Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
  2. πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·
  3. πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
  4. πολλὰ δʼ ὅ γʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
  5. ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.
  6. ἀλλʼ οὐδʼ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·
  7. αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,
  8. νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
  9. ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.
  10. τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν.
  11. ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον,
  12. οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν·
  13. τὸν δʼ οἶον νόστου κεχρημένον ἠδὲ γυναικὸς
  14. νύμφη πότνιʼ ἔρυκε Καλυψὼ δῖα θεάων
  15. ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι.
  16. ἀλλʼ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν,
  17. τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι
  18. εἰς Ἰθάκην, οὐδʼ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων
  19. καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι. θεοὶ δʼ ἐλέαιρον ἅπαντες
  20. νόσφι Ποσειδάωνος· ὁ δʼ ἀσπερχὲς μενέαινεν
  21. ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.
  22. ἀλλʼ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθʼ ἐόντας,
  23. Αἰθίοπας τοὶ διχθὰ δεδαίαται, ἔσχατοι ἀνδρῶν,
  24. οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονος οἱ δʼ ἀνιόντος,
  25. ἀντιόων ταύρων τε καὶ ἀρνειῶν ἑκατόμβης.
  26. ἔνθʼ ὅ γʼ ἐτέρπετο δαιτὶ παρήμενος· οἱ δὲ δὴ ἄλλοι
  27. Ζηνὸς ἐνὶ μεγάροισιν Ὀλυμπίου ἁθρόοι ἦσαν.
  28. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
  29. μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο,
  30. τόν ῥʼ Ἀγαμεμνονίδης τηλεκλυτὸς ἔκτανʼ Ὀρέστης·
  31. τοῦ ὅ γʼ ἐπιμνησθεὶς ἔπεʼ ἀθανάτοισι μετηύδα·
  32. ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·
  33. ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκʼ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
  34. σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼ ἔχουσιν,
  35. ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος ὑπὲρ μόρον Ἀτρεΐδαο
  36. γῆμʼ ἄλοχον μνηστήν, τὸν δʼ ἔκτανε νοστήσαντα,
  37. εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον, ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς,
  38. Ἑρμείαν πέμψαντες, ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην,
  39. μήτʼ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν·
  40. ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρεΐδαο,
  41. ὁππότʼ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης.
  42. ὣς ἔφαθʼ Ἑρμείας, ἀλλʼ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο
  43. πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.
  44. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  45. ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
  46. καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ·
  47. ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος, ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι·
  48. ἀλλά μοι ἀμφʼ Ὀδυσῆι δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,
  49. δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει
  50. νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τʼ ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης.
  51. νῆσος δενδρήεσσα, θεὰ δʼ ἐν δώματα ναίει,
  52. Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης
  53. πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς
  54. μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν.
  55. τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει,
  56. αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν
  57. θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται· αὐτὰρ Ὀδυσσεύς,
  58. ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι
  59. ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ
  60. ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε. οὔ νύ τʼ Ὀδυσσεὺς
  61. Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων
  62. Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;
  63. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  64. τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.
  65. πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,
  66. ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν
  67. ἀθανάτοισιν ἔδωκε, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;
  68. ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἀσκελὲς αἰεὶ
  69. Κύκλωπος κεχόλωται, ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν,
  70. ἀντίθεον Πολύφημον, ὅου κράτος ἐστὶ μέγιστον
  71. πᾶσιν Κυκλώπεσσι· Θόωσα δέ μιν τέκε νύμφη,
  72. Φόρκυνος θυγάτηρ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος,
  73. ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα.
  74. ἐκ τοῦ δὴ Ὀδυσῆα Ποσειδάων ἐνοσίχθων
  75. οὔ τι κατακτείνει, πλάζει δʼ ἀπὸ πατρίδος αἴης.
  76. ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες
  77. νόστον, ὅπως ἔλθῃσι· Ποσειδάων δὲ μεθήσει
  78. ὃν χόλον· οὐ μὲν γάρ τι δυνήσεται ἀντία πάντων
  79. ἀθανάτων ἀέκητι θεῶν ἐριδαινέμεν οἶος.
  80. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  81. ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,
  82. εἰ μὲν δὴ νῦν τοῦτο φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν,
  83. νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε,
  84. Ἑρμείαν μὲν ἔπειτα διάκτορον ἀργεϊφόντην
  85. νῆσον ἐς Ὠγυγίην ὀτρύνομεν, ὄφρα τάχιστα
  86. νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἴπῃ νημερτέα βουλήν,
  87. νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται·
  88. αὐτὰρ ἐγὼν Ἰθάκηνδʼ ἐσελεύσομαι, ὄφρα οἱ υἱὸν
  89. μᾶλλον ἐποτρύνω καί οἱ μένος ἐν φρεσὶ θείω,
  90. εἰς ἀγορὴν καλέσαντα κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
  91. πᾶσι μνηστήρεσσιν ἀπειπέμεν, οἵ τέ οἱ αἰεὶ
  92. μῆλʼ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς.
  93. πέμψω δʼ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα
  94. νόστον πευσόμενον πατρὸς φίλου, ἤν που ἀκούσῃ,
  95. ἠδʼ ἵνα μιν κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν.
  96. ὣς εἰποῦσʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
  97. ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν
  98. ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο·
  99. εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος, ἀκαχμένον ὀξέι χαλκῷ,
  100. βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
  101. ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.
  102. βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀίξασα,
  103. στῆ δʼ Ἰθάκης ἐνὶ δήμῳ ἐπὶ προθύροις Ὀδυσῆος,
  104. οὐδοῦ ἐπʼ αὐλείου· παλάμῃ δʼ ἔχε χάλκεον ἔγχος,
  105. εἰδομένη ξείνῳ, Ταφίων ἡγήτορι Μέντῃ.
  106. εὗρε δʼ ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας. οἱ μὲν ἔπειτα
  107. πεσσοῖσι προπάροιθε θυράων θυμὸν ἔτερπον
  108. ἥμενοι ἐν ῥινοῖσι βοῶν, οὓς ἔκτανον αὐτοί·
  109. κήρυκες δʼ αὐτοῖσι καὶ ὀτρηροὶ θεράποντες
  110. οἱ μὲν οἶνον ἔμισγον ἐνὶ κρητῆρσι καὶ ὕδωρ,
  111. οἱ δʼ αὖτε σπόγγοισι πολυτρήτοισι τραπέζας
  112. νίζον καὶ πρότιθεν, τοὶ δὲ κρέα πολλὰ δατεῦντο.
  113. τὴν δὲ πολὺ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδής,
  114. ἧστο γὰρ ἐν μνηστῆρσι φίλον τετιημένος ἦτορ,
  115. ὀσσόμενος πατέρʼ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν, εἴ ποθεν ἐλθὼν
  116. μνηστήρων τῶν μὲν σκέδασιν κατὰ δώματα θείη,
  117. τιμὴν δʼ αὐτὸς ἔχοι καὶ δώμασιν οἷσιν ἀνάσσοι.
  118. τὰ φρονέων, μνηστῆρσι μεθήμενος, εἴσιδʼ Ἀθήνην.
  119. βῆ δʼ ἰθὺς προθύροιο, νεμεσσήθη δʼ ἐνὶ θυμῷ
  120. ξεῖνον δηθὰ θύρῃσιν ἐφεστάμεν· ἐγγύθι δὲ στὰς
  121. χεῖρʼ ἕλε δεξιτερὴν καὶ ἐδέξατο χάλκεον ἔγχος,
  122. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  123. χαῖρε, ξεῖνε, παρʼ ἄμμι φιλήσεαι· αὐτὰρ ἔπειτα
  124. δείπνου πασσάμενος μυθήσεαι ὅττεό σε χρή.
  125. ὣς εἰπὼν ἡγεῖθʼ, ἡ δʼ ἕσπετο Παλλὰς Ἀθήνη.
  126. οἱ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἔντοσθεν ἔσαν δόμου ὑψηλοῖο,
  127. ἔγχος μέν ῥʼ ἔστησε φέρων πρὸς κίονα μακρὴν
  128. δουροδόκης ἔντοσθεν ἐυξόου, ἔνθα περ ἄλλα
  129. ἔγχεʼ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵστατο πολλά,
  130. αὐτὴν δʼ ἐς θρόνον εἷσεν ἄγων, ὑπὸ λῖτα πετάσσας,
  131. καλὸν δαιδάλεον· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν.
  132. πὰρ δʼ αὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον, ἔκτοθεν ἄλλων
  133. μνηστήρων, μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ
  134. δείπνῳ ἁδήσειεν, ὑπερφιάλοισι μετελθών,
  135. ἠδʼ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο.
  136. χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
  137. καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
  138. νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
  139. σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα,
  140. εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων·
  141. δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας
  142. παντοίων, παρὰ δέ σφι τίθει χρύσεια κύπελλα·
  143. κῆρυξ δʼ αὐτοῖσιν θάμʼ ἐπῴχετο οἰνοχοεύων.
  144. ἐς δʼ ἦλθον μνηστῆρες ἀγήνορες. οἱ μὲν ἔπειτα