Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. σύμβαλον, ἐν δʼ αὐτοῖς ἔριδα ῥήγνυντο βαρεῖαν·
  2. δεινὸν δὲ βρόντησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
  3. ὑψόθεν· αὐτὰρ νέρθε Ποσειδάων ἐτίναξε
  4. γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τʼ αἰπεινὰ κάρηνα.
  5. πάντες δʼ ἐσσείοντο πόδες πολυπίδακος Ἴδης
  6. καὶ κορυφαί, Τρώων τε πόλις καὶ νῆες Ἀχαιῶν.
  7. ἔδεισεν δʼ ὑπένερθεν ἄναξ ἐνέρων Ἀϊδωνεύς,
  8. δείσας δʼ ἐκ θρόνου ἆλτο καὶ ἴαχε, μή οἱ ὕπερθε
  9. γαῖαν ἀναρρήξειε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
  10. οἰκία δὲ θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισι φανείη
  11. σμερδαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ·
  12. τόσσος ἄρα κτύπος ὦρτο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.
  13. ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος
  14. ἵστατʼ Ἀπόλλων Φοῖβος ἔχων ἰὰ πτερόεντα,
  15. ἄντα δʼ Ἐνυαλίοιο θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  16. Ἥρῃ δʼ ἀντέστη χρυσηλάκατος κελαδεινὴ
  17. Ἄρτεμις ἰοχέαιρα κασιγνήτη ἑκάτοιο·
  18. Λητοῖ δʼ ἀντέστη σῶκος ἐριούνιος Ἑρμῆς,
  19. ἄντα δʼ ἄρʼ Ἡφαίστοιο μέγας ποταμὸς βαθυδίνης,
  20. ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον.
  21. ὣς οἳ μὲν θεοὶ ἄντα θεῶν ἴσαν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
  22. Ἕκτορος ἄντα μάλιστα λιλαίετο δῦναι ὅμιλον
  23. Πριαμίδεω· τοῦ γάρ ῥα μάλιστά ἑ θυμὸς ἀνώγει
  24. αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν.
  25. Αἰνείαν δʼ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων
  26. ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ·
  27. υἱέϊ δὲ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν·
  28. τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
  29. Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶ
  30. ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων
  31. Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν;
  32. τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·
  33. Πριαμίδη τί με ταῦτα καὶ οὐκ ἐθέλοντα κελεύεις
  34. ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;
  35. οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντʼ Ἀχιλῆος
  36. στήσομαι, ἀλλʼ ἤδη με καὶ ἄλλοτε δουρὶ φόβησεν
  37. ἐξ Ἴδης, ὅτε βουσὶν ἐπήλυθεν ἡμετέρῃσι,
  38. πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον· αὐτὰρ ἐμὲ Ζεὺς
  39. εἰρύσαθʼ, ὅς μοι ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα.
  40. ἦ κʼ ἐδάμην ὑπὸ χερσὶν Ἀχιλλῆος καὶ Ἀθήνης,
  41. ἥ οἱ πρόσθεν ἰοῦσα τίθει φάος ἠδʼ ἐκέλευεν
  42. ἔγχεϊ χαλκείῳ Λέλεγας καὶ Τρῶας ἐναίρειν.
  43. τὼ οὐκ ἔστʼ Ἀχιλῆος ἐναντίον ἄνδρα μάχεσθαι·
  44. αἰεὶ γὰρ πάρα εἷς γε θεῶν ὃς λοιγὸν ἀμύνει.
  45. καὶ δʼ ἄλλως τοῦ γʼ ἰθὺ βέλος πέτετʼ, οὐδʼ ἀπολήγει
  46. πρὶν χροὸς ἀνδρομέοιο διελθέμεν. εἰ δὲ θεός περ
  47. ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα
  48. νικήσειʼ, οὐδʼ εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.
  49. τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·
  50. ἥρως ἀλλʼ ἄγε καὶ σὺ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν
  51. εὔχεο· καὶ δὲ σέ φασι Διὸς κούρης Ἀφροδίτης
  52. ἐκγεγάμεν, κεῖνος δὲ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν·
  53. ἣ μὲν γὰρ Διός ἐσθʼ, ἣ δʼ ἐξ ἁλίοιο γέροντος.
  54. ἀλλʼ ἰθὺς φέρε χαλκὸν ἀτειρέα, μηδέ σε πάμπαν
  55. λευγαλέοις ἐπέεσσιν ἀποτρεπέτω καὶ ἀρειῇ.
  56. ὣς εἰπὼν ἔμπνευσε μένος μέγα ποιμένι λαῶν,
  57. βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.
  58. οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀγχίσαο πάϊς λευκώλενον Ἥρην
  59. ἀντία Πηλεΐωνος ἰὼν ἀνὰ οὐλαμὸν ἀνδρῶν·
  60. ἣ δʼ ἄμυδις στήσασα θεοὺς μετὰ μῦθον ἔειπε·
  61. φράζεσθον δὴ σφῶϊ Ποσείδαον καὶ Ἀθήνη
  62. ἐν φρεσὶν ὑμετέρῃσιν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.
  63. Αἰνείας ὅδʼ ἔβη κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ
  64. ἀντία Πηλεΐωνος, ἀνῆκε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων.
  65. ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς πέρ μιν ἀποτρωπῶμεν ὀπίσσω
  66. αὐτόθεν, ἤ τις ἔπειτα καὶ ἡμείων Ἀχιλῆϊ
  67. παρσταίη, δοίη δὲ κράτος μέγα, μηδέ τι θυμῷ
  68. δευέσθω, ἵνα εἰδῇ ὅ μιν φιλέουσιν ἄριστοι
  69. ἀθανάτων, οἳ δʼ αὖτʼ ἀνεμώλιοι οἳ τὸ πάρος περ
  70. Τρωσὶν ἀμύνουσιν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.
  71. πάντες δʼ Οὐλύμποιο κατήλθομεν ἀντιόωντες
  72. τῆσδε μάχης, ἵνα μή τι μετὰ Τρώεσσι πάθῃσι
  73. σήμερον· ὕστερον αὖτε τὰ πείσεται ἅσσά οἱ αἶσα
  74. γιγνομένῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
  75. εἰ δʼ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκ πεύσεται ὀμφῆς
  76. δείσετʼ ἔπειθʼ, ὅτε κέν τις ἐναντίβιον θεὸς ἔλθῃ
  77. ἐν πολέμῳ· χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς.
  78. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
  79. Ἥρη μὴ χαλέπαινε παρʼ ἐκ νόον· οὐδέ τί σε χρή.
  80. οὐκ ἂν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι
  81. ἡμέας τοὺς ἄλλους, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰμεν·
  82. ἀλλʼ ἡμεῖς μὲν ἔπειτα καθεζώμεσθα κιόντες
  83. ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν, πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει.
  84. εἰ δέ κʼ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων,
  85. ἢ Ἀχιλῆʼ ἴσχωσι καὶ οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι,
  86. αὐτίκʼ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρʼ αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται
  87. φυλόπιδος· μάλα δʼ ὦκα διακρινθέντας ὀΐω
  88. ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δὲ θεῶν μεθʼ ὁμήγυριν ἄλλων
  89. ἡμετέρῃς ὑπὸ χερσὶν ἀναγκαίηφι δαμέντας.
  90. ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο κυανοχαίτης
  91. τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο
  92. ὑψηλόν, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
  93. ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο,
  94. ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπʼ ἠϊόνος πεδίον δέ.
  95. ἔνθα Ποσειδάων κατʼ ἄρʼ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι,
  96. ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο·
  97. οἳ δʼ ἑτέρωσε καθῖζον ἐπʼ ὀφρύσι Καλλικολώνης
  98. ἀμφὶ σὲ ἤϊε Φοῖβε καὶ Ἄρηα πτολίπορθον.
  99. ὣς οἳ μέν ῥʼ ἑκάτερθε καθήατο μητιόωντες
  100. βουλάς· ἀρχέμεναι δὲ δυσηλεγέος πολέμοιο
  101. ὄκνεον ἀμφότεροι, Ζεὺς δʼ ἥμενος ὕψι κέλευε.
  102. τῶν δʼ ἅπαν ἐπλήσθη πεδίον καὶ λάμπετο χαλκῷ
  103. ἀνδρῶν ἠδʼ ἵππων· κάρκαιρε δὲ γαῖα πόδεσσιν
  104. ὀρνυμένων ἄμυδις. δύο δʼ ἀνέρες ἔξοχʼ ἄριστοι
  105. ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι
  106. Αἰνείας τʼ Ἀγχισιάδης καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
  107. Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀπειλήσας ἐβεβήκει
  108. νευστάζων κόρυθι βριαρῇ· ἀτὰρ ἀσπίδα θοῦριν
  109. πρόσθεν ἔχε στέρνοιο, τίνασσε δὲ χάλκεον ἔγχος.
  110. Πηλεΐδης δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίον ὦρτο λέων ὣς
  111. σίντης, ὅν τε καὶ ἄνδρες ἀποκτάμεναι μεμάασιν
  112. ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος· ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων
  113. ἔρχεται, ἀλλʼ ὅτε κέν τις ἀρηϊθόων αἰζηῶν
  114. δουρὶ βάλῃ ἐάλη τε χανών, περί τʼ ἀφρὸς ὀδόντας
  115. γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ,
  116. οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν
  117. μαστίεται, ἑὲ δʼ αὐτὸν ἐποτρύνει μαχέσασθαι,
  118. γλαυκιόων δʼ ἰθὺς φέρεται μένει, ἤν τινα πέφνῃ
  119. ἀνδρῶν, ἢ αὐτὸς φθίεται πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ·
  120. ὣς Ἀχιλῆʼ ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
  121. ἀντίον ἐλθέμεναι μεγαλήτορος Αἰνείαο.
  122. οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
  123. τὸν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
  124. Αἰνεία τί σὺ τόσσον ὁμίλου πολλὸν ἐπελθὼν
  125. ἔστης; ἦ σέ γε θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει
  126. ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι
  127. τιμῆς τῆς Πριάμου; ἀτὰρ εἴ κεν ἔμʼ ἐξεναρίξῃς,
  128. οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερὶ θήσει·
  129. εἰσὶν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δʼ ἔμπεδος οὐδʼ ἀεσίφρων.
  130. ἦ νύ τί τοι Τρῶες τέμενος τάμον ἔξοχον ἄλλων
  131. καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης, ὄφρα νέμηαι
  132. αἴ κεν ἐμὲ κτείνῃς; χαλεπῶς δέ σʼ ἔολπα τὸ ῥέξειν.
  133. ἤδη μὲν σέ γέ φημι καὶ ἄλλοτε δουρὶ φοβῆσαι.
  134. ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο μοῦνον ἐόντα
  135. σεῦα κατʼ Ἰδαίων ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι
  136. καρπαλίμως; τότε δʼ οὔ τι μετατροπαλίζεο φεύγων.
  137. ἔνθεν δʼ ἐς Λυρνησσὸν ὑπέκφυγες· αὐτὰρ ἐγὼ τὴν
  138. πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί,
  139. ληϊάδας δὲ γυναῖκας ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρας
  140. ἦγον· ἀτὰρ σὲ Ζεὺς ἐρρύσατο καὶ θεοὶ ἄλλοι.
  141. ἀλλʼ οὐ νῦν ἐρύεσθαι ὀΐομαι, ὡς ἐνὶ θυμῷ
  142. βάλλεαι· ἀλλά σʼ ἔγωγʼ ἀναχωρήσαντα κελεύω
  143. ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδʼ ἀντίος ἵστασʼ ἐμεῖο,
  144. πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.
  145. τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  146. Πηλεΐδη μὴ δὴ ἐπέεσσί με νηπύτιον ὣς
  147. ἔλπεο δειδίξεσθαι, ἐπεὶ σάφα οἶδα καὶ αὐτὸς
  148. ἠμὲν κερτομίας ἠδʼ αἴσυλα μυθήσασθαι.
  149. ἴδμεν δʼ ἀλλήλων γενεήν, ἴδμεν δὲ τοκῆας
  150. πρόκλυτʼ ἀκούοντες ἔπεα θνητῶν ἀνθρώπων·
  151. ὄψει δʼ οὔτʼ ἄρ πω σὺ ἐμοὺς ἴδες οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ σούς.
  152. φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,
  153. μητρὸς δʼ ἐκ Θέτιδος καλλιπλοκάμου ἁλοσύδνης·
  154. αὐτὰρ ἐγὼν υἱὸς μεγαλήτορος Ἀγχίσαο
  155. εὔχομαι ἐκγεγάμεν, μήτηρ δέ μοί ἐστʼ Ἀφροδίτη·
  156. τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται
  157. σήμερον· οὐ γάρ φημʼ ἐπέεσσί γε νηπυτίοισιν
  158. ὧδε διακρινθέντε μάχης ἐξαπονέεσθαι.
  159. εἰ δʼ ἐθέλεις καὶ ταῦτα δαήμεναι, ὄφρʼ ἐῢ εἰδῇς
  160. ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασι·
  161. Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς,
  162. κτίσσε δὲ Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔ πω Ἴλιος ἱρὴ
  163. ἐν πεδίῳ πεπόλιστο πόλις μερόπων ἀνθρώπων,
  164. ἀλλʼ ἔθʼ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπίδακος Ἴδης.
  165. Δάρδανος αὖ τέκεθʼ υἱὸν Ἐριχθόνιον βασιλῆα,
  166. ὃς δὴ ἀφνειότατος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·
  167. τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο
  168. θήλειαι, πώλοισιν ἀγαλλόμεναι ἀταλῇσι.
  169. τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο βοσκομενάων,
  170. ἵππῳ δʼ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·
  171. αἳ δʼ ὑποκυσάμεναι ἔτεκον δυοκαίδεκα πώλους.
  172. αἳ δʼ ὅτε μὲν σκιρτῷεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν,
  173. ἄκρον ἐπʼ ἀνθερίκων καρπὸν θέον οὐδὲ κατέκλων·
  174. ἀλλʼ ὅτε δὴ σκιρτῷεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,
  175. ἄκρον ἐπὶ ῥηγμῖνος ἁλὸς πολιοῖο θέεσκον.
  176. Τρῶα δʼ Ἐριχθόνιος τέκετο Τρώεσσιν ἄνακτα·
  177. Τρωὸς δʼ αὖ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο
  178. Ἶλός τʼ Ἀσσάρακός τε καὶ ἀντίθεος Γανυμήδης,
  179. ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων·
  180. τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν
  181. κάλλεος εἵνεκα οἷο ἵνʼ ἀθανάτοισι μετείη.
  182. Ἶλος δʼ αὖ τέκεθʼ υἱὸν ἀμύμονα Λαομέδοντα·
  183. Λαομέδων δʼ ἄρα Τιθωνὸν τέκετο Πρίαμόν τε
  184. Λάμπόν τε Κλυτίον θʼ Ἱκετάονά τʼ ὄζον Ἄρηος·
  185. Ἀσσάρακος δὲ Κάπυν, ὃ δʼ ἄρʼ Ἀγχίσην τέκε παῖδα·
  186. αὐτὰρ ἔμʼ Ἀγχίσης, Πρίαμος δʼ ἔτεχʼ Ἕκτορα δῖον.
  187. ταύτης τοι γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι.
  188. Ζεὺς δʼ ἀρετὴν ἄνδρεσσιν ὀφέλλει τε μινύθει τε
  189. ὅππως κεν ἐθέλῃσιν· ὃ γὰρ κάρτιστος ἁπάντων.
  190. ἀλλʼ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς
  191. ἑσταότʼ ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.
  192. ἔστι γὰρ ἀμφοτέροισιν ὀνείδεα μυθήσασθαι
  193. πολλὰ μάλʼ, οὐδʼ ἂν νηῦς ἑκατόζυγος ἄχθος ἄροιτο.
  194. στρεπτὴ δὲ γλῶσσʼ ἐστὶ βροτῶν, πολέες δʼ ἔνι μῦθοι
  195. παντοῖοι, ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα.
  196. ὁπποῖόν κʼ εἴπῃσθα ἔπος, τοῖόν κʼ ἐπακούσαις.
  197. ἀλλὰ τί ἢ ἔριδας καὶ νείκεα νῶϊν ἀνάγκη
  198. νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας,
  199. αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
  200. νεικεῦσʼ ἀλλήλῃσι μέσην ἐς ἄγυιαν ἰοῦσαι
  201. πόλλʼ ἐτεά τε καὶ οὐκί· χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.
  202. ἀλκῆς δʼ οὔ μʼ ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα
  203. πρὶν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον
  204. γευσόμεθʼ ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
  205. ἦ ῥα καὶ ἐν δεινῷ σάκει ἤλασεν ὄβριμον ἔγχος
  206. σμερδαλέῳ· μέγα δʼ ἀμφὶ σάκος μύκε δουρὸς ἀκωκῇ.
  207. Πηλεΐδης δὲ σάκος μὲν ἀπὸ ἕο χειρὶ παχείῃ
  208. ἔσχετο ταρβήσας· φάτο γὰρ δολιχόσκιον ἔγχος
  209. ῥέα διελεύσεσθαι μεγαλήτορος Αἰνείαο
  210. νήπιος, οὐδʼ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
  211. ὡς οὐ ῥηΐδιʼ ἐστὶ θεῶν ἐρικυδέα δῶρα
  212. ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι οὐδʼ ὑποείκειν.
  213. οὐδὲ τότʼ Αἰνείαο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος
  214. ῥῆξε σάκος· χρυσὸς γὰρ ἐρύκακε, δῶρα θεοῖο·
  215. ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας, αἳ δʼ ἄρʼ ἔτι τρεῖς
  216. ἦσαν, ἐπεὶ πέντε πτύχας ἤλασε κυλλοποδίων,
  217. τὰς δύο χαλκείας, δύο δʼ ἔνδοθι κασσιτέροιο,
  218. τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥʼ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.
  219. δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
  220. καὶ βάλεν Αἰνείαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην
  221. ἄντυγʼ ὕπο πρώτην, ᾗ λεπτότατος θέε χαλκός,
  222. λεπτοτάτη δʼ ἐπέην ῥινὸς βοός· ἣ δὲ διὰ πρὸ
  223. Πηλιὰς ἤϊξεν μελίη, λάκε δʼ ἀσπὶς ὑπʼ αὐτῆς.
  224. Αἰνείας δʼ ἐάλη καὶ ἀπὸ ἕθεν ἀσπίδʼ ἀνέσχε
  225. δείσας· ἐγχείη δʼ ἄρʼ ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ
  226. ἔστη ἱεμένη, διὰ δʼ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους
  227. ἀσπίδος ἀμφιβρότης· ὃ δʼ ἀλευάμενος δόρυ μακρὸν
  228. ἔστη, κὰδ δʼ ἄχος οἱ χύτο μυρίον ὀφθαλμοῖσι,
  229. ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
  230. ἐμμεμαὼς ἐπόρουσεν ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ
  231. σμερδαλέα ἰάχων· ὃ δὲ χερμάδιον λάβε χειρὶ
  232. Αἰνείας, μέγα ἔργον, ὃ οὐ δύο γʼ ἄνδρε φέροιεν,
  233. οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.
  234. ἔνθά κεν Αἰνείας μὲν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ
  235. ἢ κόρυθʼ ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,
  236. τὸν δέ κε Πηλεΐδης σχεδὸν ἄορι θυμὸν ἀπηύρα,
  237. εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·
  238. αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς μετὰ μῦθον ἔειπεν·
  239. ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο,
  240. ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμεὶς Ἄϊδος δὲ κάτεισι
  241. πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο
  242. νήπιος, οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον.
  243. ἀλλὰ τί ἢ νῦν οὗτος ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει
  244. μὰψ ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων, κεχαρισμένα δʼ αἰεὶ
  245. δῶρα θεοῖσι δίδωσι τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;
  246. ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς πέρ μιν ὑπὲκ θανάτου ἀγάγωμεν,
  247. μή πως καὶ Κρονίδης κεχολώσεται, αἴ κεν Ἀχιλλεὺς
  248. τόνδε κατακτείνῃ· μόριμον δέ οἵ ἐστʼ ἀλέασθαι,
  249. ὄφρα μὴ ἄσπερμος γενεὴ καὶ ἄφαντος ὄληται
  250. Δαρδάνου, ὃν Κρονίδης περὶ πάντων φίλατο παίδων
  251. οἳ ἕθεν ἐξεγένοντο γυναικῶν τε θνητάων.
  252. ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἔχθηρε Κρονίων·
  253. νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει
  254. καὶ παίδων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.
  255. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·
  256. ἐννοσίγαιʼ, αὐτὸς σὺ μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον
  257. Αἰνείαν ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς
  258. Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ δαμήμεναι, ἐσθλὸν ἐόντα.
  259. ἤτοι μὲν γὰρ νῶϊ πολέας ὠμόσσαμεν ὅρκους
  260. πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἐγὼ καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
  261. μή ποτʼ ἐπὶ Τρώεσσιν ἀλεξήσειν κακὸν ἦμαρ,
  262. μηδʼ ὁπότʼ ἂν Τροίη μαλερῷ πυρὶ πᾶσα δάηται
  263. καιομένη, καίωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν.
  264. αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
  265. βῆ ῥʼ ἴμεν ἄν τε μάχην καὶ ἀνὰ κλόνον ἐγχειάων,
  266. ἷξε δʼ ὅθʼ Αἰνείας ἠδʼ ὃ κλυτὸς ἦεν Ἀχιλλεύς.
  267. αὐτίκα τῷ μὲν ἔπειτα κατʼ ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλὺν
  268. Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· ὃ δὲ μελίην εὔχαλκον
  269. ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο·
  270. καὶ τὴν μὲν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν,
  271. Αἰνείαν δʼ ἔσσευεν ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἀείρας.
  272. πολλὰς δὲ στίχας ἡρώων, πολλὰς δὲ καὶ ἵππων
  273. Αἰνείας ὑπερᾶλτο θεοῦ ἀπὸ χειρὸς ὀρούσας,
  274. ἷξε δʼ ἐπʼ ἐσχατιὴν πολυάϊκος πολέμοιο,
  275. ἔνθά τε Καύκωνες πόλεμον μέτα θωρήσσοντο.
  276. τῷ δὲ μάλʼ ἐγγύθεν ἦλθε Ποσειδάων ἐνοσίχθων,
  277. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  278. Αἰνεία, τίς σʼ ὧδε θεῶν ἀτέοντα κελεύει
  279. ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι,
  280. ὃς σεῦ ἅμα κρείσσων καὶ φίλτερος ἀθανάτοισιν;
  281. ἀλλʼ ἀναχωρῆσαι ὅτε κεν συμβλήσεαι αὐτῷ,
  282. μὴ καὶ ὑπὲρ μοῖραν δόμον Ἄϊδος εἰσαφίκηαι.
  283. αὐτὰρ ἐπεί κʼ Ἀχιλεὺς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ,
  284. θαρσήσας δὴ ἔπειτα μετὰ πρώτοισι μάχεσθαι·
  285. οὐ μὲν γάρ τίς σʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ἐξεναρίξει.
  286. ὣς εἰπὼν λίπεν αὐτόθʼ, ἐπεὶ διεπέφραδε πάντα.
  287. αἶψα δʼ ἔπειτʼ Ἀχιλῆος ἀπʼ ὀφθαλμῶν σκέδασʼ ἀχλὺν
  288. θεσπεσίην· ὃ δʼ ἔπειτα μέγʼ ἔξιδεν ὀφθαλμοῖσιν,
  289. ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
  290. ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι·
  291. ἔγχος μὲν τόδε κεῖται ἐπὶ χθονός, οὐδέ τι φῶτα
  292. λεύσσω, τῷ ἐφέηκα κατακτάμεναι μενεαίνων.
  293. ἦ ῥα καὶ Αἰνείας φίλος ἀθανάτοισι θεοῖσιν
  294. ἦεν· ἀτάρ μιν ἔφην μὰψ αὔτως εὐχετάασθαι.
  295. ἐρρέτω· οὔ οἱ θυμὸς ἐμεῦ ἔτι πειρηθῆναι
  296. ἔσσεται, ὃς καὶ νῦν φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο.
  297. ἀλλʼ ἄγε δὴ Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας
  298. τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.
  299. ἦ, καὶ ἐπὶ στίχας ἆλτο, κέλευε δὲ φωτὶ ἑκάστῳ·
  300. μηκέτι νῦν Τρώων ἑκὰς ἕστατε δῖοι Ἀχαιοί,
  301. ἀλλʼ ἄγʼ ἀνὴρ ἄντʼ ἀνδρὸς ἴτω, μεμάτω δὲ μάχεσθαι.
  302. ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντι
  303. τοσσούσδʼ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι·
  304. οὐδέ κʼ Ἄρης, ὅς περ θεὸς ἄμβροτος, οὐδέ κʼ Ἀθήνη
  305. τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καὶ πονέοιτο·
  306. ἀλλʼ ὅσσον μὲν ἐγὼ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε
  307. καὶ σθένει, οὔ μʼ ἔτι φημὶ μεθησέμεν οὐδʼ ἠβαιόν,
  308. ἀλλὰ μάλα στιχὸς εἶμι διαμπερές, οὐδέ τινʼ οἴω
  309. Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδὸν ἔγχεος ἔλθῃ.
  310. ὣς φάτʼ ἐποτρύνων· Τρώεσσι δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
  311. κέκλεθʼ ὁμοκλήσας, φάτο δʼ ἴμεναι ἄντʼ Ἀχιλῆος·
  312. Τρῶες ὑπέρθυμοι μὴ δείδιτε Πηλεΐωνα.
  313. καί κεν ἐγὼ ἐπέεσσι καὶ ἀθανάτοισι μαχοίμην,
  314. ἔγχεϊ δʼ ἀργαλέον, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτεροί εἰσιν.
  315. οὐδʼ Ἀχιλεὺς πάντεσσι τέλος μύθοις ἐπιθήσει,
  316. ἀλλὰ τὸ μὲν τελέει, τὸ δὲ καὶ μεσσηγὺ κολούει.
  317. τοῦ δʼ ἐγὼ ἀντίος εἶμι καὶ εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικεν,
  318. εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε, μένος δʼ αἴθωνι σιδήρῳ.
  319. ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ ἀντίοι ἔγχεʼ ἄειραν
  320. Τρῶες· τῶν δʼ ἄμυδις μίχθη μένος, ὦρτο δʼ ἀϋτή.
  321. καὶ τότʼ ἄρʼ Ἕκτορα εἶπε παραστὰς Φοῖβος Ἀπόλλων·
  322. Ἕκτορ μηκέτι πάμπαν Ἀχιλλῆϊ προμάχιζε,
  323. ἀλλὰ κατὰ πληθύν τε καὶ ἐκ φλοίσβοιο δέδεξο,
  324. μή πώς σʼ ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ.
  325. ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτις ἐδύσετο οὐλαμὸν ἀνδρῶν
  326. ταρβήσας, ὅτʼ ἄκουσε θεοῦ ὄπα φωνήσαντος.
  327. ἐν δʼ Ἀχιλεὺς Τρώεσσι θόρε φρεσὶν εἱμένος ἀλκὴν
  328. σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δʼ ἕλεν Ἰφιτίωνα
  329. ἐσθλὸν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν,
  330. ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ
  331. Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ·
  332. τὸν δʼ ἰθὺς μεμαῶτα βάλʼ ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεὺς
  333. μέσσην κὰκ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη,
  334. δούπησεν δὲ πεσών, ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς·
  335. κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·
  336. ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεὴ δέ τοί ἐστʼ ἐπὶ λίμνῃ
  337. Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν
  338. Ὕλλῳ ἐπʼ ἰχθυόεντι καὶ Ἕρμῳ δινήεντι.
  339. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.
  340. τὸν μὲν Ἀχαιῶν ἵπποι ἐπισσώτροις δατέοντο
  341. πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ· ὃ δʼ ἐπʼ αὐτῷ Δημολέοντα
  342. ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης Ἀντήνορος υἱὸν
  343. νύξε κατὰ κρόταφον, κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου.
  344. οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διʼ αὐτῆς
  345. αἰχμὴ ἱεμένη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲ
  346. ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.
  347. Ἱπποδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξαντα
  348. πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μετάφρενον οὔτασε δουρί.
  349. αὐτὰρ ὃ θυμὸν ἄϊσθε καὶ ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος
  350. ἤρυγεν ἑλκόμενος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα
  351. κούρων ἑλκόντων· γάνυται δέ τε τοῖς ἐνοσίχθων·
  352. ὣς ἄρα τόν γʼ ἐρυγόντα λίπʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ·
  353. αὐτὰρ ὃ βῆ σὺν δουρὶ μετʼ ἀντίθεον Πολύδωρον
  354. Πριαμίδην. τὸν δʼ οὔ τι πατὴρ εἴασκε μάχεσθαι,
  355. οὕνεκά οἱ μετὰ παισὶ νεώτατος ἔσκε γόνοιο,
  356. καί οἱ φίλτατος ἔσκε, πόδεσσι δὲ πάντας ἐνίκα
  357. δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων
  358. θῦνε διὰ προμάχων, εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν.
  359. τὸν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς
  360. νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες
  361. χρύσειοι σύνεχον καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ·
  362. ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρʼ ὀμφαλὸν ἔγχεος αἰχμή,
  363. γνὺξ δʼ ἔριπʼ οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε
  364. κυανέη, προτὶ οἷ δʼ ἔλαβʼ ἔντερα χερσὶ λιασθείς.