Iliad
Homer
Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.
- Βουπρασίῳ, παῖδες δʼ ἔθεσαν βασιλῆος ἄεθλα·
- ἔνθʼ οὔ τίς μοι ὁμοῖος ἀνὴρ γένετʼ, οὔτʼ ἄρʼ Ἐπειῶν
- οὔτʼ αὐτῶν Πυλίων οὔτʼ Αἰτωλῶν μεγαθύμων.
- πὺξ μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα Ἤνοπος υἱόν,
- Ἀγκαῖον δὲ πάλῃ Πλευρώνιον, ὅς μοι ἀνέστη·
- Ἴφικλον δὲ πόδεσσι παρέδραμον ἐσθλὸν ἐόντα,
- δουρὶ δʼ ὑπειρέβαλον Φυλῆά τε καὶ Πολύδωρον.
- οἴοισίν μʼ ἵπποισι παρήλασαν Ἀκτορίωνε
- πλήθει πρόσθε βαλόντες ἀγασσάμενοι περὶ νίκης,
- οὕνεκα δὴ τὰ μέγιστα παρʼ αὐτόθι λείπετʼ ἄεθλα.
- οἳ δʼ ἄρʼ ἔσαν δίδυμοι· ὃ μὲν ἔμπεδον ἡνιόχευεν,
- ἔμπεδον ἡνιόχευʼ, ὃ δʼ ἄρα μάστιγι κέλευεν.
- ὥς ποτʼ ἔον· νῦν αὖτε νεώτεροι ἀντιοώντων
- ἔργων τοιούτων· ἐμὲ δὲ χρὴ γήραϊ λυγρῷ
- πείθεσθαι, τότε δʼ αὖτε μετέπρεπον ἡρώεσσιν.
- ἀλλʼ ἴθι καὶ σὸν ἑταῖρον ἀέθλοισι κτερέϊζε.
- τοῦτο δʼ ἐγὼ πρόφρων δέχομαι, χαίρει δέ μοι ἦτορ,
- ὥς μευ ἀεὶ μέμνησαι ἐνηέος, οὐδέ σε λήθω,
- τιμῆς ἧς τέ μʼ ἔοικε τετιμῆσθαι μετʼ Ἀχαιοῖς.
- σοὶ δὲ θεοὶ τῶνδʼ ἀντὶ χάριν μενοεικέα δοῖεν.
- ὣς φάτο, Πηλεΐδης δὲ πολὺν καθʼ ὅμιλον Ἀχαιῶν
- ᾤχετʼ, ἐπεὶ πάντʼ αἶνον ἐπέκλυε Νηλεΐδαο.
- αὐτὰρ ὃ πυγμαχίης ἀλεγεινῆς θῆκεν ἄεθλα·
- ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κατέδησʼ ἐν ἀγῶνι
- ἑξέτεʼ ἀδμήτην, ἥ τʼ ἀλγίστη δαμάσασθαι·
- τῷ δʼ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.
- στῆ δʼ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- Ἀτρεΐδη τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
- ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,
- πὺξ μάλʼ ἀνασχομένω πεπληγέμεν· ᾧ δέ κʼ Ἀπόλλων
- δώῃ καμμονίην, γνώωσι δὲ πάντες Ἀχαιοί,
- ἡμίονον ταλαεργὸν ἄγων κλισίην δὲ νεέσθω·
- αὐτὰρ ὃ νικηθεὶς δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον.
- ὣς ἔφατʼ, ὄρνυτο δʼ αὐτίκʼ ἀνὴρ ἠΰς τε μέγας τε
- εἰδὼς πυγμαχίης υἱὸς Πανοπῆος Ἐπειός,
- ἅψατο δʼ ἡμιόνου ταλαεργοῦ φώνησέν τε·
- ἆσσον ἴτω ὅς τις δέπας οἴσεται ἀμφικύπελλον·
- ἡμίονον δʼ οὔ φημί τινʼ ἀξέμεν ἄλλον Ἀχαιῶν
- πυγμῇ νικήσαντʼ, ἐπεὶ εὔχομαι εἶναι ἄριστος.
- ἦ οὐχ ἅλις ὅττι μάχης ἐπιδεύομαι; οὐδʼ ἄρα πως ἦν
- ἐν πάντεσσʼ ἔργοισι δαήμονα φῶτα γενέσθαι.
- ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
- ἀντικρὺ χρόα τε ῥήξω σύν τʼ ὀστέʼ ἀράξω.
- κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδʼ ἀολλέες αὖθι μενόντων,
- οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δαμέντα.
- ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.
- Εὐρύαλος δέ οἱ οἶος ἀνίστατο ἰσόθεος φὼς
- Μηκιστῆος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος,
- ὅς ποτε Θήβας δʼ ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο
- ἐς τάφον· ἔνθα δὲ πάντας ἐνίκα Καδμείωνας.
- τὸν μὲν Τυδεΐδης δουρὶ κλυτὸς ἀμφεπονεῖτο
- θαρσύνων ἔπεσιν, μέγα δʼ αὐτῷ βούλετο νίκην.
- ζῶμα δέ οἱ πρῶτον παρακάββαλεν, αὐτὰρ ἔπειτα
- δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.
- τὼ δὲ ζωσαμένω βήτην ἐς μέσσον ἀγῶνα,
- ἄντα δʼ ἀνασχομένω χερσὶ στιβαρῇσιν ἅμʼ ἄμφω
- σύν ῥʼ ἔπεσον, σὺν δέ σφι βαρεῖαι χεῖρες ἔμιχθεν.
- δεινὸς δὲ χρόμαδος γενύων γένετʼ, ἔρρεε δʼ ἱδρὼς
- πάντοθεν ἐκ μελέων· ἐπὶ δʼ ὄρνυτο δῖος Ἐπειός,
- κόψε δὲ παπτήναντα παρήϊον· οὐδʼ ἄρʼ ἔτι δὴν
- ἑστήκειν· αὐτοῦ γὰρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.
- ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ φρικὸς Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθὺς
- θίνʼ ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν,
- ὣς πληγεὶς ἀνέπαλτʼ· αὐτὰρ μεγάθυμος Ἐπειὸς
- χερσὶ λαβὼν ὤρθωσε· φίλοι δʼ ἀμφέσταν ἑταῖροι,
- οἵ μιν ἄγον διʼ ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν
- αἷμα παχὺ πτύοντα κάρη βάλλονθʼ ἑτέρωσε·
- κὰδ δʼ ἀλλοφρονέοντα μετὰ σφίσιν εἷσαν ἄγοντες,
- αὐτοὶ δʼ οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.
- Πηλεΐδης δʼ αἶψʼ ἄλλα κατὰ τρίτα θῆκεν ἄεθλα
- δεικνύμενος Δαναοῖσι παλαισμοσύνης ἀλεγεινῆς,
- τῷ μὲν νικήσαντι μέγαν τρίποδʼ ἐμπυριβήτην,
- τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·
- ἀνδρὶ δὲ νικηθέντι γυναῖκʼ ἐς μέσσον ἔθηκε,
- πολλὰ δʼ ἐπίστατο ἔργα, τίον δέ ἑ τεσσαράβοιον.
- στῆ δʼ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- ὄρνυσθʼ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθον.
- ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,
- ἂν δʼ Ὀδυσεὺς πολύμητις ἀνίστατο κέρδεα εἰδώς.
- ζωσαμένω δʼ ἄρα τώ γε βάτην ἐς μέσσον ἀγῶνα,
- ἀγκὰς δʼ ἀλλήλων λαβέτην χερσὶ στιβαρῇσιν
- ὡς ὅτʼ ἀμείβοντες, τούς τε κλυτὸς ἤραρε τέκτων
- δώματος ὑψηλοῖο βίας ἀνέμων ἀλεείνων.
- τετρίγει δʼ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
- ἑλκόμενα στερεῶς· κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς,
- πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους
- αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον· οἳ δὲ μάλʼ αἰεὶ
- νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο·
- οὔτʼ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι,
- οὔτʼ Αἴας δύνατο, κρατερὴ δʼ ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.
- ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἀνίαζον ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς,
- δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
- διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ
- ἤ μʼ ἀνάειρʼ, ἢ ἐγὼ σέ· τὰ δʼ αὖ Διὶ πάντα μελήσει.
- ὣς εἰπὼν ἀνάειρε· δόλου δʼ οὐ λήθετʼ Ὀδυσσεύς·
- κόψʼ ὄπιθεν κώληπα τυχών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα,
- κὰδ δʼ ἔβαλʼ ἐξοπίσω· ἐπὶ δὲ στήθεσσιν Ὀδυσσεὺς
- κάππεσε· λαοὶ δʼ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.
- δεύτερος αὖτʼ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
- κίνησεν δʼ ἄρα τυτθὸν ἀπὸ χθονός, οὐδʼ ἔτʼ ἄειρεν,
- ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν· ἐπὶ δὲ χθονὶ κάππεσον ἄμφω
- πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δὲ κονίῃ.
- καί νύ κε τὸ τρίτον αὖτις ἀναΐξαντʼ ἐπάλαιον,
- εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·
- μηκέτʼ ἐρείδεσθον, μὴ δὲ τρίβεσθε κακοῖσι·
- νίκη δʼ ἀμφοτέροισιν· ἀέθλια δʼ ἶσʼ ἀνελόντες
- ἔρχεσθʼ, ὄφρα καὶ ἄλλοι ἀεθλεύωσιν Ἀχαιοί.
- ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο,
- καί ῥʼ ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.
- Πηλεΐδης δʼ αἶψʼ ἄλλα τίθει ταχυτῆτος ἄεθλα
- ἀργύρεον κρητῆρα τετυγμένον· ἓξ δʼ ἄρα μέτρα
- χάνδανεν, αὐτὰρ κάλλει ἐνίκα πᾶσαν ἐπʼ αἶαν
- πολλόν, ἐπεὶ Σιδόνες πολυδαίδαλοι εὖ ἤσκησαν,
- Φοίνικες δʼ ἄγον ἄνδρες ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον,
- στῆσαν δʼ ἐν λιμένεσσι, Θόαντι δὲ δῶρον ἔδωκαν·
- υἷος δὲ Πριάμοιο Λυκάονος ὦνον ἔδωκε
- Πατρόκλῳ ἥρωϊ Ἰησονίδης Εὔνηος.
- καὶ τὸν Ἀχιλλεὺς θῆκεν ἄεθλον οὗ ἑτάροιο,
- ὅς τις ἐλαφρότατος ποσσὶ κραιπνοῖσι πέλοιτο·
- δευτέρῳ αὖ βοῦν θῆκε μέγαν καὶ πίονα δημῷ,
- ἡμιτάλαντον δὲ χρυσοῦ λοισθήϊʼ ἔθηκε.
- στῆ δʼ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- ὄρνυσθʼ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.
- ὣς ἔφατʼ, ὄρνυτο δʼ αὐτίκʼ Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,
- ἂν δʼ Ὀδυσεὺς πολύμητις, ἔπειτα δὲ Νέστορος υἱὸς
- Ἀντίλοχος· ὃ γὰρ αὖτε νέους ποσὶ πάντας ἐνίκα.
- στὰν δὲ μεταστοιχί· σήμηνε δὲ τέρματʼ Ἀχιλλεύς.
- τοῖσι δʼ ἀπὸ νύσσης τέτατο δρόμος· ὦκα δʼ ἔπειτα
- ἔκφερʼ Ὀϊλιάδης· ἐπὶ δʼ ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεὺς
- ἄγχι μάλʼ, ὡς ὅτε τίς τε γυναικὸς ἐϋζώνοιο
- στήθεός ἐστι κανών, ὅν τʼ εὖ μάλα χερσὶ τανύσσῃ
- πηνίον ἐξέλκουσα παρὲκ μίτον, ἀγχόθι δʼ ἴσχει
- στήθεος· ὣς Ὀδυσεὺς θέεν ἐγγύθεν, αὐτὰρ ὄπισθεν
- ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι·
- κὰδ δʼ ἄρα οἱ κεφαλῆς χέʼ ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεὺς
- αἰεὶ ῥίμφα θέων· ἴαχον δʼ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοὶ
- νίκης ἱεμένῳ, μάλα δὲ σπεύδοντι κέλευον.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ πύματον τέλεον δρόμον, αὐτίκʼ Ὀδυσσεὺς
- εὔχετʼ Ἀθηναίῃ γλαυκώπιδι ὃν κατὰ θυμόν·
- κλῦθι θεά, ἀγαθή μοι ἐπίρροθος ἐλθὲ ποδοῖιν.
- ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος· τοῦ δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη,
- γυῖα δʼ ἔθηκεν ἐλαφρά, πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τάχʼ ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον,
- ἔνθʼ Αἴας μὲν ὄλισθε θέων, βλάψεν γὰρ Ἀθήνη,
- τῇ ῥα βοῶν κέχυτʼ ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων,
- οὓς ἐπὶ Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
- ἐν δʼ ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε·
- κρητῆρʼ αὖτʼ ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
- ὡς ἦλθε φθάμενος· ὃ δὲ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.
- στῆ δὲ κέρας μετὰ χερσὶν ἔχων βοὸς ἀγραύλοιο
- ὄνθον ἀποπτύων, μετὰ δʼ Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- ὢ πόποι ἦ μʼ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ
- μήτηρ ὣς Ὀδυσῆϊ παρίσταται ἠδʼ ἐπαρήγει.
- ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν.
- Ἀντίλοχος δʼ ἄρα δὴ λοισθήϊον ἔκφερʼ ἄεθλον
- μειδιόων, καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- εἰδόσιν ὔμμʼ ἐρέω πᾶσιν φίλοι, ὡς ἔτι καὶ νῦν
- ἀθάνατοι τιμῶσι παλαιοτέρους ἀνθρώπους.
- Αἴας μὲν γὰρ ἐμεῖʼ ὀλίγον προγενέστερός ἐστιν,
- οὗτος δὲ προτέρης γενεῆς προτέρων τʼ ἀνθρώπων·
- ὠμογέροντα δέ μίν φασʼ ἔμμεναι· ἀργαλέον δὲ
- ποσσὶν ἐριδήσασθαι Ἀχαιοῖς, εἰ μὴ Ἀχιλλεῖ.
- ὣς φάτο, κύδηνεν δὲ ποδώκεα Πηλεΐωνα.
- τὸν δʼ Ἀχιλεὺς μύθοισιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
- Ἀντίλοχʼ οὐ μέν τοι μέλεος εἰρήσεται αἶνος,
- ἀλλά τοι ἡμιτάλαντον ἐγὼ χρυσοῦ ἐπιθήσω.
- ὣς εἰπὼν ἐν χερσὶ τίθει, ὃ δʼ ἐδέξατο χαίρων.
- αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος
- θῆκʼ ἐς ἀγῶνα φέρων, κατὰ δʼ ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
- τεύχεα Σαρπήδοντος, ἅ μιν Πάτροκλος ἀπηύρα.
- στῆ δʼ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- ἄνδρε δύω περὶ τῶνδε κελεύομεν, ὥ περ ἀρίστω,
- τεύχεα ἑσσαμένω ταμεσίχροα χαλκὸν ἑλόντε
- ἀλλήλων προπάροιθεν ὁμίλου πειρηθῆναι.
- ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν,
- ψαύσῃ δʼ ἐνδίνων διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα,
- τῷ μὲν ἐγὼ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον
- καλὸν Θρηΐκιον, τὸ μὲν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων·
- τεύχεα δʼ ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων·
- καί σφιν δαῖτʼ ἀγαθὴν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.
- ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας,
- ἂν δʼ ἄρα Τυδεΐδης ὦρτο, κρατερὸς Διομήδης.
- οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν ἑκάτερθεν ὁμίλου θωρήχθησαν,
- ἐς μέσον ἀμφοτέρω συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι
- δεινὸν δερκομένω· θάμβος δʼ ἔχε πάντας Ἀχαιούς.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
- τρὶς μὲν ἐπήϊξαν, τρὶς δὲ σχεδὸν ὁρμήθησαν.
- ἔνθʼ Αἴας μὲν ἔπειτα κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην
- νύξʼ, οὐδὲ χρόʼ ἵκανεν· ἔρυτο γὰρ ἔνδοθι θώρηξ·
- Τυδεΐδης δʼ ἄρʼ ἔπειτα ὑπὲρ σάκεος μεγάλοιο
- αἰὲν ἐπʼ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκῇ.
- καὶ τότε δή ῥʼ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ
- παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσʼ ἀνελέσθαι.
- αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως
- σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι.
- αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον
- ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος·
- ἀλλʼ ἤτοι τὸν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,
- τὸν δʼ ἄγετʼ ἐν νήεσσι σὺν ἄλλοισι κτεάτεσσι.
- στῆ δʼ ὀρθὸς καὶ μῦθον ἐν Ἀργείοισιν ἔειπεν·
- ὄρνυσθʼ οἳ καὶ τούτου ἀέθλου πειρήσεσθε.
- εἴ οἱ καὶ μάλα πολλὸν ἀπόπροθι πίονες ἀγροί,
- ἕξει μιν καὶ πέντε περιπλομένους ἐνιαυτοὺς
- χρεώμενος· οὐ μὲν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου
- ποιμὴν οὐδʼ ἀροτὴρ εἶσʼ ἐς πόλιν, ἀλλὰ παρέξει.
- ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δʼ ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης,
- ἂν δὲ Λεοντῆος κρατερὸν μένος ἀντιθέοιο,
- ἂν δʼ Αἴας Τελαμωνιάδης καὶ δῖος Ἐπειός.
- ἑξείης δʼ ἵσταντο, σόλον δʼ ἕλε δῖος Ἐπειός,
- ἧκε δὲ δινήσας· γέλασαν δʼ ἐπὶ πάντες Ἀχαιοί.
- δεύτερος αὖτʼ ἀφέηκε Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος·
- τὸ τρίτον αὖτʼ ἔρριψε μέγας Τελαμώνιος Αἴας
- χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, καὶ ὑπέρβαλε σήματα πάντων.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ σόλον εἷλε μενεπτόλεμος Πολυποίτης,
- ὅσσόν τίς τʼ ἔρριψε καλαύροπα βουκόλος ἀνήρ,
- ἣ δέ θʼ ἑλισσομένη πέτεται διὰ βοῦς ἀγελαίας,
- τόσσον παντὸς ἀγῶνος ὑπέρβαλε· τοὶ δὲ βόησαν.
- ἀνστάντες δʼ ἕταροι Πολυποίταο κρατεροῖο
- νῆας ἔπι γλαφυρὰς ἔφερον βασιλῆος ἄεθλον.
- αὐτὰρ ὃ τοξευτῇσι τίθει ἰόεντα σίδηρον,
- κὰδ δʼ ἐτίθει δέκα μὲν πελέκεας, δέκα δʼ ἡμιπέλεκκα,
- ἱστὸν δʼ ἔστησεν νηὸς κυανοπρῴροιο
- τηλοῦ ἐπὶ ψαμάθοις, ἐκ δὲ τρήρωνα πέλειαν
- λεπτῇ μηρίνθῳ δῆσεν ποδός, ἧς ἄρʼ ἀνώγει
- τοξεύειν· ὃς μέν κε βάλῃ τρήρωνα πέλειαν,
- πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκον δὲ φερέσθω·
- ὃς δέ κε μηρίνθοιο τύχῃ ὄρνιθος ἁμαρτών,
- ἥσσων γὰρ δὴ κεῖνος, ὃ δʼ οἴσεται ἡμιπέλεκκα.
- ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δʼ ἔπειτα βίη Τεύκροιο ἄνακτος,
- ἂν δʼ ἄρα Μηριόνης θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.
- κλήρους δʼ ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες,
- Τεῦκρος δὲ πρῶτος κλήρῳ λάχεν· αὐτίκα δʼ ἰὸν
- ἧκεν ἐπικρατέως, οὐδʼ ἠπείλησεν ἄνακτι
- ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.
- ὄρνιθος μὲν ἅμαρτε· μέγηρε γάρ οἱ τό γʼ Ἀπόλλων·
- αὐτὰρ ὃ μήρινθον βάλε πὰρ πόδα, τῇ δέδετʼ ὄρνις·
- ἀντικρὺ δʼ ἀπὸ μήρινθον τάμε πικρὸς ὀϊστός.
- ἣ μὲν ἔπειτʼ ἤϊξε πρὸς οὐρανόν, ἣ δὲ παρείθη
- μήρινθος ποτὶ γαῖαν· ἀτὰρ κελάδησαν Ἀχαιοί.
- σπερχόμενος δʼ ἄρα Μηριόνης ἐξείρυσε χειρὸς
- τόξον· ἀτὰρ δὴ ὀϊστὸν ἔχεν πάλαι, ὡς ἴθυνεν.
- αὐτίκα δʼ ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι
- ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην.
- ὕψι δʼ ὑπὸ νεφέων εἶδε τρήρωνα πέλειαν·
- τῇ ῥʼ ὅ γε δινεύουσαν ὑπὸ πτέρυγος βάλε μέσσην,
- ἀντικρὺ δὲ διῆλθε βέλος· τὸ μὲν ἂψ ἐπὶ γαίῃ
- πρόσθεν Μηριόναο πάγη ποδός· αὐτὰρ ἣ ὄρνις
- ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο
- αὐχένʼ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.
- ὠκὺς δʼ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δʼ ἀπʼ αὐτοῦ
- κάππεσε· λαοὶ δʼ αὖ θηεῦντό τε θάμβησάν τε.
- ἂν δʼ ἄρα Μηριόνης πελέκεας δέκα πάντας ἄειρε,
- Τεῦκρος δʼ ἡμιπέλεκκα φέρεν κοίλας ἐπὶ νῆας.
- αὐτὰρ Πηλεΐδης κατὰ μὲν δολιχόσκιον ἔγχος,
- κὰδ δὲ λέβητʼ ἄπυρον βοὸς ἄξιον ἀνθεμόεντα
- θῆκʼ ἐς ἀγῶνα φέρων· καί ῥʼ ἥμονες ἄνδρες ἀνέσταν·
- ἂν μὲν ἄρʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνων,
- ἂν δʼ ἄρα Μηριόνης, θεράπων ἐῢς Ἰδομενῆος.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
- Ἀτρεΐδη· ἴδμεν γὰρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων
- ἠδʼ ὅσσον δυνάμει τε καὶ ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος·
- ἀλλὰ σὺ μὲν τόδʼ ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπὶ νῆας
- ἔρχευ, ἀτὰρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν,
- εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις· κέλομαι γὰρ ἔγωγε.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·
- δῶκε δὲ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως
- Ταλθυβίῳ κήρυκι δίδου περικαλλὲς ἄεθλον.
- λῦτο δʼ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι
- ἐσκίδναντʼ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο
- ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
- κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος
- ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλʼ ἐστρέφετʼ ἔνθα καὶ ἔνθα
- Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,
- ἠδʼ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα
- ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·
- τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,
- ἄλλοτʼ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε
- ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς
- δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς
- φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε.
- ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
- Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,
- τρὶς δʼ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος
- αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τʼ ἔασκεν
- ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δʼ Ἀπόλλων
- πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτʼ ἐλεαίρων
- καὶ τεθνηότα περ· περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτε
- χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.
- ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·
- τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,
- κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.
- ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ
- οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,
- ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ
- καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,
- ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,
- τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.
- ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,
- καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·
- σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες· οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν
- Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;
- τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι
- ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ
- καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα
- ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.
- ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν,
- ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα
- γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν,
- ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ
- εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·
- ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδὼς
- γίγνεται, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι.
- μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι
- ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·
- ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·
- τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.
- αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,
- ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο
- ἕλκει· οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον.
- μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·
- κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.
- τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·
- εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε
- εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.
- Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·
- αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
- θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν
- Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι.
- πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου· ἐν δὲ σὺ τοῖσι
- δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ, αἰὲν ἄπιστε.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·
- οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ
- φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·
- ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.
- οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης
- λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.
- ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,
- λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ
- μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.
- ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,
- ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς
- δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.
- ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,
- μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης
- ἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.
- ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,
- ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα
- ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.
- εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι
- εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς
- κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε
- φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.
- ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·
- ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.
- τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
- τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ