Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. ᾤμωξεν δʼ ὃ γέρων, κεφαλὴν δʼ ὅ γε κόψατο χερσὶν
  2. ὑψόσʼ ἀνασχόμενος, μέγα δʼ οἰμώξας ἐγεγώνει
  3. λισσόμενος φίλον υἱόν· ὃ δὲ προπάροιθε πυλάων
  4. ἑστήκει ἄμοτον μεμαὼς Ἀχιλῆϊ μάχεσθαι·
  5. τὸν δʼ ὃ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς·
  6. Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον
  7. οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς
  8. Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι
  9. σχέτλιος· αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο
  10. ὅσσον ἐμοί· τάχα κέν ἑ κύνες καὶ γῦπες ἔδοιεν
  11. κείμενον· ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι·
  12. ὅς μʼ υἱῶν πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν εὖνιν ἔθηκε
  13. κτείνων καὶ περνὰς νήσων ἔπι τηλεδαπάων.
  14. καὶ γὰρ νῦν δύο παῖδε Λυκάονα καὶ Πολύδωρον
  15. οὐ δύναμαι ἰδέειν Τρώων εἰς ἄστυ ἀλέντων,
  16. τούς μοι Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν.
  17. ἀλλʼ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τʼ ἂν ἔπειτα
  18. χαλκοῦ τε χρυσοῦ τʼ ἀπολυσόμεθʼ, ἔστι γὰρ ἔνδον·
  19. πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης.
  20. εἰ δʼ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν,
  21. ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα·
  22. λαοῖσιν δʼ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος
  23. ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς.
  24. ἀλλʼ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς
  25. Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς
  26. Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.
  27. πρὸς δʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον
  28. δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ
  29. αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλʼ ἐπιδόντα
  30. υἷάς τʼ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας,
  31. καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα
  32. βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,
  33. ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.
  34. αὐτὸν δʼ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν
  35. ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ
  36. τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται,
  37. οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς,
  38. οἵ κʼ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ
  39. κείσοντʼ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντʼ ἐπέοικεν
  40. ἄρηϊ κταμένῳ δεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ
  41. κεῖσθαι· πάντα δὲ καλὰ θανόντι περ ὅττι φανήῃ·
  42. ἀλλʼ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον
  43. αἰδῶ τʼ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος,
  44. τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.
  45. ἦ ῥʼ ὃ γέρων, πολιὰς δʼ ἄρʼ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ
  46. τίλλων ἐκ κεφαλῆς· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθε.
  47. μήτηρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα
  48. κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·
  49. καί μιν δάκρυ χέουσʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  50. Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον
  51. αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·
  52. τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα
  53. τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ
  54. σχέτλιος· εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σʼ ἔτʼ ἔγωγε
  55. κλαύσομαι ἐν λεχέεσσι φίλον θάλος, ὃν τέκον αὐτή,
  56. οὐδʼ ἄλοχος πολύδωρος· ἄνευθε δέ σε μέγα νῶϊν
  57. Ἀργείων παρὰ νηυσὶ κύνες ταχέες κατέδονται.
  58. ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν
  59. πολλὰ λισσομένω· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον,
  60. ἀλλʼ ὅ γε μίμνʼ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον ἰόντα.
  61. ὡς δὲ δράκων ἐπὶ χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι
  62. βεβρωκὼς κακὰ φάρμακʼ, ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός,
  63. σμερδαλέον δὲ δέδορκεν ἑλισσόμενος περὶ χειῇ·
  64. ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει
  65. πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινὴν ἀσπίδʼ ἐρείσας·
  66. ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
  67. ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλας καὶ τείχεα δύω,
  68. Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει,
  69. ὅς μʼ ἐκέλευε Τρωσὶ ποτὶ πτόλιν ἡγήσασθαι
  70. νύχθʼ ὕπο τήνδʼ ὀλοὴν ὅτε τʼ ὤρετο δῖος Ἀχιλλεύς.
  71. ἀλλʼ ἐγὼ οὐ πιθόμην· ἦ τʼ ἂν πολὺ κέρδιον ἦεν.
  72. νῦν δʼ ἐπεὶ ὤλεσα λαὸν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν,
  73. αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους,
  74. μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο·
  75. Ἕκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν.
  76. ὣς ἐρέουσιν· ἐμοὶ δὲ τότʼ ἂν πολὺ κέρδιον εἴη
  77. ἄντην ἢ Ἀχιλῆα κατακτείναντα νέεσθαι,
  78. ἠέ κεν αὐτῷ ὀλέσθαι ἐϋκλειῶς πρὸ πόληος.
  79. εἰ δέ κεν ἀσπίδα μὲν καταθείομαι ὀμφαλόεσσαν
  80. καὶ κόρυθα βριαρήν, δόρυ δὲ πρὸς τεῖχος ἐρείσας
  81. αὐτὸς ἰὼν Ἀχιλῆος ἀμύμονος ἀντίος ἔλθω
  82. καί οἱ ὑπόσχωμαι Ἑλένην καὶ κτήμαθʼ ἅμʼ αὐτῇ,
  83. πάντα μάλʼ ὅσσά τʼ Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνὶ νηυσὶν
  84. ἠγάγετο Τροίηνδʼ, ἥ τʼ ἔπλετο νείκεος ἀρχή,
  85. δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν, ἅμα δʼ ἀμφὶς Ἀχαιοῖς
  86. ἄλλʼ ἀποδάσσεσθαι ὅσα τε πτόλις ἥδε κέκευθε·
  87. Τρωσὶν δʼ αὖ μετόπισθε γερούσιον ὅρκον ἕλωμαι
  88. μή τι κατακρύψειν, ἀλλʼ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι
  89. κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἐέργει·
  90. ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
  91. μή μιν ἐγὼ μὲν ἵκωμαι ἰών, ὃ δέ μʼ οὐκ ἐλεήσει
  92. οὐδέ τί μʼ αἰδέσεται, κτενέει δέ με γυμνὸν ἐόντα
  93. αὔτως ὥς τε γυναῖκα, ἐπεί κʼ ἀπὸ τεύχεα δύω.
  94. οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης
  95. τῷ ὀαριζέμεναι, ἅ τε παρθένος ἠΐθεός τε
  96. παρθένος ἠΐθεός τʼ ὀαρίζετον ἀλλήλοιιν.
  97. βέλτερον αὖτʼ ἔριδι ξυνελαυνέμεν ὅττι τάχιστα·
  98. εἴδομεν ὁπποτέρῳ κεν Ὀλύμπιος εὖχος ὀρέξῃ.
  99. ὣς ὅρμαινε μένων, ὃ δέ οἱ σχεδὸν ἦλθεν Ἀχιλλεὺς
  100. ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ
  101. σείων Πηλιάδα μελίην κατὰ δεξιὸν ὦμον
  102. δεινήν· ἀμφὶ δὲ χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ
  103. ἢ πυρὸς αἰθομένου ἢ ἠελίου ἀνιόντος.
  104. Ἕκτορα δʼ, ὡς ἐνόησεν, ἕλε τρόμος· οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη
  105. αὖθι μένειν, ὀπίσω δὲ πύλας λίπε, βῆ δὲ φοβηθείς·
  106. Πηλεΐδης δʼ ἐπόρουσε ποσὶ κραιπνοῖσι πεποιθώς.
  107. ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν
  108. ῥηϊδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν,
  109. ἣ δέ θʼ ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δʼ ἐγγύθεν ὀξὺ λεληκὼς
  110. ταρφέʼ ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμὸς ἀνώγει·
  111. ὣς ἄρʼ ὅ γʼ ἐμμεμαὼς ἰθὺς πέτετο, τρέσε δʼ Ἕκτωρ
  112. τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρὰ δὲ γούνατʼ ἐνώμα.
  113. οἳ δὲ παρὰ σκοπιὴν καὶ ἐρινεὸν ἠνεμόεντα
  114. τείχεος αἰὲν ὑπʼ ἐκ κατʼ ἀμαξιτὸν ἐσσεύοντο,
  115. κρουνὼ δʼ ἵκανον καλλιρρόω· ἔνθα δὲ πηγαὶ
  116. δοιαὶ ἀναΐσσουσι Σκαμάνδρου δινήεντος.
  117. ἣ μὲν γάρ θʼ ὕδατι λιαρῷ ῥέει, ἀμφὶ δὲ καπνὸς
  118. γίγνεται ἐξ αὐτῆς ὡς εἰ πυρὸς αἰθομένοιο·
  119. ἣ δʼ ἑτέρη θέρεϊ προρέει ἐϊκυῖα χαλάζῃ,
  120. ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ.
  121. ἔνθα δʼ ἐπʼ αὐτάων πλυνοὶ εὐρέες ἐγγὺς ἔασι
  122. καλοὶ λαΐνεοι, ὅθι εἵματα σιγαλόεντα
  123. πλύνεσκον Τρώων ἄλοχοι καλαί τε θύγατρες
  124. τὸ πρὶν ἐπʼ εἰρήνης πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν.
  125. τῇ ῥα παραδραμέτην φεύγων ὃ δʼ ὄπισθε διώκων·
  126. πρόσθε μὲν ἐσθλὸς ἔφευγε, δίωκε δέ μιν μέγʼ ἀμείνων
  127. καρπαλίμως, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοείην
  128. ἀρνύσθην, ἅ τε ποσσὶν ἀέθλια γίγνεται ἀνδρῶν,
  129. ἀλλὰ περὶ ψυχῆς θέον Ἕκτορος ἱπποδάμοιο.
  130. ὡς δʼ ὅτʼ ἀεθλοφόροι περὶ τέρματα μώνυχες ἵπποι
  131. ῥίμφα μάλα τρωχῶσι· τὸ δὲ μέγα κεῖται ἄεθλον
  132. ἢ τρίπος ἠὲ γυνὴ ἀνδρὸς κατατεθνηῶτος·
  133. ὣς τὼ τρὶς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην
  134. καρπαλίμοισι πόδεσσι· θεοὶ δʼ ἐς πάντες ὁρῶντο·
  135. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
  136. ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος
  137. ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἐμὸν δʼ ὀλοφύρεται ἦτορ
  138. Ἕκτορος, ὅς μοι πολλὰ βοῶν ἐπὶ μηρίʼ ἔκηεν
  139. Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  140. ἐν πόλει ἀκροτάτῃ· νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεὺς
  141. ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκει.
  142. ἀλλʼ ἄγετε φράζεσθε θεοὶ καὶ μητιάασθε
  143. ἠέ μιν ἐκ θανάτοιο σαώσομεν, ἦέ μιν ἤδη
  144. Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμάσσομεν ἐσθλὸν ἐόντα.
  145. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  146. ὦ πάτερ ἀργικέραυνε κελαινεφὲς οἷον ἔειπες·
  147. ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ
  148. ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι;
  149. ἔρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.
  150. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
  151. θάρσει Τριτογένεια φίλον τέκος· οὔ νύ τι θυμῷ
  152. πρόφρονι μυθέομαι, ἐθέλω δέ τοι ἤπιος εἶναι·
  153. ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δʼ ἔτʼ ἐρώει.
  154. ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·
  155. βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα.
  156. Ἕκτορα δʼ ἀσπερχὲς κλονέων ἔφεπʼ ὠκὺς Ἀχιλλεύς.
  157. ὡς δʼ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων ἐλάφοιο δίηται
  158. ὄρσας ἐξ εὐνῆς διά τʼ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας·
  159. τὸν δʼ εἴ πέρ τε λάθῃσι καταπτήξας ὑπὸ θάμνῳ,
  160. ἀλλά τʼ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·
  161. ὣς Ἕκτωρ οὐ λῆθε ποδώκεα Πηλεΐωνα.
  162. ὁσσάκι δʼ ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων
  163. ἀντίον ἀΐξασθαι ἐϋδμήτους ὑπὸ πύργους,
  164. εἴ πως οἷ καθύπερθεν ἀλάλκοιεν βελέεσσι,
  165. τοσσάκι μιν προπάροιθεν ἀποστρέψασκε παραφθὰς
  166. πρὸς πεδίον· αὐτὸς δὲ ποτὶ πτόλιος πέτετʼ αἰεί.
  167. ὡς δʼ ἐν ὀνείρῳ οὐ δύναται φεύγοντα διώκειν·
  168. οὔτʼ ἄρʼ ὃ τὸν δύναται ὑποφεύγειν οὔθʼ ὃ διώκειν·
  169. ὣς ὃ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσίν, οὐδʼ ὃς ἀλύξαι.
  170. πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο,
  171. εἰ μή οἱ πύματόν τε καὶ ὕστατον ἤντετʼ Ἀπόλλων
  172. ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα;
  173. λαοῖσιν δʼ ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς,
  174. οὐδʼ ἔα ἱέμεναι ἐπὶ Ἕκτορι πικρὰ βέλεμνα,
  175. μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὃ δὲ δεύτερος ἔλθοι.
  176. ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸ τέταρτον ἐπὶ κρουνοὺς ἀφίκοντο,
  177. καὶ τότε δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα,
  178. ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο,
  179. τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δʼ Ἕκτορος ἱπποδάμοιο,
  180. ἕλκε δὲ μέσσα λαβών· ῥέπε δʼ Ἕκτορος αἴσιμον ἦμαρ,
  181. ᾤχετο δʼ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.
  182. Πηλεΐωνα δʼ ἵκανε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  183. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  184. νῦν δὴ νῶι ἔολπα Διῒ φίλε φαίδιμʼ Ἀχιλλεῦ
  185. οἴσεσθαι μέγα κῦδος Ἀχαιοῖσι προτὶ νῆας
  186. Ἕκτορα δῃώσαντε μάχης ἄατόν περ ἐόντα.
  187. οὔ οἱ νῦν ἔτι γʼ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι,
  188. οὐδʼ εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων
  189. προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο.
  190. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν στῆθι καὶ ἄμπνυε, τόνδε δʼ ἐγώ τοι
  191. οἰχομένη πεπιθήσω ἐναντίβιον μαχέσασθαι.
  192. ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, ὃ δʼ ἐπείθετο, χαῖρε δὲ θυμῷ,
  193. στῆ δʼ ἄρʼ ἐπὶ μελίης χαλκογλώχινος ἐρεισθείς.
  194. ἣ δʼ ἄρα τὸν μὲν ἔλειπε, κιχήσατο δʼ Ἕκτορα δῖον
  195. Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
  196. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  197. ἠθεῖʼ ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
  198. ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσὶν ταχέεσσι διώκων·
  199. ἀλλʼ ἄγε δὴ στέωμεν καὶ ἀλεξώμεσθα μένοντες.
  200. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
  201. Δηΐφοβʼ ἦ μέν μοι τὸ πάρος πολὺ φίλτατος ἦσθα
  202. γνωτῶν οὓς Ἑκάβη ἠδὲ Πρίαμος τέκε παῖδας·
  203. νῦν δʼ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι,
  204. ὃς ἔτλης ἐμεῦ εἵνεκʼ, ἐπεὶ ἴδες ὀφθαλμοῖσι,
  205. τείχεος ἐξελθεῖν, ἄλλοι δʼ ἔντοσθε μένουσι.
  206. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  207. ἠθεῖʼ ἦ μὲν πολλὰ πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ
  208. λίσσονθʼ ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι,
  209. αὖθι μένειν· τοῖον γὰρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες·
  210. ἀλλʼ ἐμὸς ἔνδοθι θυμὸς ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ.
  211. νῦν δʼ ἰθὺς μεμαῶτε μαχώμεθα, μὴ δέ τι δούρων
  212. ἔστω φειδωλή, ἵνα εἴδομεν εἴ κεν Ἀχιλλεὺς
  213. νῶϊ κατακτείνας ἔναρα βροτόεντα φέρηται
  214. νῆας ἔπι γλαφυράς, ἦ κεν σῷ δουρὶ δαμήῃ.
  215. ὣς φαμένη καὶ κερδοσύνῃ ἡγήσατʼ Ἀθήνη·
  216. οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
  217. τὸν πρότερος προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ·
  218. οὔ σʼ ἔτι Πηλέος υἱὲ φοβήσομαι, ὡς τὸ πάρος περ
  219. τρὶς περὶ ἄστυ μέγα Πριάμου δίον, οὐδέ ποτʼ ἔτλην
  220. μεῖναι ἐπερχόμενον· νῦν αὖτέ με θυμὸς ἀνῆκε
  221. στήμεναι ἀντία σεῖο· ἕλοιμί κεν ἤ κεν ἁλοίην.
  222. ἀλλʼ ἄγε δεῦρο θεοὺς ἐπιδώμεθα· τοὶ γὰρ ἄριστοι
  223. μάρτυροι ἔσσονται καὶ ἐπίσκοποι ἁρμονιάων·
  224. οὐ γὰρ ἐγώ σʼ ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοὶ Ζεὺς
  225. δώῃ καμμονίην, σὴν δὲ ψυχὴν ἀφέλωμαι·
  226. ἀλλʼ ἐπεὶ ἄρ κέ σε συλήσω κλυτὰ τεύχεʼ Ἀχιλλεῦ
  227. νεκρὸν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν· ὣς δὲ σὺ ῥέζειν.
  228. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  229. Ἕκτορ μή μοι ἄλαστε συνημοσύνας ἀγόρευε·
  230. ὡς οὐκ ἔστι λέουσι καὶ ἀνδράσιν ὅρκια πιστά,
  231. οὐδὲ λύκοι τε καὶ ἄρνες ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν,
  232. ἀλλὰ κακὰ φρονέουσι διαμπερὲς ἀλλήλοισιν,
  233. ὣς οὐκ ἔστʼ ἐμὲ καὶ σὲ φιλήμεναι, οὐδέ τι νῶϊν
  234. ὅρκια ἔσσονται, πρίν γʼ ἢ ἕτερόν γε πεσόντα
  235. αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.
  236. παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρὴ
  237. αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.
  238. οὔ τοι ἔτʼ ἔσθʼ ὑπάλυξις, ἄφαρ δέ σε Παλλὰς Ἀθήνη
  239. ἔγχει ἐμῷ δαμάᾳ· νῦν δʼ ἀθρόα πάντʼ ἀποτίσεις
  240. κήδεʼ ἐμῶν ἑτάρων οὓς ἔκτανες ἔγχεϊ θύων.
  241. ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος·
  242. καὶ τὸ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο φαίδιμος Ἕκτωρ·
  243. ἕζετο γὰρ προϊδών, τὸ δʼ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,
  244. ἐν γαίῃ δʼ ἐπάγη· ἀνὰ δʼ ἥρπασε Παλλὰς Ἀθήνη,
  245. ἂψ δʼ Ἀχιλῆϊ δίδου, λάθε δʼ Ἕκτορα ποιμένα λαῶν.
  246. Ἕκτωρ δὲ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα·
  247. ἤμβροτες, οὐδʼ ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελʼ Ἀχιλλεῦ
  248. ἐκ Διὸς ἠείδης τὸν ἐμὸν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε·
  249. ἀλλά τις ἀρτιεπὴς καὶ ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων,
  250. ὄφρά σʼ ὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι.
  251. οὐ μέν μοι φεύγοντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πήξεις,
  252. ἀλλʼ ἰθὺς μεμαῶτι διὰ στήθεσφιν ἔλασσον
  253. εἴ τοι ἔδωκε θεός· νῦν αὖτʼ ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι
  254. χάλκεον· ὡς δή μιν σῷ ἐν χροῒ πᾶν κομίσαιο.
  255. καί κεν ἐλαφρότερος πόλεμος Τρώεσσι γένοιτο
  256. σεῖο καταφθιμένοιο· σὺ γάρ σφισι πῆμα μέγιστον.
  257. ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
  258. καὶ βάλε Πηλεΐδαο μέσον σάκος οὐδʼ ἀφάμαρτε·
  259. τῆλε δʼ ἀπεπλάγχθη σάκεος δόρυ· χώσατο δʼ Ἕκτωρ
  260. ὅττί ῥά οἱ βέλος ὠκὺ ἐτώσιον ἔκφυγε χειρός,
  261. στῆ δὲ κατηφήσας, οὐδʼ ἄλλʼ ἔχε μείλινον ἔγχος.
  262. Δηΐφοβον δʼ ἐκάλει λευκάσπιδα μακρὸν ἀΰσας·
  263. ᾔτεέ μιν δόρυ μακρόν· ὃ δʼ οὔ τί οἱ ἐγγύθεν ἦεν.
  264. Ἕκτωρ δʼ ἔγνω ᾗσιν ἐνὶ φρεσὶ φώνησέν τε·
  265. ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοὶ θάνατόνδε κάλεσσαν·
  266. Δηΐφοβον γὰρ ἔγωγʼ ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι·
  267. ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν τείχει, ἐμὲ δʼ ἐξαπάτησεν Ἀθήνη.
  268. νῦν δὲ δὴ ἐγγύθι μοι θάνατος κακός, οὐδʼ ἔτʼ ἄνευθεν,
  269. οὐδʼ ἀλέη· ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν
  270. Ζηνί τε καὶ Διὸς υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε
  271. πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.
  272. μὴ μὰν ἀσπουδί γε καὶ ἀκλειῶς ἀπολοίμην,
  273. ἀλλὰ μέγα ῥέξας τι καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι.
  274. ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ,
  275. τό οἱ ὑπὸ λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε,
  276. οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τʼ αἰετὸς ὑψιπετήεις,
  277. ὅς τʼ εἶσιν πεδίον δὲ διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν
  278. ἁρπάξων ἢ ἄρνʼ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν·
  279. ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
  280. ὁρμήθη δʼ Ἀχιλεύς, μένεος δʼ ἐμπλήσατο θυμὸν
  281. ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε
  282. καλὸν δαιδάλεον, κόρυθι δʼ ἐπένευε φαεινῇ
  283. τετραφάλῳ· καλαὶ δὲ περισσείοντο ἔθειραι
  284. χρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.
  285. οἷος δʼ ἀστὴρ εἶσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ
  286. ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ,
  287. ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν ἄρʼ Ἀχιλλεὺς
  288. πάλλεν δεξιτερῇ φρονέων κακὸν Ἕκτορι δίῳ
  289. εἰσορόων χρόα καλόν, ὅπῃ εἴξειε μάλιστα.
  290. τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα
  291. καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς·
  292. φαίνετο δʼ ᾗ κληῗδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσι
  293. λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος·
  294. τῇ ῥʼ ἐπὶ οἷ μεμαῶτʼ ἔλασʼ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς,
  295. ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή·
  296. οὐδʼ ἄρʼ ἀπʼ ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια,
  297. ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.
  298. ἤριπε δʼ ἐν κονίῃς· ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·
  299. Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆʼ ἐξεναρίζων
  300. σῶς ἔσσεσθʼ, ἐμὲ δʼ οὐδὲν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα
  301. νήπιε· τοῖο δʼ ἄνευθεν ἀοσσητὴρ μέγʼ ἀμείνων
  302. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγὼ μετόπισθε λελείμμην,
  303. ὅς τοι γούνατʼ ἔλυσα· σὲ μὲν κύνες ἠδʼ οἰωνοὶ
  304. ἑλκήσουσʼ ἀϊκῶς, τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.
  305. τὸν δʼ ὀλιγοδρανέων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
  306. λίσσομʼ ὑπὲρ ψυχῆς καὶ γούνων σῶν τε τοκήων
  307. μή με ἔα παρὰ νηυσὶ κύνας καταδάψαι Ἀχαιῶν,
  308. ἀλλὰ σὺ μὲν χαλκόν τε ἅλις χρυσόν τε δέδεξο
  309. δῶρα τά τοι δώσουσι πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ,
  310. σῶμα δὲ οἴκαδʼ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με
  311. Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.
  312. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς·
  313. μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων·
  314. αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη
  315. ὤμʼ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας,
  316. ὡς οὐκ ἔσθʼ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι,
  317. οὐδʼ εἴ κεν δεκάκις τε καὶ εἰκοσινήριτʼ ἄποινα
  318. στήσωσʼ ἐνθάδʼ ἄγοντες, ὑπόσχωνται δὲ καὶ ἄλλα,
  319. οὐδʼ εἴ κέν σʼ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγοι
  320. Δαρδανίδης Πρίαμος· οὐδʼ ὧς σέ γε πότνια μήτηρ
  321. ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή,
  322. ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται.
  323. τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·
  324. ἦ σʼ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον
  325. πείσειν· ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος ἐν φρεσὶ θυμός.
  326. φράζεο νῦν, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι
  327. ἤματι τῷ ὅτε κέν σε Πάρις καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων
  328. ἐσθλὸν ἐόντʼ ὀλέσωσιν ἐνὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν.
  329. ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψε,
  330. ψυχὴ δʼ ἐκ ῥεθέων πταμένη Ἄϊδος δὲ βεβήκει
  331. ὃν πότμον γοόωσα λιποῦσʼ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην.
  332. τὸν καὶ τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεύς·
  333. τέθναθι· κῆρα δʼ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
  334. Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδʼ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.
  335. ἦ ῥα, καὶ ἐκ νεκροῖο ἐρύσσατο χάλκεον ἔγχος,
  336. καὶ τό γʼ ἄνευθεν ἔθηχʼ, ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα
  337. αἱματόεντʼ· ἄλλοι δὲ περίδραμον υἷες Ἀχαιῶν,
  338. οἳ καὶ θηήσαντο φυὴν καὶ εἶδος ἀγητὸν
  339. Ἕκτορος· οὐδʼ ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη.
  340. ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·
  341. ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι
  342. Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.
  343. ὣς ἄρα τις εἴπεσκε καὶ οὐτήσασκε παραστάς.
  344. τὸν δʼ ἐπεὶ ἐξενάριξε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,
  345. στὰς ἐν Ἀχαιοῖσιν ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευεν·
  346. ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
  347. ἐπεὶ δὴ τόνδʼ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν,
  348. ὃς κακὰ πόλλʼ ἔρρεξεν ὅσʼ οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι,
  349. εἰ δʼ ἄγετʼ ἀμφὶ πόλιν σὺν τεύχεσι πειρηθῶμεν,
  350. ὄφρά κʼ ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τινʼ ἔχουσιν,
  351. ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος,
  352. ἦε μένειν μεμάασι καὶ Ἕκτορος οὐκέτʼ ἐόντος.
  353. ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;
  354. κεῖται πὰρ νήεσσι νέκυς ἄκλαυτος ἄθαπτος
  355. Πάτροκλος· τοῦ δʼ οὐκ ἐπιλήσομαι, ὄφρʼ ἂν ἔγωγε
  356. ζωοῖσιν μετέω καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ·
  357. εἰ δὲ θανόντων περ καταλήθοντʼ εἰν Ἀΐδαο
  358. αὐτὰρ ἐγὼ καὶ κεῖθι φίλου μεμνήσομʼ ἑταίρου.
  359. νῦν δʼ ἄγʼ ἀείδοντες παιήονα κοῦροι Ἀχαιῶν
  360. νηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι νεώμεθα, τόνδε δʼ ἄγωμεν.
  361. ἠράμεθα μέγα κῦδος· ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον,
  362. ᾧ Τρῶες κατὰ ἄστυ θεῷ ὣς εὐχετόωντο.
  363. ἦ ῥα, καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα μήδετο ἔργα.
  364. ἀμφοτέρων μετόπισθε ποδῶν τέτρηνε τένοντε