Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. Ζηνὸς ἐνὶ μεγάροισιν Ὀλυμπίου ἁθρόοι ἦσαν.
  2. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
  3. μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο,
  4. τόν ῥʼ Ἀγαμεμνονίδης τηλεκλυτὸς ἔκτανʼ Ὀρέστης·
  5. τοῦ ὅ γʼ ἐπιμνησθεὶς ἔπεʼ ἀθανάτοισι μετηύδα·
  6. ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·
  7. ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκʼ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
  8. σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼ ἔχουσιν,
  9. ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος ὑπὲρ μόρον Ἀτρεΐδαο
  10. γῆμʼ ἄλοχον μνηστήν, τὸν δʼ ἔκτανε νοστήσαντα,
  11. εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον, ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς,
  12. Ἑρμείαν πέμψαντες, ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην,
  13. μήτʼ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν·
  14. ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρεΐδαο,
  15. ὁππότʼ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης.
  16. ὣς ἔφαθʼ Ἑρμείας, ἀλλʼ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο
  17. πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.
  18. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  19. ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
  20. καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ·
  21. ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος, ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι·
  22. ἀλλά μοι ἀμφʼ Ὀδυσῆι δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,
  23. δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
  24. νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τʼ ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης.
  25. νῆσος δενδρήεσσα, θεὰ δʼ ἐν δώματα ναίει,
  26. Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης
  27. πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
  28. μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν.
  29. τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει,
  30. αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν
  31. θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται· αὐτὰρ Ὀδυσσεύς,
  32. ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι
  33. ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ
  34. ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε. οὔ νύ τʼ Ὀδυσσεὺς
  35. Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων
  36. Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;
  37. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  38. τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
  39. πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,
  40. ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν
  41. ἀθανάτοισιν ἔδωκε, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;
  42. ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἀσκελὲς αἰεὶ
  43. Κύκλωπος κεχόλωται, ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν,
  44. ἀντίθεον Πολύφημον, ὅου κράτος ἐστὶ μέγιστον
  45. πᾶσιν Κυκλώπεσσι· Θόωσα δέ μιν τέκε νύμφη,
  46. Φόρκυνος θυγάτηρ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος,
  47. ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα.