησα, θεὰ δέ μευ ἔκλυεν αὐδῆς.
  • ἡ δʼ αἶψʼ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
  • καὶ κάλει· αὐτὰρ ἐγὼν ἑπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ.
  • εἷσε δέ μʼ εἰσαγαγοῦσα ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλου