Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  2. καὶ λίην οὗτός γε μένος θυμόν τʼ ὀλέσειε
  3. χερσὶν ὑπʼ Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ·
  4. ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι
  5. σχέτλιος, αἰὲν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς·
  6. οὐδέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱὸν
  7. τειρόμενον σώεσκον ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
  8. ἤτοι ὃ μὲν κλαίεσκε πρὸς οὐρανόν, αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
  9. τῷ ἐπαλεξήσουσαν ἀπʼ οὐρανόθεν προΐαλλεν.
  10. εἰ γὰρ ἐγὼ τάδε ᾔδεʼ ἐνὶ φρεσὶ πευκαλίμῃσιν
  11. εὖτέ μιν εἰς Ἀΐδαο πυλάρταο προὔπεμψεν
  12. ἐξ Ἐρέβευς ἄξοντα κύνα στυγεροῦ Ἀΐδαο,
  13. οὐκ ἂν ὑπεξέφυγε Στυγὸς ὕδατος αἰπὰ ῥέεθρα.
  14. νῦν δʼ ἐμὲ μὲν στυγέει, Θέτιδος δʼ ἐξήνυσε βουλάς,
  15. ἥ οἱ γούνατʼ ἔκυσσε καὶ ἔλλαβε χειρὶ γενείου,
  16. λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.
  17. ἔσται μὰν ὅτʼ ἂν αὖτε φίλην γλαυκώπιδα εἴπῃ.
  18. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους,
  19. ὄφρʼ ἂν ἐγὼ καταδῦσα Διὸς δόμον αἰγιόχοιο
  20. τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι
  21. ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ
  22. γηθήσει προφανέντε ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας,
  23. ἦ τις καὶ Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνοὺς
  24. δημῷ καὶ σάρκεσσι, πεσὼν ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
  25. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη.
  26. ἣ μὲν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους
  27. Ἥρη πρέσβα θεὰ θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο·
  28. αὐτὰρ Ἀθηναίη κούρη Διὸς αἰγιόχοιο
  29. πέπλον μὲν κατέχευεν ἑανὸν πατρὸς ἐπʼ οὔδει
  30. ποικίλον, ὅν ῥʼ αὐτὴ ποιήσατο καὶ κάμε χερσίν,
  31. ἣ δὲ χιτῶνʼ ἐνδῦσα Διὸς νεφεληγερέταο
  32. τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.
  33. ἐς δʼ ὄχεα φλόγεα ποσὶ βήσετο, λάζετο δʼ ἔγχος
  34. βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν
  35. ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.
  36. Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετʼ ἄρʼ ἵππους·
  37. αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,
  38. τῇς ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε
  39. ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν νέφος ἠδʼ ἐπιθεῖναι.
  40. τῇ ῥα διʼ αὐτάων κεντρηνεκέας ἔχον ἵππους.
  41. Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐπεὶ ἴδε χώσατʼ ἄρʼ αἰνῶς,
  42. Ἶριν δʼ ὄτρυνε χρυσόπτερον ἀγγελέουσαν·
  43. βάσκʼ ἴθι Ἶρι ταχεῖα, πάλιν τρέπε μηδʼ ἔα ἄντην
  44. ἔρχεσθʼ· οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.
  45. ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
  46. γυιώσω μέν σφωϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
  47. αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέω κατά θʼ ἅρματα ἄξω·
  48. οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς
  49. ἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·
  50. ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτʼ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.
  51. Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζομαι οὐδὲ χολοῦμαι·
  52. αἰεὶ γάρ μοι ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττί κεν εἴπω.
  53. ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,
  54. βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.
  55. πρώτῃσιν δὲ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο
  56. ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφʼ ἔννεπε μῦθον·
  57. πῇ μέματον; τί σφῶϊν ἐνὶ φρεσὶ μαίνεται ἦτορ;
  58. οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.
  59. ὧδε γὰρ ἠπείλησε Κρόνου πάϊς, ᾗ τελέει περ,
  60. γυιώσειν μὲν σφῶϊν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
  61. αὐτὰς δʼ ἐκ δίφρου βαλέειν κατά θʼ ἅρματα ἄξειν·
  62. οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτοὺς
  63. ἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·
  64. ὄφρα ἰδῇς γλαυκῶπι ὅτʼ ἂν σῷ πατρὶ μάχηαι.
  65. Ἥρῃ δʼ οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐδὲ χολοῦται·
  66. αἰεὶ γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ·
  67. ἀλλὰ σύ γʼ αἰνοτάτη κύον ἀδεὲς εἰ ἐτεόν γε
  68. τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.
  69. ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
  70. αὐτὰρ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  71. ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, οὐκέτʼ ἔγωγε
  72. νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·
  73. τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,
  74. ὅς κε τύχῃ· κεῖνος δὲ τὰ ἃ φρονέων ἐνὶ θυμῷ
  75. Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.
  76. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπε μώνυχας ἵππους·
  77. τῇσιν δʼ Ὧραι μὲν λῦσαν καλλίτριχας ἵππους,
  78. καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐπʼ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν,
  79. ἅρματα δʼ ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα·
  80. αὐταὶ δὲ χρυσέοισιν ἐπὶ κλισμοῖσι κάθιζον
  81. μίγδʼ ἄλλοισι θεοῖσι, φίλον τετιημέναι ἦτορ.
  82. Ζεὺς δὲ πατὴρ Ἴδηθεν ἐΰτροχον ἅρμα καὶ ἵππους
  83. Οὔλυμπον δὲ δίωκε, θεῶν δʼ ἐξίκετο θώκους.
  84. τῷ δὲ καὶ ἵππους μὲν λῦσε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,
  85. ἅρματα δʼ ἂμ βωμοῖσι τίθει κατὰ λῖτα πετάσσας·
  86. αὐτὸς δὲ χρύσειον ἐπὶ θρόνον εὐρύοπα Ζεὺς
  87. ἕζετο, τῷ δʼ ὑπὸ ποσσὶ μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος.
  88. αἳ δʼ οἶαι Διὸς ἀμφὶς Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
  89. ἥσθην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδʼ ἐρέοντο·
  90. αὐτὰρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·
  91. τίφθʼ οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη;
  92. οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ
  93. ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνὸν ἔθεσθε.
  94. πάντως, οἷον ἐμόν γε μένος καὶ χεῖρες ἄαπτοι,
  95. οὐκ ἄν με τρέψειαν ὅσοι θεοί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ.
  96. σφῶϊν δὲ πρίν περ τρόμος ἔλλαβε φαίδιμα γυῖα
  97. πρὶν πόλεμόν τε ἰδεῖν πολέμοιό τε μέρμερα ἔργα.
  98. ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δέ κεν τετελεσμένον ἦεν·
  99. οὐκ ἂν ἐφʼ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ
  100. ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἵκεσθον, ἵνʼ ἀθανάτων ἕδος ἐστίν.
  101. ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·
  102. πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.
  103. ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε
  104. σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·
  105. Ἥρῃ δʼ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·
  106. αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.
  107. εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν·
  108. ἀλλʼ ἔμπης Δαναῶν ὀλοφυρόμεθʼ αἰχμητάων,
  109. οἵ κεν δὴ κακὸν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται.
  110. ἀλλʼ ἤτοι πολέμου μὲν ἀφεξόμεθʼ, εἰ σὺ κελεύεις·
  111. βουλὴν δʼ Ἀργείοις ὑποθησόμεθʼ ἥ τις ὀνήσει,
  112. ὡς μὴ πάντες ὄλωνται ὀδυσσαμένοιο τεοῖο.
  113. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  114. ἠοῦς δὴ καὶ μᾶλλον ὑπερμενέα Κρονίωνα
  115. ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα, βοῶπις πότνια Ἥρη
  116. ὀλλύντʼ Ἀργείων πουλὺν στρατὸν αἰχμητάων·
  117. οὐ γὰρ πρὶν πολέμου ἀποπαύσεται ὄβριμος Ἕκτωρ
  118. πρὶν ὄρθαι παρὰ ναῦφι ποδώκεα Πηλεΐωνα,
  119. ἤματι τῷ ὅτʼ ἂν οἳ μὲν ἐπὶ πρύμνῃσι μάχωνται
  120. στείνει ἐν αἰνοτάτῳ περὶ Πατρόκλοιο θανόντος·
  121. ὣς γὰρ θέσφατόν ἐστι· σέθεν δʼ ἐγὼ οὐκ ἀλεγίζω
  122. χωομένης, οὐδʼ εἴ κε τὰ νείατα πείραθʼ ἵκηαι
  123. γαίης καὶ πόντοιο, ἵνʼ Ἰάπετός τε Κρόνος τε
  124. ἥμενοι οὔτʼ αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο
  125. τέρποντʼ οὔτʼ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς·
  126. οὐδʼ ἢν ἔνθʼ ἀφίκηαι ἀλωμένη, οὔ σευ ἔγωγε
  127. σκυζομένης ἀλέγω, ἐπεὶ οὐ σέο κύντερον ἄλλο.
  128. ὣς φάτο, τὸν δʼ οὔ τι προσέφη λευκώλενος Ἥρη.
  129. ἐν δʼ ἔπεσʼ Ὠκεανῷ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο
  130. ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.
  131. Τρωσὶν μέν ῥʼ ἀέκουσιν ἔδυ φάος, αὐτὰρ Ἀχαιοῖς
  132. ἀσπασίη τρίλλιστος ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή.
  133. Τρώων αὖτʼ ἀγορὴν ποιήσατο φαίδιμος Ἕκτωρ
  134. νόσφι νεῶν ἀγαγὼν ποταμῷ ἔπι δινήεντι,
  135. ἐν καθαρῷ ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος.
  136. ἐξ ἵππων δʼ ἀποβάντες ἐπὶ χθόνα μῦθον ἄκουον
  137. τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἀγόρευε Διῒ φίλος· ἐν δʼ ἄρα χειρὶ
  138. ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς
  139. αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης,
  140. τῷ ὅ γʼ ἐρεισάμενος ἔπεα Τρώεσσι μετηύδα·
  141. κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ Δάρδανοι ἠδʼ ἐπίκουροι·
  142. νῦν ἐφάμην νῆάς τʼ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιοὺς
  143. ἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·
  144. ἀλλὰ πρὶν κνέφας ἦλθε, τὸ νῦν ἐσάωσε μάλιστα
  145. Ἀργείους καὶ νῆας ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
  146. ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
  147. δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· ἀτὰρ καλλίτριχας ἵππους
  148. λύσαθʼ ὑπὲξ ὀχέων, παρὰ δέ σφισι βάλλετʼ ἐδωδήν·
  149. ἐκ πόλιος δʼ ἄξεσθε βόας καὶ ἴφια μῆλα
  150. καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζεσθε
  151. σῖτόν τʼ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε,
  152. ὥς κεν παννύχιοι μέσφʼ ἠοῦς ἠριγενείης
  153. καίωμεν πυρὰ πολλά, σέλας δʼ εἰς οὐρανὸν ἵκῃ,
  154. μή πως καὶ διὰ νύκτα κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
  155. φεύγειν ὁρμήσωνται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
  156. μὴ μὰν ἀσπουδί γε νεῶν ἐπιβαῖεν ἕκηλοι,
  157. ἀλλʼ ὥς τις τούτων γε βέλος καὶ οἴκοθι πέσσῃ
  158. βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ ὀξυόεντι
  159. νηὸς ἐπιθρῴσκων, ἵνα τις στυγέῃσι καὶ ἄλλος
  160. Τρωσὶν ἐφʼ ἱπποδάμοισι φέρειν πολύδακρυν Ἄρηα.
  161. κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ Διῒ φίλοι ἀγγελλόντων
  162. παῖδας πρωθήβας πολιοκροτάφους τε γέροντας
  163. λέξασθαι περὶ ἄστυ θεοδμήτων ἐπὶ πύργων·
  164. θηλύτεραι δὲ γυναῖκες ἐνὶ μεγάροισιν ἑκάστη
  165. πῦρ μέγα καιόντων· φυλακὴ δέ τις ἔμπεδος ἔστω
  166. μὴ λόχος εἰσέλθῃσι πόλιν λαῶν ἀπεόντων.
  167. ὧδʼ ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω·
  168. μῦθος δʼ ὃς μὲν νῦν ὑγιὴς εἰρημένος ἔστω,
  169. τὸν δʼ ἠοῦς Τρώεσσι μεθʼ ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.
  170. ἔλπομαι εὐχόμενος Διί τʼ ἄλλοισίν τε θεοῖσιν
  171. ἐξελάαν ἐνθένδε κύνας κηρεσσιφορήτους,
  172. οὓς κῆρες φορέουσι μελαινάων ἐπὶ νηῶν.
  173. ἀλλʼ ἤτοι ἐπὶ νυκτὶ φυλάξομεν ἡμέας αὐτούς,
  174. πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντες
  175. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.
  176. εἴσομαι εἴ κέ μʼ ὁ Τυδεΐδης κρατερὸς Διομήδης
  177. πὰρ νηῶν πρὸς τεῖχος ἀπώσεται, ἤ κεν ἐγὼ τὸν
  178. χαλκῷ δῃώσας ἔναρα βροτόεντα φέρωμαι.
  179. αὔριον ἣν ἀρετὴν διαείσεται, εἴ κʼ ἐμὸν ἔγχος
  180. μείνῃ ἐπερχόμενον· ἀλλʼ ἐν πρώτοισιν ὀΐω
  181. κείσεται οὐτηθείς, πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
  182. ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον· εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς
  183. εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα,
  184. τιοίμην δʼ ὡς τίετʼ Ἀθηναίη καὶ Ἀπόλλων,
  185. ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακὸν φέρει Ἀργείοισιν.
  186. ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευʼ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαν.
  187. οἳ δʼ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας,
  188. δῆσαν δʼ ἱμάντεσσι παρʼ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστος·
  189. ἐκ πόλιος δʼ ἄξοντο βόας καὶ ἴφια μῆλα
  190. καρπαλίμως, οἶνον δὲ μελίφρονα οἰνίζοντο,
  191. σῖτόν τʼ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγοντο.
  192. ἔρδον δ’ ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας
  193. κνίσην δʼ ἐκ πεδίου ἄνεμοι φέρον οὐρανὸν εἴσω.
  194. ἡδεῖαν· τῆς δ’ οὔ τι θεοὶ μάκαρες δατέοντο,
  195. οὐδ’ ἔθελον· μάλα γάρ σφιν ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρή,
  196. καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο
  197. οἳ δὲ μέγα φρονέοντες ἐπὶ πτολέμοιο γεφύρας
  198. εἴατο παννύχιοι, πυρὰ δέ σφισι καίετο πολλά.
  199. ὡς δʼ ὅτʼ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην
  200. φαίνετʼ ἀριπρεπέα, ὅτε τʼ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ·
  201. ἔκ τʼ ἔφανεν πᾶσαι σκοπιαὶ καὶ πρώονες ἄκροι
  202. καὶ νάπαι· οὐρανόθεν δʼ ἄρʼ ὑπερράγη ἄσπετος αἰθήρ,
  203. πάντα δὲ εἴδεται ἄστρα, γέγηθε δέ τε φρένα ποιμήν·
  204. τόσσα μεσηγὺ νεῶν ἠδὲ Ξάνθοιο ῥοάων
  205. Τρώων καιόντων πυρὰ φαίνετο Ἰλιόθι πρό.
  206. χίλιʼ ἄρʼ ἐν πεδίῳ πυρὰ καίετο, πὰρ δὲ ἑκάστῳ
  207. εἴατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο.
  208. ἵπποι δὲ κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι καὶ ὀλύρας
  209. ἑσταότες παρʼ ὄχεσφιν ἐΰθρονον Ἠῶ μίμνον.
  1. ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
  2. θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη,
  3. πένθεϊ δʼ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.
  4. ὡς δʼ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα
  5. Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον
  6. ἐλθόντʼ ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν
  7. κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·
  8. ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
  9. Ἀτρεΐδης δʼ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ
  10. φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων
  11. κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον,
  12. μὴ δὲ βοᾶν· αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.
  13. ἷζον δʼ εἰν ἀγορῇ τετιηότες· ἂν δʼ Ἀγαμέμνων
  14. ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος
  15. ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·
  16. ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·
  17. ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
  18. Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ
  19. σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν
  20. Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,
  21. νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει
  22. δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.
  23. οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,
  24. ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα
  25. ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.
  26. ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
  27. φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
  28. οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.
  29. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
  30. δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·
  31. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
  32. Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι,
  33. ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ· σὺ δὲ μή τι χολωθῇς.
  34. ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι
  35. φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα· ταῦτα δὲ πάντα
  36. ἴσασʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.
  37. σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·
  38. σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων,
  39. ἀλκὴν δʼ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.
  40. δαιμόνιʼ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν
  41. ἀπτολέμους τʼ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;
  42. εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι
  43. ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης
  44. ἑστᾶσʼ, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.
  45. ἀλλʼ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
  46. εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν. εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ
  47. φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
  48. νῶϊ δʼ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ
  49. Ἰλίου εὕρωμεν· σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.
  50. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν
  51. μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
  52. τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·
  53. Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι,
  54. καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.
  55. οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί,
  56. οὐδὲ πάλιν ἐρέει· ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.
  57. ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης
  58. ὁπλότατος γενεῆφιν· ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις
  59. Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.
  60. ἀλλʼ ἄγʼ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι,
  61. ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι· οὐδέ κέ τίς μοι
  62. μῦθον ἀτιμήσειʼ, οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων.
  63. ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος
  64. ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.
  65. ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
  66. δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι
  67. λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.
  68. κούροισιν μὲν ταῦτʼ ἐπιτέλλομαι· αὐτὰρ ἔπειτα
  69. Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε· σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.
  70. δαίνυ δαῖτα γέρουσιν· ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.
  71. πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν
  72. ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπʼ εὐρέα πόντον ἄγουσι·
  73. πᾶσά τοί ἐσθʼ ὑποδεξίη, πολέεσσι δʼ ἀνάσσεις.
  74. πολλῶν δʼ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην
  75. βουλὴν βουλεύσῃ· μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς
  76. ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν
  77. καίουσιν πυρὰ πολλά· τίς ἂν τάδε γηθήσειε;
  78. νὺξ δʼ ἧδʼ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.
  79. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.
  80. ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο
  81. ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν,
  82. ἠδʼ ἀμφʼ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος
  83. ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε,
  84. ἠδʼ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.
  85. ἕπτʼ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ
  86. κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·
  87. κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·
  88. ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.
  89. Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν
  90. ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.
  91. οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
  92. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  93. τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν
  94. Νέστωρ, οὗ καὶ πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή·
  95. ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  96. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  97. ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δʼ ἄρξομαι, οὕνεκα πολλῶν
  98. λαῶν ἐσσι ἄναξ καί τοι Ζεὺς ἐγγυάλιξε
  99. σκῆπτρόν τʼ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσθα.
  100. τώ σε χρὴ περὶ μὲν φάσθαι ἔπος ἠδʼ ἐπακοῦσαι,
  101. κρηῆναι δὲ καὶ ἄλλῳ, ὅτʼ ἄν τινα θυμὸς ἀνώγῃ
  102. εἰπεῖν εἰς ἀγαθόν· σέο δʼ ἕξεται ὅττί κεν ἄρχῃ.
  103. αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.
  104. οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει
  105. οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν
  106. ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενὲς Βρισηΐδα κούρην
  107. χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας
  108. οὔ τι καθʼ ἡμέτερόν γε νόον· μάλα γάρ τοι ἔγωγε
  109. πόλλʼ ἀπεμυθεόμην· σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ
  110. εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν,
  111. ἠτίμησας, ἑλὼν γὰρ ἔχεις γέρας· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν
  112. φραζώμεσθʼ ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν
  113. δώροισίν τʼ ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.
  114. τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
  115. ὦ γέρον οὔ τι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας·
  116. ἀασάμην, οὐδʼ αὐτὸς ἀναίνομαι. ἀντί νυ πολλῶν
  117. λαῶν ἐστὶν ἀνὴρ ὅν τε Ζεὺς κῆρι φιλήσῃ,
  118. ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.
  119. ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην φρεσὶ λευγαλέῃσι πιθήσας,
  120. ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα.
  121. ὑμῖν δʼ ἐν πάντεσσι περικλυτὰ δῶρʼ ὀνομήνω
  122. ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,
  123. αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους
  124. πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
  125. οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο,
  126. οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,
  127. ὅσσά μοι ἠνείκαντο ἀέθλια μώνυχες ἵπποι.
  128. δώσω δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
  129. Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλεν αὐτὸς
  130. ἐξελόμην, αἳ κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.
  131. τὰς μέν οἱ δώσω, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρων
  132. κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι
  133. μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι,
  134. ἣ θέμις ἀνθρώπων πέλει ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν.
  135. ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
  136. ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,
  137. νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηησάσθω
  138. εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,
  139. Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθω,
  140. αἴ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
  141. εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
  142. γαμβρός κέν μοι ἔοι· τίσω δέ μιν ἶσον Ὀρέστῃ,
  143. ὅς μοι τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
  144. τρεῖς δέ μοί εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
  145. Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
  146. τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσι φίλην ἀνάεδνον ἀγέσθω
  147. πρὸς οἶκον Πηλῆος· ἐγὼ δʼ ἐπὶ μείλια δώσω
  148. πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
  149. ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
  150. Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν
  151. Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον
  152. καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.
  153. πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
  154. ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,
  155. οἵ κέ ἑ δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
  156. καί οἱ ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.
  157. ταῦτά κέ οἱ τελέσαιμι μεταλήξαντι χόλοιο.
  158. δμηθήτω· Ἀΐδης τοι ἀμείλιχος ἠδʼ ἀδάμαστος,
  159. τοὔνεκα καί τε βροτοῖσι θεῶν ἔχθιστος ἁπάντων·
  160. καί μοι ὑποστήτω ὅσσον βασιλεύτερός εἰμι
  161. ἠδʼ ὅσσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι.
  162. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  163. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  164. δῶρα μὲν οὐκέτʼ ὀνοστὰ διδοῖς Ἀχιλῆϊ ἄνακτι·
  165. ἀλλʼ ἄγετε κλητοὺς ὀτρύνομεν, οἵ κε τάχιστα
  166. ἔλθωσʼ ἐς κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος.
  167. εἰ δʼ ἄγε τοὺς ἂν ἐγὼ ἐπιόψομαι οἳ δὲ πιθέσθων.
  168. Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω,
  169. αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·
  170. κηρύκων δʼ Ὀδίος τε καὶ Εὐρυβάτης ἅμʼ ἑπέσθων.
  171. φέρτε δὲ χερσὶν ὕδωρ, εὐφημῆσαί τε κέλεσθε,
  172. ὄφρα Διὶ Κρονίδῃ ἀρησόμεθʼ, αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
  173. ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ἑαδότα μῦθον ἔειπεν.
  174. αὐτίκα κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν,
  175. κοῦροι δὲ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο,
  176. νώμησαν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
  177. αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τʼ ἔπιόν θʼ ὅσον ἤθελε θυμός,
  178. ὁρμῶντʼ ἐκ κλισίης Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο.
  179. τοῖσι δὲ πόλλʼ ἐπέτελλε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
  180. δενδίλλων ἐς ἕκαστον, Ὀδυσσῆϊ δὲ μάλιστα,
  181. πειρᾶν ὡς πεπίθοιεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
  182. τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης
  183. πολλὰ μάλʼ εὐχομένω γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ
  184. ῥηϊδίως πεπιθεῖν μεγάλας φρένας Αἰακίδαο.
  185. Μυρμιδόνων δʼ ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθην,
  186. τὸν δʼ εὗρον φρένα τερπόμενον φόρμιγγι λιγείῃ
  187. καλῇ δαιδαλέῃ, ἐπὶ δʼ ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν,
  188. τὴν ἄρετʼ ἐξ ἐνάρων πόλιν Ἠετίωνος ὀλέσσας·
  189. τῇ ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν, ἄειδε δʼ ἄρα κλέα ἀνδρῶν.
  190. Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ,
  191. δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων,
  192. τὼ δὲ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,
  193. στὰν δὲ πρόσθʼ αὐτοῖο· ταφὼν δʼ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς
  194. αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.
  195. ὣς δʼ αὔτως Πάτροκλος, ἐπεὶ ἴδε φῶτας, ἀνέστη.
  196. τὼ καὶ δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  197. χαίρετον· ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ,
  198. οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.
  199. ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς,
  200. εἷσεν δʼ ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.
  201. αἶψα δὲ Πάτροκλον προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·
  202. μείζονα δὴ κρητῆρα Μενοιτίου υἱὲ καθίστα,
  203. ζωρότερον δὲ κέραιε, δέπας δʼ ἔντυνον ἑκάστῳ·
  204. οἳ γὰρ φίλτατοι ἄνδρες ἐμῷ ὑπέασι μελάθρῳ.
  205. ὣς φάτο, Πάτροκλος δὲ φίλῳ ἐπεπείθεθʼ ἑταίρῳ.
  206. αὐτὰρ ὅ γε κρεῖον μέγα κάββαλεν ἐν πυρὸς αὐγῇ,
  207. ἐν δʼ ἄρα νῶτον ἔθηκʼ ὄϊος καὶ πίονος αἰγός,
  208. ἐν δὲ συὸς σιάλοιο ῥάχιν τεθαλυῖαν ἀλοιφῇ.
  209. τῷ δʼ ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δʼ ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.
  210. καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειρε,
  211. πῦρ δὲ Μενοιτιάδης δαῖεν μέγα ἰσόθεος φώς.
  212. αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ πῦρ ἐκάη καὶ φλὸξ ἐμαράνθη,
  213. ἀνθρακιὴν στορέσας ὀβελοὺς ἐφύπερθε τάνυσσε,
  214. πάσσε δʼ ἁλὸς θείοιο κρατευτάων ἐπαείρας.
  215. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔχευε,
  216. Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ
  217. καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἀτὰρ κρέα νεῖμεν Ἀχιλλεύς.
  218. αὐτὸς δʼ ἀντίον ἷζεν Ὀδυσσῆος θείοιο
  219. τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει
  220. Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον· ὃ δʼ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς.
  221. οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
  222. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  223. νεῦσʼ Αἴας Φοίνικι· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,
  224. πλησάμενος δʼ οἴνοιο δέπας δείδεκτʼ Ἀχιλῆα·
  225. χαῖρʼ Ἀχιλεῦ· δαιτὸς μὲν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς
  226. ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
  227. ἠδὲ καὶ ἐνθάδε νῦν, πάρα γὰρ μενοεικέα πολλὰ
  228. δαίνυσθʼ· ἀλλʼ οὐ δαιτὸς ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν,
  229. ἀλλὰ λίην μέγα πῆμα διοτρεφὲς εἰσορόωντες
  230. δείδιμεν· ἐν δοιῇ δὲ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι
  231. νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μὴ σύ γε δύσεαι ἀλκήν.
  232. ἐγγὺς γὰρ νηῶν καὶ τείχεος αὖλιν ἔθεντο
  233. Τρῶες ὑπέρθυμοι τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροι
  234. κηάμενοι πυρὰ πολλὰ κατὰ στρατόν, οὐδʼ ἔτι φασὶ
  235. σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
  236. Ζεὺς δέ σφι Κρονίδης ἐνδέξια σήματα φαίνων
  237. ἀστράπτει· Ἕκτωρ δὲ μέγα σθένεϊ βλεμεαίνων
  238. μαίνεται ἐκπάγλως πίσυνος Διί, οὐδέ τι τίει
  239. ἀνέρας οὐδὲ θεούς· κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.
  240. ἀρᾶται δὲ τάχιστα φανήμεναι Ἠῶ δῖαν·
  241. στεῦται γὰρ νηῶν ἀποκόψειν ἄκρα κόρυμβα
  242. αὐτάς τʼ ἐμπρήσειν μαλεροῦ πυρός, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
  243. δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.
  244. ταῦτʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα, μή οἱ ἀπειλὰς
  245. ἐκτελέσωσι θεοί, ἡμῖν δὲ δὴ αἴσιμον εἴη
  246. φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
  247. ἀλλʼ ἄνα εἰ μέμονάς γε καὶ ὀψέ περ υἷας Ἀχαιῶν
  248. τειρομένους ἐρύεσθαι ὑπὸ Τρώων ὀρυμαγδοῦ.
  249. αὐτῷ τοι μετόπισθʼ ἄχος ἔσσεται, οὐδέ τι μῆχος
  250. ῥεχθέντος κακοῦ ἔστʼ ἄκος εὑρεῖν· ἀλλὰ πολὺ πρὶν
  251. φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ.
  252. ὦ πέπον ἦ μὲν σοί γε πατὴρ ἐπετέλλετο Πηλεὺς
  253. ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε·
  254. τέκνον ἐμὸν κάρτος μὲν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη
  255. δώσουσʼ αἴ κʼ ἐθέλωσι, σὺ δὲ μεγαλήτορα θυμὸν
  256. ἴσχειν ἐν στήθεσσι· φιλοφροσύνη γὰρ ἀμείνων·
  257. ληγέμεναι δʼ ἔριδος κακομηχάνου, ὄφρά σε μᾶλλον
  258. τίωσʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.
  259. ὣς ἐπέτελλʼ ὃ γέρων, σὺ δὲ λήθεαι· ἀλλʼ ἔτι καὶ νῦν
  260. παύεʼ, ἔα δὲ χόλον θυμαλγέα· σοὶ δʼ Ἀγαμέμνων
  261. ἄξια δῶρα δίδωσι μεταλήξαντι χόλοιο.
  262. εἰ δὲ σὺ μέν μευ ἄκουσον, ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω
  263. ὅσσά τοι ἐν κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῶρʼ Ἀγαμέμνων·
  264. ἕπτʼ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα,
  265. αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δʼ ἵππους
  266. πηγοὺς ἀθλοφόρους, οἳ ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
  267. οὔ κεν ἀλήϊος εἴη ἀνὴρ ᾧ τόσσα γένοιτο
  268. οὐδέ κεν ἀκτήμων ἐριτίμοιο χρυσοῖο,
  269. ὅσσʼ Ἀγαμέμνονος ἵπποι ἀέθλια ποσσὶν ἄροντο.
  270. δώσει δʼ ἑπτὰ γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας
  271. Λεσβίδας, ἃς ὅτε Λέσβον ἐϋκτιμένην ἕλες αὐτὸς
  272. ἐξέλεθʼ, αἳ τότε κάλλει ἐνίκων φῦλα γυναικῶν.
  273. τὰς μέν τοι δώσει, μετὰ δʼ ἔσσεται ἣν τότʼ ἀπηύρα
  274. κούρη Βρισῆος· ἐπὶ δὲ μέγαν ὅρκον ὀμεῖται
  275. μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι
  276. ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤτʼ ἀνδρῶν ἤτε γυναικῶν.
  277. ταῦτα μὲν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε
  278. ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοὶ δώωσʼ ἀλαπάξαι,
  279. νῆα ἅλις χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ νηήσασθαι
  280. εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδʼ Ἀχαιοί,
  281. Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι,
  282. αἵ κε μετʼ Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
  283. εἰ δέ κεν Ἄργος ἱκοίμεθʼ Ἀχαιϊκὸν οὖθαρ ἀρούρης
  284. γαμβρός κέν οἱ ἔοις· τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ,
  285. ὅς οἱ τηλύγετος τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ.
  286. τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ
  287. Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα,
  288. τάων ἥν κʼ ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι
  289. πρὸς οἶκον Πηλῆος· ὃ δʼ αὖτʼ ἐπὶ μείλια δώσει
  290. πολλὰ μάλʼ, ὅσσʼ οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
  291. ἑπτὰ δέ τοι δώσει εὖ ναιόμενα πτολίεθρα
  292. Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν
  293. Φηράς τε ζαθέας ἠδʼ Ἄνθειαν βαθύλειμον
  294. καλήν τʼ Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν.
  295. πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
  296. ἐν δʼ ἄνδρες ναίουσι πολύρρηνες πολυβοῦται,
  297. οἵ κέ σε δωτίνῃσι θεὸν ὣς τιμήσουσι
  298. καί τοι ὑπὸ σκήπτρῳ λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας.
  299. ταῦτά κέ τοι τελέσειε μεταλήξαντι χόλοιο.
  300. εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μὲν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον
  301. αὐτὸς καὶ τοῦ δῶρα, σὺ δʼ ἄλλους περ Παναχαιοὺς
  302. τειρομένους ἐλέαιρε κατὰ στρατόν, οἵ σε θεὸν ὣς
  303. τίσουσʼ· ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο·
  304. νῦν γάρ χʼ Ἕκτορʼ ἕλοις, ἐπεὶ ἂν μάλα τοι σχεδὸν ἔλθοι
  305. λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεὶ οὔ τινά φησιν ὁμοῖον
  306. οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.
  307. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  308. διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
  309. χρὴ μὲν δὴ τὸν μῦθον ἀπηλεγέως ἀποειπεῖν,
  310. ᾗ περ δὴ φρονέω τε καὶ ὡς τετελεσμένον ἔσται,
  311. ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.
  312. ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσιν
  313. ὅς χʼ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ.
  314. αὐτὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα·
  315. οὔτʼ ἔμεγʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα πεισέμεν οἴω
  316. οὔτʼ ἄλλους Δαναούς, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν
  317. μάρνασθαι δηΐοισιν ἐπʼ ἀνδράσι νωλεμὲς αἰεί.
  318. ἴση μοῖρα μένοντι καὶ εἰ μάλα τις πολεμίζοι·
  319. ἐν δὲ ἰῇ τιμῇ ἠμὲν κακὸς ἠδὲ καὶ ἐσθλός·
  320. κάτθανʼ ὁμῶς ὅ τʼ ἀεργὸς ἀνὴρ ὅ τε πολλὰ ἐοργώς.
  321. οὐδέ τί μοι περίκειται, ἐπεὶ πάθον ἄλγεα θυμῷ
  322. αἰεὶ ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος πολεμίζειν.
  323. ὡς δʼ ὄρνις ἀπτῆσι νεοσσοῖσι προφέρῃσι
  324. μάστακʼ ἐπεί κε λάβῃσι, κακῶς δʼ ἄρα οἱ πέλει αὐτῇ,
  325. ὣς καὶ ἐγὼ πολλὰς μὲν ἀΰπνους νύκτας ἴαυον,
  326. ἤματα δʼ αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων
  327. ἀνδράσι μαρνάμενος ὀάρων ἕνεκα σφετεράων.
  328. δώδεκα δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξʼ ἀνθρώπων,
  329. πεζὸς δʼ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον·
  330. τάων ἐκ πασέων κειμήλια πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
  331. ἐξελόμην, καὶ πάντα φέρων Ἀγαμέμνονι δόσκον
  332. Ἀτρεΐδῃ· ὃ δʼ ὄπισθε μένων παρὰ νηυσὶ θοῇσι
  333. δεξάμενος διὰ παῦρα δασάσκετο, πολλὰ δʼ ἔχεσκεν.
  334. ἄλλα δʼ ἀριστήεσσι δίδου γέρα καὶ βασιλεῦσι·
  335. τοῖσι μὲν ἔμπεδα κεῖται, ἐμεῦ δʼ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν
  336. εἵλετʼ, ἔχει δʼ ἄλοχον θυμαρέα· τῇ παριαύων
  337. τερπέσθω. τί δὲ δεῖ πολεμιζέμεναι Τρώεσσιν
  338. Ἀργείους; τί δὲ λαὸν ἀνήγαγεν ἐνθάδʼ ἀγείρας
  339. Ἀτρεΐδης; ἦ οὐχ Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο;
  340. ἦ μοῦνοι φιλέουσʼ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων
  341. Ἀτρεΐδαι; ἐπεὶ ὅς τις ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ ἐχέφρων
  342. τὴν αὐτοῦ φιλέει καὶ κήδεται, ὡς καὶ ἐγὼ τὴν
  343. ἐκ θυμοῦ φίλεον δουρικτητήν περ ἐοῦσαν.
  344. νῦν δʼ ἐπεὶ ἐκ χειρῶν γέρας εἵλετο καί μʼ ἀπάτησε
  345. μή μευ πειράτω εὖ εἰδότος· οὐδέ με πείσει.
  346. ἀλλʼ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι
  347. φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.
  348. ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο,
  349. καὶ δὴ τεῖχος ἔδειμε, καὶ ἤλασε τάφρον ἐπʼ αὐτῷ
  350. εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δὲ σκόλοπας κατέπηξεν·
  351. ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
  352. ἴσχειν· ὄφρα δʼ ἐγὼ μετʼ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον
  353. οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ,
  354. ἀλλʼ ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν·
  355. ἔνθά ποτʼ οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.
  356. νῦν δʼ ἐπεὶ οὐκ ἐθέλω πολεμιζέμεν Ἕκτορι δίῳ
  357. αὔριον ἱρὰ Διὶ ῥέξας καὶ πᾶσι θεοῖσι
  358. νηήσας εὖ νῆας, ἐπὴν ἅλα δὲ προερύσσω,
  359. ὄψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ,
  360. ἦρι μάλʼ Ἑλλήσποντον ἐπʼ ἰχθυόεντα πλεούσας
  361. νῆας ἐμάς, ἐν δʼ ἄνδρας ἐρεσσέμεναι μεμαῶτας·
  362. εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος
  363. ἤματί κε τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἱκοίμην.
  364. ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τὰ κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων·
  365. ἄλλον δʼ ἐνθένδε χρυσὸν καὶ χαλκὸν ἐρυθρὸν
  366. ἠδὲ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον
  367. ἄξομαι, ἅσσʼ ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν,
  368. αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων
  369. Ἀτρεΐδης· τῷ πάντʼ ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω
  370. ἀμφαδόν, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοὶ
  371. εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν
  372. αἰὲν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδʼ ἂν ἔμοιγε
  373. τετλαίη κύνεός περ ἐὼν εἰς ὦπα ἰδέσθαι·
  374. οὐδέ τί οἱ βουλὰς συμφράσσομαι, οὐδὲ μὲν ἔργον·
  375. ἐκ γὰρ δή μʼ ἀπάτησε καὶ ἤλιτεν· οὐδʼ ἂν ἔτʼ αὖτις
  376. ἐξαπάφοιτʼ ἐπέεσσιν· ἅλις δέ οἱ· ἀλλὰ ἕκηλος
  377. ἐρρέτω· ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.
  378. ἐχθρὰ δέ μοι τοῦ δῶρα, τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ.
  379. οὐδʼ εἴ μοι δεκάκις τε καὶ εἰκοσάκις τόσα δοίη
  380. ὅσσά τέ οἱ νῦν ἔστι, καὶ εἴ ποθεν ἄλλα γένοιτο,
  381. οὐδʼ ὅσʼ ἐς Ὀρχομενὸν ποτινίσεται, οὐδʼ ὅσα Θήβας
  382. Αἰγυπτίας, ὅθι πλεῖστα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται,
  383. αἵ θʼ ἑκατόμπυλοί εἰσι, διηκόσιοι δʼ ἀνʼ ἑκάστας
  384. ἀνέρες ἐξοιχνεῦσι σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν·
  385. οὐδʼ εἴ μοι τόσα δοίη ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε,
  386. οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσειʼ Ἀγαμέμνων
  387. πρίν γʼ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι θυμαλγέα λώβην.
  388. κούρην δʼ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,
  389. οὐδʼ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι,
  390. ἔργα δʼ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ἰσοφαρίζοι·
  391. οὐδέ μιν ὧς γαμέω· ὃ δʼ Ἀχαιῶν ἄλλον ἑλέσθω,
  392. ὅς τις οἷ τʼ ἐπέοικε καὶ ὃς βασιλεύτερός ἐστιν.
  393. ἢν γὰρ δή με σαῶσι θεοὶ καὶ οἴκαδʼ ἵκωμαι,
  394. Πηλεύς θήν μοι ἔπειτα γυναῖκά γε μάσσεται αὐτός.
  395. πολλαὶ Ἀχαιΐδες εἰσὶν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε
  396. κοῦραι ἀριστήων, οἵ τε πτολίεθρα ῥύονται,
  397. τάων ἥν κʼ ἐθέλωμι φίλην ποιήσομʼ ἄκοιτιν.
  398. ἔνθα δέ μοι μάλα πολλὸν ἐπέσσυτο θυμὸς ἀγήνωρ
  399. γήμαντα μνηστὴν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν
  400. κτήμασι τέρπεσθαι τὰ γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς·
  401. οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδʼ ὅσα φασὶν
  402. Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον
  403. τὸ πρὶν ἐπʼ εἰρήνης, πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν,
  404. οὐδʼ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει
  405. Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.
  406. ληϊστοὶ μὲν γάρ τε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
  407. κτητοὶ δὲ τρίποδές τε καὶ ἵππων ξανθὰ κάρηνα,
  408. ἀνδρὸς δὲ ψυχὴ πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστὴ
  409. οὔθʼ ἑλετή, ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων.
  410. μήτηρ γάρ τέ μέ φησι θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
  411. διχθαδίας κῆρας φερέμεν θανάτοιο τέλος δέ.
  412. εἰ μέν κʼ αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι,
  413. ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτὰρ κλέος ἄφθιτον ἔσται·
  414. εἰ δέ κεν οἴκαδʼ ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
  415. ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰὼν
  416. ἔσσεται, οὐδέ κέ μʼ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.
  417. καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγὼ παραμυθησαίμην
  418. οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
  419. Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς
  420. χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.
  421. ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν
  422. ἀγγελίην ἀπόφασθε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·
  423. ὄφρʼ ἄλλην φράζωνται ἐνὶ φρεσὶ μῆτιν ἀμείνω,
  424. ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καὶ λαὸν Ἀχαιῶν
  425. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεὶ οὔ σφισιν ἥδέ γʼ ἑτοίμη
  426. ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·
  427. Φοῖνιξ δʼ αὖθι παρʼ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω,
  428. ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται
  429. αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξω.
  430. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
  431. μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀπέειπεν·
  432. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ
  433. δάκρυʼ ἀναπρήσας· περὶ γὰρ δίε νηυσὶν Ἀχαιῶν·
  434. εἰ μὲν δὴ νόστόν γε μετὰ φρεσὶ φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ
  435. βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσὶ θοῇσι
  436. πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ,
  437. πῶς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην
  438. οἶος; σοὶ δέ μʼ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
  439. ἤματι τῷ ὅτε σʼ ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε
  440. νήπιον οὔ πω εἰδόθʼ ὁμοιΐου πολέμοιο
  441. οὐδʼ ἀγορέων, ἵνα τʼ ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.
  442. τοὔνεκά με προέηκε διδασκέμεναι τάδε πάντα,
  443. μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.
  444. ὡς ἂν ἔπειτʼ ἀπὸ σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι
  445. λείπεσθʼ, οὐδʼ εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεὸς αὐτὸς
  446. γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα,
  447. οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα
  448. φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο,
  449. ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο,
  450. τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δʼ ἄκοιτιν
  451. μητέρʼ ἐμήν· ἣ δʼ αἰὲν ἐμὲ λισσέσκετο γούνων
  452. παλλακίδι προμιγῆναι, ἵνʼ ἐχθήρειε γέροντα.
  453. τῇ πιθόμην καὶ ἔρεξα· πατὴρ δʼ ἐμὸς αὐτίκʼ ὀϊσθεὶς
  454. πολλὰ κατηρᾶτο, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς,
  455. μή ποτε γούνασιν οἷσιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱὸν
  456. ἐξ ἐμέθεν γεγαῶτα· θεοὶ δʼ ἐτέλειον ἐπαρὰς
  457. Ζεύς τε καταχθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια.
    458. [*](This edition omits lines 458-461.)
  458. ἔνθʼ ἐμοὶ οὐκέτι πάμπαν ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμὸς
  459. πατρὸς χωομένοιο κατὰ μέγαρα στρωφᾶσθαι.
  460. ἦ μὲν πολλὰ ἔται καὶ ἀνεψιοὶ ἀμφὶς ἐόντες
  461. αὐτοῦ λισσόμενοι κατερήτυον ἐν μεγάροισι,
  462. πολλὰ δὲ ἴφια μῆλα καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς
  463. ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ
  464. εὑόμενοι τανύοντο διὰ φλογὸς Ἡφαίστοιο,
  465. πολλὸν δʼ ἐκ κεράμων μέθυ πίνετο τοῖο γέροντος.
  466. εἰνάνυχες δέ μοι ἀμφʼ αὐτῷ παρὰ νύκτας ἴαυον·
  467. οἳ μὲν ἀμειβόμενοι φυλακὰς ἔχον, οὐδέ ποτʼ ἔσβη
  468. πῦρ, ἕτερον μὲν ὑπʼ αἰθούσῃ εὐερκέος αὐλῆς,
  469. ἄλλο δʼ ἐνὶ προδόμῳ, πρόσθεν θαλάμοιο θυράων.
  470. ἀλλʼ ὅτε δὴ δεκάτη μοι ἐπήλυθε νὺξ ἐρεβεννή,
  471. καὶ τότʼ ἐγὼ θαλάμοιο θύρας πυκινῶς ἀραρυίας
  472. ῥήξας ἐξῆλθον, καὶ ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς
  473. ῥεῖα, λαθὼν φύλακάς τʼ ἄνδρας δμῳάς τε γυναῖκας.
  474. φεῦγον ἔπειτʼ ἀπάνευθε διʼ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο,
  475. Φθίην δʼ ἐξικόμην ἐριβώλακα μητέρα μήλων
  476. ἐς Πηλῆα ἄναχθʼ· ὃ δέ με πρόφρων ὑπέδεκτο,
  477. καί μʼ ἐφίλησʼ ὡς εἴ τε πατὴρ ὃν παῖδα φιλήσῃ
  478. μοῦνον τηλύγετον πολλοῖσιν ἐπὶ κτεάτεσσι,
  479. καί μʼ ἀφνειὸν ἔθηκε, πολὺν δέ μοι ὤπασε λαόν·
  480. ναῖον δʼ ἐσχατιὴν Φθίης Δολόπεσσιν ἀνάσσων.
  481. καί σε τοσοῦτον ἔθηκα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ,
  482. ἐκ θυμοῦ φιλέων, ἐπεὶ οὐκ ἐθέλεσκες ἅμʼ ἄλλῳ
  483. οὔτʼ ἐς δαῖτʼ ἰέναι οὔτʼ ἐν μεγάροισι πάσασθαι,
  484. πρίν γʼ ὅτε δή σʼ ἐπʼ ἐμοῖσιν ἐγὼ γούνεσσι καθίσσας
  485. ὄψου τʼ ἄσαιμι προταμὼν καὶ οἶνον ἐπισχών.
  486. πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα
  487. οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ.
  488. ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα,
  489. τὰ φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοὶ γόνον ἐξετέλειον
  490. ἐξ ἐμεῦ· ἀλλὰ σὲ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ
  491. ποιεύμην, ἵνα μοί ποτʼ ἀεικέα λοιγὸν ἀμύνῃς.
  492. ἀλλʼ Ἀχιλεῦ δάμασον θυμὸν μέγαν· οὐδέ τί σε χρὴ
  493. νηλεὲς ἦτορ ἔχειν· στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί,
  494. τῶν περ καὶ μείζων ἀρετὴ τιμή τε βίη τε.
  495. καὶ μὲν τοὺς θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
  496. λοιβῇ τε κνίσῃ τε παρατρωπῶσʼ ἄνθρωποι
  497. λισσόμενοι, ὅτε κέν τις ὑπερβήῃ καὶ ἁμάρτῃ.
  498. καὶ γάρ τε λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο
  499. χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τʼ ὀφθαλμώ,
  500. αἵ ῥά τε καὶ μετόπισθʼ ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.
  501. ἣ δʼ ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος, οὕνεκα πάσας
  502. πολλὸν ὑπεκπροθέει, φθάνει δέ τε πᾶσαν ἐπʼ αἶαν
  503. βλάπτουσʼ ἀνθρώπους· αἳ δʼ ἐξακέονται ὀπίσσω.
  504. ὃς μέν τʼ αἰδέσεται κούρας Διὸς ἆσσον ἰούσας,
  505. τὸν δὲ μέγʼ ὤνησαν καί τʼ ἔκλυον εὐχομένοιο·
  506. ὃς δέ κʼ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ,
  507. λίσσονται δʼ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι
  508. τῷ ἄτην ἅμʼ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθεὶς ἀποτίσῃ.
  509. ἀλλʼ Ἀχιλεῦ πόρε καὶ σὺ Διὸς κούρῃσιν ἕπεσθαι
  510. τιμήν, ἥ τʼ ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.
  511. εἰ μὲν γὰρ μὴ δῶρα φέροι τὰ δʼ ὄπισθʼ ὀνομάζοι
  512. Ἀτρεΐδης, ἀλλʼ αἰὲν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι,
  513. οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην
  514. Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης·
  515. νῦν δʼ ἅμα τʼ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη,
  516. ἄνδρας δὲ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους
  517. κρινάμενος κατὰ λαὸν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοὶ αὐτῷ
  518. φίλτατοι Ἀργείων· τῶν μὴ σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς
  519. μηδὲ πόδας· πρὶν δʼ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.
  520. οὕτω καὶ τῶν πρόσθεν ἐπευθόμεθα κλέα ἀνδρῶν
  521. ἡρώων, ὅτε κέν τινʼ ἐπιζάφελος χόλος ἵκοι·
  522. δωρητοί τε πέλοντο παράρρητοί τʼ ἐπέεσσι.
  523. μέμνημαι τόδε ἔργον ἐγὼ πάλαι οὔ τι νέον γε
  524. ὡς ἦν· ἐν δʼ ὑμῖν ἐρέω πάντεσσι φίλοισι.
  525. Κουρῆτές τʼ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι
  526. ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον,
  527. Αἰτωλοὶ μὲν ἀμυνόμενοι Καλυδῶνος ἐραννῆς,
  528. Κουρῆτες δὲ διαπραθέειν μεμαῶτες Ἄρηϊ.
  529. καὶ γὰρ τοῖσι κακὸν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε
  530. χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς
  531. Οἰνεὺς ῥέξʼ· ἄλλοι δὲ θεοὶ δαίνυνθʼ ἑκατόμβας,
  532. οἴῃ δʼ οὐκ ἔρρεξε Διὸς κούρῃ μεγάλοιο.
  533. ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν· ἀάσατο δὲ μέγα θυμῷ.
  534. ἣ δὲ χολωσαμένη δῖον γένος ἰοχέαιρα
  535. ὦρσεν ἔπι χλούνην σῦν ἄγριον ἀργιόδοντα,
  536. ὃς κακὰ πόλλʼ ἕρδεσκεν ἔθων Οἰνῆος ἀλωήν·
  537. πολλὰ δʼ ὅ γε προθέλυμνα χαμαὶ βάλε δένδρεα μακρὰ
  538. αὐτῇσιν ῥίζῃσι καὶ αὐτοῖς ἄνθεσι μήλων.
  539. τὸν δʼ υἱὸς Οἰνῆος ἀπέκτεινεν Μελέαγρος
  540. πολλέων ἐκ πολίων θηρήτορας ἄνδρας ἀγείρας
  541. καὶ κύνας· οὐ μὲν γάρ κε δάμη παύροισι βροτοῖσι·
  542. τόσσος ἔην, πολλοὺς δὲ πυρῆς ἐπέβησʼ ἀλεγεινῆς.
  543. ἣ δʼ ἀμφʼ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτὴν
  544. ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι λαχνήεντι,
  545. Κουρήτων τε μεσηγὺ καὶ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.
  546. ὄφρα μὲν οὖν Μελέαγρος ἄρηι φίλος πολέμιζε,
  547. τόφρα δὲ Κουρήτεσσι κακῶς ἦν, οὐδὲ δύναντο
  548. τείχεος ἔκτοσθεν μίμνειν πολέες περ ἐόντες·
  549. ἀλλʼ ὅτε δὴ Μελέαγρον ἔδυ χόλος, ὅς τε καὶ ἄλλων
  550. οἰδάνει ἐν στήθεσσι νόον πύκα περ φρονεόντων,
  551. ἤτοι ὃ μητρὶ φίλῃ Ἀλθαίῃ χωόμενος κῆρ
  552. κεῖτο παρὰ μνηστῇ ἀλόχῳ καλῇ Κλεοπάτρῃ
  553. κούρῃ Μαρπήσσης καλλισφύρου Εὐηνίνης
  554. Ἴδεώ θʼ, ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετʼ ἀνδρῶν
  555. τῶν τότε· καί ῥα ἄνακτος ἐναντίον εἵλετο τόξον
  556. Φοίβου Ἀπόλλωνος καλλισφύρου εἵνεκα νύμφης,
  557. τὴν δὲ τότʼ ἐν μεγάροισι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
  558. Ἀλκυόνην καλέεσκον ἐπώνυμον, οὕνεκʼ ἄρʼ αὐτῆς
  559. μήτηρ ἀλκυόνος πολυπενθέος οἶτον ἔχουσα
  560. κλαῖεν ὅ μιν ἑκάεργος ἀνήρπασε Φοῖβος Ἀπόλλων·
  561. τῇ ὅ γε παρκατέλεκτο χόλον θυμαλγέα πέσσων
  562. ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι
  563. πόλλʼ ἀχέουσʼ ἠρᾶτο κασιγνήτοιο φόνοιο,
  564. πολλὰ δὲ καὶ γαῖαν πολυφόρβην χερσὶν ἀλοία
  565. κικλήσκουσʼ Ἀΐδην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν
  566. πρόχνυ καθεζομένη, δεύοντο δὲ δάκρυσι κόλποι,
  567. παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δʼ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς
  568. ἔκλυεν ἐξ Ἐρέβεσφιν ἀμείλιχον ἦτορ ἔχουσα.
  569. τῶν δὲ τάχʼ ἀμφὶ πύλας ὅμαδος καὶ δοῦπος ὀρώρει
  570. πύργων βαλλομένων· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες
  571. Αἰτωλῶν, πέμπον δὲ θεῶν ἱερῆας ἀρίστους,
  572. ἐξελθεῖν καὶ ἀμῦναι ὑποσχόμενοι μέγα δῶρον·
  573. ὁππόθι πιότατον πεδίον Καλυδῶνος ἐραννῆς,
  574. ἔνθά μιν ἤνωγον τέμενος περικαλλὲς ἑλέσθαι
  575. πεντηκοντόγυον, τὸ μὲν ἥμισυ οἰνοπέδοιο,
  576. ἥμισυ δὲ ψιλὴν ἄροσιν πεδίοιο ταμέσθαι.
  577. πολλὰ δέ μιν λιτάνευε γέρων ἱππηλάτα Οἰνεὺς
  578. οὐδοῦ ἐπεμβεβαὼς ὑψηρεφέος θαλάμοιο
  579. σείων κολλητὰς σανίδας γουνούμενος υἱόν·
  580. πολλὰ δὲ τόν γε κασίγνηται καὶ πότνια μήτηρ
  581. ἐλλίσσονθʼ· ὃ δὲ μᾶλλον ἀναίνετο· πολλὰ δʼ ἑταῖροι,
  582. οἵ οἱ κεδνότατοι καὶ φίλτατοι ἦσαν ἁπάντων·
  583. ἀλλʼ οὐδʼ ὧς τοῦ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον,
  584. πρίν γʼ ὅτε δὴ θάλαμος πύκʼ ἐβάλλετο, τοὶ δʼ ἐπὶ πύργων
  585. βαῖνον Κουρῆτες καὶ ἐνέπρηθον μέγα ἄστυ.
  586. καὶ τότε δὴ Μελέαγρον ἐΰζωνος παράκοιτις
  587. λίσσετʼ ὀδυρομένη, καί οἱ κατέλεξεν ἅπαντα
  588. κήδεʼ, ὅσʼ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·
  589. ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,
  590. τέκνα δέ τʼ ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας.
  591. τοῦ δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἀκούοντος κακὰ ἔργα,
  592. βῆ δʼ ἰέναι, χροῒ δʼ ἔντεʼ ἐδύσετο παμφανόωντα.
  593. ὣς ὃ μὲν Αἰτωλοῖσιν ἀπήμυνεν κακὸν ἦμαρ
  594. εἴξας ᾧ θυμῷ· τῷ δʼ οὐκέτι δῶρα τέλεσσαν
  595. πολλά τε καὶ χαρίεντα, κακὸν δʼ ἤμυνε καὶ αὔτως.
  596. ἀλλὰ σὺ μή μοι ταῦτα νόει φρεσί, μὴ δέ σε δαίμων
  597. ἐνταῦθα τρέψειε φίλος· κάκιον δέ κεν εἴη
  598. νηυσὶν καιομένῃσιν ἀμυνέμεν· ἀλλʼ ἐπὶ δώρων
  599. ἔρχεο· ἶσον γάρ σε θεῷ τίσουσιν Ἀχαιοί.
  600. εἰ δέ κʼ ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς
  601. οὐκέθʼ ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών.
  602. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  603. Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ διοτρεφὲς οὔ τί με ταύτης
  604. χρεὼ τιμῆς· φρονέω δὲ τετιμῆσθαι Διὸς αἴσῃ,
  605. ἥ μʼ ἕξει παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ
  606. ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.
  607. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι·
  608. μή μοι σύγχει θυμὸν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
  609. Ἀτρεΐδῃ ἥρωϊ φέρων χάριν· οὐδέ τί σε χρὴ
  610. τὸν φιλέειν, ἵνα μή μοι ἀπέχθηαι φιλέοντι.
  611. καλόν τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ·
  612. ἶσον ἐμοὶ βασίλευε καὶ ἥμισυ μείρεο τιμῆς.
  613. οὗτοι δʼ ἀγγελέουσι, σὺ δʼ αὐτόθι λέξεο μίμνων
  614. εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι
  615. φρασσόμεθʼ ἤ κε νεώμεθʼ ἐφʼ ἡμέτερʼ ἦ κε μένωμεν.
  616. ἦ καὶ Πατρόκλῳ ὅ γʼ ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε σιωπῇ
  617. Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος, ὄφρα τάχιστα
  618. ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο· τοῖσι δʼ ἄρʼ Αἴας
  619. ἀντίθεος Τελαμωνιάδης μετὰ μῦθον ἔειπε·
  620. διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
  621. ἴομεν· οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τελευτὴ
  622. τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι· ἀπαγγεῖλαι δὲ τάχιστα
  623. χρὴ μῦθον Δαναοῖσι καὶ οὐκ ἀγαθόν περ ἐόντα
  624. οἵ που νῦν ἕαται ποτιδέγμενοι. αὐτάρ Ἀχιλλεὺς
  625. ἄγριον ἐν στήθεσσι θέτο μεγαλήτορα θυμὸν
  626. σχέτλιος, οὐδὲ μετατρέπεται φιλότητος ἑταίρων
  627. τῆς ᾗ μιν παρὰ νηυσὶν ἐτίομεν ἔξοχον ἄλλων
  628. νηλής· καὶ μέν τίς τε κασιγνήτοιο φονῆος
  629. ποινὴν ἢ οὗ παιδὸς ἐδέξατο τεθνηῶτος·
  630. καί ῥʼ ὃ μὲν ἐν δήμῳ μένει αὐτοῦ πόλλʼ ἀποτίσας,
  631. τοῦ δέ τʼ ἐρητύεται κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
  632. ποινὴν δεξαμένῳ· σοὶ δʼ ἄληκτόν τε κακόν τε
  633. θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι θεοὶ θέσαν εἵνεκα κούρης
  634. οἴης· νῦν δέ τοι ἑπτὰ παρίσχομεν ἔξοχʼ ἀρίστας,
  635. ἄλλά τε πόλλʼ ἐπὶ τῇσι· σὺ δʼ ἵλαον ἔνθεο θυμόν,
  636. αἴδεσσαι δὲ μέλαθρον· ὑπωρόφιοι δέ τοί εἰμεν
  637. πληθύος ἐκ Δαναῶν, μέμαμεν δέ τοι ἔξοχον ἄλλων
  638. κήδιστοί τʼ ἔμεναι καὶ φίλτατοι ὅσσοι Ἀχαιοί.
  639. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  640. Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶν
  641. πάντά τί μοι κατὰ θυμὸν ἐείσαο μυθήσασθαι·
  642. ἀλλά μοι οἰδάνεται κραδίη χόλῳ ὁππότε κείνων
  643. μνήσομαι ὥς μʼ ἀσύφηλον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν
  644. Ἀτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.
  645. ἀλλʼ ὑμεῖς ἔρχεσθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφασθε·
  646. οὐ γὰρ πρὶν πολέμοιο μεδήσομαι αἱματόεντος
  647. πρίν γʼ υἱὸν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον
  648. Μυρμιδόνων ἐπί τε κλισίας καὶ νῆας ἱκέσθαι
  649. κτείνοντʼ Ἀργείους, κατά τε σμῦξαι πυρὶ νῆας.
  650. ἀμφὶ δέ τοι τῇ ἐμῇ κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
  651. Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.
  652. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἕκαστος ἑλὼν δέπας ἀμφικύπελλον
  653. σπείσαντες παρὰ νῆας ἴσαν πάλιν· ἦρχε δʼ Ὀδυσσεύς.
  654. Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε
  655. Φοίνικι στορέσαι πυκινὸν λέχος ὅττι τάχιστα.
  656. αἳ δʼ ἐπιπειθόμεναι στόρεσαν λέχος ὡς ἐκέλευσε
  657. κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.
  658. ἔνθʼ ὃ γέρων κατέλεκτο καὶ ἠῶ δῖαν ἔμιμνεν.
  659. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς εὗδε μυχῷ κλισίης εὐπήκτου·
  660. τῷ δʼ ἄρα παρκατέλεκτο γυνή, τὴν Λεσβόθεν ἦγε,
  661. Φόρβαντος θυγάτηρ Διομήδη καλλιπάρῃος.
  662. Πάτροκλος δʼ ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πὰρ δʼ ἄρα καὶ τῷ
  663. Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεὺς
  664. Σκῦρον ἑλὼν αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.
  665. οἳ δʼ ὅτε δὴ κλισίῃσιν ἐν Ἀτρεΐδαο γένοντο.
  666. τοὺς μὲν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν
  667. δειδέχατʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τʼ ἐρέοντο·
  668. πρῶτος δʼ ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
  669. εἴπʼ ἄγε μʼ ὦ πολύαινʼ Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
  670. ἤ ῥʼ ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ,
  671. ἦ ἀπέειπε, χόλος δʼ ἔτʼ ἔχει μεγαλήτορα θυμόν;
  672. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
  673. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  674. κεῖνός γʼ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλʼ ἔτι μᾶλλον
  675. πιμπλάνεται μένεος, σὲ δʼ ἀναίνεται ἠδὲ σὰ δῶρα.
  676. αὐτόν σε φράζεσθαι ἐν Ἀργείοισιν ἄνωγεν
  677. ὅππως κεν νῆάς τε σαῷς καὶ λαὸν Ἀχαιῶν·
  678. αὐτὸς δʼ ἠπείλησεν ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφι
  679. νῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.
  680. καὶ δʼ ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι
  681. οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
  682. Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεὺς
  683. χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δὲ λαοί.
  684. ὣς ἔφατʼ· εἰσὶ καὶ οἵδε τάδʼ εἰπέμεν, οἵ μοι ἕποντο,
  685. Αἴας καὶ κήρυκε δύω πεπνυμένω ἄμφω.
  686. Φοῖνιξ δʼ αὖθʼ ὃ γέρων κατελέξατο, ὡς γὰρ ἀνώγει,
  687. ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται
  688. αὔριον, ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δʼ οὔ τί μιν ἄξει.
  689. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ
  690. μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γὰρ κρατερῶς ἀγόρευσε.
  691. δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·
  692. ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
  693. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  694. μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα Πηλεΐωνα
  695. μυρία δῶρα διδούς· ὃ δʼ ἀγήνωρ ἐστὶ καὶ ἄλλως·
  696. νῦν αὖ μιν πολὺ μᾶλλον ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας.
  697. ἀλλʼ ἤτοι κεῖνον μὲν ἐάσομεν ἤ κεν ἴῃσιν
  698. ἦ κε μένῃ· τότε δʼ αὖτε μαχήσεται ὁππότε κέν μιν
  699. θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.
  700. ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·
  701. νῦν μὲν κοιμήσασθε τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ
  702. σίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή·
  703. αὐτὰρ ἐπεί κε φανῇ καλὴ ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  704. καρπαλίμως πρὸ νεῶν ἐχέμεν λαόν τε καὶ ἵππους
  705. ὀτρύνων, καὶ δʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μάχεσθαι.
  706. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνησαν βασιλῆες
  707. μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
  708. καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,
  709. ἔνθα δὲ κοιμήσαντο καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.
  1. ἄλλοι μὲν παρὰ νηυσὶν ἀριστῆες Παναχαιῶν
  2. εὗδον παννύχιοι μαλακῷ δεδμημένοι ὕπνῳ·
  3. ἀλλʼ οὐκ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν
  4. ὕπνος ἔχε γλυκερὸς πολλὰ φρεσὶν ὁρμαίνοντα.
  5. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀστράπτῃ πόσις Ἥρης ἠϋκόμοιο
  6. τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον ἠὲ χάλαζαν
  7. ἢ νιφετόν, ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας,
  8. ἠέ ποθι πτολέμοιο μέγα στόμα πευκεδανοῖο,
  9. ὣς πυκίνʼ ἐν στήθεσσιν ἀνεστενάχιζʼ Ἀγαμέμνων
  10. νειόθεν ἐκ κραδίης, τρομέοντο δέ οἱ φρένες ἐντός.
  11. ἤτοι ὅτʼ ἐς πεδίον τὸ Τρωϊκὸν ἀθρήσειε,
  12. θαύμαζεν πυρὰ πολλὰ τὰ καίετο Ἰλιόθι πρὸ
  13. αὐλῶν συρίγγων τʼ ἐνοπὴν ὅμαδόν τʼ ἀνθρώπων.
  14. αὐτὰρ ὅτʼ ἐς νῆάς τε ἴδοι καὶ λαὸν Ἀχαιῶν,
  15. πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας
  16. ὑψόθʼ ἐόντι Διί, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ.
  17. ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴ
  18. Νέστορʼ ἔπι πρῶτον Νηλήϊον ἐλθέμεν ἀνδρῶν,
  19. εἴ τινά οἱ σὺν μῆτιν ἀμύμονα τεκτήναιτο,
  20. ἥ τις ἀλεξίκακος πᾶσιν Δαναοῖσι γένοιτο.
  21. ὀρθωθεὶς δʼ ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,
  22. ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
  23. ἀμφὶ δʼ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
  24. αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.
  25. ὣς δʼ αὔτως Μενέλαον ἔχε τρόμος· οὐδὲ γὰρ αὐτῷ
  26. ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανε· μή τι πάθοιεν
  27. Ἀργεῖοι, τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα πουλὺν ἐφʼ ὑγρὴν
  28. ἤλυθον ἐς Τροίην πόλεμον θρασὺν ὁρμαίνοντες.
  29. παρδαλέῃ μὲν πρῶτα μετάφρενον εὐρὺ κάλυψε
  30. ποικίλῃ, αὐτὰρ ἐπὶ στεφάνην κεφαλῆφιν ἀείρας
  31. θήκατο χαλκείην, δόρυ δʼ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.
  32. βῆ δʼ ἴμεν ἀνστήσων ὃν ἀδελφεόν, ὃς μέγα πάντων
  33. Ἀργείων ἤνασσε, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.
  34. τὸν δʼ εὗρʼ ἀμφʼ ὤμοισι τιθήμενον ἔντεα καλὰ
  35. νηῒ πάρα πρύμνῃ· τῷ δʼ ἀσπάσιος γένετʼ ἐλθών.
  36. τὸν πρότερος προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  37. τίφθʼ οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι; ἦ τινʼ ἑταίρων
  38. ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον; ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς
  39. δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον
  40. ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθὼν
  41. νύκτα διʼ ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.
  42. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·
  43. χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σὲ διοτρεφὲς ὦ Μενέλαε
  44. κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδὲ σαώσει
  45. Ἀργείους καὶ νῆας, ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν.
  46. Ἑκτορέοις ἄρα μᾶλλον ἐπὶ φρένα θῆχʼ ἱεροῖσιν·
  47. οὐ γάρ πω ἰδόμην, οὐδʼ ἔκλυον αὐδήσαντος
  48. ἄνδρʼ ἕνα τοσσάδε μέρμερʼ ἐπʼ ἤματι μητίσασθαι,
  49. ὅσσʼ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν
  50. αὔτως, οὔτε θεᾶς υἱὸς φίλος οὔτε θεοῖο.
  51. ἔργα δʼ ἔρεξʼ ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι
  52. δηθά τε καὶ δολιχόν· τόσα γὰρ κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς.
  53. ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα κάλεσσον
  54. ῥίμφα θέων παρὰ νῆας· ἐγὼ δʼ ἐπὶ Νέστορα δῖον
  55. εἶμι, καὶ ὀτρυνέω ἀνστήμεναι, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν
  56. ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδʼ ἐπιτεῖλαι.
  57. κείνῳ γάρ κε μάλιστα πιθοίατο· τοῖο γὰρ υἱὸς
  58. σημαίνει φυλάκεσσι καὶ Ἰδομενῆος ὀπάων
  59. Μηριόνης· τοῖσιν γὰρ ἐπετράπομέν γε μάλιστα.
  60. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  61. πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδὲ κελεύεις;
  62. αὖθι μένω μετὰ τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς,
  63. ἦε θέω μετὰ σʼ αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω;
  64. τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,
  65. αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν
  66. ἐρχομένω· πολλαὶ γὰρ ἀνὰ στρατόν εἰσι κέλευθοι.
  67. φθέγγεο δʼ ᾗ κεν ἴῃσθα καὶ ἐγρήγορθαι ἄνωχθι
  68. πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον
  69. πάντας κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ,
  70. ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμι
  71. Ζεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.
  72. ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·
  73. αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·
  74. τὸν δʼ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃ
  75. εὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δʼ ἔντεα ποικίλʼ ἔκειτο
  76. ἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.
  77. πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥʼ ὁ γεραιὸς
  78. ζώννυθʼ ὅτʼ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτο
  79. λαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.
  80. ὀρθωθεὶς δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείρας
  81. Ἀτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·
  82. τίς δʼ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶος
  83. νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι,
  84. ἠέ τινʼ οὐρήων διζήμενος, ἤ τινʼ ἑταίρων;
  85. φθέγγεο, μηδʼ ἀκέων ἐπʼ ἔμʼ ἔρχεο· τίπτε δέ σε χρεώ;
  86. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
  87. ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν
  88. γνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντων
  89. Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ
  90. ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.
  91. πλάζομαι ὧδʼ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπʼ ὄμμασι νήδυμος ὕπνος
  92. ἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδεʼ Ἀχαιῶν.
  93. αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐδέ μοι ἦτορ
  94. ἔμπεδον, ἀλλʼ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξω
  95. στηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.
  96. ἀλλʼ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐδὲ σέ γʼ ὕπνος ἱκάνει,
  97. δεῦρʼ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμεν
  98. μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
  99. κοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.
  100. δυσμενέες δʼ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμεν
  101. μή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.
  102. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  103. Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
  104. οὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς
  105. ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται· ἀλλά μιν οἴω
  106. κήδεσι μοχθήσειν καὶ πλείοσιν, εἴ κεν Ἀχιλλεὺς
  107. ἐκ χόλου ἀργαλέοιο μεταστρέψῃ φίλον ἦτορ.
  108. σοὶ δὲ μάλʼ ἕψομʼ ἐγώ· ποτὶ δʼ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους
  109. ἠμὲν Τυδεΐδην δουρὶ κλυτὸν ἠδʼ Ὀδυσῆα
  110. ἠδʼ Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος ἄλκιμον υἱόν.
  111. ἀλλʼ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν
  112. ἀντίθεόν τʼ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·
  113. τῶν γὰρ νῆες ἔασιν ἑκαστάτω, οὐδὲ μάλʼ ἐγγύς.
  114. ἀλλὰ φίλον περ ἐόντα καὶ αἰδοῖον Μενέλαον
  115. νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐδʼ ἐπικεύσω
  116. ὡς εὕδει, σοὶ δʼ οἴῳ ἐπέτρεψεν πονέεσθαι.
  117. νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι
  118. λισσόμενος· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτʼ ἀνεκτός.
  119. τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
  120. ὦ γέρον ἄλλοτε μέν σε καὶ αἰτιάασθαι ἄνωγα·
  121. πολλάκι γὰρ μεθιεῖ τε καὶ οὐκ ἐθέλει πονέεσθαι
  122. οὔτʼ ὄκνῳ εἴκων οὔτʼ ἀφραδίῃσι νόοιο,
  123. ἀλλʼ ἐμέ τʼ εἰσορόων καὶ ἐμὴν ποτιδέγμενος ὁρμήν.
  124. νῦν δʼ ἐμέο πρότερος μάλʼ ἐπέγρετο καί μοι ἐπέστη·
  125. τὸν μὲν ἐγὼ προέηκα καλήμεναι οὓς σὺ μεταλλᾷς.
  126. ἀλλʼ ἴομεν· κείνους δὲ κιχησόμεθα πρὸ πυλάων
  127. ἐν φυλάκεσσʼ, ἵνα γάρ σφιν ἐπέφραδον ἠγερέθεσθαι.
  128. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  129. οὕτως οὔ τίς οἱ νεμεσήσεται οὐδʼ ἀπιθήσει
  130. Ἀργείων, ὅτε κέν τινʼ ἐποτρύνῃ καὶ ἀνώγῃ.
  131. ὣς εἰπὼν ἔνδυνε περὶ στήθεσσι χιτῶνα,
  132. ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
  133. ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν
  134. διπλῆν ἐκταδίην, οὔλη δʼ ἐπενήνοθε λάχνη.
  135. εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
  136. βῆ δʼ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.
  137. πρῶτον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
  138. ἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ
  139. φθεγξάμενος· τὸν δʼ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθʼ ἰωή,
  140. ἐκ δʼ ἦλθε κλισίης καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπε·
  141. τίφθʼ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθε
  142. νύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;
  143. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  144. διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
  145. μὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.
  146. ἀλλʼ ἕπεʼ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τʼ ἐπέοικε
  147. βουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.
  148. ὣς φάθʼ, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺς
  149. ποικίλον ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετʼ αὐτούς.
  150. βὰν δʼ ἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα· τὸν δὲ κίχανον
  151. ἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν· ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
  152. εὗδον, ὑπὸ κρασὶν δʼ ἔχον ἀσπίδας· ἔγχεα δέ σφιν
  153. ὄρθʼ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸς
  154. λάμφʼ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως
  155. εὗδʼ, ὑπὸ δʼ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο,
  156. αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.
  157. τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,
  158. λὰξ ποδὶ κινήσας, ὄτρυνέ τε νείκεσέ τʼ ἄντην·
  159. ἔγρεο Τυδέος υἱέ· τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;
  160. οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο
  161. εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δʼ ἔτι χῶρος ἐρύκει;
  162. ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε,
  163. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  164. σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.
  165. οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶν
  166. οἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήων
  167. πάντῃ ἐποιχόμενοι; σὺ δʼ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.
  168. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  169. ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.
  170. εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶ
  171. καὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·
  172. ἀλλὰ μάλα μεγάλη χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς.
  173. νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς
  174. ἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.
  175. ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸν
  176. ἄνστησον· σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος· εἴ μʼ ἐλεαίρεις.
  177. ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
  178. αἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.
  179. βῆ δʼ ἰέναι, τοὺς δʼ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως.
  180. οἳ δʼ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν,
  181. οὐδὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον,
  182. ἀλλʼ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.
  183. ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇ
  184. θηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθʼ ὕλην
  185. ἔρχηται διʼ ὄρεσφι· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ἐπʼ αὐτῷ
  186. ἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·
  187. ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλει
  188. νύκτα φυλασσομένοισι κακήν· πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶ
  189. τετράφαθʼ, ὁππότʼ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.
  190. τοὺς δʼ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳ
  191. καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  192. οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε· μηδέ τινʼ ὕπνος
  193. αἱρείτω, μὴ χάρμα γενώμεθα δυσμενέεσσιν.
  194. ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο· τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντο
  195. Ἀργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν.
  196. τοῖς δʼ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς
  197. ἤϊσαν· αὐτοὶ γὰρ κάλεον συμμητιάασθαι.
  198. τάφρον δʼ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντο
  199. ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος
  200. πιπτόντων· ὅθεν αὖτις ἀπετράπετʼ ὄβριμος Ἕκτωρ
  201. ὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.
  202. ἔνθα καθεζόμενοι ἔπεʼ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·
  203. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  204. ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθʼ ἑῷ αὐτοῦ
  205. θυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμους
  206. ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα,
  207. ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,
  208. ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν
  209. αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ
  210. ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γʼ Ἀχαιούς.
  211. ταῦτά κε πάντα πύθοιτο, καὶ ἂψ εἰς ἡμέας ἔλθοι
  212. ἀσκηθής· μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη
  213. πάντας ἐπʼ ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή·
  214. ὅσσοι γὰρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι
  215. τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν
  216. θῆλυν ὑπόρρηνον· τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον,
  217. αἰεὶ δʼ ἐν δαίτῃσι καὶ εἰλαπίνῃσι παρέσται.
  218. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
  219. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
  220. Νέστορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
  221. ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων
  222. Τρώων· ἀλλʼ εἴ τίς μοι ἀνὴρ ἅμʼ ἕποιτο καὶ ἄλλος
  223. μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται.
  224. σύν τε δύʼ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν
  225. ὅππως κέρδος ἔῃ· μοῦνος δʼ εἴ πέρ τε νοήσῃ
  226. ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.
  227. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἔθελον Διομήδεϊ πολλοὶ ἕπεσθαι.
  228. ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος,
  229. ἤθελε Μηριόνης, μάλα δʼ ἤθελε Νέστορος υἱός,
  230. ἤθελε δʼ Ἀτρεΐδης δουρικλειτὸς Μενέλαος,
  231. ἤθελε δʼ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον
  232. Τρώων· αἰεὶ γάρ οἱ ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτόλμα.
  233. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
  234. Τυδεΐδη Διόμηδες ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ
  235. τὸν μὲν δὴ ἕταρόν γʼ αἱρήσεαι ὅν κʼ ἐθέλῃσθα,
  236. φαινομένων τὸν ἄριστον, ἐπεὶ μεμάασί γε πολλοί.
  237. μηδὲ σύ γʼ αἰδόμενος σῇσι φρεσὶ τὸν μὲν ἀρείω
  238. καλλείπειν, σὺ δὲ χείρονʼ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων
  239. ἐς γενεὴν ὁρόων, μηδʼ εἰ βασιλεύτερός ἐστιν.
  240. ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δὲ περὶ ξανθῷ Μενελάῳ.
  241. τοῖς δʼ αὖτις μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
  242. εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετέ μʼ αὐτὸν ἑλέσθαι,
  243. πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,
  244. οὗ πέρι μὲν πρόφρων κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
  245. ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.
  246. τούτου γʼ ἑσπομένοιο καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο
  247. ἄμφω νοστήσαιμεν, ἐπεὶ περίοιδε νοῆσαι.
  248. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
  249. Τυδεΐδη μήτʼ ἄρ με μάλʼ αἴνεε μήτέ τι νείκει·
  250. εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετʼ Ἀργείοις ἀγορεύεις.
  251. ἀλλʼ ἴομεν· μάλα γὰρ νὺξ ἄνεται, ἐγγύθι δʼ ἠώς,
  252. ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ
  253. τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δʼ ἔτι μοῖρα λέλειπται.
  254. ὣς εἰπόνθʼ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.
  255. Τυδεΐδῃ μὲν δῶκε μενεπτόλεμος Θρασυμήδης
  256. φάσγανον ἄμφηκες· τὸ δʼ ἑὸν παρὰ νηῒ λέλειπτο·
  257. καὶ σάκος· ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
  258. ταυρείην, ἄφαλόν τε καὶ ἄλλοφον, ἥ τε καταῖτυξ
  259. κέκληται, ῥύεται δὲ κάρη θαλερῶν αἰζηῶν.
  260. Μηριόνης δʼ Ὀδυσῆϊ δίδου βιὸν ἠδὲ φαρέτρην
  261. καὶ ξίφος, ἀμφὶ δέ οἱ κυνέην κεφαλῆφιν ἔθηκε
  262. ῥινοῦ ποιητήν· πολέσιν δʼ ἔντοσθεν ἱμᾶσιν
  263. ἐντέτατο στερεῶς· ἔκτοσθε δὲ λευκοὶ ὀδόντες
  264. ἀργιόδοντος ὑὸς θαμέες ἔχον ἔνθα καὶ ἔνθα
  265. εὖ καὶ ἐπισταμένως· μέσσῃ δʼ ἐνὶ πῖλος ἀρήρει.
  266. τήν ῥά ποτʼ ἐξ Ἐλεῶνος Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο
  267. ἐξέλετʼ Αὐτόλυκος πυκινὸν δόμον ἀντιτορήσας,
  268. Σκάνδειαν δʼ ἄρα δῶκε Κυθηρίῳ Ἀμφιδάμαντι·
  269. Ἀμφιδάμας δὲ Μόλῳ δῶκε ξεινήϊον εἶναι,
  270. αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·
  271. δὴ τότʼ Ὀδυσσῆος πύκασεν κάρη ἀμφιτεθεῖσα.
  272. τὼ δʼ ἐπεὶ οὖν ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην,
  273. βάν ῥʼ ἰέναι, λιπέτην δὲ κατʼ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.
  274. τοῖσι δὲ δεξιὸν ἧκεν ἐρῳδιὸν ἐγγὺς ὁδοῖο
  275. Παλλὰς Ἀθηναίη· τοὶ δʼ οὐκ ἴδον ὀφθαλμοῖσι
  276. νύκτα διʼ ὀρφναίην, ἀλλὰ κλάγξαντος ἄκουσαν.
  277. χαῖρε δὲ τῷ ὄρνιθʼ Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δʼ Ἀθήνῃ·
  278. κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, ἥ τέ μοι αἰεὶ
  279. ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω
  280. κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη,
  281. δὸς δὲ πάλιν ἐπὶ νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι
  282. ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.
  283. δεύτερος αὖτʼ ἠρᾶτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·
  284. κέκλυθι νῦν καὶ ἐμεῖο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη·
  285. σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρὶ ἅμʼ ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ
  286. ἐς Θήβας, ὅτε τε πρὸ Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.
  287. τοὺς δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς,
  288. αὐτὰρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι
  289. κεῖσʼ· ἀτὰρ ἂψ ἀπιὼν μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα
  290. σὺν σοὶ δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.
  291. ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε.
  292. σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον
  293. ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·
  294. τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.
  295. ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.
  296. οἳ δʼ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,
  297. βάν ῥʼ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαιναν
  298. ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.
  299. οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρ
  300. εὕδειν, ἀλλʼ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους,
  301. ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·
  302. τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·
  303. τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειε
  304. δώρῳ ἔπι μεγάλῳ; μισθὸς δέ οἱ ἄρκιος ἔσται.
  305. δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τʼ ἐριαύχενας ἵππους
  306. οἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν
  307. ὅς τίς κε τλαίη, οἷ τʼ αὐτῷ κῦδος ἄροιτο,
  308. νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι
  309. ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,
  310. ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφʼ ἡμετέρῃσι δαμέντες
  311. φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδʼ ἐθέλουσι
  312. νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.
  313. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
  314. ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων Εὐμήδεος υἱὸς
  315. κήρυκος θείοιο πολύχρυσος πολύχαλκος,
  316. ὃς δή τοι εἶδος μὲν ἔην κακός, ἀλλὰ ποδώκης·
  317. αὐτὰρ ὃ μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν.
  318. ὅς ῥα τότε Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι μῦθον ἔειπεν·
  319. Ἕκτορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
  320. νηῶν ὠκυπόρων σχεδὸν ἐλθέμεν ἔκ τε πυθέσθαι.
  321. ἀλλʼ ἄγε μοι τὸ σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον
  322. ἦ μὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ
  323. δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα,
  324. σοὶ δʼ ἐγὼ οὐχ ἅλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδʼ ἀπὸ δόξης·
  325. τόφρα γὰρ ἐς στρατὸν εἶμι διαμπερὲς ὄφρʼ ἂν ἵκωμαι
  326. νῆʼ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι
  327. βουλὰς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.
  328. ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἐν χερσὶ σκῆπτρον λάβε καί οἱ ὄμοσσεν·
  329. ἴστω νῦν Ζεὺς αὐτὸς ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης
  330. μὴ μὲν τοῖς ἵπποισιν ἀνὴρ ἐποχήσεται ἄλλος
  331. Τρώων, ἀλλά σέ φημι διαμπερὲς ἀγλαϊεῖσθαι.
  332. ὣς φάτο καί ῥʼ ἐπίορκον ἐπώμοσε, τὸν δʼ ὀρόθυνεν·
  333. αὐτίκα δʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα,
  334. ἕσσατο δʼ ἔκτοσθεν ῥινὸν πολιοῖο λύκοιο,
  335. κρατὶ δʼ ἐπὶ κτιδέην κυνέην, ἕλε δʼ ὀξὺν ἄκοντα,
  336. βῆ δʼ ἰέναι προτὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ· οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν
  337. ἐλθὼν ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.
  338. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν κάλλιφʼ ὅμιλον,
  339. βῆ ῥʼ ἀνʼ ὁδὸν μεμαώς· τὸν δὲ φράσατο προσιόντα
  340. διογενὴς Ὀδυσεύς, Διομήδεα δὲ προσέειπεν·
  341. οὗτός τις Διόμηδες ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεται ἀνήρ,
  342. οὐκ οἶδʼ ἢ νήεσσιν ἐπίσκοπος ἡμετέρῃσιν,
  343. ἦ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων.
  344. ἀλλʼ ἐῶμέν μιν πρῶτα παρεξελθεῖν πεδίοιο
  345. τυτθόν· ἔπειτα δέ κʼ αὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν
  346. καρπαλίμως· εἰ δʼ ἄμμε παραφθαίησι πόδεσσιν,
  347. αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν
  348. ἔγχει ἐπαΐσσων, μή πως προτὶ ἄστυ ἀλύξῃ.
  349. ὣς ἄρα φωνήσαντε παρὲξ ὁδοῦ ἐν νεκύεσσι
  350. κλινθήτην· ὃ δʼ ἄρʼ ὦκα παρέδραμεν ἀφραδίῃσιν.
  351. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἀπέην ὅσσόν τʼ ἐπὶ οὖρα πέλονται
  352. ἡμιόνων· αἱ γάρ τε βοῶν προφερέστεραί εἰσιν
  353. ἑλκέμεναι νειοῖο βαθείης πηκτὸν ἄροτρον·
  354. τὼ μὲν ἐπεδραμέτην, ὃ δʼ ἄρʼ ἔστη δοῦπον ἀκούσας.
  355. ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους
  356. ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος.
  357. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἄπεσαν δουρηνεκὲς ἢ καὶ ἔλασσον,
  358. γνῶ ῥʼ ἄνδρας δηΐους, λαιψηρὰ δὲ γούνατʼ ἐνώμα
  359. φευγέμεναι· τοὶ δʼ αἶψα διώκειν ὁρμήθησαν.
  360. ὡς δʼ ὅτε καρχαρόδοντε δύω κύνε εἰδότε θήρης
  361. ἢ κεμάδʼ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον ἐμμενὲς αἰεὶ
  362. χῶρον ἀνʼ ὑλήενθʼ, ὃ δέ τε προθέῃσι μεμηκώς,
  363. ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδʼ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς
  364. λαοῦ ἀποτμήξαντε διώκετον ἐμμενὲς αἰεί.
  365. ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλε μιγήσεσθαι φυλάκεσσι
  366. φεύγων ἐς νῆας, τότε δὴ μένος ἔμβαλʼ Ἀθήνη
  367. Τυδεΐδῃ, ἵνα μή τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
  368. φθαίη ἐπευξάμενος βαλέειν, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.
  369. δουρὶ δʼ ἐπαΐσσων προσέφη κρατερὸς Διομήδης·
  370. ἠὲ μένʼ ἠέ σε δουρὶ κιχήσομαι, οὐδέ σέ φημι
  371. δηρὸν ἐμῆς ἀπὸ χειρὸς ἀλύξειν αἰπὺν ὄλεθρον.
  372. ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δʼ ἡμάρτανε φωτός·
  373. δεξιτερὸν δʼ ὑπὲρ ὦμον ἐΰξου δουρὸς ἀκωκὴ
  374. ἐν γαίῃ ἐπάγη· ὃ δʼ ἄρʼ ἔστη τάρβησέν τε
  375. βαμβαίνων· ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετʼ ὀδόντων·
  376. χλωρὸς ὑπαὶ δείους· τὼ δʼ ἀσθμαίνοντε κιχήτην,
  377. χειρῶν δʼ ἁψάσθην· ὃ δὲ δακρύσας ἔπος ηὔδα·
  378. ζωγρεῖτʼ, αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύσομαι· ἔστι γὰρ ἔνδον
  379. χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,
  380. τῶν κʼ ὔμμιν χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα
  381. εἴ κεν ἐμὲ ζωὸν πεπύθοιτʼ ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
  382. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  383. θάρσει, μηδέ τί τοι θάνατος καταθύμιος ἔστω.
  384. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·
  385. πῇ δὴ οὕτως ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατοῦ ἔρχεαι οἶος
  386. νύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι;
  387. ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων;
  388. ἦ σʼ Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα
  389. νῆας ἔπι γλαφυράς; ἦ σʼ αὐτὸν θυμὸς ἀνῆκε;
  390. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Δόλων, ὑπὸ δʼ ἔτρεμε γυῖα·
  391. πολλῇσίν μʼ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ,
  392. ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους
  393. δωσέμεναι κατένευσε καὶ ἅρματα ποικίλα χαλκῷ,
  394. ἠνώγει δέ μʼ ἰόντα θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
  395. ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδὸν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι
  396. ἠὲ φυλάσσονται νῆες θοαὶ ὡς τὸ πάρος περ,
  397. ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφʼ ἡμετέρῃσι δαμέντες
  398. φύξιν βουλεύουσι μετὰ σφίσιν, οὐδʼ ἐθέλουσι
  399. νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.
  400. τὸν δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  401. ἦ ῥά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμὸς
  402. ἵππων Αἰακίδαο δαΐφρονος· οἳ δʼ ἀλεγεινοὶ
  403. ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι
  404. ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.
  405. ἀλλʼ ἄγε μοι τόδε εἰπὲ καὶ ἀτρεκέως κατάλεξον·
  406. ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν;
  407. ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα, ποῦ δέ οἱ ἵπποι;
  408. πῶς δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καὶ εὐναί;
  409. ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιν
  410. αὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ
  411. ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεὶ δαμάσαντό γʼ Ἀχαιούς.
  412. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Δόλων Εὐμήδεος υἱός·
  413. τοὶ γὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μάλʼ ἀτρεκέως καταλέξω.
  414. Ἕκτωρ μὲν μετὰ τοῖσιν, ὅσοι βουληφόροι εἰσί,
  415. βουλὰς βουλεύει θείου παρὰ σήματι Ἴλου
  416. νόσφιν ἀπὸ φλοίσβου· φυλακὰς δʼ ἃς εἴρεαι ἥρως
  417. οὔ τις κεκριμένη ῥύεται στρατὸν οὐδὲ φυλάσσει.
  418. ὅσσαι μὲν Τρώων πυρὸς ἐσχάραι, οἷσιν ἀνάγκη
  419. οἷ δʼ ἐγρηγόρθασι φυλασσέμεναί τε κέλονται
  420. ἀλλήλοις· ἀτὰρ αὖτε πολύκλητοι ἐπίκουροι
  421. εὕδουσι· Τρωσὶν γὰρ ἐπιτραπέουσι φυλάσσειν·
  422. οὐ γάρ σφιν παῖδες σχεδὸν εἵαται οὐδὲ γυναῖκες.
  423. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  424. πῶς γὰρ νῦν Τρώεσσι μεμιγμένοι ἱπποδάμοισιν
  425. εὕδουσʼ ἦ ἀπάνευθε; δίειπέ μοι ὄφρα δαείω.
  426. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Δόλων Εὐμήδεος υἱός·
  427. τοὶ γὰρ ἐγὼ καὶ ταῦτα μάλʼ ἀτρεκέως καταλέξω.
  428. πρὸς μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι
  429. καὶ Λέλεγες καὶ Καύκωνες δῖοί τε Πελασγοί,
  430. πρὸς Θύμβρης δʼ ἔλαχον Λύκιοι Μυσοί τʼ ἀγέρωχοι
  431. καὶ Φρύγες ἱππόμαχοι καὶ Μῄονες ἱπποκορυσταί.
  432. ἀλλὰ τί ἢ ἐμὲ ταῦτα διεξερέεσθε ἕκαστα;
  433. εἰ γὰρ δὴ μέματον Τρώων καταδῦναι ὅμιλον
  434. Θρήϊκες οἷδʼ ἀπάνευθε νεήλυδες ἔσχατοι ἄλλων·
  435. ἐν δέ σφιν Ῥῆσος βασιλεὺς πάϊς Ἠϊονῆος.
  436. τοῦ δὴ καλλίστους ἵππους ἴδον ἠδὲ μεγίστους·
  437. λευκότεροι χιόνος, θείειν δʼ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι·
  438. ἅρμα δέ οἱ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὖ ἤσκηται·
  439. τεύχεα δὲ χρύσεια πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι
  440. ἤλυθʼ ἔχων· τὰ μὲν οὔ τι καταθνητοῖσιν ἔοικεν
  441. ἄνδρεσσιν φορέειν, ἀλλʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
  442. ἀλλʼ ἐμὲ μὲν νῦν νηυσὶ πελάσσετον ὠκυπόροισιν,
  443. ἠέ με δήσαντες λίπετʼ αὐτόθι νηλέϊ δεσμῷ,
  444. ὄφρά κεν ἔλθητον καὶ πειρηθῆτον ἐμεῖο
  445. ἠὲ κατʼ αἶσαν ἔειπον ἐν ὑμῖν, ἦε καὶ οὐκί.
  446. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κρατερὸς Διομήδης·
  447. μὴ δή μοι φύξίν γε Δόλων ἐμβάλλεο θυμῷ·
  448. ἐσθλά περ ἀγγείλας, ἐπεὶ ἵκεο χεῖρας ἐς ἁμάς.
  449. εἰ μὲν γάρ κέ σε νῦν ἀπολύσομεν ἠὲ μεθῶμεν,
  450. ἦ τε καὶ ὕστερον εἶσθα θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
  451. ἠὲ διοπτεύσων ἢ ἐναντίβιον πολεμίξων·
  452. εἰ δέ κʼ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς,
  453. οὐκέτʼ ἔπειτα σὺ πῆμά ποτʼ ἔσσεαι Ἀργείοισιν.
  454. ἦ, καὶ ὃ μέν μιν ἔμελλε γενείου χειρὶ παχείῃ
  455. ἁψάμενος λίσσεσθαι, ὃ δʼ αὐχένα μέσσον ἔλασσε
  456. φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·
  457. φθεγγομένου δʼ ἄρα τοῦ γε κάρη κονίῃσιν ἐμίχθη.
  458. τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο
  459. καὶ λυκέην καὶ τόξα παλίντονα καὶ δόρυ μακρόν·
  460. καὶ τά γʼ Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεὺς
  461. ὑψόσʼ ἀνέσχεθε χειρὶ καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
  462. χαῖρε θεὰ τοῖσδεσσι· σὲ γὰρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ
  463. πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθʼ· ἀλλὰ καὶ αὖτις
  464. πέμψον ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καὶ εὐνάς.
  465. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσʼ ἀείρας
  466. θῆκεν ἀνὰ μυρίκην· δέελον δʼ ἐπὶ σῆμά τʼ ἔθηκε
  467. συμμάρψας δόνακας μυρίκης τʼ ἐριθηλέας ὄζους,
  468. μὴ λάθοι αὖτις ἰόντε θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν.
  469. τὼ δὲ βάτην προτέρω διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,
  470. αἶψα δʼ ἐπὶ Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.
  471. οἳ δʼ εὗδον καμάτῳ ἀδηκότες, ἔντεα δέ σφιν
  472. καλὰ παρʼ αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο εὖ κατὰ κόσμον
  473. τριστοιχί· παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ δίζυγες ἵπποι.
  474. Ῥῆσος δʼ ἐν μέσῳ εὗδε, παρʼ αὐτῷ δʼ ὠκέες ἵπποι
  475. ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης ἱμᾶσι δέδεντο.
  476. τὸν δʼ Ὀδυσεὺς προπάροιθεν ἰδὼν Διομήδεϊ δεῖξεν·
  477. οὗτός τοι Διόμηδες ἀνήρ, οὗτοι δέ τοι ἵπποι,
  478. οὓς νῶϊν πίφαυσκε Δόλων ὃν ἐπέφνομεν ἡμεῖς.
  479. ἀλλʼ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος· οὐδέ τί σε χρὴ
  480. ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν, ἀλλὰ λύʼ ἵππους·
  481. ἠὲ σύ γʼ ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δʼ ἐμοὶ ἵπποι.
  482. ὣς φάτο, τῷ δʼ ἔμπνευσε μένος γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  483. κτεῖνε δʼ ἐπιστροφάδην· τῶν δὲ στόνος ὄρνυτʼ ἀεικὴς
  484. ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δʼ αἵματι γαῖα.
  485. ὡς δὲ λέων μήλοισιν ἀσημάντοισιν ἐπελθὼν
  486. αἴγεσιν ἢ ὀΐεσσι κακὰ φρονέων ἐνορούσῃ,
  487. ὣς μὲν Θρήϊκας ἄνδρας ἐπῴχετο Τυδέος υἱὸς
  488. ὄφρα δυώδεκʼ ἔπεφνεν· ἀτὰρ πολύμητις Ὀδυσσεὺς
  489. ὅν τινα Τυδεΐδης ἄορι πλήξειε παραστὰς
  490. τὸν δʼ Ὀδυσεὺς μετόπισθε λαβὼν ποδὸς ἐξερύσασκε,
  491. τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι
  492. ῥεῖα διέλθοιεν μηδὲ τρομεοίατο θυμῷ
  493. νεκροῖς ἀμβαίνοντες· ἀήθεσσον γὰρ ἔτʼ αὐτῶν.
  494. ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆα κιχήσατο Τυδέος υἱός,
  495. τὸν τρισκαιδέκατον μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα
  496. ἀσθμαίνοντα· κακὸν γὰρ ὄναρ κεφαλῆφιν ἐπέστη
  497. τὴν νύκτʼ Οἰνεΐδαο πάϊς διὰ μῆτιν Ἀθήνης.
  498. τόφρα δʼ ἄρʼ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους,
  499. σὺν δʼ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου
  500. τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν
  501. ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι·
  502. ῥοίζησεν δʼ ἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ.
  503. αὐτὰρ ὃ μερμήριζε μένων ὅ τι κύντατον ἕρδοι,
  504. ἢ ὅ γε δίφρον ἑλών, ὅθι ποικίλα τεύχεʼ ἔκειτο,
  505. ῥυμοῦ ἐξερύοι ἢ ἐκφέροι ὑψόσʼ ἀείρας,
  506. ἦ ἔτι τῶν πλεόνων Θρῃκῶν ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο.
  507. εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα, τόφρα δʼ Ἀθήνη
  508. ἐγγύθεν ἱσταμένη προσέφη Διομήδεα δῖον·
  509. νόστου δὴ μνῆσαι μεγαθύμου Τυδέος υἱὲ
  510. νῆας ἔπι γλαφυράς, μὴ καὶ πεφοβημένος ἔλθῃς,
  511. μή πού τις καὶ Τρῶας ἐγείρῃσιν θεὸς ἄλλος.
  512. ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,
  513. καρπαλίμως δʼ ἵππων ἐπεβήσετο· κόψε δʼ Ὀδυσσεὺς