Iliad
Homer
Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.
- τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.
- ἤτοι ὃ τῆς ἀχέων φρένας ἔφθιεν· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
- Τρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐδὲ θύραζε
- εἴων ἐξιέναι· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντες
- Ἀργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶρʼ ὀνόμαζον.
- ἔνθʼ αὐτὸς μὲν ἔπειτʼ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι,
- αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε,
- πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δʼ ἅμα λαὸν ὄπασσε.
- πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·
- καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλων
- πολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
- ἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.
- τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
- υἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειαν
- καὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίας
- καὶ θώρηχʼ· ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖρος
- Τρωσὶ δαμείς· ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.
- τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
- θάρσει· μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
- αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμην
- νόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι,
- ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτε
- ἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.
- ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δʼ ἐπὶ φύσας·
- τὰς δʼ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.
- φῦσαι δʼ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσων
- παντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι,
- ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δʼ αὖτε,
- ὅππως Ἥφαιστός τʼ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.
- χαλκὸν δʼ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τε
- καὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον· αὐτὰρ ἔπειτα
- θῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶ
- ῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.
- ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε
- πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δʼ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν
- τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δʼ ἀργύρεον τελαμῶνα.
- πέντε δʼ ἄρʼ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ
- ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
- ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξʼ, ἐν δʼ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν,
- ἠέλιόν τʼ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν,
- ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται,
- Πληϊάδας θʼ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος
- Ἄρκτόν θʼ, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
- ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
- οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.
- ἐν δὲ δύω ποίησε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων
- καλάς. ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τʼ ἔσαν εἰλαπίναι τε,
- νύμφας δʼ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάων
- ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·
- κοῦροι δʼ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν
- αὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον· αἳ δὲ γυναῖκες
- ἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.
- λαοὶ δʼ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι· ἔνθα δὲ νεῖκος
- ὠρώρει, δύο δʼ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆς
- ἀνδρὸς ἀποφθιμένου· ὃ μὲν εὔχετο πάντʼ ἀποδοῦναι
- δήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·
- ἄμφω δʼ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.
- λαοὶ δʼ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί·
- κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον· οἳ δὲ γέροντες
- εἵατʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ,
- σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσʼ ἔχον ἠεροφώνων·
- τοῖσιν ἔπειτʼ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.
- κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,
- τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.
- τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶν
- τεύχεσι λαμπόμενοι· δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή,
- ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι
- κτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·
- οἳ δʼ οὔ πω πείθοντο, λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο.
- τεῖχος μέν ῥʼ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα
- ῥύατʼ ἐφεσταότες, μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·
- οἳ δʼ ἴσαν· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη
- ἄμφω χρυσείω, χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην,
- καλὼ καὶ μεγάλω σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περ
- ἀμφὶς ἀριζήλω· λαοὶ δʼ ὑπολίζονες ἦσαν.
- οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαι
- ἐν ποταμῷ, ὅθι τʼ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν,
- ἔνθʼ ἄρα τοί γʼ ἵζοντʼ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.
- τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶν
- δέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.
- οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δʼ ἅμʼ ἕποντο νομῆες
- τερπόμενοι σύριγξι· δόλον δʼ οὔ τι προνόησαν.
- οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δʼ ἔπειτα
- τάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰ
- ἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δʼ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.
- οἳ δʼ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶν
- εἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκʼ ἐφʼ ἵππων
- βάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δʼ ἵκοντο.
- στησάμενοι δʼ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παρʼ ὄχθας,
- βάλλον δʼ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
- ἐν δʼ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ Κήρ,
- ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον,
- ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·
- εἷμα δʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.
- ὡμίλευν δʼ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδʼ ἐμάχοντο,
- νεκρούς τʼ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.
- ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουραν
- εὐρεῖαν τρίπολον· πολλοὶ δʼ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇ
- ζεύγεα δινεύοντες ἐλάστρεον ἔνθα καὶ ἔνθα.
- οἳ δʼ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης,
- τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνου
- δόσκεν ἀνὴρ ἐπιών· τοὶ δὲ στρέψασκον ἀνʼ ὄγμους,
- ἱέμενοι νειοῖο βαθείης τέλσον ἱκέσθαι.
- ἣ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν, ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει,
- χρυσείη περ ἐοῦσα· τὸ δὴ περὶ θαῦμα τέτυκτο.
- ἐν δʼ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον· ἔνθα δʼ ἔριθοι
- ἤμων ὀξείας δρεπάνας ἐν χερσὶν ἔχοντες.
- δράγματα δʼ ἄλλα μετʼ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε,
- ἄλλα δʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.
- τρεῖς δʼ ἄρʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν· αὐτὰρ ὄπισθε
- παῖδες δραγμεύοντες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέροντες
- ἀσπερχὲς πάρεχον· βασιλεὺς δʼ ἐν τοῖσι σιωπῇ
- σκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπʼ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.
- κήρυκες δʼ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο,
- βοῦν δʼ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον· αἳ δὲ γυναῖκες
- δεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκʼ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.
- ἐν δʼ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν
- καλὴν χρυσείην· μέλανες δʼ ἀνὰ βότρυες ἦσαν,
- ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.
- ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δʼ ἕρκος ἔλασσε
- κασσιτέρου· μία δʼ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπʼ αὐτήν,
- τῇ νίσοντο φορῆες ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν.
- παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες
- πλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.
- τοῖσιν δʼ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃ
- ἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δʼ ὑπὸ καλὸν ἄειδε
- λεπταλέῃ φωνῇ· τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇ
- μολπῇ τʼ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.
- ἐν δʼ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·
- αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε,
- μυκηθμῷ δʼ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲ
- πὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.
- χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμʼ ἐστιχόωντο βόεσσι
- τέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.
- σμερδαλέω δὲ λέοντε δύʼ ἐν πρώτῃσι βόεσσι
- ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην· ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼς
- ἕλκετο· τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδʼ αἰζηοί.
- τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην
- ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἳ δὲ νομῆες
- αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.
- οἳ δʼ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων,
- ἱστάμενοι δὲ μάλʼ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τʼ ἀλέοντο.
- ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις
- ἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων,
- σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.
- ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις,
- τῷ ἴκελον οἷόν ποτʼ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃ
- Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.
- ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι
- ὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.
- τῶν δʼ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον, οἳ δὲ χιτῶνας
- εἵατʼ ἐϋννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ·
- καί ῥʼ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίρας
- εἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.
- οἳ δʼ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσι
- ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσιν
- ἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·
- ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.
- πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθʼ ὅμιλος
- τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς
- φορμίζων· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ' αὐτοὺς
- μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.
- ἐν δʼ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο
- ἄντυγα πὰρ πυμάτην σάκεος πύκα ποιητοῖο.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,
- τεῦξʼ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς,
- τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖαν
- καλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε,
- τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθʼ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις,
- μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.
- ἣ δʼ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατʼ Οὐλύμπου νιφόεντος
- τεύχεα μαρμαίροντα παρʼ Ἡφαίστοιο φέρουσα.
- Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπʼ Ὠκεανοῖο ῥοάων
- ὄρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·
- ἣ δʼ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.
- εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν
- κλαίοντα λιγέως· πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι
- μύρονθʼ· ἣ δʼ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων,
- ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
- τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
- κεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη·
- τύνη δʼ Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο
- καλὰ μάλʼ, οἷʼ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν.
- ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχεʼ ἔθηκε
- πρόσθεν Ἀχιλλῆος· τὰ δʼ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα.
- Μυρμιδόνας δʼ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις ἔτλη
- ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλʼ ἔτρεσαν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
- ὡς εἶδʼ, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε
- δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·
- τέρπετο δʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.
- αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων
- αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷʼ ἐπιεικὲς
- ἔργʼ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.
- νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς
- δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν
- μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς
- εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,
- ἐκ δʼ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.
- τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
- τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
- τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα
- μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·
- ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν,
- αἰεὶ τῷ γʼ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.
- ἀλλὰ σύ γʼ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς
- μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν
- αἶψα μάλʼ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δʼ ἀλκήν.
- ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε,
- Πατρόκλῳ δʼ αὖτʼ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν
- στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.
- αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς
- σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δʼ ἥρωας Ἀχαιούς.
- καί ῥʼ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον
- οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν
- καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,
- καὶ μὴν οἳ τότε γʼ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
- ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.
- τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε
- Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
- ἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·
- κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.
- αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
- ἕλκος ἔχων· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ
- οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί,
- τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
- Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδʼ ἀμφοτέροισιν ἄρειον
- ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ
- θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;
- τὴν ὄφελʼ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ
- ἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·
- τώ κʼ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας
- δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.
- Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς
- δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.
- ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ
- θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·
- νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρὴ
- ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον
- ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,
- ὄφρʼ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν
- αἴ κʼ ἐθέλωσʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν· ἀλλά τινʼ οἴω
- ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι
- δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπʼ ἔγχεος ἡμετέροιο.
- ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
- μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
- αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐδʼ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·
- ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος
- ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐδὲ ἔοικεν
- ὑββάλλειν· χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.
- ἀνδρῶν δʼ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι
- ἢ εἴποι; βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.
- Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοι
- σύνθεσθʼ Ἀργεῖοι, μῦθόν τʼ εὖ γνῶτε ἕκαστος.
- πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον
- καί τέ με νεικείεσκον· ἐγὼ δʼ οὐκ αἴτιός εἰμι,
- ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς,
- οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,
- ἤματι τῷ ὅτʼ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.
- ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.
- πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται,
- οὐλομένη· τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδει
- πίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν κράατα βαίνει
- βλάπτουσʼ ἀνθρώπους· κατὰ δʼ οὖν ἕτερόν γε πέδησε.
- καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστον
- ἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασʼ ἔμμεναι· ἀλλʼ ἄρα καὶ τὸν
- Ἥρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν,
- ἤματι τῷ ὅτʼ ἔμελλε βίην Ἡρακληείην
- Ἀλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.
- ἤτοι ὅ γʼ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·
- κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,
- ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.
- σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυια
- ἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει,
- τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θʼ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.
- τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·
- ψευστήσεις, οὐδʼ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.
- εἰ δʼ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον,
- ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν
- ὅς κεν ἐπʼ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸς
- τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.
- ὣς ἔφατο· Ζεὺς δʼ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν,
- ἀλλʼ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.
- Ἥρη δʼ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,
- καρπαλίμως δʼ ἵκετʼ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθʼ ἄρα ᾔδη
- ἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.
- ἣ δʼ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δʼ ἕβδομος ἑστήκει μείς·
- ἐκ δʼ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα,
- Ἀλκμήνης δʼ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δʼ Εἰλειθυίας.
- αὐτὴ δʼ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·
- Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·
- ἤδη ἀνὴρ γέγονʼ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξει
- Εὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο
- σὸν γένος· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.
- ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·
- αὐτίκα δʼ εἷλʼ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο
- χωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκον
- μή ποτʼ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
- αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.
- ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
- χειρὶ περιστρέψας· τάχα δʼ ἵκετο ἔργʼ ἀνθρώπων.
- τὴν αἰεὶ στενάχεσχʼ ὅθʼ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτο
- ἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
- ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δʼ αὖτε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ
- Ἀργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν,
- οὐ δυνάμην λελαθέσθʼ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.
- ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς,
- ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα·
- ἀλλʼ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.
- δῶρα δʼ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼν
- χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.
- εἰ δʼ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος,
- δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντες
- οἴσουσʼ, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
- Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον
- δῶρα μὲν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές,
- ἤ τʼ ἐχέμεν παρὰ σοί· νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμης
- αἶψα μάλʼ· οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδʼ ἐόντας
- οὐδὲ διατρίβειν· ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·
- ὥς κέ τις αὖτʼ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηται
- ἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.
- ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- μὴ δʼ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελʼ Ἀχιλλεῦ
- νήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας Ἀχαιῶν
- Τρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται
- φύλοπις, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγες
- ἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.
- ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺς
- σίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.
- οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
- ἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·
- εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν,
- ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνει
- δίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι.
- ὃς δέ κʼ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς
- ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ,
- θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐδέ τι γυῖα
- πρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.
- ἀλλʼ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθι
- ὅπλεσθαι· τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων
- οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶ
- ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.
- ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰς
- μή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·
- ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τʼ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·
- καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.
- αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθω
- πιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.
- Ἀτρεΐδη σὺ δʼ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπʼ ἄλλῳ
- ἔσσεαι. οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆα
- ἄνδρʼ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·