Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. θάμβησεν κατὰ θυμόν· ὀίσατο γὰρ θεὸν εἶναι.
  2. αὐτίκα δὲ μνηστῆρας ἐπῴχετο ἰσόθεος φώς.
  3. τοῖσι δʼ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός, οἱ δὲ σιωπῇ
  4. ἥατʼ ἀκούοντες· ὁ δʼ Ἀχαιῶν νόστον ἄειδε
  5. λυγρόν, ὃν ἐκ Τροίης ἐπετείλατο Παλλὰς Ἀθήνη.
  6. τοῦ δʼ ὑπερωιόθεν φρεσὶ σύνθετο θέσπιν ἀοιδὴν
  7. κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·
  8. κλίμακα δʼ ὑψηλὴν κατεβήσετο οἷο δόμοιο,
  9. οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύʼ ἕποντο.
  10. ἡ δʼ ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,
  11. στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
  12. ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·
  13. ἀμφίπολος δʼ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
  14. δακρύσασα δʼ ἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν·
  15. Φήμιε, πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια οἶδας,
  16. ἔργʼ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, τά τε κλείουσιν ἀοιδοί·
  17. τῶν ἕν γέ σφιν ἄειδε παρήμενος, οἱ δὲ σιωπῇ
  18. οἶνον πινόντων· ταύτης δʼ ἀποπαύεʼ ἀοιδῆς
  19. λυγρῆς, ἥ τέ μοι αἰεὶ ἐνὶ στήθεσσι φίλον κῆρ
  20. τείρει, ἐπεί με μάλιστα καθίκετο πένθος ἄλαστον.
  21. τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω μεμνημένη αἰεί,
  22. ἀνδρός, τοῦ κλέος εὐρὺ καθʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος.
  23. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  24. μῆτερ ἐμή, τί τʼ ἄρα φθονέεις ἐρίηρον ἀοιδὸν
  25. τέρπειν ὅππῃ οἱ νόος ὄρνυται; οὔ νύ τʼ ἀοιδοὶ
  26. αἴτιοι, ἀλλά ποθι Ζεὺς αἴτιος, ὅς τε δίδωσιν
  27. ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν, ὅπως ἐθέλῃσιν, ἑκάστῳ.
  28. τούτῳ δʼ οὐ νέμεσις Δαναῶν κακὸν οἶτον ἀείδειν·
  29. τὴν γὰρ ἀοιδὴν μᾶλλον ἐπικλείουσʼ ἄνθρωποι,
  30. ἥ τις ἀκουόντεσσι νεωτάτη ἀμφιπέληται.
  31. σοὶ δʼ ἐπιτολμάτω κραδίη καὶ θυμὸς ἀκούειν·
  32. οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς οἶος ἀπώλεσε νόστιμον ἦμαρ
  33. ἐν Τροίῃ, πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι φῶτες ὄλοντο.
  34. ἀλλʼ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σʼ αὐτῆς ἔργα κόμιζε,
  35. ἱστόν τʼ ἠλακάτην τε, καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε
  36. ἔργον ἐποίχεσθαι· μῦθος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
  37. πᾶσι, μάλιστα δʼ ἐμοί· τοῦ γὰρ κράτος ἔστʼ ἐνὶ οἴκῳ.
  38. ἡ μὲν θαμβήσασα πάλιν οἶκόνδε βεβήκει·
  39. παιδὸς γὰρ μῦθον πεπνυμένον ἔνθετο θυμῷ.
  40. ἐς δʼ ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶ
  41. κλαῖεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα φίλον πόσιν, ὄφρα οἱ ὕπνον
  42. ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
  43. μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρα σκιόεντα,
  44. πάντες δʼ ἠρήσαντο παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι.
  45. τοῖσι δὲ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἤρχετο μύθων·
  46. μητρὸς ἐμῆς μνηστῆρες ὑπέρβιον ὕβριν ἔχοντες,